ESOTERICA.gr Forums !

ESOTERICA.gr Forums !
Κεντρική Σελίδα | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα Μέλους:
Password:
Επιλογή Γλώσσας
Φύλαξη Password
Ξεχάσατε τον Κωδικό;
 Όλα τα Forums
 .-= Η ΨΥΧΗ =-.
 Ο Δημιουργικός ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Σελίδα: 
από 3
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 28/05/2005, 10:51:17  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα!
Πριν προχωρήσουμε στην ηρεμία του νου, θα ήθελα να κάνω μια μικρή
επισήμανση: Με το δημιουργικό οραματισμό υπάρχει ένας κίνδυνος. Να
εκγλωβιστούμε στο όραμά μας, με άλλα λόγια να μην αφήσουμε στον
εαυτό μας το περιθώριο, τη δυνατότητα της Ήττας. Να βασιστούμε δλδ.
στην άσκηση του οραματισμού και να πιστέψουμε ότι μη κάνοντας κάτι
άλλο, μόνο με τη πίστη σε αυτή την άσκηση θα φτάσουμε στη επιδίωξή
μας. Μπορεί πάλι να δρούμε παράλληλα, σε συμφωνία με το στόχο του
οραματισμού και να δεθούμε με τη θετική έκβαση της προσπάθειας.

Και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει η πιθανότητα της Ήττας, σε κάποιες
περιπτώσεις η δική μας παράλληλη δράση επιβάλλεται, άλλοτε πάλι όχι.
Σε κάθε περίπτωση δρούμε ως πολεμιστές, ετοιμαζόμαστε για τη μάχη,
με τον καλύτερο εξοπλισμό μας, με όλες τις δυνάμεις μας, με την
αισιοδοξία του μαθητή, αλλά όπως γράφει και ο Καστανέντα, έχοντας
υπόψην πάντα ότι "χορεύουμε με το θάνατο να μας παραμονεύει στον
αριστερό μας ώμο". Πολλές από τις επιθυμίες μας δεν πρόκειται να
επαληθευτούν, ίσως γιατί βρίσκονται αλυσοδεμένες με άλλες επιθυμίες,
που δε πρέπει να γίνουν ή που δε μπορούμε να εκπληρώσουμε ακόμη,
ίσως επειδή δεν εξαρτούνται μόνο από εμάς... Αυτό δεν είμαστε σε θέση
να το γνωρίζουμε. Αυτό δεν πρέπει να μας πτοεί, στο να δράσουμε με
απόλυτη αισιοδοξία, πίστη, αγωνιστικότητα, αλλά παράλληλα έχοντας
καταστήσει τον εαυτό μας ικανό να δεχτεί και τη νίκη αλλά και την
ήττα.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 31/05/2005, 01:49:35  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Πριν προχωρησω στην ηρεμία του νου, θα κάνω μια εισαγωγή
στα βοηθήματα οραματισμού, το θέμα που θα μας απασχολησει στη
συνέχεια αυτής της παρουσίασης.

Βοηθήματα οραματισμού
Καλησπέρα! Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να κάνουμε οραματισμό.
Ουσιαστικά θα λέγαμε ότι υπάρχουν άπειροι τρόποι... Ωστόσο
κυκλοφορούν διάφορες τεχνικές, εδώ τις ονομάζω βοηθήματα, που
είναι περισσότερο γνωστά, έχουν κάποια τυπολογία και χρησιμοποιούνται
όπως είναι από πολλούς ανθρώπους που οραματίζονται. Πολλές σχολές
και ομάδες που ασχολούνται με τον οραματισμό έχουν λοιπόν αναπτύξει
τα δικά τους συστήματα, όπως για παράδειγμα η μέθοδος Silva, το NLP,
και τόσα άλλα. Βέβαια, υπάρχει στα περισσότερα από αυτά τα συστήματα
μια κοινή γλώσσα συμβόλων, που μόνο η εξωτερική μορφή αλλάζει από
σύστημα σε σύστημα. Αυτή η γλώσσα προκύπτει από εσωτερική γνώση πάνω
στη λειτουργία των αιθερικών σωμάτων και γενικότερα στα σχήματα,
τα χρώματα, τις ιδιότητες θα λέγαμε των μη-ορατών ή μη-υλικών
σωμάτων. Έτσι, για παράδειγμα υπάρχουν χρώματα για τα τσάκρας,
που αυτά βέβαια σχετίζονται με πλανήτες, με τα αντίστοιχα σύμβολα
αυτών, αυτά πάλι με τις κάρτες Ταρώ και πάει λέγοντας...

Για πολλούς ανθρώπους που οραματίζονται η βαθύτερη γνώση όλων των
συμβόλων, οι συσχετίσεις μεταξύ τους και η αντιστοίχισή τους δεν
είναι εφικτή είτε δεν είναι επιδίωξη, ωστόσο επιλέγουν τον
οραματισμό για την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων τους.
Θα μπορούσαμε να διαχωρίσουμε αυτό το οραματιζόμενο κοινό σε δύο
κατηγορίες, σε αυτούς που οραματίζονται με δικούς τους τρόπους,
με μεθόδους που δρουν λίγο ή περισσότερο κατανοητά με τους όρους
της ψυχολογίας και αυτούς που οραματίζονται πάνω σε συμβολικά
συστήματα, που ναι μεν δεν κατανοούν πλήρως, αλλά έχουν εμπιστοσύνη
στις διδασκαλίες. Παράδειγμα του πρώτου τύπου οραματισμών είναι ο
οραματισμός μιας εικόνας με μεγάλη λεπτομέρεια, ενώ στο δεύτερο τύπο
ανήκουν οραματισμοί με σφραγίδες, σύμβολα, χρώματα, κάρτες, κλπ.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 31/05/2005, 13:09:08  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Γειά σας!
Πάμε τώρα στη Νοητική Προετοιμασία...

Ηρεμία του Νου
Είναι σημαντικό ο νους κατά τη διάρκεια του οραματισμού να είναι σε
ηρεμία, να μη τρέχει η σκέψη μας σε καθημερινές ασχολίες, προβλήματα,
άσχετες σκέψεις. Ακόμη είναι καλό αυτός να είναι συντονισμένος σε
μια συχνότητα θετικής και μη εγωιστικής σκέψης.

Ηρεμία του νου:
Υπάρχουν πολλές τεχνικές για την ηρεμία του νου.
Βέβαια και ο καθένας από εμάς μπορεί να σκεφτεί και να χρησιμοποιήσει
ένα δικό του τρόπο. Οι τεχνικές που θα περιγράψω εδώ είναι 2 ειδών:
Τεχνικές της εστίασης και τεχνικές της μη σκέψης. Αυτές είναι
παραδείγματα απλά από τα 2 είδη και στοχεύουν να κάνουν κατανοητό
τον τρόπο που μπορούμε να επιτύχουμε νοητική ηρεμία. Δεν είναι
απαραίτητο να ακολουθήσει κάποιος αυτές ακριβώς τις τεχνικές,
μπορεί όμως να πάρει μια ιδέα για τον τρόπο που λειτουργούν.

Εστίαση:
Σύμφωνα με κάποια θηβετιανή διδασκαλία, ο ασκούμενος συγκεντρώνεται
σε ένα λιβάδι στη φύση. Σκέφτεται μπροστά του ένα τετράγωνο, που
στην κάθε πλευρά του βρίσκεται ένα λουλούδι. Με το ρυθμό της
αναπνοής περνά τη σκέψη του διαδοχικά από κάθε πλευρά του τετραγώνου.
Μπορεί π.χ. να οραματίζεται κάθε λουλούδι σε κάθε αναπνοή. Προοδευτικά
οι πλευρές του τετραγώνου μικραίνουν και τα λουλούδια έρχονται πιό
κοντά. Σε λίγο τα 4 λουλούδια γίνονται ένα λουλούδι. Όλη η σκέψη
συγκεντρώνεται σε αυτό το λουλούδι για λίγο.

Μια άλλη τεχνική χρησιμοποιεί την αναπνοή. Καθώς αναπνεόυμε μετράμε.
Κάθε αναπνοή είναι ένας αριθμός από το 1 - 10. Καθώς φτάνουμε στο 10,
προσέχουμε να μη σκεπτόμαστε τίποτε άλλο από την αναπνοή, την οποία
οραματιζόμαστε να κυλά μέσα στο σώμα μας, να μπαίνει και να φεύγει.
Όταν πιάσουμε τη σκέψη μας να παρασύρεται από κάτι άλλο, σταματάμε
στον αριθμό που είμαστε και ξεκινάμε ξανά να μετράμε από το 1. Μόλις
φτάσουμε στο 10, ξεκινάμε πάλι από το 1.

Μη σκέψη:
Εδώ, αφού έχουμε φτάσει στην ηρεμία των υπόλοιπων σωμάτων μας,
αφήνουμε το μυαλό να τρέχει και σκεφτόμαστε ό,τι θέλουμε. Σε κάποια
στιγμή όμως φανταζόμαστε ένα λευκό - αδιαφανές σύννεφο μπροστά μας
και οραματιζόμαστε κάθε σκέψη που μας έρχεται στο μυαλό να μπαίνει
μέσα στο σύννεφο και να εξαφανίζεται. Όλες οι σκέψεις που έρχονται
ακολουθούν την ίδια διαδικασία. Αντί σύννεφο κάποιοι περιγράφουν τη
χρήση ενός μικρού μαυρου τετραγώνου. Μπορούμε ακόμη να οραματιστούμε
ότι κρατούμε μια σκούπα και σκουπίζουμε τις σκέψεις από ένα επίπεδο
στο οποίο βρισκόμαστε και είναι ψηλά. Οι σκέψεις σκουπίζονται έξω
από το επίπεδο και χάνονται στο άπειρο. Σε άλλη παραλλαγή, οραματιζόμαστε
τις σκέψεις μας να βγαίνουν από το μυαλό και να συγκεντρώνονται σε
ένα μπαλόνι. Το μπαλόνι μεγαλώνει, και κάποια στιγμή το απογειώνουμε
και το στέλνουμε στο διάστημα...

Συχνότητα θετικής και μη εγωιστικής σκέψης
Εδώ, αφού έχουμε ηρεμήσει το νου, συγκεντρώνουμε τη σκέψη μας στο
καλό και το δίκαιο. Μπορούμε να φανταστούμε ένα μεγάλο πράσινο
φωτεινό σώμα να φωτίζει την ανθρωπότητα, η ο ήλιος να λάμπει στον
ουρανό για όλους τους ανθρώπους. Οραματιζόμαστε δικαιοσύνη και
ευδιαμονία για το συνάθρωπό μας και ανιδιοτέλεια για τις σκέψεις
και πράξεις μας.

Αφού έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο, μπορούμε να ξεκινήσουμε τον
οραματισμό.

Σημ: οι διαδικασίες που περιγράφω, μπορεί να φαίνονται ότι είναι
χρονοβόρες και περίπλοκες. Ωστόσο όσο προχωρούμε στην άσκηση θα
δούμε ότι αυτές δεν είναι παρά διαθέσεις, στις οποίες επιδιώκουμε
να συντονιστούμε και ότι με τον καιρό ο συντονισμός γίνεται όλο
και πιό απλά και γρήγορα.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 01/06/2005, 13:07:35  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα!
Χθες διάβασα την εξής φράση:

"Πάνω στην ατραπό της μαθητείας, η επιτυχία δεν είναι και τόσο
σημαντική. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια".

Υπάρχει και μια μικρή ιστοριούλα:
"Μια μέρα ήταν ένας ένδοξος βασιλιάς και επιτέθηκε σε μια μεγάλη
πόλη. Οι χιλιάδες στρατιώτες του κύκλωσαν την πόλη, αλλά τους ήταν
αδύνατο να την κατακτήσουν. Τους διέταξε να οπισθοχωρήσουν.
Τραβήχτηκαν πίσω, γύρω στα δύο μίλια και καθώς αυτός καθόταν μέσα
στη σκηνή και σκεπτόταν: γιατί δεν μπορώ να κατακτήσω με τη
μεγάλη δύναμη που έχω;, μια αράχνη ύφανε ένα νήμα από την κορφή της
τέντας. Ο βασιλιάς άπλωσε το σπαθί του και έκοψε το νήμα της αράχνης,
μετά όμως από λίγα λεπτά η αράχνη επέστρεψε και ο βασιλιάς έκοψε
πάλι το νήμα. Καθώς ξεκουραζόταν παρατήρησε ότι η αράχνη δεν είχε
αποθαρρυνθεί και είχε έρθει πάλι για τρίτη φορά. Σκέφτηκε: Εάν μια
αράχνη μπορεί να έχει τέτοια επιμονή, γιατί εγώ είμαι έτοιμος να
φύγω από το πεδίο της μάχης; Ας επιτεθούμε στην πόλη άλλη μια φορά!
Το έκανε και βγήκε νικητής."

Από τη Συμφωνία του Ζωδιακού του Τορκόμ Σαραϊνταριάν

Πόσες φορές δεν μας έχει τύχει να βλέπουμε μια αποτυχία μας, να
προσπαθούμε, να ξαναπροσπαθούμε, αλλά μάταια... Κάποια στιγμή
έρχεται η απογοήτευση και η σκέψη: Αφού γνωρίζω το πρόβλημα μου,
αφού έχω προσπαθήσει να το λύσω αλλά δεν μπορώ, τί νόημα έχει
να συνεχίζω την προσπάθεια; Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, που έχουμε
εξαντλήσει το όριο της προσπάθειας, που είμαστε απογοητευμένοι
και πεποισμένοι ότι δεν πρόκειται να τα καταφέρουμε, τότε είναι που
ακόμη μια φορά αν προσπαθήσουμε, θα τα καταφέρουμε!

Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να διαλογιστούμε πάνω στην
παραπάνω φράση. Είναι στη φύση του ανθρώπου η προσπάθεια
και είναι σίγουρο ότι η δοκιμασία μας είναι να φτάσουμε στα
όρια αυτήν την προσπάθεια.


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 02/06/2005, 13:23:11  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα!
Σήμερα έχω να πάω οδοντίατρο... ένας καλός οραματισμός
θα μου ήταν εντελως απαραίτητος

Τεχνικές χρησιμοποίησης συμβόλων
Εδώ ανήκουν τεχνικές που οραματιζόμαστε το επιθυμητό, αλλά
χρησιμοποιούμε κατά την κύρια διαδικασία της άσκησης κάποιο
σύμβολο υποκατάστασής του.
Υπάρχουν πολλές τέτοιες τεχνικές, ενδεικτικά θα αναφέρω ονομαστικά
τις εξείς: αστέρι, σφραγίδες, τροχός, ομ. Πολύ περιληπτικά αυτές
είναι:

αστέρι: το σχήμα ενός αστεριού που σε κάθε ακτίνα του περιέχει
ένα σύμβολο. Ο ασκούμενος αφού συγκεντρώσει τη σκέψη του και
αποκρυσταλλώσει την εικόνα στην οποία θα οραματισθεί, χαλαρώνει
με τους τρόπους που περιγράψαμε. Έπειτα συγκεντρώνει τη σκέψη του
στην εικόνα που αντιπροσωπευέι με ακρίβεια την επιθυμία του. Μετά
συγκεντρώνεται στο αστέρι και τα σύμβολά του, ξεχνώντας την
επιθυμία -(σκέφτεται μόνο το αστέρι, όχι αστέρι και επιθυμία μαζί).

σφραγίδα: αρχικά ο ασκούμενος διατυπώνει σε μια φράση την επιθυμία
του όσο πιό συγκεκριμένα και λιτά μπορεί. Ταυτόχρονα επικεντρώνεται
στον οραματισμό για την εκπλήρωση της επιθυμίας του. Ύστερα με τη
χρήση ενός απλού αλγόριθμου φτιάχνει ένα σχήμα αποτελούμενο από
γράμματα της επιθυμίας του. Αυτό ονομάζεται σφραγίδα. Ο οραματισμός
συνεχίζεται πάνω στη σφραγίδα. Τέλος, ο ασκούμενος σταματά να
σκέφτεται την επιθυμία. Φυσικά καλό είναι και εδώ να προηγηθούν οι
ασκήσεις ηρεμίας όπως και στις άλλες περιπτώσεις.

στο επόμενο... τροχός και ομ


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
4073 Μηνύματα
Απεστάλη: 02/06/2005, 23:02:48  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΦΡΟΔΙΤΗ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
ΠΡΟΣΠΑΘΩ.
ΜΕ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΥΝΗΘΩΣ.
ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ.
ΔΙΩΧΝΩ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ, ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.


[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/06/2005, 19:04:49  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Γειά!
Τεχνικές χρησιμοποίησης συμβόλων συνέχεια...

Ο τροχός
Εδώ φτιάχνουμε έναν τροχό με τα 12 σημεία του ζωδιακού. Οπτικοποιούμε
την επιθυμία μας, με όση σαφήνεια μπορούμε και τοποθετούμε στο κέντρο
του τροχού ένα σύμβολο που να την αντιπροσωπεύει για εμάς. Αυτό
μπορεί να είναι ο,τιδήποτε, από ένα γράμμα, μια καρδιά, μια λέξη,
ένα λουλοδάκι, κάτι που να μας φέρνει στο νου την επιθυμία.
Μετά από τις ασκήσεις χαλάρωσης και εναρμόνισης που περιγράψαμε,
κλείνουμε τα μάτια και οραματιζόμαστε την επιθυμία / στόχο μας με
όση περισσότερη λεπτομέρεια μπορούμε. Έπειτα συγκεντρωνόμαστε στον
τροχό του ζωδιακού. Σε κάθε ζώδιο από τον Κριό και έπειτα μέχρι τον
Ιχθύ σκεπτόμαστε τις αντίστοιχες αρετές του ζωδίου και "ντύνουμε"
το στόχο μας με αυτές. Π.χ. αν η αρετή είναι αγωνιστικότητα,
σκεφτόμαστε πόσο αγωνιστικοί είμαστε σε σχέση με το αντικείμενο του
οραματισμού κλπ.

Ομ
Εδώ φτιάχνουμε σε ένα χαρτάκι το σύμβολο του ομ και γύρω-γύρω
γράφουμε καθαρά και με σαφήνεια την επιθυμία / στόχο μας.
Συγκεντρωνόμαστε σε αυτό το χαρτάκι και οπτικοποιούμε το στόχο
κάθε φορά που επαναλαμβάνουμε την άσκηση, μετά βέβαια τις πάντα
απαραίτητες ασκήσεις χαλάρωσης / εναρμόνισης.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 07/06/2005, 02:03:24  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλησπέρα!
Στο σημείο αυτό έκλεισε ένας πρώτος κύκλος παρουσίασης του θέματος
του δημιουργικού οραματισμού. Στη συνέχεια θα εξεταστούν σε
μεγαλύτερο εύρος κάποιοι παράμετροι που είναι απαράιτητοι για τον
οραματισμό. Έτσι, στο παρόν μήνυμα θα αναφερθώ στην

Ενίσχυση της φαντασίας
ή διαφορετικά στην ενίσχυση της ικανότητάς μας να οραματιζόμαστε.

Για κάποιους ανθρώπους είναι εύκολο να κλείνουν τα μάτια και να
φέρνουν μπροστά με το νου τους μια εικόνα. Τέτοιοι άνθρωποι ίσως
να είναι εξασκημένοι στον οραματισμό, ίσως πάλι να είναι τέτοια
η ιδιοσυγκρασία τους, που να οπτικοποιούν εύκολα σκέψεις.
Το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία
εικόνων με το νου, οι καλλιτέχνες έχουν ανεπτυγμένο περισσότερο
αυτό το ημισφαίριο και για αυτό το λόγο περισσότερο βλέπουν με
εικόνες, παρά σκέπτονται.
Ωστόσο, ακόμη και αν η οπτικοποίηση μιας σκέψης μπορεί να είναι κάτι βατό,
η ενδυνάμωσή της με τις υπόλοιπες αισθήσεις είναι πολύ πιο δύσκολος
στόχος. Έτσι, ακόμη κι αν είμαστε ικανοί σχετικά εύκολα να
οραματιστούμε ένα καταπράσινο λιβάδι στον ήλιο, λιγότερο εύκολο
είναι να νιώσουμε την αφή του χόρτου στο κορμί μας, ακόμη πιο
δύσκολο είναι να μυρίσουμε το χόρτο, και σχεδόν ακατόρθωτο να το
γευτούμε!
Όμως, η ικανότητα να επιστρατεύουμε όλες τις αισθήσεις μας στον
οραματισμό είναι απαραίτητη. Όσο πιό πολύ είμαστε μέσα στη
σκεπτομορφή που δημιουργούμε -(και λέγοντας μέσα δεν εννοώ με το
συναίσθημα αλλά με τις αισθήσεις)- τόσο πιό πολύ γινόμαστε ένα με
αυτή, τόσο πιό πολύ την έλκουμε να υλοποιηθεί.

Υπάρχουν διάφορες ασκήσεις για να "γυμνάσουμε" το νου στον
οραματισμό. Σημασία έχει εδώ η επανάληψη των ασκήσεων, αλλά και η
εμπιστοσύνη σε αυτό που κάνουμε. Ακόμη, πρέπει να γνωρίζουμε ότι
με τον όρο οραματισμό δεν εννοούμε απαραίτητα ότι ο ασκούμενος
θα είναι σε θέση να φέρει μπροστά του με όλες τις αισθήσεις όπως
ακριβώς στην πραγματικότητα το αντικείμενο του οραματισμου και ότι
σε κάθε άλλη περίπτωση αποτυχαίνει. Για να γίνω ακόμη πιό σαφής.
Αν σας ζητηθεί να "δείτε" ότι είστε δίπλα στη θάλασσα, ακούτε το
κύμα κλπ. κλπ., προσπαθήσετε αλλά δεν το βλέπετε, μη νομίζετε ότι
έχετε κάποιο πρόβλημα, μην περιμένετε να ΔΕΙΤΕ τη θάλασσα, απλά
φανταστείτε τη θάλασσα. Με τον καιρό θα δείτε ότι ο οραματισμός
γίνεται όλο και πιό ισχυρός, αλλά δεν πρέπει να σας απασχολεί
αυτό από την αρχή. Δείξτε εμπιστοσύνη στη φαντασία σας και αυτή
με την άσκηση θα σας ανταμοίψει. Εξάλλου τα αισθητήρια όργανα
της φαντασίας δεν είναι τα ίδια με τα αισθητήρια όργανα του φυσικού
σώματος. Μια ιδέα για το πώς μπορεί να μοιάζει ο "τέλειος
οραματισμός" είναι η αίσθηση που έχει κάποιος στο συνειδητό
ονείρεμα, αλλά αυτό είναι ένα προχωρημένο στάδιο, που δεν είναι
απαραίτητο για να μπορούμε να οραματιζόμαστε. Είναι κάτι που μόνο
του θα έρθει, πολύ αργότερα.

Μια απλή άσκηση
Καθίστε άνετα σε μια καρέκλα με ορθή τη σπονδυλική στήλη.
Κλείστε τα μάτια.
Αναπνεύστε με ρυθμό: εισπνοή 2 - κράτημα 1 - εκπνοή 2 - κράτημα 1
για λίγο. Ο ρυθμός της αναπνοής καλό θα είναι να παραμείνει αργός,
σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να μας κουράζει ή να μας απασχολεί
πολύ. Εισπνέουμε από τη μύτη και εκπνέουμε από τη μύτη ή από το
στόμα.
Φανταστείτε ότι σηκώνεστε από εκεί που καθόσαστε και προχωράτε προς
την κουζίνα. Φανταστείτε το αυτό όσο πιό φυσικά γίνεται και κάπως
αργά. Φτάνετε στην κουζίνα, ανοίγετε το φως, ανοίγετε τη βρύση
και πλένετε τα χέρια σας. Πίνετε λίγο νερό, έπειτα γυρνάτε πίσω
και ξανακάθεστε στην καρέκλα.
Χαλαρώνετε λίγο χωρίς να σκέφτεστε τίποτε ιδιαίτερο και ανοίγετε
τα μάτια.
Τώρα, σηκωθείτε από την καρέκλα και κάντε ακριβώς αυτό που πριν από
λιγο οραματιστήκατε. Την ώρα που σηκώνεστε, περπατάτε, πλένετε τα
χέρια, πίνετε νερό και γυρνάτε, παρακολουθείστε τις κινήσεις που
κάνετε και τις αισθήσεις σας. Μη βάλετε πολλές πληροφορίες στο μυαλό
σας σε αυτή τη διαδικασία. Μη σκεφτείτε θορύβους, μη βλέπετε
πράγματα που αλλιώτικα δε θα προσέχατε, συγκεντρωθείτε σε λίγα και
πολύ διακριτά ερεθίσματα: Το σώμα σας που κινείται με εντελώς
φυσικό τρόπο, την αίσθηση του φωτός που ανάβει στην κουζίνα, το
νερό που κυλά και την αφή του πάνω στα χέρια σας, την αίσθηση του
υγρού στο στόμα σας.
Καθίστε και πάλι στην καρέκλα και επαναλάβετε την άσκηση του
οραματισμού. Κατά τη διάρκεια της επανάληψης μη προσπαθήσετε να
οραματιστείτε κάτι περισσότερο από αυτό που κάνατε πριν. Κρατείστε
τη συγκέντρωσή σας πάνω σε αυτά που προσέξατε τη στιγμή που κάνατε
με το υλικό σώμα την άσκηση.
Θα παρατηρήσετε ότι εδώ η μνήμη υποβοηθά τη φαντασία σας.

Μπορείτε να κάνετε αυτή την άσκηση μια φορά την ημέρα για λίγο
καιρό. Θα δείτε ότι μετά από λίγο, η ικανότητά σας να οραματίζεστε
θα έχει αυξηθεί.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 08/06/2005, 14:59:47  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλησπέρα!
Έκανε κανείς σας την ασκησούλα που περιέγραψα;
Καλά, καλά, μη σκοτώνεστε να απαντήσετε...
Σας παραθέτω ακόμη μια άσκηση οραματισμού για να συνεχίσετε...

Δεύτερη άσκηση ενίσχυσης της φαντασίας
Πρώτο μέρος
Καθόμαστε άνετα -σε μια καρέκλα ή όπως αλλιώς προτιμάμε με ίσια τη
σπονδυλική στήλη. Αναπνέουμε ρυθμικά και χαλαρά, όπως περιγράψαμε.
Κλείνουμε τα μάτια και φέρνουμε μπροστά στα μάτια μας ένα λευκό
πίνακα. Τον οραματιζόμαστε για λίγα λεπτά. Από τη δεξιά πάνω
πλευρά του πίνακα αρχίζει τώρα να ρέει κόκκινο χρώμα και ο πίνακας
γίνεται κόκκινος. Τον οραματιζόμαστε λίγα λεπτά. Σε λίγο από τη
δεξιά πάνω πλευρά του πίνακα αρχίζει να ρέει γαλάζιο. Συνεχίζουμε τη
διαδικασία με πράσινο, κίτρινο και τελειώνουμε με το λευκό.
Κάνουμε αυτή τη διαδοχή 2-3 φορές αργά.

Δεύτερο μέρος
Μετά από εξάσκηση του πρώτου μέρους, που μπορεί π.χ. να διαρκέσει για
μια εβδομάδα με καθημερινή άσκηση, προχωράμε στο δεύτερο μέρος.
Μετά την απαραίτητη για κάθε οραματισμό προετοιμασία χαλάρωσης,
κλείνουμε τα μάτια και φανταζόμαστε το λευκό πίνακα. Αρχίζουμε να
πλάθουμε τον πίνακα σε μορφές: Φανταζόμαστε ένα λευκό κύκλο, ένα λευκό
τετράγωνο, ένα λευκό αστέρι, λευκό κύμα, λευκό ανθρωπάκι (χωρίς
πολλές λεπτομέρειες).
Προσέχουμε να βάζουμε συνείδηση στην αλλαγή της μορφής από το κάθε
σχήμα στο επόμενο και τελειώνουμε με το λευκό πίνακα, δηλαδή:
πίνακας - κύκλος - τετράγωνο - αστέρι - κύμα - ανθρωπάκι - πίνακας.
Προχωρούμε στο επόμενο χρώμα και στο επόμενο κ.ο.κ. και τελειώνουμε
πάλι με το λευκό πίνακα, αφού έχουμε οραματιστεί τις μορφές για
κάθε χρώμα.
Μπορούμε να κάνουμε αυτή την άσκηση για μια εβδομάδα, καθημερινά.

Σύγκριση των δύο ασκήσεων (σε αυτό και το προηγούμενο μήνυμα).
Μέσα από αυτές τις δύο ασκήσεις προσεγγίζουμε την ενίσχυση της
φαντασίας με δύο αντίθετους τρόπους. Με την πρώτη άσκηση ενεργοποιούμε
τη μνήμη και την προσοχή. Με τη δεύτερη άσκηση ενεργοποιούμε τη
δημιουργική φαντασία και τη συγκέντρωση.
Στην πρώτη άσκηση εσωτερικοποιούμε τις πληροφορίες από το περιβάλλον.
Προσέχουμε σταδιακά όλο και περισσότερες λεπτομέρειες -(γιατί σε
επόμενη αναφορά θα δείτε ότι η πρώτη άσκηση στην εξέλιξή της
προσπαθεί να ενσωματώσει όλο και περισσότερη πληροφορία από τις 5
αισθήσεις).
Στη δεύτερη άσκηση μορφοποιούμε το άμορφο -το χρωματιστό πίνακα που
ουσιαστικά δεν έχει σχήμα. Στην εξέλιξη αυτής της πορείας θα μάθουμε
πώς να μορφοποιούμε από το άμορφο χρησιμοποιώντας και τις 5 αισθήσεις
όλο και πιό σαφείς και περίπλοκες μορφές.

Το σχήμα που ακολουθούμε είναι λοιπόν:
περιβάλλον όπως είναι - παρατηρητής νους - περιβάλλον που δημιουργούμε

Ουσιαστικά αυτό το σχήμα σε κάποιο βαθμό μπορεί να περιγράψει και τον
τρόπο που το υποκείμενο κινείται μέσα στο χρόνο, από το παρελθόν, που
είναι το περιβάλλον όπως είναι προς το μέλλον, που είναι το περιβάλλον
που δημιουργούμε.


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 14/06/2005, 17:36:06  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Και... συνεχίζουμε!!! -θεωρητικώς

Όπως αναφέραμε σε προηγούμενο μήνυμα, ο οραματισμός εξαρτάται
μεταξύ άλλων και από τη μνήμη. Η μνήμη είναι γνώση. Η μνήμη
προκύπτει από το βίωμα και παράγει γνώση. Είναι πολύ δύσκολο να
οραματιστούμε κάτι που δε γνωρίζουμε. Από την άλλη, μια δυνατή
εμπειρία επανέρχεται πολύ εύκολα στη σκέψη. Λίγες στιγμές μετά από
μια δυνατή εμπειρία, κλείνουμε τα μάτια και οι εικόνες πλημμυρίζουν
την οθόνη του μυαλού μας. Το βράδυ που κοιμόμαστε μετά την εμπειρία
είναι πολύ πιθανό να αναπαράγουμε στο όνειρο το γεγονός που ζήσαμε
με μεγάλη άκρίβεια. Την επόμενη ημέρα οι λεπτομέρειες φεύγουν
σιγά-σιγά και η εικόνα που οραματιζόμαστε από μνήμης γίνεται όλο
και πιό θαμπή. Στο τέλος, αυτό που μένει από την αρχική εμπειρία
που έγινε στη σκέψη μας ζωντανό αντικείμενο οραματισμού, δεν είναι
άλλο παρά το αποτέλεσμα της παρέμβασης του νου μας πάνω σε αυτό.

"Ο νους είναι ο φονιάς του πραγματικού",
"ο μαθητής ας σκοτώσει το φονιά",
διαβάζουμε στη Φωνή της Σιγής της Έλενας Μπλαβάτσκυ...

Ας συνοψίσουμε: Τί έχουμε εδώ;
Μια εμπειρία, μια αποτύπωση της εμπειρίας ως εικόνα (όχι μόνο
οπτική αλλά με περισσότερες από μία αισθήσεις), που εμφανίζεται
κάπου μέσα στο κεφάλι μας και έχουμε άμεση πρόσβαση.
Με την παρέλευση του χρόνου αυτή η άμεση εικόνα αρχίζει να
υπόκειται σε κάποια νοητική επεξεργασία και με αυτόν τον τρόπο
γίνεται η αντικατάστασή της από τη νοητική εικόνα, που είναι
και υποσύνολο της πραγματικής, αλλά συχνά έχει και φανταστικά
στοιχεία μέσα της.
Η ανάμνηση είναι μοιράια μια τέτοια, νοητική εικόνα, γιατί η
διαδικασία που περιγράψαμε δεν είναι δυνατόν να παρακαμφθεί.

Αν μπορούσε κάποιος μαθητής να παρακάμψει το νου κατά το
μετασχηματισμό της καθαρής εικόνας (μετά το βίωμα) σε ανάμνηση,
τότε θα μπορούσαμε να έχουμε στη διάθεσή μας "φωτογραφίες" του
παρελθόντος που να τις επαναφέρουμε ως βιώματα οποιαδήποτε
στιγμή το επιθυμούμε.
Αυτό δε, θα ήταν κάτι το πολύ χρήσιμο, διότι θα είχαμε τότε
πρόσβαση σε ένα είδος γνώσης πολύ σημαντικό. Το επόμενο βήμα θα
ήταν η υλοποίηση του βιώματος, οπωτεδήποτε το επιθυμούμε.


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 15/06/2005, 19:30:02  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
"Ο νους είναι ο φονιάς του πραγματικού",
"ο μαθητής ας σκοτώσει το φονιά",
διαβάζουμε στη Φωνή της Σιγής της Έλενας Μπλαβάτσκυ...

Λίλιθ, η γνώμη μου για την Μπλαβάτσκυ, φαίνεται ξεκάθαρα στο τόπικ της Αμαλίας περί Καζαντζάκη. Η σωστή λέξη είναι αυτή που χρησιμοποιείς εσύ, όχι η Μπλαβάτσκυ. Παράκαμψη, όχι δολοφονία, όχι θάνατος του νου δηλ. Αν σκοτώσουμε το νου μας, τότε θα γίνουμε ανόητοι, χωρίς νου. Ο νους πρέπει να παρακαμφθεί αλλά να παραμείνει "εν ζωή". "Χτύπησες φλέβα" με αυτή σου την κουβέντα, μπράβο, μου άρεσε πολύ. Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

Γενικά, σύμφωνα με όσα παρουσιάζεις εδώ, δεν έχω και πολλές διαφωνίες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι που βοηθούν σ' αυτό που λες "Δημιουργικός οραματισμός στην καθημερινότητα" και όλοι έχουν ένα κοινό σημείο. Συγκλίνουν στην συνειδητότητα, στην παρατήρηση του εαυτού και στην υπέρτατη γνώση του να γνωρίζω ποιος είμαι, τι κάνω, τι λέω, και τι συμβαίνει γύρω μου.

Μόνο κάτι έχω να πω, δες το λίγο κι αυτό. Προσπάθησε στην παρουσίασή σου, να μην χρησιμοποιείς λέξεις όπως "φαντάζομαι", "οραματίζομαι". Ο νους πρέπει να μάθει να διαχωρίζει την φαντασία και το όραμα από την αλήθεια, από το πραγματικό. Αυτές οι λέξεις, μπερδεύουν τους "ασκούμενους" και είναι πιθανό να φαντασιώνονται νομίζοντας πως ανακαλύπτουν το αληθινό και το θαυμαστό. Πίστεψέ με, έχουν ακούσει τα αυτάκια μου δηλ. τι να σου πω τώρα ? "Φωνές", μου είχε πει κάποιος, "μορφές", μου είχει πει κάποιος άλλος. Αυτές είναι φαντασίες. Πρέπει να τα διαχωρίσουμε αυτά, και καλύτερα, να τα απορρίψουμε. Η ζωή, η ύπαρξη, ουδεμία σχέση έχει με την φαντασία. Άλλο αλήθεια, άλλο παραμύθια δηλ.

Επίσης, η δυνατότητα της "μη σκέψης", μπορεί να προέλθει μονάχα από την αμφίδρομη παρατήρηση, παρατηρητή και παρατηρούμενου και χρονικά διαρκεί ελάχιστα. Ο νους αδυνατεί να αδρανοποιηθεί τελείως για περισσότερο από 2 ή 3 δευτερόλεπτα. Μετά το πέρασμα αυτού του χρόνου, εμφανίζεται η φαντασία και το όραμα ή η μνήμη. Αυτό ισχύει για την πλειοψηφία των ανθρώπων. Η λεγόμενη "άχρονη" κίνηση του νου, δηλ. η κίνηση που δεν κατευθύνεται ούτε προς την φαντασία ούτε προς την μνήμη, δεν είναι κάτι που επιτυγχάνεται με αυτούς τους τρόπους που αναφέρεις, δεν είναι παιχνίδι, δεν μπορεί να γίνει με απλές ασκήσεις σε ασκούμενους που είναι "ασυνήθιστοι" στο να σκέφτονται κατ' αυτόν τον τρόπο, ούτε προτίνεται να επιχειρηθεί από τον ασκούμενο χωρίς τις κατευθύνσεις κάποιου πιο "ειδικευμένου", ας πούμε. Ο ασκούμενος, αν επιχειρήσει από μόνος του να κινηθεί με την σκέψη του, στην ρογμή του παρελθόντος και του μέλλοντος, έχει μεγάλες πιθανότητες να παραφρονήσει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, όπως καταλαβαίνεις.

Μια από τις σπουδαιότερες εργασίες που έκανε στην ζωή του ο Μέχερ Μπάμπα, κάτι που δεν είχε γίνει ποτέ πριν, ήταν ότι ταξίδεψε σε ολόκληρη την Ινδία και είχε έρθει σε επαφή με τέτοιους παράφρονες ανθρώπους. Δεν έκανε τίποτε αλλό, αλλά πήγαινε και τους συναντούσε, από χωριό σε χωριό. Αυτοί οι άνθρωποι, είχαν χάσει εντελώς την ταυτότητά τους στην προσπάθεια να φτάσουν στην περιοχή του ακαθόριστου. Ήταν σαφώς καλύτεροι από την πλειοψηφία των ανθρώπων, αλλά χρειάζονταν μια μικρή βοήθεια, μια μικρή ώθηση, για να αποκτήσουν μια καινούργια ταυτότητα. Θυμάσαι που έλεγα για το Ζεν ? Γι' αυτούς, τα ποτάμια δεν ήταν ποτάμια, αλλά είχαν παραμείνει σ' αυτό, αποκλειστικά, εγκλωβισμένοι. Έπρεπε κάποιος να τους βοηθήσει, ώστε τα ποτάμια να ξαναγίνουν ποτάμια, χωρίς να είναι απαραιτήτως ποτάμια.

Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις...

Παράκαμψη λοιπόν, όχι δολοφονία. Αν δολοφονήσουμε το νου μας, θα γίνουμε σαν αυτούς τους παράφρονες. Θα παραμείνουμε στο "ενδιάμεσο", στο "μεταξύ", και σίγουρα το "μεταξύ" έχει πολύ ψωμί, όπως είπα κάποτε στον admin, αλλά δεν είναι και για χόρταση. Μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος μόνο τρώγωντας ψωμί ? Και το νεράκι δηλ. δεν είναι του Θεού κι αυτό ?

"Εδώ, στην ρογμή του χρόνου,
κρύβομαι για να γλυτώσω,
απ' το μαχαίρι του Ηρώδη.
Μισολιωμένος στην Χιροσίμα σου,
κάτι προγόνων ξύδι και χολή,
σ' αυτήν την άδεια πόλη.

[...]

Εδώ, στην ρογμή του χρόνου,
ντύνομαι να μην κρυώνω,
του Λιάνοφ το μυδίαμα.
Σανδάλια του Χριστού,
φορώ στα πόδια μου,
πραίτορες βράχοι πάνω μου σωρό,
μα εγώ θ' αναστηθώ..."Μ. Ρασούλης

Υποκλίνομαι Δάσκαλε,

Τα δέοντα,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 21:01:12Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 15/06/2005, 21:10:40  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Μη σκέψη:
Εδώ, αφού έχουμε φτάσει στην ηρεμία των υπόλοιπων σωμάτων μας, αφήνουμε το μυαλό να τρέχει και σκεφτόμαστε ό,τι θέλουμε. Σε κάποια στιγμή όμως φανταζόμαστε ένα λευκό - αδιαφανές σύννεφο μπροστά μας και οραματιζόμαστε κάθε σκέψη που μας έρχεται στο μυαλό να μπαίνει μέσα στο σύννεφο και να εξαφανίζεται. Όλες οι σκέψεις που έρχονται ακολουθούν την ίδια διαδικασία. Αντί σύννεφο κάποιοι περιγράφουν τη χρήση ενός μικρού μαυρου τετραγώνου. Μπορούμε ακόμη να οραματιστούμε ότι κρατούμε μια σκούπα και σκουπίζουμε τις σκέψεις από ένα επίπεδο στο οποίο βρισκόμαστε και είναι ψηλά. Οι σκέψεις σκουπίζονται έξω από το επίπεδο και χάνονται στο άπειρο. Σε άλλη παραλλαγή, οραματιζόμαστε τις σκέψεις μας να βγαίνουν από το μυαλό και να συγκεντρώνονται σε ένα μπαλόνι. Το μπαλόνι μεγαλώνει, και κάποια στιγμή το απογειώνουμεκαι το στέλνουμε στο διάστημα...

Αυτό είναι ένα παιχνίδι. Κάθε άλλο παρά διαδικασία μη σκέψης είναι. Παρατήρησε πόσες φορές στην περιγραφή σου, χρησιμοποιείς τις λέξεις "σκέψη", "όραμα" και "φαντασία". Σε κάθε περίπτωση, σκέφτεσαι, οραματίζεσαι και φαντασιώνεσαι. Τι σόϊ "μή σκέψη" είναι τούτη ? Αφού σκέφτεσαι...

Το ξαναλέω, η διαδικασία της πραγματικής "μη σκέψης", ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!

Αυτό που λέει παραπάνω η καλή φίλη Λίλιθ, κάντε το άφοβα αν θέλετε να παίξετε, δεν πρόκειτε να πάθετε τίποτε. Όσα είναι τα άστρα τ' ουρανού, τόσα και διαφορετικά θα είναι τα μετέπειτα συμπεράσματά σας. Η πραγματική "μη σκέψη" όμως, που είναι κατεύθυνση σε βαθύτερα εδάφη, "άχρονη" κίνηση του νου εις βάθος και εις ύψος, και όχι συνεφάκια και σκουπόξυλα, οδηγεί όλους τους ανθρώπους σε ένα κοινό, συνολικό, καθολικό και αποδεχτό απο αυτούς συμπέρασμα. Στην μία, μοναδική, οικουμενική και συμπαντική αλήθεια. Αυτό, δεν είναι παιχνίδι, γι' αυτό και κανείς δεν το προσπαθεί. Ούτε εγώ θα σας έλεγα να το προσπαθήσετε μόνοι σας. Άσε που δεν ξέρετε και τον τρόπο δηλ...

Φιλικά,
Deva

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 21:45:58Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

alfa-omega
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
1905 Μηνύματα
Απεστάλη: 15/06/2005, 21:25:34  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους alfa-omega  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλησπέρα εις άπαντες.

Κατά αρχήν θα ήθελα σεβαστή λίλιθ ,να με συγχωρέσεις , που δεν διάβασα όλες τις αναφορές σου, στο θέμα που προβάλεις με τίτλο :

Ο Δημιουργικός ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ


Δεν θέλω να γράψω κάποια δική σκέψη, η στοχασμό επάνω στο πολύ ενδιαφέρον σου θέμα .


Θέλω όμως να προβάλω μια ερώτηση, που μου έκανε ο φίλος gigenis .

Με ρώτησε :

ποτε ηταν η τελευταια φορα που παραιτηθηκες για να μην διωξουν συναδελφο με παιδια;

Αυτός ο προβληματισμός, είναι και δικός σου ;;;
Θα μπορούσες εσύ να το κάνεις, για κάποιον συνάνθρωπό σου, αν αυτός είχε μεγαλύτερη ανάγκη από εσένα ;;;
Αν ναι η όχι , αιτιολόγησέ το ,σε παρακαλώ.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση.
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 15/06/2005, 21:57:08  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Δεν θέλω να γράψω κάποια δική σκέψη, η στοχασμό επάνω στο πολύ ενδιαφέρον σου θέμα .

Και αυτός θα πρέπει να είναι ο δικός σου προβληματισμός alfa-omega : Γιατί δεν θέλεις ?

Μα το πράσινο μουσάκι του Τσάκα, δεν θες να πεις κάτι για το ενδιαφέρον θέμα της Λίλιθ, και δεν προβληματίζεσαι πρώτα εσύ που την ρωτάς κάτι άσχετο με το θέμα και στέλνεις αυτό το "μυστήριο" μήνυμα ?

Ω, Άνθρωποι ! (omega-alfa) I love you αλλά δείτε και την υπογραφή μου καλύτερα...

Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 15/06/2005 22:07:44Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 15:22:38  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Λίλιθ, καλό θα ήταν, να δώσεις και τον ορισμό του οράματος. Τι είναι το όραμα δηλ. γιατί εγώ "οραματίζομαι" κατά την διάρκεια μιας ημέρας, άπειρα πράγματα, και μέσα σ' αυτά, εμφανίζεται και εκείνο το σπαστικό τζίνι που μου λέει :

- Deva, όλο μαλακίες λες !

Deva Parinito και το τζίνι του.

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 16/06/2005 15:27:28Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 16:11:25  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλησπέρα!
Θυμάμαι παλιά στις τηλεοράσεις... τότε τη δεκαετία του '80
που έπαιζε η ταινία και ξαφνικά... ζζζζζζζζζζζζζ
και αν είχες ενεργοποιήσει και το βίντεο... χάλια!

alfa-omega μας τάραξες τα νερά, ντέαρ, γουάι;

Καλησπέρα αγαπητέ μου Deva,
σε θερμοκαλοσορίζω στο θέμα μου!

ναι, παράκαμψη! είναι σίγουρα μια πετυχημένη λέξη και πολύ
παραστατική για εμένα.

quote:
Υπάρχουν πολλοί τρόποι που βοηθούν σ' αυτό που λες "Δημιουργικός οραματισμός στην καθημερινότητα" και όλοι έχουν ένα κοινό σημείο. Συγκλίνουν στην συνειδητότητα, στην παρατήρηση του εαυτού και στην υπέρτατη γνώση του να γνωρίζω ποιος είμαι, τι κάνω, τι λέω, και τι συμβαίνει γύρω μου.

Πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια που ερευνώ αυτό το θέμα, έκανα
μια έρευνα σε βιβλία και στο internet για να πάρω κάποιες
πληροφορίες. Σε κάποια ιστοσελίδα συνάντησα ένα κείμενο σχετικό με
τον οραματισμό και τον διαλογισμό, ουσιαστικά οι δύο τεχνικές
σε αντιπαράθεση. Ο συγγραφέας έγραφε κατά του οραματισμου και
υπέρ του διαλογισμού. Πάνω-κάτω σε κάποια σημεία οι απόψεις του
ταιριάζουν με αυτές που παραθέτεις Deva.
Ωστόσο, για μένα άλλο είναι ο οραματισμός και άλλο ο διαλογισμός,
είναι και οι δύο μεν λειτουργίες του έσω, αλλά πολύ διαφορετικές.

Ο διαλογισμός είναι, πιστεύω, η συγκέντρωση της προσοχής, (της
ιδιότητας αυτής της συνείδησης) σε ένα αντικείμενο. Ο διαλογιζόμενος
σπάει, παρακάμπτει το νου, δλδ. δε σκέπτεται το αντικείμενο.
Π.χ. αν είναι αυτό ένα τριαντάφυλλο, δεν έχει νόημα να σκεφτεί το
χρώμα του, το σχήμα του, την τριανταφυλλιά από την οποία το έκοψαν,
κλπ κλπ αλλά να αφεθεί να κυλήσει μέσα στο τριαντάφυλλο...
Δύσκολο βέβαια και να το περιγράψεις αυτό, πόσο μάλλον να το βιώσεις.
Προσωπικά, τις μόνες στιγμές μου που μπορώ να προβάλλω εδώ ως
σημείο σύγκρισης, είναι κάποιες στιγμές ηδονικής κατάληψης από
ομορφιά, βλέποντας π.χ. ένα κόκκινο μαγικό δέντρο στην Πάρνιθα, αλλά
και πάλι είναι στιγμές απειροελάχιστες, γιατί σπεύδει ο νους να
περιγράψει το αντικείμενο, το δέντρο...

Όσον αφορά τώρα τον οραματισμό... Αρχικά να εξομολογηθώ πόσο
αρχάρια είμαι πάνω στο θέμα...
Αλλά πολλά από τα μηνύματά μου εδώ έχουν προκύψει από πειράματα,
και από πράγματα που έχω βιώσει. Ναι, έχω βιώσει το έντονο οραματισμό
μιας πρόσφατης εμπειρίας, τον έχω φέρει μπροστά μου, με όλα του
τα χρώματα και τις γεύσεις και προσπαθώ να βρω την αιτία...
Έχω οραματισθεί εικόνες και τις έχω κάνει πραγματικότητα, με διάφορους
τρόπους.
Η φαντασία, στην οποία αναφέρομαι, είναι η δημιουργική φαντασία,
είναι η δύναμη να πλάθεις εικόνες. Αρχικά δεν μπορεί παρά να προκύπτει
από το νοητικό. Αλλά μετά από καιρό, έρχεσαι σε επαφή με κάτι άλλο,
που δεν είναι όμως η φαντασίωση. Είναι μια Ρογμή, όπως πολύ
σωστά αναφέρεις με τους πλέον αγαπημένους μου στίχους, Deva.
Και πιστεύω θέλει πολλές στιγμές, θέλει ολόκληρες ζωές για να
σταθείς σε ετούτη τη ρογμή όρθιος...

Είναι σημαντικό να μην εγκλωβιζόμαστε μέσα στη φαντασία, νομίζω.
Είναι πολύ λεπτή η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του να φορτίζεις
με ένα αισιόδοξο όραμα το μέλλον και μεταξύ του να πιστεύεις ότι
το μέλλον θα είναι ίδιο με το όραμα. Τουλάχστον, αν κάποιος μπορεί
να κάνει το δεύτερο με επιτυχία, δύσκολα μπορώ να τον φανταστώ
να υπάρχει εδώ, ανάμεσά μας...

Τις τελευταίες ημέρες μου έχουν συμβεί κάποια περίεργα στη ζωή μου...
Είναι δύναμη και αδυναμία μου να συσχετίζω αυτά τα περίεργα με τις
εσωτερικές μου διεργασίες. Δεν ξέρω τι να πω... για μένα είναι πολύ
εύκολο μέσα από καταστάσεις "εκπλήρωσης ονείρων" να παγιδευτείς
μέσα σε αυτά, μέσα στις εσωτερικές διεργασίες που τα "δημιούργησαν"
και να νομίσεις ότι έχεις δυνάμεις...
Ο καιρός θα δίξει...
Αλλά θα πάρει χρόνια να μεταλλαχθεί η εμπειρία σε Σοφία.


Deva, θα ήθελα πραγματικά να συνεχίσουμε τη συζήτηση πάνω στο
συγκεκριμένο θέμα.
Μου ζητάς έναν ορισμό για το όραμα, θα επανέλθω και σε αυτό αργότερα.

Χαιρετώ.


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

alfa-omega
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
1905 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 17:51:55  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους alfa-omega  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Ζητώ συγνώμμη για την διακοπή που προκάλεσανε τα ζιζάνια της ψυχής μου.

Ας τοποθετηθώ όμως στο θέμα σου αγαπητή λίλιθ.

Το όραμα που έχει καταλάβει την ύπαρξή μου ολόκληρη, αυτήν την χρονική περίοδο είναι :

Να δώσω σάρκα και οστά σε μια συγκεκριμμένη φαντασίωσή μου.

Το επιδιώκω αυτό, επειδή η φαντασία μου δεν έχει όρια.

Το σώμα μου δεν μπορεί να ακολουθήσει.

Όσο και να προσπαθεί να πειθαρχήσει στην άυλη πνευματική φαντασίωσή μου,αποτυχαίνει.
Έχω βάλει πολύ ψυλά τον πύχη .
Θα πρέπει να τον κατεβάσω στο πνευματικό επίπεδο ,που έχει φτάσει η
διάνοιάμ μου.

Αλοιώς θα ζω σε έναν φανταστικό κόσμο.

Γεγονός είναι ότι αυτός ο φανταστικός κόσμος με σαγηνεύει.
Κάτι μέσα μου ,με παροτρείνει να συνεχίσω την προσπάθεια αυτή.

Δεν είναι η αυλη πνευματική ενέργια, χάρη στην οποία υπάρχω και βιώνω καθημερινά το μοναδικό θαύμα της υπάρξεώς μου ;;;

Φίλε Deva_Parinito ,ευχαριστώ για την σημαντική σου διευκρίνηση.

Και πάλι συγνώμη.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 20:35:19  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Αγαπητή Λίλιθ,

Επειδή τάσσομαι υπέρ του διαλογισμού, θα σου πω κάποια πράγματα γι’ αυτόν, αρχίζοντας από την ετυμολογία της ίδιας της λέξης και ελπίζω να συνεχιστεί η κουβέντα μας. Πολύ σωστά παρατηρείς πως ο διαλογισμός είναι κάτι διαφορετικό από τον οραματισμό, γι’ αυτό και εγώ σε ρωτάω να μου πεις, τι σημαίνει για σένα η έννοια «όραμα». Η δική μου η ερμηνεία στην έννοια «όραμα», δεν διαφέρει από την έννοια «ιδέα», δηλ. ο τίτλος του θέματός σου «Δημιουργικός Οραματισμός στην καθημερινότητα», σε μένα φαίνεται ως «Ιδέες στην καθημερινότητα» και για να δικαιολογήσω και το «Δημιουργικός» που βάζεις, λέω καλύτερα «Ιδιοφυΐα στην καθημερινότητα». Και καθημερινότητα, είναι αυτά που κάνουμε κάθε μέρα, η εργασία μας, οι δουλειές του σπιτιού, ο κοινωνικός μας κύκλος, ο σύντροφός μας, τέτοια πράγματα δηλ. απλά. Θα μου πεις, πως είναι δυνατόν να υπάρξει ιδιοφυΐα στην καθημερινότητα, αν δεν προέρχεται από έναν ιδιοφυή νου ? Σε πληροφορώ πως ο ιδιοφυής νους είναι απίστευτα απλός, και μην εκπλήσσεσαι, αλλά δεν σημαίνει όμως, πως ο ιδιοφυής νους είναι και καλός. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, που λεγόμενες «ιδιοφυΐες» δημιούργησαν - να! ο όρος «δημιουργικός» - ασχήμιες και από την δημιουργία πέρασαν στην καταστροφή. Τέλος πάντων, για να μην μακρηγορώ και οδηγηθεί η κουβέντα αλλού, και σε κουράσω κι εσένα, ας επιστρέψω σ’ αυτό που έλεγα στην αρχή. Τι σημαίνει «διαλογισμός».

Διαλογισμός σημαίνει δια της λογικής. Διαίρεση της λογικής. Δεν είναι και τόσο τρομερό, όσο φαντάζονται κάποιοι αλλά μπορεί να γίνει. Πρέπει να έχεις στον νου σου Λίλιθ, πως ούτε και οι λέξεις είναι κάτι. Γίνονται κάτι. Από εμάς. Ξεκινώ πάντα από την ετυμολογία μιας λέξης, γιατί η αναζήτηση της ρίζας της, η βάση της δηλ. η πηγή, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν και είναι μοναδική και αποδεχτή από όλους. Διαίρεση της λογικής, διχοτόμηση της λογικής. Και η διαίρεση σημαίνει αυτό που μας λένε τα μαθηματικά : Από το όλο, παίρνεις ένα μέρος, αφαιρείς δηλ. στην ουσία. Εμπεριέχεται η αφαίρεση στην διαίρεση. Θυμάμαι, σε κάποιο θέμα, η spirit, απορούσε λέγοντας «γιατί δεν λειτουργούμε αφαιρετικά ?» Διαλογισμός λοιπόν, σημαίνει πως από την λογική σου αφαιρείς ένα μέρος. Προσοχή, δεν την αφαιρείς όλη. Άμα την αφαιρέσεις όλη, κάνεις αυτό που λέει η Μπλαβάτσκυ, την δολοφονείς, την σκοτώνεις, και μετά τι έμεινε στην κούτρα σου ? Το τίποτα. Αφαιρείς μονάχα ένα μέρος. Επίσης, αυτό το "δια", θα μπορούσε να ερμηνευθεί και ως τρόπος, δια μέσου της λογικής δηλ. πάνω στον δρόμο της λογικής δηλ.

Δεν ξέρω αν ζεις στην Ελλάδα, αλλά στον τόπο μας και σε άλλους τόπους υποθέτω, όταν θέλουμε να επισκευάσουμε έναν δρόμο, αφαιρούμε ένα κομμάτι του, ένα μέρος του. Ναι, εντάξει, αλλά πως θα συνεχίσουμε την διαδρομή μας ? Φτιάχνουμε μια παράκαμψη! Χα! Γι’ αυτό σου είπα πως με την λέξη παράκαμψη, χτύπησες φλέβα! Αυτό είναι το «δια». Ας προσπαθήσουμε τώρα να δούμε τι σημαίνει η έννοια «λογισμός».

Αυτό νομίζω κάπου το ‘χω πει αλλά πρέπει να πω και κάτι άλλο. Πως η λογική δεν είναι η αλήθεια. Πολλοί μπερδεύονται, νομίζοντας πως με την λογική, με τον ορθολογισμό, θα γνωρίσουν και την αλήθεια. Επίσης πρέπει να σημειωθεί πως εμάς, ως εσωτεριστές, δεν μας ενδιαφέρει η ευτυχία, αλλά η αλήθεια. Αυτό πρέπει να αναζητάμε. Το αληθινό. Η λογική είναι κατηγόρημα της νόησης, προέρχεται από την νόηση και είναι τρόπος προσέγγισης της αλήθειας, αλλά δεν είναι η ίδια, αλήθεια. Είναι άλλο πράγμα να προσεγγίζεις την αλήθεια, και άλλο πράγμα να την γνωρίσεις, να την συνειδητοποιήσεις. Από την λογική προέρχονται οι θεωρίες. Και οι θεωρίες ανατρέπονται εύκολα από άλλες θεωρίες. Ένας φαύλος κύκλος δηλ. Δεν βγάζεις άκρη με την λογική. Και η άκρη για εμάς τους εσωτεριστές, είναι η αλήθεια. Αυτή είναι η άκρη μας. Αυτό πρέπει να αναζητάμε, όχι την ευτυχία. Η ευτυχία είναι ένα είδος ηρεμιστικού. Η Αφροδίτη αναρωτιέται «ποια είναι η εικόνα της απόλυτης ευτυχίας» και απαντώ «αυτής της αλήθειας». Όταν γνωρίσεις την αλήθεια, η ευτυχία έρχεται απρόκλητα, χωρίς να συμβαίνει και τίποτε ιδιαίτερο δηλ. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί πως η λογική και ο Λόγος, δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Κι εδώ μπερδεύονται πολλοί επειδή φαινομενικά οι λέξεις μοιάζουν. Ο Λόγος είναι η ίδια η αλήθεια. Η λογική δεν είναι. Ο Λόγος είναι υπαρξιακός, η λογική δεν είναι. Και είναι υπαρξιακός, γιατί η αλήθεια βιώνεται, μπορείς να την ζήσεις και μόνο τότε την γνωρίζεις, όταν είσαι παρόν την στιγμή που συμβαίνει. Και κατ’ αυτόν τον τρόπο, μπορείς μετά και να την μαρτυρήσεις, να την πεις δηλ. και σε κάποιον άλλον.

Ο λογισμός λοιπόν, η λογική μας είναι η εξής :


quote:
Από το θέμα της Αμαλίας : "Να πεθαίνεις και να λες, θάνατος δεν υπάρχει", Ν.Καζαντζάκης.

Το "λογικό" για μένα, ερμηνεύεται σύμφωνα με την Αριστοτελική αρχή του αποκλειόμενου τρίτου. Όλες οι μετέπειτα φιλοσοφικές θεωρήσεις του εσώτερου "εγώ" στον άνθρωπο, βασίζονται σε τούτη την αρχή του Αριστοτέλη, που λέει με πολύ απλά λόγια πως το Α είναι Α και το Β είναι Β και ποτέ δεν μπορεί το Α να ταυτιστεί με το Β. Αυτή, είναι η αρχή της Δυτικής Σκέψης, και θεμελιωτής της είναι ο Αριστοτέλης, και αυτή διέπει τον "λογικό" νου. Όλη η ανθρωπότητα έχει προχωρήσει βάσει αυτής της λογικής, και σε κάθε άνθρωπο, η λογική του, ακουλουθεί τούτη την αρχή. Από αυτήν την αρχή, μπορούμε να οδηγηθούμε. Ο Αριστοτέλης διαχωρίζει, και επιλέγει.Ο όρος "επιλογή", εμφανίζεται γιατί βρίσκεται "επί" της "λογικής", δηλ. μπορεί να κάνει χρήση τούτης της λογικής. Έτσι ο νους, σκέφτεται, απορεί, προβληματίζεται, αμφιβάλλει, κατανέμει, συμπεραίνει, κρίνει και εν τέλει, επιλέγει. Η επιλογή του είναι πάντα, ένα από τα δύο, ή το Α ή το Β, ή ναι ή όχι, ή σωστό ή λάθος, ή ζωή ή θάνατος. Από αυτό, ξεκινούν τα πάντα. Η αδυναμία του νου να σκεφτεί το παρόν, βρίσκεται ακριβώς σε τούτο το σημείο γιατί ο νους ή θα σκεφτεί το παρελθόν ή θα σκεφτεί το μέλλον. Το παρόν, αδυνατεί να το συλλογιστεί. Όλες οι νοητικές λειτουργίες, όλες οι φιλοσοφικές θεωρήσεις, όλες οι συλλογιστικές διεργασίες, γίνονται ή στην μία κατεύθυνση, ή στην άλλη. Ο νους αποκλείει δηλ. το τρίτο ενδεχόμενο, την τρίτη "επιλογή", την τρίτη "δύναμη" (για να κάνω και μια σύνδεση με την τρίτη εξουδετερωτική δύναμη που προανέφερα), την τρίτη κατάσταση, η οποία λέει πως μπορεί, το Α να γίνει ταυτοχρόνως Β. Αυτό, για τον λογικό νου, για τον Αριστοτέλη, και για την συντρηπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, είναι αδύνατο. Ακόμη κι αυτοί, που προσπαθούν να κατανοήσουν την τρίτη εκδοχή, όπως ήταν ο Καζαντζάκης, έρχονται πάντα σε κάποιο δίλλημα που τους εμφανίζει ο νους τους, έντεχνα, με χίλιους δυο τρόπους, αφού αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει.


Ο διαλογισμός λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε σαν ανακεφαλαίωση των παραπάνω, είναι εκείνη η διαδικασία της νόησης που παρακάμπτει τον δυϊσμό του νου. Η μόνη παράκαμψη που μπορεί να υπάρξει στην συνέχεια του νου (και συνέχεια του νου σημαίνει παλινδρομική κίνηση από παρελθόν σε μέλλον και τούμπαλιν), η μόνη παράκαμψη λοιπόν, είναι η κίνηση σε αυτό που λέω και λέει κι ο Μανώλης, «ρωγμή του χρόνου». Η λεγόμενη δηλ. «άχρονη» κίνηση. Αυτή η κίνηση έχει βάθος και ύψος, δεν είναι παράλληλη με την κίνηση του χρόνου, αλλά κάθετη σ’ αυτήν και αυτό που λέω «ιδέες», προέρχονται θα έλεγα χαριτολογώντας, ακριβώς από εκείνη την περιοχή. Από την ρωγμή του χρόνου δηλ. Πολλές φορές λέμε «στο τσακ μου ήρθε αυτή η ιδέα».

Αλήθεια, έτσι μου ‘ρχεται καμιά φορά, να φτιάξω καμιά οργάνωση που θα την ονομάσω «ΤΣΑΚ» και να ‘ρθω να σας πλακώσω όλους στο ξύλο…

Τα δέοντα,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 16/06/2005 20:41:58Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 21:03:12  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Να δώσω σάρκα και οστά σε μια συγκεκριμμένη φαντασίωσή μου.

Μάλλον εννοείς πως προσπαθείς να κάνεις αληθινή μια φαντασίωσή σου. Αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με.

Αυτό που προσπαθείς να κάνεις, οφείλω να σε προειδοποιήσω ως φίλος, είναι πολύ επικίνδυνο. Αφ' ενός δεν πρόκειτε να γίνει ποτέ, αφ' ετέρου αν αναλωθείς και δωθείς ολοκληρωτικά σε τούτη την προσπάθεια, είναι βέβαιο πως θα χάσεις κάτι άλλο. Δεν σου λέω τι. Πρόσεξε μόνο, αυτό το κάτι άλλο, μην είναι η ίδια η ζωή σου, που θα σου 'χει φύγει χωρίς να το πάρεις πρέφα, που λέμε.

Φιλικά,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 21:08:48  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Έχω βάλει πολύ ψυλά τον πύχη.Θα πρέπει να τον κατεβάσω στο πνευματικό επίπεδο ,που έχει φτάσει η διάνοιάμ μου.

Έτσι. Καλά θα κάνεις.

Δεν το μπορείς, δεν γίνεται, τα μούτρα σου θα σπάσεις /
άμα στο πρώτο πάτωμα, το τρίτο πας να φτιάσεις...

Μάθε την τεχνική πρώτα...

Χαιρετώ,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 21:21:06  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Τουλάχστον, αν κάποιος μπορεί να κάνει το δεύτερο με επιτυχία, δύσκολα μπορώ να τον φανταστώ να υπάρχει εδώ, ανάμεσά μας...

E, μην τον φαντάζεσαι τότε...

Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 16/06/2005, 21:28:39  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Και πιστεύω θέλει πολλές στιγμές, θέλει ολόκληρες ζωές για να
σταθείς σε ετούτη τη ρογμή όρθιος...

Μια στιγμούλα είναι, μην ανησυχείς. Για δες τι όμορφα που το λες :

quote:
βλέποντας π.χ. ένα κόκκινο μαγικό δέντρο στην Πάρνιθα, αλλά
και πάλι είναι στιγμές απειροελάχιστες

Άρα ζεις στην Ελλάδα, στην Αθήνα θα τολμούσα να πω. Σίγουρα θα ξέρεις από παρακάμψεις...


Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 16/06/2005 21:35:07Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 17/06/2005, 00:13:00  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Δεν ξέρω τι να πω... για μένα είναι πολύ εύκολο μέσα από καταστάσεις "εκπλήρωσης ονείρων" να παγιδευτείς μέσα σε αυτά, μέσα στις εσωτερικές διεργασίες που τα "δημιούργησαν" και να νομίσεις ότι έχεις δυνάμεις...

E, δεν είναι μόνο για σένα. Για τους περισσότερους εγώ θα έλεγα, πως ισχύει τούτο. Γι' αυτό και είναι πολύ σημαντικό να διαχωρίζεται αυτή η "φανταστική" κατάσταση από την πραγματικότητα. Για να μην δημιουργηθεί μετά η ψευδαίσθηση, η αυταπάτη.

Όσον αφορά για τις δυνάμεις που λες, ρίξε μια ματιά στο παρακάτω:

Αυτός που έχει δύναμη, ξέρει δεν είν' δικιά του /
η δύναμη είναι δύναμη, για 'κείνον, δανεικιά του...

Καλό ξημέρωμα,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 17/06/2005, 02:17:12  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
χμμμ... ωραία λόγια, θα επανέλθω αύριο

μετά τους διαλογισμούς μου...

τί είναι αυτό, που μαγικά αληθινό φαντάζει στα μάτια σου;
πρόσεξε! μην προσπαθείς να το πιάσεις! έχει ήδη φύγει...

είναι στιγμές μέσα στο χρόνο, που φεύγεις από το νου, ελευθερώνεσαι,
μα πάλι τότε, αυτόματα το συνειδητοποιείς στο τώρα σου και η μαγεία
χάνεται...

αν δεις και εσύ μια τέτοια στιγμή, χαμογέλασε και φίλησέ την,
έπειτα άστην ελεύθερη, μην προσπαθήσεις να την πιάσεις, να την
κάνεις κάτι...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

alfa-omega
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
1905 Μηνύματα
Απεστάλη: 17/06/2005, 11:16:59  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους alfa-omega  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:

quote:
Να δώσω σάρκα και οστά σε μια συγκεκριμμένη φαντασίωσή μου.

Μάλλον εννοείς πως προσπαθείς να κάνεις αληθινή μια φαντασίωσή σου. Αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με.

Αυτό που προσπαθείς να κάνεις, οφείλω να σε προειδοποιήσω ως φίλος, είναι πολύ επικίνδυνο. Αφ' ενός δεν πρόκειτε να γίνει ποτέ, αφ' ετέρου αν αναλωθείς και δωθείς ολοκληρωτικά σε τούτη την προσπάθεια, είναι βέβαιο πως θα χάσεις κάτι άλλο. Δεν σου λέω τι. Πρόσεξε μόνο, αυτό το κάτι άλλο, μην είναι η ίδια η ζωή σου, που θα σου 'χει φύγει χωρίς να το πάρεις πρέφα, που λέμε.

Φιλικά,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...



Αν είναι να μου φύγει η ζωή, δίχως να το πάρω χαμπάρι , τι άλλο θέλω.


Όσο για την απώλεια των φρένων , αν τις χάσω τι με κόφτει ;;;
Ποιος τρελλός γνωρίζει την τρέλλα του ;;;


Βρε μήπως ενοείς κάτι άλλο ;;;

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 17/06/2005, 17:03:56  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Η μόνη παράκαμψη που μπορεί να υπάρξει στην συνέχεια του νου (και συνέχεια του νου σημαίνει παλινδρομική κίνηση από παρελθόν σε μέλλον και τούμπαλιν), η μόνη παράκαμψη λοιπόν, είναι η κίνηση σε αυτό που λέω και λέει κι ο Μανώλης, «ρωγμή του χρόνου». Η λεγόμενη δηλ. «άχρονη» κίνηση. Αυτή η κίνηση έχει βάθος και ύψος, δεν είναι παράλληλη με την κίνηση του χρόνου, αλλά κάθετη σ’ αυτήν και αυτό που λέω «ιδέες», προέρχονται θα έλεγα χαριτολογώντας, ακριβώς από εκείνη την περιοχή. Από την ρωγμή του χρόνου δηλ. Πολλές φορές λέμε «στο τσακ μου ήρθε αυτή η ιδέα».

Προσπαθώ να κατανοήσω αυτό που γράφεις εδώ, τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι
την Ιδέα. Μπορώ βιωματικά μόνο να το αντιληφθώ, αφού όπως γράφεις δεν μπορεί να γίνει κατανοητό μέσα από μια λογική διεργασία. Θα σου θέσω μια ερώτηση: Την ώρα που ένας καλλιτέχνης δημιουργεί, ας πούμε ένας ζωγράφος ή ένας στιχουργός, αν θα μπορούσαμε να θυμηθούμε τι συμβαίνει εκείνη ακριβώς τη στιγμή…
Σαφώς για μένα υπάρχει ένα υπόβαθρο λογικής, είναι το σύστημα που έχει κατασκευάσει ο καλλιτέχνης προκειμένου να ερμηνεύσει τον κόσμο. Περιέχει σύμβολα, ποιότητες, χρώματα, αρμονίες…Ο καλλιτέχνης αρπάζει το μολύβι και αρχίζει να δημιουργεί. Στην αρχή ενεργοποιεί τη λογική του, δηλαδή στοιχεία του συστήματος κοσμο-ερμηνείας του, δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού έχει ένα στόχο που κάπου εντάσσεται. Μετά έρχεται η μούσα… Ο καλλιτέχνης το βιώνει ως κάτι που τον σηκώνει ψηλά, πάνω από τις λογικές του σκέψεις, αν και από εκεί ξεκίνησε. Τραβά μια γραμμή, γράφει ένα στοίχο, αλλά δεν επανεξετάζει αυτόματα το αποτέλεσμα της δράσης του με τη λογική, αφήνεται, ταξιδεύει. Παρακάμπτει τη λογική, αλλά δεν την εξουδετερώνει, δε τη σκοτώνει. Από αυτή εφορμά, αλλά αυτή σιωπά κάπου στη διάρκεια της δημιουργίας. Ο καλλιτέχνης κάποια στιγμή σταματά και παρατηρεί το αποτέλεσμα της δράσης του. Βλέπει λογική, αλλά και κάτι ακόμη, κάτι που τον κάνει να ριγήσει, επειδή αναγνωρίζει μια αλήθεια, που η λογική μπορεί μεν να ερμηνεύσει, αλλά που αυτή η αλήθεια την υπερβαίνει τη λογική. Υποκλίνεται σε αυτήν, δοξολογεί…
Είναι αυτό Deva, η Ιδέα σου;

Όραμα και οραματισμός
Ο οραματισμός όπως τον αντιλαμβάνομαι και τον περιγράφω σε ετούτο το θέμα είναι μια νοητική διαδικασία. Χρησιμοποιεί κυρίως στοιχεία από το παρελθόν, μνήμες εικόνων, στοιχείων, χρωμάτων, αισθήσεων, τις οργανώνει και τις προβάλει σα σκεπτομορφές επιθυμιών. Μετά τη δημιουργία της σκεπτομορφής ο δημιουργός της την αφήνει να υπάρχει, αλλά εδώ υπάρχει μια παγίδα. Δεν πρέπει να προσκολληθεί στην επιθυμία / σκεπτομορφή, αλλά να την αφήνει να υπάρχει όμορφα και ωραία. Από το σημείο αυτό και πέρα, οι δράσεις του δεν πρέπει να συγχέονται με αυτή, δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο το αποτέλεσμα, δεν πρέπει να αφεθεί να τον ρουφήξει η σκεπτομορφή.

Θα φέρω ένα απλό παράδειγμα: Πριν από δύο χρόνια ήθελα να αγοράσω ένα διαμέρισμα. Το βρήκα, μου άρεσε, αλλά δε συμφωνούσαμε στην τιμή με τον ιδιοκτήτη. Υπήρχαν εξάλλου και άλλες προσφορές, από άλλους αγοραστές με περισσότερα χρήματα από αυτά που εγώ έδινα. Όμως εγώ το ήθελα. Κάθε μέρα περνούσα μπροστά από το διαμέρισμα, σταματούσα, το έβλεπα και το χαιρετούσα. Έκλεινα τα μάτια και φανταζόμουνα τον εαυτό μου να ανοίγει την τσάντα, να παίρνει το κλειδί, να ανοίγει την πόρτα, να μπαίνει στο διαμέρισμα, να κάθεται στο γραφείο και να χαίρεται για το διαμέρισμα, που επιτέλους του ανήκει, με τους δικούς του όρους. Σε αυτή τη διαδικασία προσπαθούσα μεν να πίσω τον ιδιοκτήτη με τη δύναμη της λογικής, αλλά ένα κομμάτι μέσα μου δρούσε χωρίς λογική, ενεργοποιημένο μόνο από το συγκεκριμένο όραμα. Αυτό το κομμάτι το αντιλαμβανόμουνα ως ένα σύμμαχο, χωρίς να προσπαθώ να το εκλογικεύσω, απλά το άφηνα να υπάρχει εκεί. Τελικά το διαμέρισμα το αγόρασα, με τους δικούς μου οικονομικούς όρους, ενώ ο ιδιοκτήτης προκειμένου να το πάρω εγώ, απέρριψε μια μεγαλύτερη προσφορά.

Ο κύριος λόγος που προτείνω τον οραματισμό, όπως τον περιγράφω, είναι για να κάνει στο άτομο σαφή ένα στόχο. Το να αφήνεις τη ζωή να περνά από δίπλα, χωρίς να έχεις στόχους είναι χάσιμο. Από την άλλη πλευρά είναι σημαντικό να μην εγκλωβίζεσαι μέσα σε ετούτους του στόχους. Είναι δύσκολη φιλοσοφία ζωής αυτή, αλλά δε γνωρίζω άλλη φιλοσοφία να της αντιτάξω. Μπορούμε να ζούμε χωρίς θέλω; Μπορούμε να αφηνόμαστε στα θέλω μας χωρίς να κάνουμε κάτι για αυτά; Και δεν εννοώ να κάνουμε κάτι καταπιεστικά για τα θέλω μας, απλά να τα πιστοποιούμε και να τους δίνουμε χώρο να ζήσουν…
Μετά από πολλά χρόνια θέλω να δώσει ο Θεός να έχω συγκεντρώσει περισσότερη εμπειρία, γνώση και σοφία, για το πώς να ζήσω μια ζωή. Ακόμη όμως είμαι στο ψάξιμο…

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/06/2005, 15:31:31  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Σαφώς για μένα υπάρχει ένα υπόβαθρο λογικής, είναι το σύστημα που έχει κατασκευάσει ο καλλιτέχνης προκειμένου να ερμηνεύσει τον κόσμο. Περιέχει σύμβολα, ποιότητες, χρώματα, αρμονίες…Ο καλλιτέχνης αρπάζει το μολύβι και αρχίζει να δημιουργεί. Στην αρχή ενεργοποιεί τη λογική του, δηλαδή στοιχεία του συστήματος κοσμο-ερμηνείας του, δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού έχει ένα στόχο που κάπου εντάσσεται. Μετά έρχεται η μούσα… Ο καλλιτέχνης το βιώνει ως κάτι που τον σηκώνει ψηλά, πάνω από τις λογικές του σκέψεις, αν και από εκεί ξεκίνησε. Τραβά μια γραμμή, γράφει ένα στοίχο, αλλά δεν επανεξετάζει αυτόματα το αποτέλεσμα της δράσης του με τη λογική, αφήνεται, ταξιδεύει. Παρακάμπτει τη λογική, αλλά δεν την εξουδετερώνει, δε τη σκοτώνει. Από αυτή εφορμά, αλλά αυτή σιωπά κάπου στη διάρκεια της δημιουργίας. Ο καλλιτέχνης κάποια στιγμή σταματά και παρατηρεί το αποτέλεσμα της δράσης του. Βλέπει λογική, αλλά και κάτι ακόμη, κάτι που τον κάνει να ριγήσει, επειδή αναγνωρίζει μια αλήθεια, που η λογική μπορεί μεν να ερμηνεύσει, αλλά που αυτή η αλήθεια την υπερβαίνει τη λογική. Υποκλίνεται σε αυτήν, δοξολογεί…
Είναι αυτό Deva, η Ιδέα σου;

Δεν ξέρω καλή μου Λίλιθ. Δεν είμαι καλλιτέχνης. Αυτό που ξέρω όμως και μπορώ να σου μιλήσω γι' αυτό, είναι πως η δική μου η Ιδέα, μάλλον στόμα έχει και μιλιά δεν έχει, που λέμε, μιας και όσες σελίδες κι αν σου γράψω τώρα, αυτό που θα καταλάβεις για την Ιδέα μου, πολύ θα απέχει απ΄ αυτήν.

Ύστερα, Λίλιθ, εγώ δεν μίλησα στα προηγούμενα μηνύματά μου, για την δική μου την ιδέα, αλλά για το τι συμβαίνει πραγματικά σ' αυτό που λέμε "ρωγμή του χρόνου", στο ενδιάμεσο δηλ. εκεί που ο νους προσπαθεί να εννοήσει το σχεδόν ανύπαρκτο και μεταβαλλόμενο παρόν. Αυτό είναι δύσκολο να κατανοηθεί, διαβάζοντας πέντε γραμμές κειμένου. Πρέπει να βιωθεί, να το ζήσεις δηλ., να το συνειδητοποιήσεις. Το έχω ξαναπεί. O άνθρωπος διαβάζοντας, λίγα μαθαίνει, βλέποντας και ακούγοντας, μαθαίνει περισσότερα. Όταν καρδιοχτυπήσει, τα μαθαίνει όλα.

Ποιες είναι οι πραγματικές σου απορίες, πάνω σ' αυτά που λέω για τον διαλογισμό ? Αυτό θα ήταν χρήσιμο να συζητηθεί, για σένα αλλά και για μένα...

Φιλικά,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 15:52:03Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/06/2005, 15:56:59  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Θα φέρω ένα απλό παράδειγμα: Πριν από δύο χρόνια ήθελα να αγοράσω ένα διαμέρισμα. Το βρήκα, μου άρεσε, αλλά δε συμφωνούσαμε στην τιμή με τον ιδιοκτήτη. Υπήρχαν εξάλλου και άλλες προσφορές, από άλλους αγοραστές με περισσότερα χρήματα από αυτά που εγώ έδινα. Όμως εγώ το ήθελα. Κάθε μέρα περνούσα μπροστά από το διαμέρισμα, σταματούσα, το έβλεπα και το χαιρετούσα. Έκλεινα τα μάτια και φανταζόμουνα τον εαυτό μου να ανοίγει την τσάντα, να παίρνει το κλειδί, να ανοίγει την πόρτα, να μπαίνει στο διαμέρισμα, να κάθεται στο γραφείο και να χαίρεται για το διαμέρισμα, που επιτέλους του ανήκει, με τους δικούς του όρους. Σε αυτή τη διαδικασία προσπαθούσα μεν να πίσω τον ιδιοκτήτη με τη δύναμη της λογικής, αλλά ένα κομμάτι μέσα μου δρούσε χωρίς λογική, ενεργοποιημένο μόνο από το συγκεκριμένο όραμα. Αυτό το κομμάτι το αντιλαμβανόμουνα ως ένα σύμμαχο, χωρίς να προσπαθώ να το εκλογικεύσω, απλά το άφηνα να υπάρχει εκεί. Τελικά το διαμέρισμα το αγόρασα, με τους δικούς μου οικονομικούς όρους, ενώ ο ιδιοκτήτης προκειμένου να το πάρω εγώ, απέρριψε μια μεγαλύτερη προσφορά.

Δεν νομίζω πως λες και κάτι. Μπορεί να σε γούσταρε ο ιδιοκτήτης του. Πολλές φορές, σε κάποιον άνθρωπο που μας αρέσει ο χαρακτήρας του, λέμε "Εντάξει ρε φίλε, ας χάσω και πέντε φράγκα απο σένα, είσαι ωραίος τύπος και σε πάω, χαλάλι σου !". Αυτό το ενδεχόμενο, γιατί δεν το σκέφτεσαι ?

Φιλικά,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 16:02:39Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/06/2005, 16:18:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Ποιος τρελλός γνωρίζει την τρέλλα του ;;;

Κανείς. Αλλά και ποιος λογικός γνωρίζει την λογική του ?

Φίλε/η alfa-omega, δεν μίλησα για απώλεια φρένων. Αλλά και η απώλεια φρένων, δεν είναι και τόσο καλό να συμβαίνει σ' έναν άνθρωπο. Χωρίς φρένα, μπορεί να σκοτωθείς. Και καλά εσύ, τράβα και πέθανε αν θες, αλλά άμα σκοτώσεις και καναν άλλον δηλ. αδαή ανθρωπάκο, τότε ? Τι σου φταίει δηλ. ο άλλος ?

Αυτό που λέω, είναι πως αν αναλωθείς ολοκληρωτικά σε τούτη την προσπάθεια να κάνεις μια φαντασίωσή σου πραγματικότητα, θα χάσεις ό,τι όμορφο έχει η ζωή σου. Και δεν εννοώ τίποτα σπουδαία πράγματα δηλ. ένα ποτήρι κρασί με ένα φίλο, με τον/την σύντροφό σου, μια κουβέντα, μια καλημέρα, έναν γλυκό λόγο, ένα χαμόγελο, ένα χάδι, ένα τραγούδι, τέτοια πράγματα, απλά. Κράτα ένα μέτρο βρε αδελφέ, αυτό σου λέω, αλλά να θυμάσαι και να έχεις στο νου σου, πως μια φαντασίωση δεν μπορεί να γίνει ποτέ πραγματικότητα. Ακόμη κι όταν ένα "όνειρο", ένα "όραμα" που λέει και η Λίλιθ, φαίνεται σε μας πως εκπληρώνεται κάποια στιγμή, αυτό, ποτέ δεν είναι το ίδιο με το αρχικό, με το ορίτζιναλ. Κάτι αλλάζει, πάντα, ή στο αρχικό όνειρο ή σε μας τους ίδιους.

Ποτέ δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι. Μα ακόμη κι αν μπεις και το ποτάμι σου φαίνεται ίδιο, εσύ θα έχεις αλλάξει...

Φιλικά,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 16:33:44Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/06/2005, 17:02:39  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Ο κύριος λόγος που προτείνω τον οραματισμό, όπως τον περιγράφω, είναι για να κάνει στο άτομο σαφή ένα στόχο.

Kάτω από οποιονδήποτε στόχο, βρίσκεται η θέληση. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτε, αν δεν το θέλεις πολύ, αν δεν το θέλεις πραγματικά πολύ. Και κάτω από την θέληση, έχει την έδρα της η πίστη. Η πίστη στον ίδιο σου τον εαυτό. Αυτή η πίστη, δεν διαφέρει ούτε από την δική μου μα ούτε από κανενός άλλου ανθρώπου. Είναι ίδια. Άλλο πίστη όμως, άλλο όραμα.

Γι' αυτό σου είπα, πως εγώ "οραματίζομαι" άπειρα πράγματα κατά την διάρκεια μιας ημέρας. Αυτό δεν σημαίνει πως τα πιστεύω κιόλας.

Αλήθεια, ποιος είναι αυτός ο στόχος που λες Λίλιθ ? Η αγορά ενός σπιτιού για παράδειγμα ?

Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Το Θέμα καταλαμβάνει 3 Σελίδες:
  1  2  3
 
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Μετάβαση Σε:

ESOTERICA.gr Forums !

© 2010-11 ESOTERICA.gr

Μετάβαση Στην Κορυφή Της Σελίδας
0.1875
Maintained by Digital Alchemy