ESOTERICA.gr Forums !

ESOTERICA.gr Forums !
Κεντρική Σελίδα | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα Μέλους:
Password:
Επιλογή Γλώσσας
Φύλαξη Password
Ξεχάσατε τον Κωδικό;
 Όλα τα Forums
 .-= Η ΨΥΧΗ =-.
 ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ: ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ - ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Σελίδα: 
από 4
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
harmonia
Μέλος 1ης Βαθμίδας


52 Μηνύματα
Απεστάλη: 25/10/2003, 00:51:07  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους harmonia  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Γειά σας κορίτσια Δεν ξέρω τί έγινε κα στανιάρισε η ανάλυση Πάντως εκτός από τα παιδικά παραμύθια έχουμε και για τους μεγάλους όπως το μαγικό αυλό, τον αλχημιστή, κλπ Τί λέτε

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 25/10/2003, 13:05:20  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Α βρε ΑΤΜΟΥΛΑ, με έδωσες πάλι!!! (γιά τις αιρέσεις εννοώ)
φίλοι-ες συγνώμη γιά την απουσία μου, αλλά και χρόνο δεν είχα, και αρρωστούλα ήμουν -και γω -χεχεχε!

τι να πρωτογράψω! -η τιμωρία μου...

ένα "τσικ!" -γιά αρχή...
φίλη-ε Αρμονία, 3 είναι τα βασικά χρώματα της φιλοσοφικής λίθου, το μαύρο, το λευκό και το κόκκινο, το κίτρινο δεν είναι -(αυτό, τέλος πάντων, το γνωρίζω από προσωπική αναζήτηση σε σχετικά βιβλία)

άλλο...

παραμύθια, πολλά παραμύθια...
και τώρα, στο σπίτι μου, βιντεοκασσέτες με
ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ,
LABYRINTH
LEGEND...

με τον τζακ και τη μαγική φασολιά τελειώσαμε;

Η ΜΙΚΡΗ ΓΟΡΓΟΝΑ -παρεπιπτόντως, στο βιβλίο "άπαντα του Άντερσεν" που έχω στη βιβλιοθήκη μου, το παραμύθι τιτλοφορείται Η ΜΙΚΡΗ ΝΕΡΑΙΔΑ!!! (τώρα το πρόσεξα).
μούμπλε, μούμπλε... στον ονειροκρίτη τπτ γιά γοργόνα...
Άντερσεν...

"το νερό μακριά στ' ανοιχτά της θάλασσας είναι βαθυγάλαζο και διάφανο σαν το γυαλί. είναι όμως τόσο βαθύ, που θα χρειαζόταν πολλά καμπαναριά να στηθεί, το ένα πάνω στο άλλο, ώσπου να φτάσουν από το βυθό στην επιφάνεια του νερού.

ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ, ΛΟΙΠΟΝ, ΖΟΥΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

1) ο μπαμπάς -βασιλιάς- της μικρής γοργόνας είναι και πάλι χηρευμένος, αλλά εδώ τη θέση της οικοδέσποινας παίρνει η γιαγιά -η οποία έχει ως παράσημο 12 στρείδια στην ουρά της (οι υπόλοιποι στο βασίλειο έχουν 6)
2) οι κόρες του βασιλιά -γοργόνες- ήταν 6, η εν λόγω είναι η μικρότερη.
3) στον κήπο της είχε ένα άγαλμα ενός νέου -αργότερα θα μάθει ότι είχε τη μορφή του πρίγκιπα.
4) και στην πρώτη της βόλτα στον αφρό της θάλασσας φορά 8 στρείδια, αν και η ίδια θα ήθελε να φορέσει ένα κόκκινο στεφάνι...
5) συναντά ένα καράβι με 3 κατάρτια -στη θάλασσα, στο πρώτο της ταξίδι, μέσα στο καράβι είναι ο πρίγκιπας.
6) φουρτούνα έρχεται, και το καράβι ανεμοτσακίζεται. η μικρή γοργόνα σώζει τον πρίγκιπά της. τον αφήνει λυπόθημο σε μιά ακρογυαλιά και φεύγει. όταν ο πρίγκιπας ξυπνά, μόνο αμυδρά θυμάται τη μορφή της...
7) η γοργόνα θυμάται τον πρίγκιπα και τον αναζητά απεγνωσμένα. ανακαλύπτει την κατοικία του -το παλάτι. το παλάτι του πρίγκιπα είναι κτισμένο από κίτρινη αστραφτερή πέτρα.
8) η γοργόνα μαθαίνει από τη γιαγιά της ότι ενώ οι γοργόνες ζούνε 300 χρόνια, οι άνθρωποι ζούνε πολύ λιγότερο, αλλά έχουνε αθάνατη ψυχή. η γιαγιά λέει στην εγγονή ότι επειδή αυτές δεν έχουν αθάνατη ψυχή, είναι πιό ευτυχισμένες από τους ανθρώπους.
9) φυσικά η μικρή γοργόνα, ευχαρίστως θα άλλαζε τα 300 εφήμερα χρόνια γοργονίσιας ζωής της με λιγότερα ανθρώπινα, φτάνει να κέρδιζε την αθανασία της ψυχής. γιά να γίνει αυτό, λέει η γιαγιά πρέπει να την αγαπήσει ένας άνθρωπος, περισσότερο από όλα, να της χαρίσει την ψυχή του.
10) γιά να γίνει όμως αυτό, η γοργόνα πρέπει να θυσιάσει την ουρά της -σύμβολο ομορφιάς στον κόσμο τους- και να αποκτήσει πόδια -(κάτι κακό και άσχημο γιά το βασίλειό τους).
11) στην αναζήτησή της συναντά την μάγισσα. γιά να πάει εκεί περνά από δύσβατο βυθό -δοκιμασία ή μύηση. η σκέψη του πρίγκιπα -και την αιώνιας ζωής- της δίνει όμως θάρρος.
12) η μάγισσα θα βοηθήσει τη γοργόνα να αποκτήσει πόδια -αυτό είναι κάτι πολύ οδυνηρό (θυσία). και η γοργόνα θα πονάει πάντα πάνω στα καινούργια της πόδια. το δίλημα βέβαια είναι, ότι η γοργόνα δεν γνωρίζει αν πράγματι κερδίσει την ψυχή του πρίγκιπα, αν αυτός την αγαπήσει, και δεν μπορεί να ξαναγυρίσει στην κατάσταση που ήταν όταν θα πάρει την απόφαση της μεταμόρφωσης. αν ο πρίγκιπας παντρευτεί άλλη κοπέλα, η θυσία της γοργόνας αποδυκνίεται μάταια, και θα γίνει αφρός στη θάλασσα.
13) επιπλέον η θυσία της γοργόνας είναι να δώσει τη υπέροχη φωνή της, το στοιχείο με το οποίο -εκτός από την μορφή της- θα τραβήξει τον πρίγκιπα -θα τον πλανέψει.
14) η γοργόνα δέχεται τη μεταμόρφωση και ξεκινά το ταξίδι της στον κόσμο των ανθρώπων...
15) κατακτά την καρδιά του πρίγκιπα, αλλά... ο πρίγκιπας, που στο μυαλό του έχει την ξεθωριασμένη εικόνα από το παρελθόν της κοπέλας που κάποτε τον έσωσε από τη θάλασσα, βλέπει την πριγκίπισσα, που του ετοιμάζουν γιά νύφη ως αυτή, που τον έσωσε. δεν μπορεί να καταλάβει ότι στην ουσία ο σωτήρας του ήταν η γοργόνα, και αυτή δεν έχει φωνή γιά να του το πεί. έτσι, παντρέυεται την άλλη πριγκίπισσα. αυτό που θα συμβεί στη μικρή γοργόνα είναι ότι δε θα κερδίσει ούτε τον πρίγκιπα, ούτε την αθανασία της ψυχής της.
16) οι αδελφές της γοργόνας της προτείνουν τη λίτρωση. να καρφώσει ένα μαχαίρι στην καρδιά του αγαπημένου της πρίγκιπα και τα μάγια θα λυθούν. η γοργόνα θα ξαναεπιστρέψει στο θαλάσσιο βασίλειό της και θα ζήσει τα υπόλοιπα από τα 300 εφήμερα χρόνια που της απομένουν.
17) η γοργόνα λυπάται τον πρίγκιπα, δεν το σκοτώνει και έτσι θυσιάζεται, γίνεται αφρός στη θάλασσα.
18) η γοργόνα μετά το θάνατό της γίνεται στοιχειό του αέρα, και ξεπερνά τη μοίρα των γοργονών, που εξαφανίζονται. τελικά κερδίζει την αθανασία, και ο ρόλος της είναι να βοηθάει σαν δροσερή πνοή τους ανθρώπους...

πολλά έγραψα, και έχω και να φύγω...
αποσυμβολίστε με!!!

Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^


Edited by - λίλιθ on 25/10/2003 13:09:52Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

manos
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2467 Μηνύματα
Απεστάλη: 25/10/2003, 14:16:07  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους manos  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
λιλιθ περαστικουλια:))))))))))))))

να αποσυμβολισουμε το μεγαλειο της αγαπης ,ειναι δυσκολο ,να αποσυμβολισουμε τα δακρυα που καινε την καρδια και στιγματα αφηνουν πανω της;;;;;παλι δυσκολο:)

να θυσιαζεις την υπαρξη σου ,για να αναδειξεις την ευτυχια του αλλου ,ειναι το ευκολο ,μα και το πιο επωδυνο ,γιατι γνωριζεις πως ποτε δεν θα λαβεις .

να εισαι καλα και να προσεχεις

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

harmonia
Μέλος 1ης Βαθμίδας


52 Μηνύματα
Απεστάλη: 25/10/2003, 23:30:35  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους harmonia  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Φίλη Λίλιθ αν συμβουλευθείς το βιβλιο του Μιχαήλ Το νέο φως της Αλχημείας αλλά κα το site Ordre souverain des Alchimistes (OSA) όπου ο συντονιστής είναι για πολλά χρόνια αλχημιστής, θα δεις ότι το πρώτο στάδιο είναι το μαύρο NIGREDO(το L oeuvre au noir της Yourcenar σας λέει τίποτε ?) Το δεύτερο είναι είναι το λευκό , η λεύκανση (albedo)
το τρίτο είναι το κιτρίνισμο(citrine)είναι το στάδιο της ζύμωσης όπου ο λίθος μετατρέπεται σε χρυσό Χωρίς να είναι εντελώς τελειωμένη η λίθος αποκτά ικανότητες να μεταστοιχειώνει τα αγενή μέταλλα
Το τέταρτο στάδιο είναι η ερύθρωση (rubedo)όπου συμβαίνει η μετουσίωση και ο πολλαπλασιασμός Αυτά λένε οι γνώστες και όχι εγώ προς θεού

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 26/10/2003, 14:34:48  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
οκ harmonia,
το δέχομαι, ότι μπορεί να υπάρχει και τέτοια ερμηνεία!

νέο φως στο μυστήριο της λίθου τότε!

Υ.Γ. οι δικές μου πηγές αναφέρουν αυτά τα 3 χρώματα ως τα βασικά
και το ότι είναι 3 είναι σημαντικό, γιατί άντανακλούν την τριαδικότητα, που υπάρχει αναλογικά παντού στο μυστικισμό. έτσι, το μαύρο είναι το ουδέτερο, το λευκό είναι το θυλικό και το κόκκινο το αρσενικό.
γνώμη μου λοιπόν είναι, ότι το ότι είναι 3 και όχι 4 τα χρώματα είναι σημαντικό. αλλά και ο αριθμός 4 πάλι, προκύπτει από το 3, σε ανώτερο επίπεδο -(3 στο πρώτο επίπεδο σχηματίζουν το πρωταρχικό τριγωνικό αρχέτυπο, το οποίο συμβολίζεται από τη μονάδα, στο δεύτερο επίπεδο των αρχετύπων, άρα 3+1=4) κλπ.

θα έλεγα, η σχετική με τη λίθο συζήτηση, αν θες να συνεχίσουμε την αναζήτηση, να μεταφερθεί στο θέμα γιά τη φιλοσοφική λίθο, που δεν γνωρίζω αν το γνωρίζεις, αλλά υπάρχει -έχει ανοιχθεί πρόσφατα.
φιλικά


Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

harmonia
Μέλος 1ης Βαθμίδας


52 Μηνύματα
Απεστάλη: 26/10/2003, 17:02:13  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους harmonia  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
οκ Λίλιθ ευχαριστώ

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Valnta
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Vietnam
2285 Μηνύματα
Απεστάλη: 13/11/2003, 15:24:56  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Valnta  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
χμ... Mπλεγμένη η κατάσταση...
Πισωγυρίσματα κ αλχημεία...
Θα πρότεινα να το πάμε από την αρχή...
Mε καινούργιο παραμύθι...
K αν είναι δυνατόν να το παραθέσουμε κιόλας εδώ μέσα...
για να μιλάμε όλοι για την ίδια εκδοχή...

H πρώτη γυναίκα;...

Mια "κατάλληλη" αρχή:

Kόκκινη κλωστή δεμένη
στην ανέμη τυλιγμένη
δώστης κλώτσο να γυρίσει
παραμύθι ν'αρχινίσει....


Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Valnta
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Vietnam
2285 Μηνύματα
Απεστάλη: 14/11/2003, 18:26:18  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Valnta  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Mόνη μου μιλάω;...
Θα κάνω μια -αυθαίρετη- αρχή. Λόγω έλλειψης χρόνου κ μη μπορώντας να βρω κάποιο παραμύθι γραμμένο στα ελληνικά μέσα από το δίκτυο αναγκάζομαι να βάλω την αγγλική έκδοση...Όσοι πιστοί...προσέλθετε...

IN OLD times when wishing still helped one, there lived a king whose daughters were all beautiful, but the youngest was so beautiful that the sun itself, which has seen so much, was astonished whenever it shone in her face. Close by the King's castle1 lay a great dark forest,2 and under an old lime-tree in the forest was a well, and when the day was very warm, the King's child went out into the forest and sat down by the side of the cool fountain,3 and when she was dull she took a golden ball,4 and threw it up on high and caught it, and this ball was her favorite plaything.


Now it so happened that on one occasion the princess's golden ball did not fall into the little hand which she was holding up for it, but on to the ground beyond, and rolled straight into the water. The King's daughter followed it with her eyes, but it vanished, and the well was deep, so deep that the bottom could not be seen. On this she began to cry, and cried louder and louder, and could not be comforted. And as she thus lamented some one said to her, "What ails thee, King's daughter? Thou weepest so that even a stone would show pity." She looked round to the side from whence the voice came, and saw a frog5 stretching forth its thick, ugly head from the water. "Ah! old water-splasher, is it thou?" said she; "I am weeping for my golden ball, which has fallen into the well."

"Be quiet, and do not weep," answered the frog, "I can help thee, but what wilt thou give me if I bring thy plaything up again?" "Whatever thou wilt have, dear frog," said she -- "My clothes, my pearls and jewels, and even the golden crown which I am wearing."6

The frog answered, "I do not care for thy clothes, thy pearls and jewels, or thy golden crown, but if thou wilt love me and let me be thy companion and play-fellow, and sit by thee at thy little table, and eat off thy little golden plate, and drink out of thy little cup, and sleep in thy little bed -- if thou wilt promise me this I will go down below, and bring thee thy golden ball up again."

"Oh yes," said she, "I promise thee all thou wishest, if thou wilt but bring me my ball back again." She, however, thought, "How the silly frog does talk! He lives in the water with the other frogs, and croaks, and can be no companion to any human being!"

But the frog when he had received this promise, put his head into the water and sank down, and in a short while came swimmming up again with the ball in his mouth, and threw it on the grass. The King's daughter was delighted to see her pretty plaything once more, and picked it up, and ran away with it. "Wait, wait," said the frog. "Take me with thee. I can't run as thou canst." But what did it avail him to scream his croak, croak, after her, as loudly as he could? She did not listen to it, but ran home and soon forgot the poor frog, who was forced to go back into his well again.

The next day when she had seated herself at table with the King and all the courtiers, and was eating from her little golden plate, something came creeping splish splash, splish splash, up the marble staircase, and when it had got to the top, it knocked at the door and cried, "Princess, youngest princess, open the door for me." She ran to see who was outside, but when she opened the door, there sat the frog in front of it. Then she slammed the door to, in great haste, sat down to dinner again, and was quite frightened. The King saw plainly that her heart was beating violently, and said, "My child, what art thou so afraid of? Is there perchance a giant outside who wants to carry thee away?" "Ah, no," replied she. "It is no giant but a disgusting frog."

"What does a frog want with thee?" "Ah, dear father, yesterday as I was in the forest sitting by the well, playing, my golden ball fell into the water. And because I cried so, the frog brought it out again for me, and because he so insisted, I promised him he should be my companion, but I never thought he would be able to come out of his water! And now he is outside there, and wants to come in to me."

In the meantime it knocked a second time, and cried,


"Princess! youngest princess!
Open the door for me!
Dost thou not know what thou saidst to me
Yesterday by the cool waters of the fountain?
Princess, youngest princess!
Open the door for me!"


Then said the King, "That which thou hast promised must thou perform.7 Go and let him in." She went and opened the door, and the frog hopped in and followed her, step by step, to her chair. There he sat and cried, "Lift me up beside thee." She delayed, until at last the King commanded her to do it. When the frog was once on the chair he wanted to be on the table, and when he was on the table he said, "Now, push thy little golden plate nearer to me that we may eat together." She did this, but it was easy to see that she did not do it willingly. The frog enjoyed what he ate, but almost every mouthful she took choked her. At length he said, "I have eaten and am satisfied; now I am tired, carry me into thy little room and make thy little silken bed ready, and we will both lie down and go to sleep."


The King's daughter began to cry, for she was afraid of the cold frog which she did not like to touch, and which was now to sleep in her pretty, clean little bed. But the King grew angry and said, "He who helped thee when thou wert in trouble ought not afterwards to be despised by thee." So she took hold of the frog with two fingers, carried him upstairs, and put him in a corner. But when she was in bed he crept to her and said, "I am tired, I want to sleep as well as thou, lift me up or I will tell thy father." Then she was terribly angry, and took him up and threw him with all her might against the wall.8 "Now, thou wilt be quiet, odious frog," said she. But when he fell down he was no frog but a King's son with beautiful kind eyes.9 He by her father's will was now her dear companion and husband. Then he told her how he had been bewitched by a wicked witch,10 and how no one could have delivered him from the well but herself, and that to-morrow they would go together into his kingdom. Then they went to sleep, and next morning when the sun awoke them, a carriage came driving up with eight white horses, which had white ostrich feathers on their heads, and were harnessed with golden chains, and behind stood the young King's servant Faithful Henry.11 Faithful Henry had been so unhappy when his master was changed into a frog, that he had caused three iron bands to be laid round his heart, lest it should burst with grief and sadness. The carriage was to conduct the young King into his Kingdom. Faithful Henry helped them both in, and placed himself behind again, and was full of joy because of this deliverance. And when they had driven a part of the way the King's son heard a cracking behind him as if something had broken. So he turned round and cried, "Henry, the carriage is breaking."

"No, master, it is not the carriage. It is a band from my heart, which was put there in my great pain when you were a frog and imprisoned in the well." Again and once again while they were on their way something cracked, and each time the King's son thought the carriage was breaking; but it was only the bands which were springing from the heart of faithful Henry because his master was set free and was happy.



Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/11/2003, 12:09:59  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Γειά σε όλους! Το θέμα με τα παραμύθια είναι υπέροχο!
Συγγνώμη που επανέρχομαι σε κάτι προηγούμενο. Έχω διαβάσει αρκετά σχετικά με τη σημειολογία των παραμυθιών γιατί πάντα τα λατρεύω. Σύμφωνα λοιπόν με κοινωνιολογικές αναλύσεις, το παραμύθι Χάνσελ και Γκρέτελ κρύβει μία πραγματικότητα. Η εγκατάλειψη παιδιών σε ερημικές περιοχές και κυρίως στα δάση ήταν πολύ συνηθισμένη πρακτική κατά τον Μεσαίωνα. Συνέβαινε για οικονομικούς λόγους οταν η οικογένεια δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα έξοδα επιβίωσης του παιδιού ή όταν επρόκειτο για νόθα. Έτσι τα άφηναν στα δάση να τα κατασπαράξουν τα άγρια ζώα (...).

Τώρα σε σχέση με το πραμύθι με την αδελφή και τα 11 αδέλφια, την έλεγαν Ελίζα αν θυμάμαι. Θυμάται όμως κανείς το όνομα αυτού του παραμυθιού;Είναι από τα αγαπημένα μου.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Valnta
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Vietnam
2285 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/11/2003, 12:41:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Valnta  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Kαλημέρα narya κ καλωσήρθες...
Xμ..δεν το ήξερα αυτό. Φρικιαστικό!
Tο παραμύθι νομίζω ότι λέγεται 11 κύκνοι, αλλά χωρίς να είμαι σίγουρη. Bασικά δεν είμαι καθόλου σίγουρη κ μάλλον είμαι κ λάθος γιατί το έψαχνα (μ'αυτό το όνομα) για να το βάλω κ δεν το βρήκα πουθενά...


Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/11/2003, 08:18:36  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα Valnta, ευχαριστώ για την υποδοχή!

Σύμφωνα με αυτήν την προσέγγιση των παραμυθιών, η ίδια πρακτική αναφέρεται και στην Χιονάτη. Η μάγισσα-μητριά (για άλλους λόγους βέβαια) διατάζει να αφήσουν την Χιονάτη βαθιά στο δάσος για να την φάνε τα θηρία.

Αυτό το παραμύθι "Οι 11 κύκνοι", δυστυχώς δεν το έχω διαβάσει ποτέ. Το έχω δει μόνο σε γιαπωνέζικα κινούμενα σχέδια. Λες τελικά να μην είναι παραμύθι αλλά σενάριο κάτι σαν την Κάντυ-Κάντυ;

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

manos
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2467 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/11/2003, 09:53:12  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους manos  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
καλημερα :))

το συγκεκριμενο παραμυθι προερχεται απο την ρωσια ,θα ψαξω και θα σας ενημερωσω :))

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Destiny
Μέλος 2ης Βαθμίδας

Greece
291 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/11/2003, 11:26:16  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Destiny  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:

Και το αλλο... κοιτα τωρα ..Αδυναμη μνημη...

Θυμαμαι οτι ηταν ενα κοριτσακι με τα 11 αδερφια της.
ο μπαμπας τους βασιλιας.. η μαμα τους ειχε πεθανει..
και μια μερα ο βασιλιας.. χαθηκε στο δασος ..
τον βοηθησε μια μαγισσα να βρει το δρομο ..με την προυποθεση οτι θα παντρευτει την κορη της...

Παντρευτηκαν αλλα τον επεισε να στειλει τα παιδια του Μακρυα..
Τα εστειλε σε ενα παραδεισενιο μερο οπου
τον δρομο τον εβρισκε κανεις μονο με ενα μαγικο κουβαρι
που το ειχε στην κατοχη του ο Βασιλιας

Μια μερα το εκλεψε η Μητρια ..πηγε τα βρηκε και τα μεταμορφωσε σε κυκνους...

Τι ειναι οι κυκνοι??

Η μικρη αδρεφη για 7 χρονια επλεκε...
Τσουκνιδα.. αποσυμβολισμος????
χωρις ομως να μιλαει...
αν μιλαγε θα πεθαιναν τα αδερφια της..



Ναι narya.... Ελιζα την Ελεγαν......

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

manos
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2467 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/11/2003, 23:21:09  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους manos  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
http://3dim-polichn.thess.sch.gr/web-pages/m-index.html

http://members.tripod.com/~sarant_2/kibwtos/elytis_epiloges.html

http://www.atraktos.net/article.asp?cat=10&article=5673

εψαξα μα δε βρηκα αυτο που θελαμε

παραθετω ομως καποια links ,τα οποια μου φανηκαν ομορφα:)

αν βρειτε χρονο ελεγξτε τα να μου πειτε τις γνωμες σας

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Edited by - manos on 20/11/2003 23:27:10Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 21/11/2003, 09:36:51  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα!

Βρήκα το παραμύθι με τα 12 αδέλφια και την αδελφή. Λέγεται "12 brothers". Έχει αρκετές διαφορές από την εκδοχή που ξέρουμε αλλά είναι το ίδιο. Π.χ. τα αδέλφια είναι 12 και όχι 11 και μεταμορφώνονται σε κοράκια αντί για κύκνους. Το βρήκα σε συλλογή παραμυθιών των αδελφών Γκριμ. Το site είναι www-2.cs.cmu.edu/~spok/grimmtmp/

Και voila το παραμύθι:
There were once upon a time a king and a queen who lived
happily together and had twelve children, but they were
all boys. Then said the king to his wife, if the thirteenth
child which you are about to bring into the world, is a girl, the
twelve boys shall die, in order that her possessions may be great,
and that the kingdom may fall to her alone. He even caused twelve
coffins to be made, which were already filled with shavings, and
in each lay a little death pillow, and he had them taken into a
locked-up room, and then he gave the queen the key of it, and bade
her not to speak of this to anyone.

The mother, however, now sat and lamented all day long, until
the youngest son, who was always with her, and whom she had
named benjamin, from the bible, said to her, dear mother, why
are you so sad.

Dearest child, she answered, I may not tell you. But he let
her have no rest until she went and unlocked the room, and showed
him the twelve coffins ready filled with shavings. Then she said,
my dearest benjamin, your father has had these coffins made for
you and for your eleven brothers, for if I bring a little girl into
the world, you are all to be killed and buried in them. And as she
wept while she was saying this, the son comforted her and said, weep
not, dear mother, we will save ourselves, and go hence. But she
said, go forth into the forest with your eleven brothers, and let
one sit constantly on the highest tree which can be found, and keep
watch, looking towards the tower here in the castle. If I give
birth to a little son, I will put up a white flag, and then you may
venture to come back. But if I bear a daughter, I will hoist a red
flag, and then fly hence as quickly as you are able, and may the
good God protect you. And every night I will rise up and pray for
you - in winter that you may be able to warm yourself at a fire, and
in summer that you may not faint away in the heat.

After she had blessed her sons therefore, they went forth into
the forest. They each kept watch in turn, and sat on the highest
oak and looked towards the tower. When eleven days had passed
and the turn came to benjamin, he saw that a flag was being raised.
It was, however, not the white, but the blood-red flag which
announced that they were all to die. When the brothers heard that,
they were very angry and said, are we all to suffer death for the
sake of a girl. We swear that we will avenge ourselves -
wheresoever we find a girl, her red blood shall flow.

Thereupon they went deeper into the forest, and in the midst
of it, where it was the darkest, they found a little bewitched hut,
which was standing empty. Then said they, here we will dwell,
and you benjamin, who are the youngest and weakest, you shall
stay at home and keep house, we others will go out and fetch food.

Then they went into the forest and shot hares, wild deer, birds and
pigeons, and whatsoever there was to eat. This they took to
benjamin, who had to dress it for them in order that they might
appease their hunger. They lived together ten years in the little
hut, and the time did not appear long to them.

The little daughter which their mother the queen had given
birth to, was now grown up. She was good of heart, and fair of
face, and had a golden star on her forehead. Once, on a great
washing, she saw twelve men's shirts among the things, and asked her
mother, to whom do these twelve shirts belong, for they are far
too small for father. Then the queen answered with a heavy
heart, dear child, these belong to your twelve brothers. Said the
maiden, where are my twelve brothers, I have never yet heard
of them. She replied, God knows where they are, they are
wandering about the world. Then she took the maiden and opened
the chamber for her, and showed her the twelve coffins with the
shavings, and the death pillows. These coffins, said she,
were destined for your brothers, who went away secretly before you
were born, and she related to her how everything had happened.
Then said the maiden, dear mother, weep not, I will go and seek
my brothers.

So she took the twelve shirts and went forth, and straight into
the great forest. She walked the whole day, and in the evening she
came to the bewitched hut. Then she entered it and found a young
boy, who asked, from whence do you come, and whither are you
bound, and was astonished that she was so beautiful, and wore
royal garments, and had a star on her forehead. And she answered,
I am a king's daughter, and am seeking my twelve brothers, and
I will walk as far as the sky is blue until I find them. And she
showed him the twelve shirts which belonged to them. Then
benjamin saw that she was his sister, and said, I am benjamin, your
youngest brother. And she began to weep for joy, and benjamin
wept also, and they kissed and embraced each other with the
greatest love. But after this he said, dear sister, there is still
one difficulty. We have agreed that every maiden whom we meet
shall die, because we have been obliged to leave our kingdom on
account of a girl. Then said she, I will willingly die, if by so
doing I can save my twelve brothers.

No, answered he, you shall not die. Seat yourself beneath this
tub until our eleven brothers come, and then I will soon come to
an agreement with them.

She did so, and when it was night the others came from hunting,
and their dinner was ready. And as they were sitting at table, and
eating, they asked, what news is there. Said benjamin, don't
you know anything. No, they answered. He continued, you have
been in the forest and I have stayed at home, and yet I know
more than you do. Tell us then, they cried. He answered, but
promise me that the first maiden who meets us shall not be killed.

Yes, they all cried, she shall have mercy, only do tell us.
Then said he, our sister is here, and he lifted up the tub, and
the king's daughter came forth in her royal garments with the
golden star on her forehead, and she was beautiful, delicate and
fair. Then they were all rejoiced, and fell on her neck, and kissed
and loved her with all their hearts.

Now she stayed at home with benjamin and helped him with
the work. The eleven went into the forest and caught game, and
deer, and birds, and wood-pigeons that they might have food, and
the little sister and benjamin took care to make it ready for them.
She sought for the wood for cooking and herbs for vegetables, and
put the pans on the fire so that the dinner was always ready when
the eleven came. She likewise kept order in the little house, and
put beautifully white clean coverings on the little beds and the
brothers were always contented and lived in great harmony with her.

Once upon a time the two at home had prepared a wonderful
feast, and when they were all together, they sat down and ate and
drank and were full of gladness. There was, however, a little
garden belonging to the bewitched house wherein stood twelve lily
flowers, which are likewise called student-lilies. She wished to
give her brothers pleasure, and plucked the twelve flowers, and
thought she would present each brother with one while at dinner.
But at the self-same moment that she plucked the flowers the twelve
brothers were changed into twelve ravens, and flew away over the
forest, and the house and garden vanished likewise. And now the
poor maiden was alone in the wild forest, and when she looked
around, an old woman was standing near her who said, my child,
what have you done. Why did you not leave the twelve white
flowers growing. They were your brothers, who are now forevermore
changed into ravens. The maiden said, weeping, is there no way of
saving them.

No, said the woman, there is but one in the whole world, and
that is so hard that you will not save them by it, for you must be
dumb for seven years, and may not speak or laugh, and if you speak
one single word, and only an hour of the seven years is wanting, all
is in vain, and your brothers will be killed by the one word.

Then said the maiden in her heart, I know with certainty that
I shall set my brothers free, and went and sought a high tree and
seated herself in it and spun, and neither spoke nor laughed. Now
it so happened that a king was hunting in the forest, who had a
great greyhound which ran to the tree on which the maiden was
sitting, and sprang about it, whining, and barking at her. Then
the king came by and saw the beautiful king's daughter with the
golden star on her brow, and was so charmed with her beauty that
he called to ask her if she would be his wife. She made no answer,
but nodded a little with her head. So he climbed up the tree
himself, carried her down, placed her on his horse, and bore her
home. Then the wedding was solemnized with great magnificence and
rejoicing, but the bride neither spoke nor smiled. When they had
lived happily together for a few years, the king's mother, who was
a wicked woman, began to slander the young queen, and said to
the king, this is a common beggar girl whom you have brought
back with you. Who knows what wicked tricks she practises secretly.
Even if she be dumb, and not able to speak, she still might
laugh for once. But those who do not laugh have bad consciences.

At first the king would not believe it, but the old woman urged this
so long, and accused her of so many evil things, that at last the
king let himself be persuaded and sentenced her to death.
And now a great fire was lighted in the courtyard in which she
was to be burnt, and the king stood above at the window and
looked on with tearful eyes, because he still loved her so much.
And when she was bound fast to the stake, and the fire was licking
at her clothes with its red tongue, the last instant of the seven
years expired. Then a whirring sound was heard in the air, and
twelve ravens came flying towards the place, and sank downwards, and
when they touched the earth they were her twelve brothers, whom
she had saved. They tore the fire asunder, extinguished the flames,
set their dear sister free, and kissed and embraced her. And now
as she dared to open her mouth and speak, she told the king why she
had been dumb, and had never laughed. The king rejoiced when
he heard that she was innocent, and they all lived in great unity
until their death. The wicked step-mother was taken before the
judge, and put into a barrel filled with boiling oil and venomous
snakes, and died an evil death.

Θα προσπαθήσω να το μεταφράσω μέσα στο Σαββατοκύριακο.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 21/11/2003, 11:29:56  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Βρήκα και δεύτερο παραμύθι από την συλλογή των αδελφών Γκριμ που μιλάει για 6 αδέρφια-κύκνους και μία αδερφή. Λέγεται "The six swans". Αυτή η ιστορία είναι η εκδοχή που ξέρουμε.

The six swans
Once upon a time, a certain king was hunting in a great forest,
and he chased a wild beast so eagerly that none of his attendants
could follow him. When evening drew near he stopped and looked
around him, and then he saw that he had lost his way. He
sought a way out, but could find none. Then he perceived an aged
woman with a head which nodded perpetually, who came towards
him, but she was a witch. Good woman, said he to her, can
you not show me the way through the forest. Oh, yes, lord
king, she answered, that I certainly can, but on one condition,
and if you do not fulfil that, you will never get out of the
forest, and will die of hunger in it.

What kind of condition is it, asked the king.
I have a daughter, said the old woman, who is as beautiful
as anyone in the world, and well deserves to be your consort,
and if you will make her your queen, I will show you the way out
of the forest. In the anguish of his heart the king consented,
and the old woman led him to her little hut, where her daughter
was sitting by the fire. She received the king as if she had been
expecting him, and he saw that she was very beautiful, but still
she did not please him, and he could not look at her without
secret horror. After he had taken the maiden up on his horse,
the old woman showed him
the way, and the king reached his royal palace again, where the
wedding was celebrated.

The king had already been married once, and had by his first
wife, seven children, six boys and a girl, whom he loved
better than anything else in the world. As he now feared that
the stepmother might not treat them well, and even do them some
injury, he took them to a lonely castle which stood in the
midst of a forest. It lay so concealed, and the way was so
difficult to find that he himself would not have found it,
if a wise woman had not given him a ball of yarn with wonderful
properties. When he threw it down before him, it unrolled
itself and showed him his path.

The king, however, went so
frequently away to his dear children that the queen observed
his absence, she was curious and wanted to know what he did
when he was quite alone in the forest. She gave a great deal
of money to his servants, and they betrayed the secret to her,
and told her likewise of the ball which alone could point out
the way. And now she knew no rest until she had learnt where
the king kept the ball of yarn, and then she made little shirts
of white silk, and as she had learnt the art of witchcraft from
her mother, she sewed a charm inside them. And once when the
king had ridden forth to hunt, she took the little shirts and
went into the forest, and the ball showed her the way.

The
children, who saw from a distance that someone was approaching,
thought that their dear father was coming to them, and full of
joy, ran to meet him. Then she threw one of the little shirts
over each of them, and no sooner had the shirts touched their
bodies than they were changed into swans, and flew away over
the forest. The queen went home quite delighted, and thought
she had got rid of her step-children, but the girl had not run
out with her brothers, and the queen knew nothing about her.

Next day the king went to visit his children, but he found
no one but the little girl. Where are your brothers, asked
the king. Alas, dear father, she answered, they have gone away
and left me alone, and she told him that she had seen from
her little window how her brothers had flown away over the
forest
in the shape of swans, and she showed him the feathers, which
they had let fall in the courtyard, and which she had picked up.

The king mourned, but he did not think that the queen had
done this wicked deed, and as he feared that the girl would
also be stolen away from him, he wanted to take her away with him.
But she was afraid of her step-mother, and entreated the king
to let her stay just this one night more in the forest castle.

The poor girl thought, I can no longer stay here. I will go
and seek my brothers. And when night came, she ran away, and
went straight into the forest. She walked the whole night long,
and next day also without stopping, until she could go no farther
for weariness. Then she saw a forest-hut, and went into it, and
found a room with six little beds, but she did not venture to
get into one of them, but crept under one, and lay down on the
hard ground, intending to pass the night there. Just before
sunset, however, she heard a rustling, and saw six swans come
flying in at the window. They alighted on the ground and blew
at each other, and blew all the feathers off, and their swans,
skins stripped off like a shirt. Then the maiden looked at them
and recognized her brothers, was glad and crept forth from beneath
the bed. The brothers were not less delighted to see their
little sister, but their joy was of short duration. Here you
cannot abide, they said to her. This is a shelter for robbers,
if they come home and find you, they will kill you. But can you
not protect me, asked the little sister. No, they replied, only
for one quarter of an hour each evening can we lay aside our
swans, skins and have during that time our human form, after
that, we are once more turned into swans.

The little sister
wept and said, can you not be set free. Alas, no, they answered,
the conditions are too hard. For six years you may neither
speak nor laugh, and in that time you must sew together six
little shirts of starwort for us. And if one single word falls
from your lips, all your work will be lost. And when the brothers
had said this, the quarter of an hour was over, and they flew
out of the window again as swans.

The maiden, however, firmly resolved to deliver her brothers, even
if it should cost her life. She left the hut, went into
the midst of the forest, seated herself on a tree, and there
passed the night. Next morning she went out and gathered starwort
and began to sew. She could not speak to anyone, and she had
no inclination to laugh, she sat there and looked at nothing
but her work.

When she had already spent a long time there it
came to pass that the king of the country was hunting in the
forest, and his huntsmen came to the tree on which the maiden
was sitting. They called to her and said, who are you. But
she made no answer. Come down to us, said they. We will not
do you any harm. She only shook her head. As they pressed her
further with questions she threw her golden necklace down to
them, and thought to content them thus. They, however, did
not cease, and then she threw her girdle down to them, and as
this also was to no purpose, her garters, and by degrees
everything that she had on that she could do without
until she had nothing left but her shift.

The huntsmen,
however, did not let themselves be turned aside by that, but
climbed the tree and fetched the maiden down and led her before
the king. The king asked, who are you. What are you doing on the
tree. But she did not answer. He put the question in every
language that he knew, but she remained as mute as a fish. As
she was so beautiful, the king's heart was touched, and he was
smitten with a great love for her. He put his mantle on her,
took her before him on his horse, and carried her to his
castle. Then he caused her to be dressed in rich garments, and
she shone in her beauty like bright daylight, but no word
could be drawn from her. He placed her by his side at table, and
her modest bearing and courtesy pleased him so much that he said,
she is the one whom I wish to marry, and no other woman in the
world. And after some days he united himself to her.

The king, however, had a wicked mother who was dissatisfied
with this marriage and spoke ill of the young queen. Who knows,
said she, from whence the creature who can't speak, comes.
She is not worthy of a king. After a year had passed, when
the queen brought her first child into the world, the old
woman took it away from her, and smeared her mouth with blood
as she slept. Then she went to the king and accused the queen
of being a man-eater. The king would not believe it, and would
not suffer anyone to do her any injury. She, however, sat
continually sewing at the shirts, and cared for nothing else.

The next time, when she again bore a beautiful boy, the false
mother-in-law used the same treachery, but the king could not
bring himself to give credit to her words. He said, she is
too pious and good to do anything of that kind, if she were not
dumb, and could defend herself, her innocence would come to light.

But when the old woman stole away the newly-born child for the
third time, and accused the queen, who did not utter one word
of defence, the king could do no otherwise than deliver her over
to justice, and she was sentenced to suffer death by fire.

When the day came for the sentence to be carried out, it was
the last day of the six years during which she was not to speak
or laugh, and she had delivered her dear brothers from the
power of the enchantment. The six shirts were ready, only the
left sleeve of the sixth was wanting. When, therefore, she was
led to the stake, she laid the shirts on her arm, and when she
stood on high and the fire was just going to be lighted, she
looked around and six swans came flying through the air towards
her. Then she saw that her deliverance was near, and her heart
leapt with joy. The swans swept towards her and sank down so that
they were touched by them, their swans, skins fell off, and her
brothers stood in their own bodily form before her, and were
vigorous and handsome. The youngest only lacked his left arm,
and had in the place of it a swan's wing on his shoulder. They
embraced and kissed each other, and the queen went to the king,
who was greatly moved, and she began to speak and said, dearest
husband, now I may speak and declare to you that I am innocent,
and falsely accused. And she told him of the treachery of the
old woman who had taken away her three children and hidden them.

Then to the great joy of the king they were brought thither,
and as a punishment, the wicked mother-in-law was bound to
the stake, and burnt to ashes. But the king and the queen with
her six brothers lived many years in happiness and peace.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 21/11/2003, 12:15:02  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
καλημέρα σας!~
χαίρομαι που βλέπω να συνεχίζεται το ενδιαφέρον γιά τα παραμύθια και τον αποσυμβολισμό τους, και θα ήθελα να απολογηθώ που δεν παρακολουθώ συχνά το θέμα, ως δημιουργός του, αλλά τώρα τελευταία έχω ελάχιστο χρόνο.

λοιπόν,

διαβάζοντας κάποιο βιβλίο της Fortune, σε ένα κεφάλαιο που αναφέρεται στη σχέση των ανθρώπων με τα στοιχειακά -ή ντέβα- γράφει γιά τις σπάνιες ενσαρκώσεις στοιχειακών ψυχών σε ανθρώπινα σώματα. τα "ανθρωποφανή" αυτά πλάσματα που προκύπτουν φαίνονται ανθρώπινα, αλλά ουσιαστικά δεν περιέχουν και τα τέσσερα στοιχεία, αλλά μόνο το ένα από αυτά. είναι αλόκοτα πλάσματα με μορφή ανθρώπου. κατά τη Fortune -πάντα- είναι άνθρωποι, ζουν ανάμεσά μας, αλλά η συναναστροφή μαζί τους δεν ακολουθεί συνηθισμένα πρότυπα. Από τα 4 είδη στοιχειακών, που ενσαρκώνονται λοιπόν στο ανθρώπινο σώμα, τα στοιχειακά του νερού αναφέρεται ότι είναι εξαιρετικά ελκυστικά. οι άνθρωποι που γνωρίζουν τέτοιους "μη-ανθρώπους του νερού" ερωτεύονται παράφορα και έλκονται από τη δυναμική του στοιχείου τους. τέτοιες σχέσεις όμως είναι καταστροφικές -και γιά τα δύο πλάσματα -άνθρωπο και μη άνθρωπο...

η Dion Fortune παραλληλίζει αυτή τη θεωρία με το γνωστό παραμύθι του Άντερσεν, τη μικρή γοργόνα, στην οποία έχουμε εδώ αναφερθεί.

Η μικρή γοργόνα συμβολίζει την ενσαρκωμένη σε ανθρώπινο σώμα στοιχειακή ψυχή, ενώ ο πρίγκηπας, που την ερωτεύεται συμβολίζει τον άνθρωπο, που τον τραβά η γοητεία του...

αυτά γιά τον αποσυμβολισμό της μικρής γοργόνας, από τη Fortune...


Λάρα Κροφτ -η αποθέωση!!!
click ^
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ryche
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
1765 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/12/2003, 23:35:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ryche  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
ανασα...

τι λετε για τον κλεφτη του παντοτε;Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

manos
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2467 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/12/2003, 00:31:06  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους manos  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
σε ποια μορφη ανηκω ;;;;

στην ανθρωπινη θνητη η αερικη υπαρξη;;;

που κινειται μεταξυ υπαρξης και ανυπαρξιας,μεταξυ αερα(υδροχοος) και νερου ;;;

εξωτερικης γαληνης και εσωτερικης τρικυμιας ;;;;;

σε ποιο παραμυθι μου βρισκομαι ;;;;;

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/12/2003, 04:10:48  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
ανασα ναι...για την νυμφη που περιμενει ακομη τον εκεινο αλεξανδρο και αντι να υμνειται εδω την μαγικη τουτη πολη.. στεκει καθηλωμενη..ακομη με συμβολο μια "λευκη" φυλακη...
με αφορμη ενα μικρο "φλας αυτονοητου"/ενα βιβλιο σε βιτρινα /μια ζωη εδω/ κι ενα αρθρο απο εναν..παλιο φιλο..


η γοργονα Θεσσαλονικη /ο αδερφος της Μ.Αλεξανδρος ...
η μητερα τους...Ολυμπιαδα..-ιερεια των καβειριων ..μυστηριων/κατ'αλλους ...μαγισσα....)


καλημερα...

ο καθενας εχει τα παραμυθια του, Μανο φιλε μου,
για μενα αυτο ειναι ενα απο μερικα που με αποσυμβολισαν κοιτωντας /ρωτωντας ...εσω..μου-

εχει θαλασσα /εναν Αλεξανδρο /γοργονα/μαγεια/ ιερα μυστηρια /....

Ατμα

ΥΓ..ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ ΑΠΟ ΟΙΝΟ-ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΕΣ:
"ΕΥΤΥΧΩΣ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ..."-ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΙΝ/ΦΟ-....ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΙΚΗ ...ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ...ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΟΛΑ..(ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣΕΣ...ΚΑΜΜΙΑ ΦΟΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΑ..ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥ....)


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

manos
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2467 Μηνύματα
Απεστάλη: 21/12/2003, 01:18:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους manos  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
αποψε με τον εαυτο μου ,επαιξα το παιχνιδι "θαρρος η αληθεια"...

νικησε η αληθεια,γιατι δεν ειχα το θαρρος να παραδεχτω ποσο πολυ ποναγα.....

ΑΤΜΑ ,οντως τα παραμυθια μενουν παραμυθια,αν χαθει το μυστηριο που τα περιβαλλει....

ευτυχως που υπαρχουν μνημες ,σκεψεις,που τρεχουν περα-δωθε και χαζευουν αλλοτε τις σελιδες ενος βιβλιου και αλλοτε το ιδιο το βιβλιο...

ευτυχως που υπαρχουν ζωηρα μυαλα που δεν μενουν και περιοριζονται στις λευκες σελιδες του βιβλιου/ζωης τους/παραμυθιου τους,..μα γραφουν πανω σε αυτες με χρωματιστους ανεξιτιλους μαρκαδορους...

το δικο μου παραμυθι εχει ονομα...λεγεται.."ανυπαρξια"....

γιατι οι σελιδες μου γραφτηκαν με μαρκαδορους διχως μυτη και χρωματα...μοναχικες στεκουν μεχρι να θρυμματιστουν απο το περασμα του χρονου...

με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

narya
Μέλος 2ης Βαθμίδας


300 Μηνύματα
Απεστάλη: 23/12/2003, 08:29:09  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους narya  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα σε όλους,

Το Βημαgazino της Κυριακής που μας πέρασε είχε αποσυμβολισμούς των πιο γνωστών παραμυθιών. Ήταν αρκετά ενδιαφέρον άρθρο, μόνο όμως που είχε εμείνει στην φρουδική ερμηνεία (αφύπνιση της σεξουαλικότητας, φόβος προς το αντίθετο φύλο κ.τ.λ.).

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 29/02/2004, 18:12:45  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
ΥΓ..ΘΥΜΑΜΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ ΑΠΟ ΟΙΝΟ-ΠΝΕΥΜΑΤΩΔΕΣ:
"ΕΥΤΥΧΩΣ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ..."-ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΙΝ/ΦΟ-....ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΙΚΗ ...ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ...ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΟΛΑ..(ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣΕΣ...ΚΑΜΜΙΑ ΦΟΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΚΑΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΑ..ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥ....)

ATMA



ΑΥΤΟΣ ΦΡΟΥΝΤ ΟΜΩΣ ..ΕΚΑΝΕ ΚΑΑΑΤΙ ΖΗΜΙΕΣ!...ΣΕ ΑΔΟΛΕΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ ΑΛΛΟ .../ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟΝ ΜΑΘΗΤΗ -ΤΟΥ-ΓΙΟΥΝΓΚ..ΓΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟ...ΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΥΤΟ ΔΙΠΟΛΟ...ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΛΙ ΑΛΗΘΕΙΑ...
(ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΙΓΚΜΟΥΝΤ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΝΕΥΡΩΤΙΚΟΥ...-ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ...-)
ΑΛΛΟ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΑΛΛΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ....
ΑΛΛΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ...
ΑΛΛΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ....
ΑΛΛΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ...
ΑΛΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ...

ΑΛΛΟ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ..ΑΛΛΟ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Η ΟΥΣΙΑ;
(ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ...)


ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ... ΑΛΛΑ ΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ....ΑΛΛΟΣ....
Τ'ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΛΑ...Η ΑΛΙΚΗ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ....ΝΑ ΑΝΑΛΥΕΙ...ΚΑΙ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ...ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ...

ΛΙΛΙΘ....ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΤΟΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ...+ ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ...:)
ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ...

"Η ΑΤΜΟΥΛΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ...."



Listen to the rythm of the Universe

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/07/2004, 20:34:34  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
((..με αφορμη μια συνταξιδιωτισσα που κατοπιν συναντησεως...ολως τυχαιως ταυτιστηκε με το αυτο παραμυθι....του "δικου μου περυσι"...:))

ανασα!


H Ελλας
προοριζεται
να ζησει
+
θα ζησει!
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 08/12/2004, 01:12:00  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ... ΑΛΛΑ ΑΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ....ΑΛΛΟΣ....
Τ'ΑΓΓΛΙΚΑ ΕΓΙΝΑΝ ΠΟΛΛΑ...Η ΑΛΙΚΗ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ....Ν' ΑΝΑΛΥΕΙ...ΚΑΙ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ...ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ...

ΛΙΛΙΘ....ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΤΟΥ ΜΟΝΟΠΑΤΙΟΥ...+ ΓΥΡΝΑ ΠΙΣΩ...:)
ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ...

"Η ΑΤΜΟΥΛΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΕ...."



Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/03/2005, 03:58:32  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/03/2005, 04:02:53  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
//η καρτα ειναι απο προσωπικη μου συλλογη...
οταν εχω και τη διαθεση για λεξεις-αναλυσεις, θα τις προσθεσω...//

---στα πλαισια μιας τριτης μου προσπαθειας να επανελθει το ενδιαφερον τοπικ..//ελπιζω τωρα να ειναι εφικτο ...λογω επικαιροτητας...του θεματος.)---


φως+αγαπη
Ατμα



...Αtma in NeverLand...

Edited by - ΑΤΜΑ on 05/03/2005 04:04:44Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
4073 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/03/2005, 08:36:51  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΦΡΟΔΙΤΗ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Η ΜΙΚΡΗ ΓΟΡΓΟΝΑ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΔΑΚΡΥΖΩ.ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΙΡΤΑ ΤΟ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟ. ΟΝΤΩΣ ΕΞΑΙΣΙΟ ΘΕΜΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ. ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ.ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΕΦΥΛΙΖΩ ΑΚΟΜΑ ΟΤΑΝ ΤΥΧΕΙ.ΜΕ ΠΑΝΕ ΣΤΟ ΧΘΕΣ. Η ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ.ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΛΗΘΕΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΝΤΥΝΕΙ ΤΡΥΦΕΡΑ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΔΥΑ ΤΗΣ ΤΡΥΦΕΡΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΑΣ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ ΝΑ ΘΛΙΒΕΣΑΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΝΑ ΓΕΛΑΣ ΝΑ ΔΑΚΡΥΖΕΙΣ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ.
ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑ...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ..[-].
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Moz
Μέλος 3ης Βαθμίδας


666 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/03/2005, 00:03:23  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Moz  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Χμ?
Μια φορά κι έναν καιρό,
σΆ έναν τόπο μακρυνό
ζούσαν οι Λίλιθ, Destiny, ΑΤΜΑ, ryche, LOGOS,
Valnta, amalia, manos, reptilesalonica, endorama,
harmonia, narya, Αφροδίτη και χίλια μύρια πλάσματα,
μεγάλα και μικρά, που είχαν όλες τις ευωδιές κι όλα τα χρώματα...
Η Λίλιθ έδωσε το σύνθημα στον LOGOS κι άρχισε να ξετυλίγεται το νήμα...
Η χιονάτη συνάντησε τον κακό λύκο στο δάσος ο οποίος κυνηγούσε τον Τζακ
που του πήρε το μαγικό φασόλι για να το δώσει στην κοκκινοσκουφίτσα και?
(endorama με μπέρδεψες!... Αν και χμ... δεν θα ήταν καθόλου άσχημο
κι ένα τέτοιο παραμύθι... Εκεί σας θέλω όμως!)

Καλοί μου αναζητητές, με αφορμή αυτά που έγραψε η Αφροδίτη,
θα σας πω ένα ΜΕΓΑΑΑΛΟ «μυστικό». Μου το είπε μια μικρή παραμυθού,
όταν τη ρώτησα ποια είναι η καλύτερή της φίλη
και μου απάντησε «η νεράιδα φυσικά!».
Το «μυστικό» λοιπόν είναι ότι η πραγματικότητα είναι παραμυθένια, διότι:
«Έτσι είναι! Πώς αλλιώς; Μα δεν βλέπεις;»...
(Δεν μπορώ να διαφωνήσω, κι ας μην έχει αποδείξεις,
γιατί ήμουν κι εγώ κάποτε ΕΚΕΙ...)
ΕΝΝΟΩ πως
τα παιδιά βιώνουν ΕΤΣΙ την πραγματικότητα
και οι λέξεις «ονειρικό» και «φαντασία» ουσιαστικά δεν έχουν νόημα γιΆ αυτά.
Κατανοούν και βιώνουν τα παραμύθια επακριβώς, γιατί ζουν με/σε αυτά.
Είναι πιο κοντά στην πηγή/ουσία της ύπαρξης.
Τα αρχέτυπα στα οποία αναφέρθηκε -αν ενθυμούμαι καλώς- η ¶τμα,
ενυπάρχουν μέσα τους καθαρά, απλώς δεν μπορούν να τα κάνουν λέξεις
κατανοητές από εμάς... Μεγαλώνοντας καλούνται να τα βιώσουν
και σε διαφορετικά επίπεδα, καθώς προχωράνε στον Κύκλο της Ζωής...
Αν συναναστρέφεστε με παιδιά θα δείτε πως ο τρόπος που λειτουργούν
είναι εξαιρετικά απλός, τόσο που εμάς μας μπερδεύει.
Τα ερωτήματα που εκφράζουν ή οι απαντήσεις που δίνουν είναι φορές
τελείως αποστομωτικά, σε σύγκριση με τις δαιδαλώδεις σκέψεις που κάνουμε
εμείς οι ενήλικες, όσο απλές και «λογικές» κι αν πιστεύουμε ότι είναι...

Συνεπώς αυτοί που έχουν Ανάγκη από την τρυφερή μαγεία,
στην οποία όμορφα αναφέρθηκες Αφροδίτη, είναι οι μεγάλοι και όχι τα παιδιά.
ΕΜΕΙΣ έχουμε χάσει το δρόμο και προσπαθούμε να τον βρούμε,
εμείς προσπαθούμε να διαχειριστούμε και να συνδυάσουμε
όλη αυτήν την πληροφορία που μαζέψαμε ως ΕΔΩ,
γιΆ αυτό και μιλάμε για αποσυμβολισμούς...
(Για να μην πω για τη χαρά, το γέλιο, το χιούμορ...
ε, αυτό είναι είδος προς εξαφάνιση στις «ενήλικες κοινότητες»!)

Αν και δεν το συνηθίζω:
Bruno Bettelheim «The Uses of Enchantment»
Δεν έχει να κάνει με αποσυμβολισμό, λυπάμαι,
αλλά ίσως βοηθήσει κάποιους στην έσω-εργασία τους.

(Προσφάτως προέκυψε «παραμυθένιος» διάλογος που «συμπτωματικά» σχετίζεται με κάποιο θέμα που κουβεντιάζουν στα πάνω τα πατώματα...
και ομολογώ πως έχασα τα λόγια μου... Ίσως κάποια στιγμή να περάσω
για μια καλημέρα σε Ramoglou, Zadok, spiral. Σσς. «Μη με μαρτυρήσετε»,
γιατί μπορεί και να μην πάω... Ή μήπως να στείλω τη μικρή;... Χαχαχα!)

Να είστε όλοι καλά
Καλή συνέχεια

Shukran
hakawati Moz


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

ΑΤΜΑ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

India
6464 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/03/2005, 02:11:06  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΤΜΑ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Τα ερωτήματα που εκφράζουν ή οι απαντήσεις που δίνουν είναι φορές
τελείως αποστομωτικά, σε σύγκριση με τις δαιδαλώδεις σκέψεις που κάνουμε
εμείς οι ενήλικες, όσο απλές και «λογικές» κι αν πιστεύουμε ότι είναι...

:)
..εχεις δικιο...
ειχε ερθει προχθες μια μικρη μου φιλη-5χρονη- να με δει για λιγο και τι μου ειπε;
"ξερεις..οτι τα αγορια εχουν τη δυναμη και τα κοριτσια την γνωση;"
...μετα με ρωτησε για το Βουδα/ποιος ειναι/για το Σιβα...μου εφερε ενα πεντατιφ και με ρωτησε...τι σημαινει αυτο το συμβολο...που τυγχανει να εννοουσε το..ταο!...μονο που αναρρωτιοταν επειδη ειναι το συμβολο της..Μουλαν...:))

Αν εισαι αγνος εντος..τα παιδια ερχονται απο μονα τους....//αν εισαι ελευθερος γεννημενος...σε ακολουθουν οι γατες...αν εισαι θλιμμενος και νοιωθεις απροστατευτος ενα παραδοξα εμφανιζομενο..σκυλακι σιγουρα θα σε κανει να το εξωτερικευσεις...:)

ολα εχουν σημασια για την ψυχη/αρκει να της επιτρεπει ο νους να αφουγκραστει και να αποκωδικοποιησει...
οι λεξεις ερχονται μοναχα οταν ο νους σωπασει και ακουσει την ψυχη...
τοτε αυτα ως ενα...δινουν την βαθεια ειπωμενη αληθεια...

ευχαριστω σε Μοz που μιλησες σχεδον αντι εμου...:)
και σενα Αφροδιτη που ακουσες το καλεσμα για την συνεχιση του αγαπημενου μου αυτου τοπικ...
---η λιλιθ ...ισως εχασε το δρομο για το γυρισμο..:( //προφανως ειναι ο χρονος/κρονος...που εκυριαρχησε.../για να δουμε...:)---



cprtght@tm@2005
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Το Θέμα καταλαμβάνει 4 Σελίδες:
  1  2  3  4
 
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Μετάβαση Σε:

ESOTERICA.gr Forums !

© 2010-11 ESOTERICA.gr

Μετάβαση Στην Κορυφή Της Σελίδας
0.1875
Maintained by Digital Alchemy