ESOTERICA.gr Forums !

ESOTERICA.gr Forums !
Κεντρική Σελίδα | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα Μέλους:
Password:
Επιλογή Γλώσσας
Φύλαξη Password
Ξεχάσατε τον Κωδικό;
 Όλα τα Forums
 .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
 Παράξενες Ιστορίες No1...
 Νέο Θέμα  Topic Locked
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Σελίδα: 
από 50
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 02/02/2004, 11:29:09  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
Να ρωτήσω κάτι...?!
Έχω ακούσει διάφορα για το φαινόμενο αυτό...αλλά...δεν έχω καταλάβει ακριβώς...!


"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

satyros_uk
Νέο Μέλος

United Kingdom
24 Μηνύματα
Απεστάλη: 02/02/2004, 21:59:11  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους satyros_uk
Μια παράθεση scully: το nick mou einai Satyros οχι Σταύρος (Μιχάλη με λένε )

οσο για τα φώτα και αν είναι πρόβλημα του ηλεκτρικού αρκεί να σας πω το εξής τρανταχτό παράδειγμα: Εχουν φύγει οι δύο συνγκάτοικοι, ο ένας Ελλάδα, και ο αλλος Νορβηγία, εγώ θα έφευγα σε λίγες μέρες γιατί είχα υποχρεώσεις με την σχολή. Γυρνώντας μια μέρα σπίτι είδα το φώς στο δωμάτειο του ενός αναμένο, χωρίς να εχω μπει μέσα για να πώ οτι το ξέχασα (και by the way αν υπήρχε πρόβλημα θα το ήξερα ηλεκρολόγος μηχανικός ειμαι) βέβαια αυτό ήταν το πιο τρανταχτό παράδειγμα, έχω και αλλα, αλλα είναι διφορούμενα.

http://www.students.ncl.ac.uk/michail.polatoglou/images/photo.gif

Edited by - satyros_uk on 02/02/2004 22:06:36Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Avallon
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5090 Μηνύματα
Απεστάλη: 02/02/2004, 23:04:24  Εμφάνιση Προφίλ
quote:
avalon

πραγματικα μεγαλη συμπτωση, σε ποια περιοχη μενεις?


Aθήνα...


"Τάδε έφη Avallon"
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Iris_hd
Νέο Μέλος

Greece
45 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/02/2004, 00:49:00  Εμφάνιση Προφίλ
quote:

βέβαια αυτό ήταν το πιο τρανταχτό παράδειγμα, έχω και αλλα, αλλα είναι διφορούμενα.



Εγω θα ηθελα απο περιεργεια να μαθω και αλλα και ας ειναι και διφορουμενα!

«Όταν αισθανθείς τον άνεμο της αλλαγής, μην χτίσεις ανεμοφράχτες, αλλά ανεμόμυλους!»Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/02/2004, 09:24:36  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya
Αγαπητή scully,

Σχετικά με το φαινόμενο poltergeist υπάρχει ένα ενδιαφέρον άρθρο στα θέματα Ψυχικά Φαινόμενα-Παραψυχολογία.


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/02/2004, 12:41:13  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
quote:
Αγαπητή scully,

Σχετικά με το φαινόμενο poltergeist υπάρχει ένα ενδιαφέρον άρθρο στα θέματα Ψυχικά Φαινόμενα-Παραψυχολογία.



Ευχαριστω narya...!

Φιλε Μιχάλη, δεν μου είπες αν είδες το διακόπτη σε άλλη θέση...!

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

satyros_uk
Νέο Μέλος

United Kingdom
24 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/02/2004, 20:36:39  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους satyros_uk
Οι διακόπτες οταν τους έβλεπες ήταν πατημένοι αλλοίως σιγουρα πάει να πεί οτι κάτι δεν πάει καλά με τα ηλεκτρικά του σπιτιού...
Sorry που δεν απάντησα τοσην ωρα αλλα εχω πρωινά μαθήματα στην σχολή και συχένομαι το ξυπνημα

καληνύχτα απο Αγγλία

http://www.students.ncl.ac.uk/michail.polatoglou/images/photo.gifΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Avallon
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5090 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/02/2004, 21:42:31  Εμφάνιση Προφίλ
Eδώ όπως καταλάβατε έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμα παράξενο φαινόμενο... Μαθήματα αλληλογραφίας ήξερα ότι υπάρχουν μαθήματα δια του ύπνου?...


"Τάδε έφη Avallon"
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/02/2004, 08:24:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya
Μα φυσικά πρόκειται για τη διάσημη μέθοδο τηε υπνοπαιδείας!!

Εγώ τώρα ψάχνω κάποιον να ανακαλύψει την υπνοδουλειά !!

Πάντως αν οι διακόπτες φίλε σάτυρε δεν ήταν πατημένοι, θα ήταν πολύ spooky.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/02/2004, 09:24:23  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
Άρα κάποιος τους πάτησε...!
Χμμμ...! Δεν σκέφτηκες ποτέ να αφήσεις μια κάμερα σπίτι σου όσο εσύ έλειπες...?!

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Avallon
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5090 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/02/2004, 11:00:05  Εμφάνιση Προφίλ
Narya δεν παίζεσαι!


"Τάδε έφη Avallon"
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/02/2004, 12:06:34  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya
Πολύ καλή ιδέα scully!


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/02/2004, 12:23:16  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
Απλή γυναικία λογική narya μου....!
Παρακάλω να μην προσβληθούν οι εκπρόσωποι του "αλλου" φυλου...!

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΚΑΝΟ_ΜΙΑ_ΕΥΧΗ
Νέο Μέλος

Greece
35 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/02/2004, 20:13:16  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΚΑΝΟ_ΜΙΑ_ΕΥΧΗ
Καλησπερα σε ολους.Σημερα θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας μια εμπειρια που ειχε η μητερα μου πριν πολλα χρονια.Στο χωριο μου στο Πισκοκεφαλο Σητειας υπαρχει μια εκκλησια.Η Αγια Αννα.Η μητερα μου λοιπον πηγαινε πολλες φορες και αναβε τα καντηλια μαζι με μια αλλη κοπελα.Μια μερα πηγαινουν να αλλαξουν ολα τα καντηλια.Η διαδικασια ηταν η εξης.Πετουσαν το φιτιλι,εβαζαν λιγο λαδακι,μετα το φιτιλι και μετα σπιρτο και το αναβαν.Ετσι αναψαν ολα τα καντηλια της εκκλησιας.Μολις εφτασαν στο καντηλι της Αγιας Αννας η μητερα μου ανεβηκε σε μια καρεκλιτσα γιατι ηταν λιγο ψηλο.Βγαζει το φιτιλι,το δινει στη φιλι της.Βαζει μετα λιγο λαδακι.Μετα τις δινει η φιλη της το νεο φιτιλι.Το βαζει επανω.Γυριζει να παρει τα σπιρτα απο την φιλη της και γυρνωντας βλεπει πως το καντηλι ηταν ΑΝΑΜΜΕΝΟ!!!!!!!Με το που το βλεπει η μανα μου αυτο πεφτει απο την καρεκλα!!το βλεπει και η φιλη της και αρχισαν να τρεχουν προς το σπιτι τρομαγμενες.Το βραδυ ενας ιερεας τησ Αγιας Αννας της ειπε πως απλα ηταν ενα θαυμα και πως αυτο σε συμβαινει σε αγνους ανθρωπους.Επισης της ειπε πως δεν πρεπει να λεει παντου πως εγινε θαυμα.Ειναι παντα προσωπικο...Αυτα..

MY LIFESTYLE DETERMINES MY DEATH STYLE!!!!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/02/2004, 08:11:39  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya
"Κάνω μια ευχή" πολύ ωραία η ιστορία σου!

Μάλλον η Αγία Άννα με αυτόν τον τρόπο ήθελε να ευχαριστήσει τις 2 κοπέλες για την φροντίδα που έδειχναν στο εκκλησάκι της. Ίσως ήθελε να τους δείξει ότι εκτιμάει την προσφορά τους σε εκείνη που σίγουρα την έκαναν με αγνή καρδιά και από καθαρά προσωπική επιλογή.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/02/2004, 10:39:54  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
Γιατί τέτοιος πανικός καλέ...?!
Μήπως είδαν και τίποτα άλλο, ή μήπως ενιωσαν κατι...?!
Είναι παράξενο να κάνουν έτσι γι'αυτό το λόγο...!

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΚΑΝΟ_ΜΙΑ_ΕΥΧΗ
Νέο Μέλος

Greece
35 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/02/2004, 15:40:14  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΚΑΝΟ_ΜΙΑ_ΕΥΧΗ
Γειτονοπουλα Μαριαντα.Ρωτησα τη μανα μου χτες γιατι αντεδρασαν ετσι οταν ειδαν το καντηλι ανναμενο και μου ειπαν πως τρομαξαν!Απλα τρομαξαν επειδη δεν υπηρχε περιπτωση να αναψει απο οποιαδηποτε αλλη αιτια..

MY LIFESTYLE DETERMINES MY DEATH STYLE!!!!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 09:56:13  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
Α! Οκ γείτονα Γιώργο...

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Sonap
Μέλος 1ης Βαθμίδας

Greece
79 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 10:33:04  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Sonap
Τωρα που μιλατε για καντήλια...εχουμε ενα καντηλι ωραιο κρεμαστο μπρουτζινο και μεγαλο το οποιο καποτε αναβαμε.Μια νυχτα στο καντηλι εγινε εκρηξη δυνατη,επεσε κατω και μαυρισαν τα παντα μεσα στο χωρο με ανεξητητο τροπο.Και πριν προλαβει να πει καποιος ευκολες και γρηγορες πιθανες αιτίες,να σας πω οτι και αερα επερνε κανονικα,και προσεγμενο ηταν συνεχως για το νερο του,το λαδι του,ηταν καθαρο κλπ απο τη μητερα μου και τη γιαγια μου και στην τελικη μετα απο τοσα χρονια που το χρησιμοποιησαμε,τωρα το θυμηθικε να εκραγει!Ενας παπας ειπε να μην το ξανααναψουμε γιατι ισως να θελει να γυρισει εκει που ανοικει.Δεν το αναψαμε ξανα απλα διακοσμει τελεια το δωματιο με την αρχοντια του!Παντως η εκρηξη ηταν ανεξηγητα δυνατη και ο θορυβος που προκαλεσε ξυπνισε εκτος απο την οικογενεια μου..και τα δυο διπλανα σπιτια!Απο ένα καντηλι...

"Την ώρα της δυστυχίας μην απελπίζεσαι..σκέψου πως από μαύρα σύννεφα , πέφτει κρυστάλινη βροχή"Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 10:40:50  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
quote:
Ενας παπας ειπε να μην το ξανααναψουμε γιατι ισως να θελει να γυρισει εκει που ανοικει.

Το καντήλι...να γυρίσει...εκεί που ανήκει...?!
Μόνο του...?!

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Ελευθερία
Πλήρες Μέλος

Laos
825 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 15:40:42  Εμφάνιση Προφίλ
Πάντως αυτό με το καντήλι που άναψε από μόνο του, μου θύμισε το Άγιο φως το Πάσχα στα Ιεροσόλυμα.
Λένε μάλιστα πως αυτό δεν εχει το γνωστό μας χρώμα που ξέρουμε,των κεριών,αλλά είναι πιο λευκό.
Ακόμη δεν καίγεσαι αν το πιάσεις.
Αυτά κρατούν πολύ λίγο.
Μετά γίνεται ένα κανονικό φως κεριού και πάλι.
Κάνω μια ευχή, για ρώτησε τη μητέρα σου αν πρόσεξε κάτι στο χρώμα.
sonap, 'εχω ξανακούσει 2 ακόμα τέτοια περιστατικά από γνωστούς μου.
Στον ένα μάλιστα πήρε και φωτιά το δωμάτιο.
Ήταν έκρηξη,ενώ φυσικά το καντήλι ήταν αναμμένο.
Τώρα, μερικές φορές τους παπάδες,δεν τους καταλαβαίνω.
Πού έπρεπε βρε παιδιά να πάει το καντήλι?
Εκεί που ανήκει...Τί δηλαδή?
Εκεί που φτιάχτηκε?
Στον Θεό μήπως?
Και τι να το κάνει ο Θεός το καντήλι?
Δεν είναι ξεκάθαροι,μιλούν σαν την Πυθία.
Και αυτό ναι, εντυπωσιάζει μεν,αλλα και μπερδεύει.


<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

oneiric1
Πλήρες Μέλος

Greece
1229 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 15:45:24  Εμφάνιση Προφίλ
quote:
Ενας παπας ειπε να μην το ξανααναψουμε γιατι ισως να θελει να γυρισει εκει που ανοικει..

Δεν το κατάλαβα αυτό φίλε sonap. Σε παρακαλώ, τι εννοείς?

* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Σκορπιος
Μέλος 1ης Βαθμίδας


113 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 20:33:45  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Σκορπιος
ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΣΕΛΙΔΑ....... Πέρα από το φράγμα του χρόνου

12/01/2004

Το κείμενο που ακολουθεί, χειρόγραφο στην αρχική του μορφή, βρέθηκε το καλοκαίρι του 2003 σε ένα σφραγισμένο φάκελο ο οποίος ήταν κολλημένος στο εσωτερικό του οπισθόφυλλου ενός παλιού βιβλίου, έκδοσης του 1965. Το βιβλίο είχε πρόσφατα αγοραστεί στην εκποίηση ιδιωτικής βιβλιοθήκης λόγω θανάτου του ιδιοκτήτη της και δεν ήταν δυνατόν να εντοπιστεί η αρχική του προέλευση, ή οι ενδιάμεσοι κάτοχοί του, εάν υπήρχαν.

Φίλε αναγνώστη, διαβάζεις αυτές τις γραμμές αφού έχω πια φύγει από αυτό τον κόσμο, ίσως όμως και πριν ακόμα γεννηθώ.

Η ζωή μου ξεκίνησε το 2004, δεν έχει σημασία πού. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να αντιληφθώ ότι η ζωή μου ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή των άλλων ανθρώπων γύρω μου. Έζησα τη ζωή μου σε ένα κόσμο αλλιώτικο από αυτόν που ζούσαν όλοι οι άλλοι και δεν ήταν λίγες φορές που αναρωτιόμουνα μήπως δεν έχω τα λογικά μου, ή μήπως απλά δεν υπήρξα ποτέ.

Λένε πώς ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που κυλά και σε παρασέρνει μαζί του, χωρίς ποτέ να μπορείς να ανέβεις κόντρα στο ρεύμα του. Για μένα όμως το ρεύμα του χρόνου είχε αντίθετη κατεύθυνση.

Πάντα, από παιδί, ήμουν άνθρωπός κλειστός και μοναχικός. Αργότερα κατάλαβα πώς δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Φίλους δε μπόρεσα να κάνω στα παιδικά μου χρόνια. Ενώ εγώ μεγάλωνα ένα χρόνο, αυτοί γινόντουσαν ένα χρόνο μικρότεροι, μέχρι που έπαυαν να εμφανίζονται στη γειτονιά. Ήταν «πλέον» πολύ μικροί για να παίζουμε. Στο σχολείο έβρισκα κάθε χρόνο διαφορετικούς συμμαθητές, καθώς αυτοί της προηγούμενης χρονιάς ήταν μια τάξη «κάτω» από εμένα. Μη φαντάζεσαι ότι περπατούσα ανάποδα, ή έβλεπα κάθε κίνηση από το τέλος προς την αρχή. Όχι, η ζωή μου ήταν κανονική, ζούσα τη ροή της κάθε μέρας μαζί με τους γύρω μου, όμως όταν ξημέρωνε, η δική μου νέα μέρα ήταν η προηγούμενη για όλους τους υπόλοιπους. Ο χρόνος, ως φυσικό μέγεθος κινούταν για μένα αντίστροφα, όμως κανένας δε φαινόταν να το αντιλαμβάνεται εκτός από εμένα. Η συμπεριφορά τους ήταν λες και όλα κυλούσαν κανονικά.

Καταλαβαίνω ότι έχεις απορίες, ερωτηματικά, ελπίζω κάποια από αυτά να απαντηθούν στη συνέχεια της διήγησής μου.

Όταν έβγαλα την πρώτη μου ταυτότητα αυτή έγραφε πάνω της ημερομηνία γέννησης το 2004. Ήταν το 1997, κι όμως ποτέ, ακόμα και στα χρόνια που «ακολούθησαν», κανείς δεν έδειξε να εκπλήσσεται.

Αδέρφια δεν είχα, ίσως να απέκτησα μετά, ποιος ξέρει. Η πρώτη μου συνειδητή ανάμνηση ήταν περίπου στην ηλικία των 3 ετών. Δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο, απλά οι ακαθόριστες, σχεδόν ονειρικές εικόνες που σηματοδοτούν την πρώτη ανάμνηση του κάθε ανθρώπου. Θυμάμαι ακόμα, αμυδρά, τις τραγικές εικόνες από …, όχι αγαπητέ αναγνώστη δεν πρέπει να σου πώ, δεν ξέρω ποιος είναι ο χρόνος που διαβάζεις και δεν έχω το δικαίωμα να σε ταράξω με αυτά που θυμάμαι, αλλά για σένα ίσως δεν έχουν ακόμα συμβεί. Αργότερα ήρθαν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας, το 2004, τη χρονιά που γεννήθηκα, όμως και πάλι πρέπει να προσέξω, θα ήταν λάθος να μιλήσω για όσα μπορεί να είναι στο δικό σου μέλλον..

Πολλά χρόνια αργότερα κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα πρώτα 4-5 χρόνια της ζωής μου ο χρόνος μου πρέπει να κυλούσε προς τη σωστή κατεύθυνση. Μετά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο η ροή του αντιστράφηκε και ξαναγύρισα στο 2004 και πιο πίσω. Έτσι έζησα περίπου 8 χρόνια πηγαίνοντας στο 2008 και ξαναγυρίζοντας πίσω στο 2004.

Στο σπίτι οι γονείς μου δεν έδειχναν να παραξενεύονται όταν καθώς εγώ μεγάλωνα αυτοί γινόντουσαν νεώτεροι. Ίσως τα μάτια τους να έβλεπαν κάποια άλλη πραγματικότητα. Ήμουν περίπου 9 ετών όταν προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν ότι η ζωή μου δεν κυλά όπως θα έπρεπε. Θυμάμαι τα γεμάτα απορία βλέμματα τους και την προσπάθεια της μητέρας μου να μου εξηγήσει ότι ήμουν απλά κουρασμένος και αν έπεφτα να κοιμηθώ την άλλη μέρα όλα θα ήταν μια χαρά. Το επόμενο πρωϊ κρυφάκουσα τη συζήτησή τους για το αν έπρεπε να με δεί κάποιος «ειδικός». Ήταν και οι δύο τους προβληματισμένοι, φαντάζομαι πώς η συμπεριφορά μου θα πρέπει έτσι κι αλλιώς να ήταν παράξενη από καιρό, καθώς το άγουρο μυαλό μου προσπαθούσε να συμβιώσει με μια πραγματικότητα αντίθετη προς τα βασικά ένστικτα. Ήταν καλοί άνθρωποι οι γονείς μου και στα χρόνια που ακολούθησαν έκαναν ότι μπορούσαν για να με «κάνουν καλά». Με είδαν αρκετοί «ειδικοί» και σχεδόν όλοι τους κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ήμουν ένα μοναχικό παιδί που «καλό θα ήταν να αποκτήσει μεγαλύτερη επαφή με συνομήλικους του». Κάποιοι μάλιστα ήθελαν να με κρατήσουν για παρακολούθηση, κάτι στο οποίο οι γονείς μου ήταν πάντα αρνητικοί.

Όσο μεγάλωνα έπαψα να λέω αυτά που ένιωθα, προσπάθησα να δείχνω φυσιολογικός. Ίσως επειδή βαρέθηκα τους «ειδικούς», ίσως επειδή δεν ήθελα να βλέπω τους γονείς μου προβληματισμένους, ίσως επειδή απλά προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα ήταν καλά.

Πρέπει να ήμουν, σε απόλυτους αριθμούς, 18 ετών όταν το 1994 είδα τους γονείς μου να γιορτάζουν τη 1η επέτειο του γάμου τους. Το θεώρησαν απόλυτα φυσιολογικό, έστω και αν εγώ ήμουν 18 ετών, μόλις 5 χρόνια μικρότερος από τη μάνα μου. Εκείνο το βράδυ πήρα την απόφασή μου. Η οικογένεια μέσα στην οποία μεγάλωσα σε λίγο δε θα υπήρχε πια, ή δε θα είχε δημιουργηθεί ακόμα, διάλεξε και πάρε ποια έκφραση είναι η πιο αντιπροσωπευτική. Το τι ακριβώς θα συνέβαινε και ποια μορφή θα έπαιρνε η ζωή μου ήταν κάτι που δεν ήθελα να το μάθω, ίσως φοβόμουν.

Την επόμενη μέρα τους ανακοίνωσα ότι θα έφευγα. Είπα πώς ήθελα να ταξιδέψω για λίγο καιρό και μετά να αποφασίσω τι θα κάνω με το μέλλον μου. Έδειξαν να το περίμεναν, δεν υπήρξε καμία αντίρρηση. Δύο μέρες μετά τους αποχαιρέτησα, ήξερα ότι δε θα ξαναγύριζα ποτέ πίσω και νομίζω ότι το ήξεραν και αυτοί. Ήταν πια δύο νέοι άνθρωποι, όμως τα μάτια τους ήταν γερασμένα, τα μάτια των γονιών που έβλεπαν για τελευταία φορά το παιδί τους.

Στην αρχή έκανα κάποια αραιά τηλέφωνα, μετά προτίμησα τις κάρτες και σύντομα γράμματα. Ένα χρόνο μετά, περίπου την ημερομηνία του γάμου τους, φρόντισα να λάβουν ένα απλό μπουκέτο λουλούδια. Δεν τόλμησα να ξαναγράψω ή να ξαναπάρω τηλέφωνο.

Στην πόλη που γεννήθηκα ξαναγύρισα 15 χρόνια αργότερα και μια παρόρμηση με οδήγησε κοντά στο πατρικό του πατέρα μου. Θυμάμαι τις στιγμές σαν τώρα. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωϊνό, στεκόμουν σε ένα μικρό πάρκο απέναντι στην πόρτα του σπιτιού. Κάποια στιγμή αυτή άνοιξε και ένα καστανόξανθο αγόρι, περίπου 10 χρονών, πετάχτηκε έξω κρατώντας στα χέρια του την τσάντα του σχολείου του, γελώντας και φωνάζοντας. Ήταν σα να έβλεπα παιδική μου φωτογραφία, δε μπορούσα να κάνω λάθος. Πέρασε το δρόμο προς τη μεριά που στεκόμουν και μόλις με είδε σταμάτησε και στράφηκε προς εμένα. Με πλησίασε αργά, διστακτικά, άπλωσε το χέρι του και άγγιξε το δικό μου. «Είσαι καλά;» με ρώτησε. «Καλά είμαι, εσύ;» απάντησα. «Να προσέχεις» μου είπε και το βλέμμα του καρφώθηκε στα μάτια μου, γλυκό σαν του μικρού παιδιού που ήταν, και συνάμα προστατευτικό σαν του πατέρα που επρόκειτο να γίνει. «Πρέπει να φύγω τώρα» είπε και πήρε ξανά το δρόμο του. Εκείνη τη μέρα έκλαψα, όσο ποτέ στη ζωή μου. Έκλαψα για το παιδί που ήμουν κάποτε και όσα δεν έζησε, έκλαψα για τους γονείς μου που έχασα με τρόπο πιο τρομακτικό και από το θάνατο, έκλαψα για τη χωρίς νόημα ζωή μου.

Πέρασα τα χρόνια μου ταξιδεύοντας και μελετώντας το χρόνο και τα μυστήρια του. Προσπαθούσα πάντα να βρώ κάποιο νόημα, κάποια λογική ερμηνεία σε αυτό που μου συνέβαινε. Οικονομικά δεν είχα ποτέ πρόβλημα, βλέπεις το να έχεις ζήσει το μέλλον έχει και κάποια πλεονεκτήματα. Τα βιβλία της ιστορίας, οι εφημερίδες, το παρελθόν του κόσμου στον οποίο ζούσα σαν παρείσακτος επισκέπτης, ήταν για μένα το μέλλον.

Ξέρω τι σκέφτεσαι, αν προσπάθησα να παρέμβω, να αλλάξω πράγματα και καταστάσεις. Στην αρχή πίστεψα πώς ίσως κάποια ανώτερη δύναμη είχε δώσει στη ζωή μου αυτή την τροπή ώστε, μέσω εμού, κάποια συμβάντα να εξελιχθούν αλλιώς. Ένα ατύχημα, η προσωπική τραγωδία κάποιου, ακόμα κι ένα συμβάν παγκόσμιας σημασίας, γιατί όχι, βλέπεις αυτή η σκέψη ήταν για μένα θεραπευτική, ίσως η ζωή μου να είχε κάποιο σκοπό. Γρήγορα ανακάλυψα ότι η ελπίδα μου ήταν μάταιη, δε μπορούσα να παρέμβω, δε μπορούσα να αλλάξω τίποτε. Την κρίσιμη στιγμή που ετοιμαζόμουν να δράσω, κάποιο τυχαίο γεγονός, κάποια απρόβλεπτη, μη καταγεγραμμένη λεπτομέρεια δε μου επέτρεπε να αλλάξω τη ροή των πραγμάτων.

Το παρελθόν μοιάζει με μια στέρεη αλυσίδα, σφυρηλατημένη με τους πόνους και τις χαρές των ανθρώπων που το βίωσαν. Καμία ενέργεια στον τρισδιάστατο χώρο δε μπορεί να διαρρήξει αυτή την αλυσίδα. Διάβασα βιβλία, επιστημονικά και μυθιστορήματα, για τα ταξίδια στο χρόνο, διάβασα για το παράδοξο του χρόνου, το πώς δηλαδή μπορεί κάποιος ταξιδιώτης στο παρελθόν να προβεί σε πράξεις και ενέργειες που θα μπορούσαν να αναιρέσουν την ίδια του την ύπαρξη. Ξέρω από πρώτο χέρι πώς το παράδοξο αυτό δεν υφίσταται. Το παρελθόν είναι γραμμένο με ανεξίτηλο μελάνι, χαραγμένο σε κάποια κοσμική βίβλο από πέτρα, και δεν αλλάζει. Πέρασα τη ζωή μου ζώντας στο δικό σου παρελθόν, στο παρελθόν του κόσμου στον οποίο γεννήθηκα, όμως όριζα μόνο τη ζωή μου και ίσως ούτε καν αυτή.

Μελέτησα το χρόνο, ως φυσικό μέγεθος, ως φιλοσοφική έννοια, ως καθημερινή πραγματικότητα. Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι μια απλή διάσταση. Ο χρόνος είναι μια έννοια την οποία το μυαλό του ανθρώπου αδυνατεί να συλλάβει, όπως η έννοια του απείρου. Προσεγγίζουμε τεχνητά το χρόνο μεταφέροντάς τον σε ένα ρολόι ή ένα ημερολόγιο και έτσι μπορούμε να τον αντιληφθούμε ως αντικειμενική πραγματικότητα.

Το χρόνο δε μπορείς να τον ορίσεις, μπορείς μόνο να τον αισθανθείς να περνά, σα μια διαρκή αέναη κίνηση ανάμεσα στο σήμερα και το αύριο, με μόνη απτή πραγματικότητα το «τώρα». Όλη η ζωή μας δεν είναι παρά μια ακολουθία από άπειρα «τώρα», αυτά που πέρασαν και αυτά που θα έρθουν. «Δε μπορείς να βάλεις το πόδι σου δύο φορές στο ίδιο ποτάμι γιατί τα νερά του κυλάνε συνεχώς» είχε πεί ο Ηράκλειτος. Όμως και το «τώρα» δεν ορίζεται μονοσήμαντα. Το «τώρα» του κάθε ανθρώπου είναι έννοια εξαιρετικά προσωπική.

Ίσως τελικά ο χρόνος να είναι πιο συγγενικός με την ψυχή και τη συνείδηση και όχι με το χώρο, όπως υποστηρίζει η σύγχρονη φυσική. Η αίσθηση του χρόνου δεν είναι πάντα η ίδια. Άλλοτε κυλά γρήγορα και άλλοτε πιο αργά, ή τουλάχιστο έτσι το αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος ανάλογα με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα. Η λειτουργία της ανάκλησης αναμνήσεων είναι μια καθαρά πνευματική λειτουργία και αποτελεί ένα ταξίδι στο χρόνο, χωρίς όμως να διαφοροποιείται η αντικειμενική θέση του υποκειμένου στον κατά συνθήκη χρόνο.

Το παρελθόν περιλαμβάνει, εκτός από αυτό που συνέβη και όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν, τα οποία όμως για κάποιο λόγο παρέμειναν σε λανθάνουσα κατάσταση. Το μέλλον από την άλλη πλευρά είναι ένα σύνολο πιθανών γεγονότων και καταστάσεων. Όμως ποιος ή τι επιλέγει ποια από αυτά τα γεγονότα θα συμβούν, και άρα θα αποτελέσουν κάποτε παρόν. Μοίρα ή συμπτώσεις, προδιαγεγραμμένη πορεία ή συνειδητή επιλογή, ποια δύναμη κυβερνά το μέλλον; Ποια ήταν η μυστηριώδης δύναμη που έμπλεξε το δικό μου μέλλον με το παρελθόν των άλλων ανθρώπων;

Πολλές φορές ισορρόπησα ανάμεσα στη λογική και την παραφροσύνη, αναρωτήθηκα αν ζώ ένα εφιάλτη και σύντομα πρόκειται να ξυπνήσω. Μέσα στα όνειρα ο χρόνος λειτουργεί σε ένα άλλο επίπεδο. Η λογική του συνέχεια ανατρέπεται και κάνει αυθαίρετα άλματα μπρος και πίσω. Πιστεύω ότι κάποια άγνωστη ψυχική λειτουργία διατάραξε την ισορροπία ανάμεσα στην ονειρική και την συνειδητή κατάσταση του εγκεφάλου μου και δε μου επέτρεψε να επανέλθω μετά από κάποιο ονειρικό άλμα. Θα ήμουν ένας απλός ψυχασθενής αν η διαταραχή αυτή δεν παρέσερνε μαζί της και την τρισδιάστατη υπόστασή μου. Ο χώρος και ο χρόνος μου καμπυλώθηκαν αρκετά ώστε να αναστραφούν.

Άραγε η αναστροφή αυτή δημιούργησε κάποιο κενό στο μέλλον που θα έπρεπε να είχα ζήσει; Το 2008, αν οι εκτιμήσεις μου είναι σωστές, έπαψα απλά να υπάρχω, πέθανα; Ή μήπως ένας άλλος εαυτός μου έζησε, θα ζήσει, κανονικά τη ζωή του; Μήπως η καμπύλη του χώρου και του χρόνου μου διχοτομήθηκε και ένα κομμάτι της ακολούθησε λάθος κατεύθυνση, παρασέρνοντας μαζί της και ένα λειτουργικό αντίγραφο της φυσικής μου υπόστασης το οποίο συνέχισε να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του; Μήπως οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμουν σε επαφή έβλεπαν αντανακλάσεις του μέλλοντος;

Και ο φυσικός μου θάνατος, τι ακριβώς θα επιφέρει; Θα είναι απλά το τέλος μιας ζωής που πήρε λάθος δρόμο, ή θα ξανασμίξει τα χωρισμένα κομμάτια του εαυτού μου και θα ξαναβάλει την ύπαρξή μου στη φυσιολογική πορεία της;

Σίγουρα αναρωτιέσαι μήπως όλα αυτά είναι τα προϊόντα ενός διαταραγμένου εγκεφάλου ο οποίος ζεί σε μια πραγματικότητα που έπλασε ο ίδιος, ή για να το πώ πιο απλά, μήπως διαβάζεις τα παραληρήματα ενός τρελού. Δε θα σε αδικήσω γι αυτή σου τη σκέψη, ούτε θα προσπαθήσω να σε πείσω για το αντίστροφο. Δεν είναι δυνατόν μέσα από λίγες γραμμές κειμένου να σου μεταφέρω όσα βίωσα σε μια ζωή.

Όσο για την ταυτότητά μου, είσαι σίγουρος πώς θέλεις να τη μάθεις; Μπορεί να είμαι κάποιος που ξέρεις ή κάποιος που θα συναντήσεις, μπορεί να είμαι το αγέννητο παιδί σου, μπορεί να είμαι ο ίδιος σου ο εαυτός. Αν όμως δε φοβάσαι να ψάξεις και να γνωρίσεις αλήθειες που ίσως σε ταράξουν, θα σου δώσω ένα γρίφο για να λύσεις:

«Ψάξε να βρείς την πλάκα που δεν έχει αρχή, στο φρούριο κοντά στα στενά με τις δάφνες του Απόλλωνα.»

Αφήνω αυτή την καταγεγραμμένη μαρτυρία ζωής ως μοναδική απόδειξη της παράλογης ύπαρξής μου και του ακούσιου ταξιδιού μου στο χρόνο. Δεν ξέρω αν και πότε θα βρεθεί και θα διαβαστεί, ή από ποιόν. Αν όμως κάποιος αποφασίσει να ακολουθήσει τα βήματα του γρίφου και μάθει την ταυτότητά μου θα ήθελα να προσπαθήσει να με εντοπίσει στο μέλλον, και να φροντίσει όταν, στην κανονική ροή του χρόνου, θα είμαι ενήλικος να πάρω στα χέρια μου αυτό το κείμενο. Ίσως έτσι βοηθήσω τον εαυτό μου να εκτιμήσει καλύτερα την αξία της ζωής και του χρόνου.

Το παράξενο αυτό κείμενο θα μπορούσε να ερμηνευθεί με πολλούς τρόπους. Θα μπορούσε να είναι η προσπάθεια κάποιου επίδοξου συγγραφέα και ίσως με κάποιες βελτιώσεις και τροποποιήσεις να μπορεί να θεωρηθεί και ενδιαφέρουσα. Θα μπορούσε να είναι κάποια φάρσα. Θα μπορούσε να είναι ένα δοκίμιο για το χρόνο, γραμμένο με ιδιότυπο τρόπο. Τέλος, θα μπορούσε να είναι όντως το «παραλήρημα ενός τρελού», όπως αναφέρεται και σε κάποιο σημείο του ίδιου του κειμένου.

Θα μπορούσε άραγε να είναι αλήθεια; Η απάντηση, αρνητική ή καταφατική, δεν πρέπει να δοθεί βιαστικά. Ας αναρωτηθεί ο καθένας τι γνωρίζει για το χρόνο, για τους φυσικούς νόμους που διέπουν τη ροή του, και για τη σχέση του με την ψυχή. Ο χρόνος είναι το πολυτιμότερο αγαθό στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά και ένα μεγάλο αίνιγμα. Μήπως τελικά δεν είναι ο χρόνος που κυλά, αλλά οι άνθρωποι που κινούνται μέσα σε αυτόν, όπως ακριβώς κινούνται μέσα στο χώρο;

141166Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Avallon
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5090 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/02/2004, 22:07:24  Εμφάνιση Προφίλ
Ελευθερία έχει ανοιχθεί ένα πολύ ωραίο τόπικ για το Αγιο φως εδώ:http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=577
Eίμαι σίγουρη ότι θα το βρεις πολύ ενδιαφέρον...


"Τάδε έφη Avallon"
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Ελευθερία
Πλήρες Μέλος

Laos
825 Μηνύματα
Απεστάλη: 07/02/2004, 00:38:47  Εμφάνιση Προφίλ
Ευχαριστώ για άλλη μια φορά Avallon
τριγυρνώ μέσα στο forum και καταλήγω να χάνω τα καλύτερααα

<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

scully
Πλήρες Μέλος

Greece
916 Μηνύματα
Απεστάλη: 07/02/2004, 09:25:07  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους scully
quote:
Τώρα, μερικές φορές τους παπάδες,δεν τους καταλαβαίνω.
Πού έπρεπε βρε παιδιά να πάει το καντήλι?
Εκεί που ανήκει...Τί δηλαδή?
Εκεί που φτιάχτηκε?
Στον Θεό μήπως?
Και τι να το κάνει ο Θεός το καντήλι?
Δεν είναι ξεκάθαροι,μιλούν σαν την Πυθία.


Ελευθερία δίνεις ρεσιταλ......

"Στην Αφρική θα πάω με τους Massai...!"
http://img.pathfinder.gr/clubs/photos/70380/29.jpgΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Trivil
Νέο Μέλος

Greece
9 Μηνύματα
Απεστάλη: 07/02/2004, 18:02:56  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Trivil
πολυ περιεργο το κειμενο που παρεθεσε ο φιλος Σκορπιος...
βασιζεται σε κατι αληθινο? ή απλα μια ιστορια ενος συγγραφεα?
αν ξερει καποιος κατι παραπανω....

-----
Rules are made to be broken...Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Avallon
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5090 Μηνύματα
Απεστάλη: 07/02/2004, 20:02:01  Εμφάνιση Προφίλ
Δεν ξέρουμε τίποτα επιβεβαιωμένα...γι'αυτό και τ'αφήσαμε ασχολίαστο...


"Τάδε έφη Avallon"
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Alchemist
Νέο Μέλος


41 Μηνύματα
Απεστάλη: 07/02/2004, 20:43:10  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Alchemist
Το κείμενο του ΣΚορπιού ειτε αληθινό ε'ιτε μυθιστορημα είτε οτιδηποτε αλλο μπορει να ειναι με εκανε να ανατριχιασω!
Πραγματικα απιστευτα τα νοηματα του και οι φιλοσοφικες του αληθεις.
Τώρα για τον γρίφο,ξέρει κανένας,θεωρωντας βεβαια οτι ο συγγραφεας του κειμένου ειναι έλληνας και το κείμενο πραγματικο,καποιο τρόπο για να αναζητηθεί η λύση του;Μία ιδέα που μόλις ήρθε είναι οτι ισως το κλειδι στη λυση του γριφου είναι η ίδια η ζωή αυτού του ανθρώπου.Στην
αναποδη ροή της μπορει να στηρίζεται και καποια αναποδη ερμηνεία του γριφου.Απο αρχη προς το τελος.Ξερω'γω?


Αυτά!!!
Φιλικά,
Alchemist


"From this ransacked celestial temple, I hold the profet's severed head unto all nations"Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Livas_D
Νέο Μέλος

Greece
16 Μηνύματα
Απεστάλη: 08/02/2004, 01:59:17  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Livas_D
Γεια Χαρα!!!!
Εχω και εγω μια Ιστοριουλα να διηγηθω! και ειναι αληθηνει...οποιος θελει πιστευει και οποιος θελει οχι!!!!

Λοιπον:
Ηταν ενα βραδυ μονοι στο σπιτι εγω και η αδερφη μου.και ημασταν στα δωματια μας(ειναι κολητα μονο μια πορτα τα χωριζει) και εγω εβλεπα μια ταινια στο DVD(συγκεκριμενα το Τιγρης&Δρακος)και μια στιγμη βγαινει η αδερφη μου απο το δωματιο της να παει τουαλετα(να κανει την αναγκη της...)και ακουσε κατι θορυβους απο το σαλονι...τους ειχα ακουσει και εγω(αλλα δεν ειπα τιποτα) ηταν κατι σαν να συζητανε ψυθιριστα.Δεν δινει σημασια η αδερφη μου...και παει στο δωματιο της...μετα αρχισα εγω να ακουω βηματα στον διαδρομο του σαλονιου προς την κρεβατοκαμαρα...δεν δινω σημασια εγω(γιατι τα ειχα ξανα ακουσει κι'αλλες φορες) και με λεει η αδερφη μου...ηρθε μηπως η μαμα η ο μπαμπας...και τις λεω Οχι..γιατι ρωτας; και μου λεει γιατι ακουσα βηματα...τις λεω τα ακουσες και εσυ ε? μετα απο λιγο...ακουο την πορτα της κρεβατοκαμαρας να ανοιγωκλεινει και να ακουω βηματα...ε λεω θα ειναι κανα παραθυρο ανοιχτο και θα κανει ρευμα και θα ανοιγει η πορτα... (να πω οτι απο το δοματιο μου δεν βγηκα εξω γιατι ειχα ψιλο φοβηθει..και τα φωτα στο σαλονι ηταν κλειστα)μετα απο λιγο ακουο παλι τα βηματα και αυτη τη φορα σαν να ηταν περισσοτερα απο ενα "ατομο" και να ξανα ανοιγει η πορτα τις κρεβατοκαμαρας και απο το σαλονι ακουγα φασαρια...(μετα απο αυτα ειχα κατα φοβηθει..το ιδιο και η αδερφη μου)...μετα παω κοιμαμε στο δωματιο της αδερφης μου...και μετα απο 1ωρα ερχονται οι γονεις μου(κατα τις Τρεις το βραδυ)...ολα κυριλε..ξυπναω εγω...και παω στο σαλονι που ηταν ο μπαμπας μου..ολα ενταξει...στην κρεβατοκαμαρα η μαμα μου...και στο μπανιο η αδερφη μου...! μετα ξανα παω στο δωματιο της αδερφης μου και καθομαι...και ακουο να ανοιγει η πορτα του δωματιου μου και να κλεινει με πολυ προσοχει για να μην ακουστει θορυβος...ενα παρα πολυ μικρο "κλικ" ακουστικε...και ακουο το πατωμα να τριζει στο δωματιο μου...σαν καποιος να περπαταει(γιατι ειναι απο ξυλο κατω και ακουγεται οταν εχει απολυτει υσιχεια) και παει και καθεται;ξαπλωσε;πανως πηγε και ακουμπησε στο κρεβατι μου...το καταλαβενω γιατι κανει ενα θορυβο η σουστες οταν καθεσε πανω στο στρομα...! παω στο δωματιο μου...και δεν ειναι κανεις....και μετα ολα τελειωσαν!!! αυτη ηταν και η τελευταια φορα που ακουσα βηματα και ειδα σκιες να περπατανε στο σπιτι...!!!

Αυτη ηταν η ιστορια μου...


Να πω οτι πριν γινει το παραπανω σκηνικο που αναφερα...ειμασταν μια μερα μονοι στο σπιτι μου, εγω με εναν φιλο μου..και καθομσταν στο σαλονι...και ειχαμε το μονο φως απο τον καθρεφτει...(ειναι φωτιζομενος) και εκει που μιλουσαμε βλεπω εγω μια σκια σε σχημα κανονικου ανθρωπου να βγαινει απο την κρεβατοκαμαρα...και να πηγαινει προς την κουζινα και εξαφανιστικε μετα! Δεν ειπα τιποτα στον φιλο μου για να μην με περασει για μ@λ@κ@...και με λεει ο φιλος μου...ρε μ@λ@κ@ περασε κανεις απο εκει? και τον λεω το ειδες και εσυ ε?
Να πω επισης οτι μενω σε πολικατικια και δευτερο οροφο...οποτε ειναι αδυνατο να περπατουσε καποιος απ'εξω και να φανικε η σκια του...!

Και στον ιδιο καιρο οταν εβλεπα αυτα τα "πραγματα" και ακουγα θορυβους στο σπιτι μου.........οταν ειμουνα εξω βολτα..και γυρνουσα το βραδυ στο σπιτι..οταν εφτανα στην εισοδο της πολυκατικιας ειχα μια παραξενη αισθηση....σαν καποιος να με παρακολουθει...και ενω ειχε ζεστη εξω μεσα στην εισοδο ενιωθα ψυχρα...ενα παραξενο πραγμα!

Τι να πω....Ξερετε τιποτα? μπορειται να εξιγισετε τιποτα???


Υ.Σ παντα οταν ειμαι μονος στο σπιτι κοιμαμαι με τα φωτα του σαλονιου ΑΝΟΙΧΤΑ...μεχρι και τωρα...!

Υ.Σ τους θορυβους και αυτα τα ειχε ακουσει και η μαμα μου...αλλα δεν μου ελεγε τιποτα!!

~~~~!~~~~Livas_D~~~~!~~~~

Edited by - Livas_D on 08/02/2004 02:04:07Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Το Θέμα καταλαμβάνει 50 Σελίδες:
  1  2  3  4  5  6  7  8  9 10
 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
 
 Νέο Θέμα  Topic Locked
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Μετάβαση Σε:

ESOTERICA.gr Forums !

© 2010-11 ESOTERICA.gr

Μετάβαση Στην Κορυφή Της Σελίδας
0.171875
Maintained by Digital Alchemy