ESOTERICA.gr Forums !

ESOTERICA.gr Forums !
Κεντρική Σελίδα | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα Μέλους:
Password:
Επιλογή Γλώσσας
Φύλαξη Password
Ξεχάσατε τον Κωδικό;
 Όλα τα Forums
 .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
 υπαρχει Δημιουργος;
 Νέο Θέμα  Topic Locked
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Σελίδα: 
από 52
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
elo
Συντονιστής

Greece
3417 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/04/2008, 11:32:23  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους elo
quote:
europaios2 - Nα πω και γω! Πως είναι δυνατόν από τους ίδιους γονείς να βγαίνουν σε χαρκτήρα τελείως διαφοερικά παιδιά? Τους ίδιους γονείς, στο ίδιο σπίτι, η ίδια οικογενειακή θαλπωρή! και όμως..........τόσο διαφορετικά τα παιδια!.........το ίδιο πράγμα είναι elo!

Ξέχασες το ποιο σημαντικό, κοινωνικό περιβάλλον .

Αλλά ανεξάρτητα από αυτό, μου περιγράφεις ανθρώπινες καταστάσεις και όχι αυτό που επικαλούνται οι πατέρες της Εκκλησίας…Θεϊκές αλήθειες που δόθηκαν υπό την καθοδήγηση του αγίου πνεύματος, ώστε να μπορούν να γίνουν κατανοητές/πιστευτές από όλους … .

quote:
europaios2 - Γιατί ποιος είπε ότι είναι κτήμα του?

Όλοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι εδώ είναι Η αλήθεια και η σωτήρια, όσοι δεν την ακολουθήσουνε είναι καταδικασμένοι .

quote:
europaios2 - Άλλο εγωισμός άλλο θρησκεία! ο εγωισμός μπορεί να αυξομιώνεται η θρησκεία όχι! είναι σταθερή elo! (η διδασκαλία της).

Δυστυχώς όμως η κάθε είδους θρησκεία το μόνο που προσπαθεί να αποδείξει είναι την ανωτερότητα της .
Και αυτή καλούμαστε όλοι οι ..πιστοί.. να υπερασπιστούμε, ή μήπως κάνω λάθος…

quote:

europaios2- Η αλήθεια σίγουρα είναι μία!... ο Θεός ο αληθινός!.....

Ανάλυσε μου την αντικειμενική Αλήθεια μέσα από τον όρο «Θεός» ο αληθινός .


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/04/2008, 12:27:36  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2
quote:
europaios2:
- Nα πω και γω! Πως είναι δυνατόν από τους ίδιους γονείς να βγαίνουν σε χαρκτήρα τελείως διαφοερικά παιδιά? Τους ίδιους γονείς, στο ίδιο σπίτι, η ίδια οικογενειακή θαλπωρή! και όμως..........τόσο διαφορετικά τα παιδια!.........το ίδιο πράγμα είναι elo!

elo:
Ξέχασες το ποιο σημαντικό, κοινωνικό περιβάλλον .
Αλλά ανεξάρτητα από αυτό, μου περιγράφεις ανθρώπινες καταστάσεις και όχι αυτό που επικαλούνται οι πατέρες της Εκκλησίας…Θεϊκές αλήθειες που δόθηκαν υπό την καθοδήγηση του αγίου πνεύματος, ώστε να μπορούν να γίνουν κατανοητές/πιστευτές από όλους … .



-Οι ανθρώπινες καταστάσεις ερμηνεύουν τις Θεικές αλήθειες! από που όμως? από τα γραπτά κείμενα! και το άγιο πνεύμα δεν είναι σήριαλ να έρχεται κάθε 50 χρόνια να βάζει τα πράγματα στη θέση τους! ήρθε και απήλθε! άφησε τα γραπτά μέσω των εκκλησιαστικών πατέτρων και από κει και έπειτα ο νοών νοείτο!
quote:
europaios2:
- Γιατί ποιος είπε ότι είναι κτήμα του?

elo:
Όλοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι εδώ είναι Η αλήθεια και η σωτήρια, όσοι δεν την ακολουθήσουνε είναι καταδικασμένοι



Iσχυρίζονται! άρα μιλάμε για άποψη! αλλά ποιος σου είπε εσένα ότι ο καλός Μουσουλμάνος είναι καταδικασμένος? ή ο καλός άθεος-άρησκος?
-Δε νομίζω κάποιος να το ισχυρίστηκε αυτό, αν δε θυμάμαι καλά επενθύμισέτο μου.
-Έχω όμως την εντύπωση ότι κάνεις ένα μεγάλο λάθος! όσοι δεν ακολυθήσουνε, το λόγο Του Ιησού για παράδειγμα!, αυτοί και θα καταδικαστούνε! Πρόσεξε όμως! ο καλός Μουσουλμάνος ακολουθεί μέσα από τη δική του θρησκεία τη διδασκαλία του Ιησού! το ίδιο και ο Βουδιστής! όπως και ο καλός Χριστιανός ακολουθεί θέλοντας και μη! τις αρετές του Βουδισμού! ή τις αρετές οποιαδήποτε άλλης θρησκείας!

-Ο Λόγος του Ιησού! δεν καταδικάζει τους αλλόθρησκους, καταδικάζει τους κακούς! και από κει και έπειτα όσοι έχουνε την ευκαιρία-ευχέρια να μελετήσουν το Χριστιανισμό αλλά να τον απορίψουν, πράτωντας όμως και συμβαδίζοντας με το Λόγο Του! αυτοί σε καμία περίπτωση δεν είναι καταδικασμένοι! μπορεί να μη χαρούν πλήρως όλα τα καλά <<του παραδείσου>> αλλά μέχρι εκεί!

quote:
elo:
Δυστυχώς όμως η κάθε είδους θρησκεία το μόνο που προσπαθεί να αποδείξει είναι την ανωτερότητα της .
Και αυτή καλούμαστε όλοι οι ..πιστοί.. να υπερασπιστούμε, ή μήπως κάνω λάθος

-Αυτό είναι θεμιτό αρκεί να μην είναι το μόνο! αλλά πως τεκμαίρεις ότι είναι το μόνο? όταν οι θρησκείες έχουν ως διδασκαλία τους την αγάπη και τη δικαιοσύνη? είναι σα να βλέπεις το δέντρο αλλά να αφήνεις το δάσος.
quote:
elo:
Ανάλυσε μου την αντικειμενική Αλήθεια μέσα από τον όρο «Θεός» ο αληθινός

-Γιατί? θα ανέβω στην εκτίμησή σου? θα σου λυθεί κάποια απορία <<κλειδί!>> θα αλλάξουν τα δεδομένα? και το κυριότερο δε συνάγεται από τα μέχρι σήμερα γραφόμενά μου?

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

elo
Συντονιστής

Greece
3417 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/04/2008, 23:56:25  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους elo
quote:
europaios2 - και το άγιο πνεύμα δεν είναι σήριαλ να έρχεται κάθε 50 χρόνια να βάζει τα πράγματα στη θέση τους!ήρθε και απήλθε! άφησε τα γραπτά μέσω των εκκλησιαστικών πατέτρων και από κει και έπειτα ο νοών νοείτο!

Δεν είναι σήριαλ, αλλά σήριαλ το κάναμε δίνοντας συνέχεια την ίδια ερμηνεία .

Και κατά δεύτερον, από ότι λέγεται δεν άφησε… αλλά φώτισε… τους Ε. Πατέρες στο να διαλέξουν ποια να αφήσουν και ποια να κρατήσουνε και μάλιστα συγκεκριμένα κομμάτια από ολόκληρα «συγγράμματα» .

quote:
europaios2 -Ο Λόγος του Ιησού! δεν καταδικάζει τους αλλόθρησκους, καταδικάζει τους κακούς!
αυτοί σε καμία περίπτωση δεν είναι καταδικασμένοι! μπορεί να μη χαρούν πλήρως όλα τα καλά <<του παραδείσου>> αλλά μέχρι εκεί!

….
Με το ένα πόδι μέσα στον παράδεισο και με το άλλο στην κόλαση…

quote:
europaios2 -όταν οι θρησκείες έχουν ως διδασκαλία τους την αγάπη και τη δικαιοσύνη? είναι σα να βλέπεις το δέντρο αλλά να αφήνεις το δάσος.

Κάτι σαν το παραπάνω..( μιας και αναφέρεσαι σε θρησκείες )…

quote:
europaios2 -Γιατί? θα ανέβω στην εκτίμησή σου? θα σου λυθεί κάποια απορία <<κλειδί!>> θα αλλάξουν τα δεδομένα? και το κυριότερο δε συνάγεται από τα μέχρι σήμερα γραφόμενά μου?

Δεν πιστεύω να έχεις ανάγκη την εκτίμηση κανενός και όσο για τα γραφόμενα σου, μπορεί κάτι να μου ξέφυγε ανάμεσα από όλες αυτές τις εντάσεις.. που κουράζουνε τα ματάκια μου ..


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
γιαπετ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5009 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 01:57:45  Εμφάνιση Προφίλ
elo

quote:
Και κατά δεύτερον, από ότι λέγεται δεν άφησε… αλλά φώτισε… τους Ε. Πατέρες στο να διαλέξουν ποια να αφήσουν και ποια να κρατήσουνε και μάλιστα συγκεκριμένα κομμάτια από ολόκληρα «συγγράμματα» .

Φίλε elo, κατά την πρώτη οικουμενική σύνοδο το 325 μαχχ. προεδρεύοντος του Κωνσταντίνου, που μόλις είχε ξεκάνει την οικογένειά του και παρουσία 318 συνοδικών «υπηρετών του Αβραάμ», επέλεξαν τα 4 ευαγγέλια, απ’ τα περίπου 65 (αν δεν απατώμαι), που υπήρχαν.

Τρία παραμυθάκια έχουν επινοηθεί γι’ αυτήν την επιλογή.

1. Τοποθέτησαν όλα τα ευαγγέλια πάνω σ’ ένα βωμό, περιμένοντας το «θαύμα» που δεν άργησε να γίνει. Τα αιρετικά έπεσαν κάτω και έμειναν μόνο τα κανονικά στο βωμό.

2. Τα 4 κανονικά, από «θαύμα» πάλι, ξεχώρισαν μόνα τους απ’ τα υπόλοιπα και αυτοτοποθετήθηκαν πάνω στο βωμό.

3. Μπήκε από ένα παράθυρο ένα περιστέρι (το άγιο πνεύμα), χωρίς να σπάσει το τζάμι (θαύμα) και κάθισε στους ώμους του αυτοκράτορα και όλων των συνοδικών (!!!) και τους υπέδειξε, στο αυτί του καθενός, τα 4 κανονικά ευαγγέλια.

Το μόνο κενό που έχει η όλη ιστορία είναι ότι πάνω στον εξτασιασμό τους εξ' αιτίας του περιστατικού, δεν μέτρησαν τις... κουτσουλιές στους ώμους τους.


ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
elo
Συντονιστής

Greece
3417 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 09:56:34  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους elo
quote:
3. Μπήκε από ένα παράθυρο ένα περιστέρι (το άγιο πνεύμα), χωρίς να σπάσει το τζάμι (θαύμα) και κάθισε στους ώμους του αυτοκράτορα και όλων των συνοδικών (!!!) και τους υπέδειξε, στο αυτί του καθενός, τα 4 κανονικά ευαγγέλια.

....

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 11:06:05  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2
quote:
γιαπετ:
Φίλε elo, κατά την πρώτη οικουμενική σύνοδο το 325 μαχχ. προεδρεύοντος του Κωνσταντίνου, που μόλις είχε ξεκάνει την οικογένειά του και παρουσία 318 συνοδικών «υπηρετών του Αβραάμ», επέλεξαν τα 4 ευαγγέλια, απ’ τα περίπου 65 (αν δεν απατώμαι), που υπήρχαν.

-Ήταν ο αυτοκράτορας! δε μπορούσε να γίνει αλλιώς! Στη σύνοδο παραβρέθηκε για να ακούσει από πρώτο χέρι που λέμε τις απόψεις των Ιερέων και να αναλόγως να πάρει τις αποφάσεις γνωρίζοντας τα καθέκαστα! και χωρίς ναπαρεμβαίνει στα θεολογικά ζητήματα!

Ας δούμε ..............Από το σύνολο των Συνόδων αυτών, εκείνες που αφορούσαν αποφάσεις με θεμελιώδη σημασία για το παγκόσμιο εκκλησιαστικό σώμα ήταν οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Η σύγκλισή τους γινόταν μόνο από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, που κήρυττε την έναρξη και τη λήξη των εργασιών της εκάστοτε συνέλευσης.
Κύριος λόγος θέσπισης των Συνόδων αυτών ήταν βασικά δογματικά ζητήματα, που προκαλούσαν θρησκευτικές έριδες των καιρών. Σε αυτές συμμετείχαν Πατριάρχες, Έξαρχοι, Μητροπολίτες και απλοί Επίσκοποι, ενώ χωρίς δικαίωμα ψήφου παρίσταντο στις διαδικασίες και Πρεσβύτεροι, Διάκονοι, Μοναχοί και Λαϊκοί. Η αντιπροσωπευτικότατα στη συμμετοχή και η αποδοχή των αποφάσεων της κάθε Συνόδου είναι παράγοντες, οι οποίο καθόρισαν και τον οικουμενικό της χαρακτήρα.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει τις Οικουμενικές Συνόδους ως την ανώτατη αρχή δογματικών, διοικητικών, δικαστικών και νομοθετικών ρυθμίσεων. Πιο συγκεκριμένα, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά και Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναγνωρίζουν από κοινού επτά (7) Οικουμενικές Συνόδους, που έλαβαν χώρα μεταξύ των ετών 325 μ.Χ. και 787 μ.Χ. Επιπλέον, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει την Εν Αγία Σοφία Σύνοδο, καθώς και τη Σύνοδο του έτους 1341 μ.Χ. ως Συνόδους με αξία Οικουμενικών.

Η Α’ Οικουμενική Σύνοδος
Συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο το 325 μ.Χ. και πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας. Αφορμή της Συνόδου στάθηκε το κίνημα του Αρειανισμού ενάντια στη θεότητα του Ιησού Χριστού. Αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν είκοσι κανόνες (ανάμεσα στους οποίους το Σύμβολο της Νίκαιας – Σύμβολο της Πίστεως), ο καθορισμός της ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα και η καταδίκη του Αρειανισμού.

Τώρα γιαπετ! για πες μας ποιος σου είπε ότι η σύνοδος έγινε για την επιλογή των βιβλίων? .....θα έχεις δικές σου πληροφορίες!.....
Όπως καταλαβαίνεις τα παραμυθάκια τα δικά σου τουλάχιστον σε αυτό το forum! δεν παιρνάνε!

quote:
elo:
Και κατά δεύτερον, από ότι λέγεται δεν άφησε… αλλά φώτισε… τους Ε. Πατέρες στο να διαλέξουν ποια να αφήσουν και ποια να κρατήσουνε και μάλιστα συγκεκριμένα κομμάτια από ολόκληρα «συγγράμματα» .

-Με εκπλήσεις θες να αρχίσουμε να παίζουμε με τις λέξεις?.....δε μου είναι δύσκολο!
-Που το είδες αυτό φίλε μου? έχεις την πληροφορία ότι ήταν ένα σύγραμμα και από αυτό διάλεξαν κάποια εδάφια και τα άλλα τα άφησαν?
-Γιατί εγώ ξέρω ότι άφησαν έξω ολόκληρα συγγράματα! και όχι εδάφια από κάποιο ενώ παράλληλα από το ίδιο να έμπασαν μέσα ότι τους βόλευε!
-Αν ναι! δώσε την πληροφορία να την αξιολογήσουμε, αν όχι......να είσαι ποιο προσεκτικός!.......
quote:
europaios2:
-Ο Λόγος του Ιησού! δεν καταδικάζει τους αλλόθρησκους, καταδικάζει τους κακούς!
αυτοί σε καμία περίπτωση δεν είναι καταδικασμένοι! μπορεί να μη χαρούν πλήρως όλα τα καλά <<του παραδείσου>> αλλά μέχρι εκεί!

elo:
Με το ένα πόδι μέσα στον παράδεισο και με το άλλο στην κόλαση



-O καθένας από αυτά που έγραψα μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του, κατά τη δική του κρίση!

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!

Edited by - europaios2 on 04/04/2008 11:16:10Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

trexagireve
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


13021 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 12:35:49  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους trexagireve
Στην εποχή των Οικουμενικών Συνόδων όπου υπήρχε
πράγματι φώτιση Αγίου Πνεύματος, το σύνολο των ενεργειών
που λάβανε χώρα έβαλαν τις βάσεις για την εύρυθμη
λειτουργία της εκκλησίας, για τόσους αιώνες…
Άρα λοιπόν, φίλε Γιάπετ, το λιγότερο θα γίνονταν προσεκτική
επιλογή των όσων θα κανονίζονταν , προκειμένου να αποφεύγονται παρόμοια με τα των αιρέσεων κρούσματα που έζησαν τότε.
Συνεπώς, δεν ήταν ένα «μάντρωμα» όπως προσπαθείς να περάσεις,
αλλά, μια προσπάθεια να μπούνε όρια που θα βοηθούσανε
στην υγιή ανάπτυξη της χριστιανικής θρησκείας σε όλο
τον κόσμο, όπως είχε και προβλεφθεί και προφητευθεί…
Θετικότατες οι σύνοδοι, αφού και το ιερό Πηδάλιο βάσει
αυτών συμπληρώθηκε και έγινε το βιβλίο των κανόνων της
εκκλησίας για αρκετούς αιώνες… Βρεθήκαν όμως, πάλι οι
διασπαστές και σε σημείο βλασφημίας, όπου βλασφημείται
ο Χριστός και το Άγιον Πνεύμα, με τον αποκλεισμό τους
από την Αγία Τριάδα και με την άγνοια του μέσου πολίτη
για τον Δημιουργό κι έτσι να φτάνουμε στο να αναρωτιέμαστε:
«υπάρχει Δημιουργός:»
Όλα αυτά εκ του πονηρού, προκειμένου να περάσουν δοξασίες κάποιων που καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας, δουλεύουν για τους σκοπούς τους…
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 15:16:48  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos
προς κάθε ενδιαφερόμενο:

Οι Πατέρες της Εκκλησίας—Υπέρμαχοι της Γραφικής Αλήθειας;

Είτε ομολογείτε ότι είστε Χριστιανός είτε όχι, η αντίληψή σας για τον Θεό της Αγίας Γραφής, για τον Ιησού και για τη Χριστιανοσύνη μπορεί κάλλιστα να έχει επηρεαστεί από αυτούς. Ένας αποκαλούνταν Χρυσόστομος. Κάποιος άλλος, Μέγας. Συλλογικά, έχουν περιγραφτεί ως «οι υπέρτατες προσωποποιήσεις της ζωής του Χριστού». Ποιοι είναι; Είναι οι αρχαίοι θρησκευόμενοι στοχαστές, συγγραφείς, θεολόγοι και φιλόσοφοι που έχουν διαμορφώσει μεγάλο μέρος του σύγχρονου «Χριστιανικού» τρόπου σκέψης—οι Πατέρες της Εκκλησίας.

«Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ δεν είναι ο πλήρης λόγος του Θεού», διατείνεται ο Ορθόδοξος καθηγητής θεολογίας Δημήτριος Κωνσταντέλος. «Το Άγιο Πνεύμα που αποκαλύπτει το λόγο του Θεού δεν μπορεί να περιοριστεί στις σελίδες ενός βιβλίου». Ποια θα μπορούσε να είναι πιθανώς μια άλλη αξιόπιστη πηγή θεϊκής αποκάλυψης; Στο βιβλίο του Κατανοώντας την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία (Understanding the Greek Orthodox Church) ο Κωνσταντέλος ισχυρίζεται: «Η Ιερά Παράδοση και οι Άγιες Γραφές θεωρούνται οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος».

Στην καρδιά αυτής της «Ιεράς Παράδοσης» βρίσκονται μεταξύ άλλων οι διδασκαλίες και τα συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας. Αυτοί ήταν επιφανείς θεολόγοι και «Χριστιανοί» φιλόσοφοι που έζησαν μεταξύ του δεύτερου και του πέμπτου αιώνα Κ.Χ. Πόσο έχουν επηρεάσει τη σύγχρονη «Χριστιανική» σκέψη; Ήταν η διδασκαλία τους εναρμονισμένη με τη Γραφή; Ποια θα πρέπει να είναι για τον ακόλουθο του Ιησού Χριστού η στερεή βάση της Χριστιανικής αλήθειας;

Ιστορικό Φόντο

Στα μέσα του δεύτερου αιώνα Κ.Χ., οι καθ’ ομολογία Χριστιανοί υπεράσπιζαν την πίστη τους απέναντι στους Ρωμαίους διώκτες και στους αιρετικούς. Εντούτοις, εκείνη ήταν μια εποχή κατά την οποία ακούγονταν πάρα πολλές θεολογικές απόψεις. Οι θρησκευτικές διαμάχες για τη «θειότητα» του Ιησού, καθώς και για τη φύση και τη λειτουργία του αγίου πνεύματος, δεν προκάλεσαν απλώς διαφωνίες μεταξύ διανοουμένων.
Οι έντονες αντιπαραθέσεις και οι αγεφύρωτες διαφορές γύρω από το «Χριστιανικό» δόγμα διείσδυσαν στους τομείς της πολιτικής και του πολιτισμού, προκαλώντας μερικές φορές οχλαγωγίες, εξεγέρσεις, εμφύλιες διαμάχες, ακόμη και πόλεμο. Ο ιστορικός Πολ Τζόνσον γράφει: «Η [αποστατική] Χριστιανοσύνη ξεκίνησε μέσα σε σύγχυση, αντιλογίες και σχίσματα, και με αυτόν τον τρόπο συνέχισε την πορεία της. . . . Τον πρώτο και το δεύτερο αιώνα μ.Χ., η κεντρική και η ανατολική Μεσόγειος κατακλύστηκε από αναρίθμητες θρησκευτικές ιδέες που πάσχιζαν να διαδοθούν. . . . Από την αρχή, λοιπόν, υπήρχαν πολυάριθμες παραλλαγές της Χριστιανοσύνης οι οποίες είχαν λίγα κοινά χαρακτηριστικά».

Στη διάρκεια εκείνης της περιόδου άρχισαν να ακμάζουν συγγραφείς και στοχαστές οι οποίοι πίστευαν ότι ήταν επιτακτικό να ερμηνεύσουν τις «Χριστιανικές» διδασκαλίες χρησιμοποιώντας φιλοσοφικούς όρους. Για να ικανοποιήσουν τους μορφωμένους ειδωλολάτρες που ήταν νεοπροσήλυτοι στη «Χριστιανοσύνη», αυτοί οι θρησκευτικοί συγγραφείς βασίστηκαν πολύ σε παλαιότερα ελληνικά και ιουδαϊκά συγγράμματα. Αρχίζοντας με τον Ιουστίνο τον Μάρτυρα (περ. 100-165 Κ.Χ.), ο οποίος έγραψε στην ελληνική, οι καθ’ ομολογία Χριστιανοί αφομοίωναν με ολοένα και πιο εξεζητημένο τρόπο τη φιλοσοφική κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού.

Αυτή η τάση απέφερε καρπούς στα συγγράμματα του Ωριγένη (περ. 185-254 Κ.Χ.), ενός Έλληνα συγγραφέα από την Αλεξάνδρεια. Η πραγματεία του Ωριγένη με τίτλο Περί Αρχών ήταν η πρώτη συστηματική προσπάθεια για εξήγηση των κύριων δοξασιών της «Χριστιανικής» θεολογίας με όρους της ελληνικής φιλοσοφίας. Η Σύνοδος της Νίκαιας (325 Κ.Χ.), όπου έγινε προσπάθεια να εξηγηθεί και να εδραιωθεί η «θειότητα» του Χριστού, αποτέλεσε το ορόσημο που έδωσε νέα ώθηση στην ερμηνεία του «Χριστιανικού» δόγματος. Η σύνοδος σηματοδότησε την έναρξη μιας περιόδου κατά την οποία οι γενικές εκκλησιαστικές σύνοδοι επιδίωκαν να ορίσουν με ολοένα και μεγαλύτερη ακρίβεια το δόγμα.

Συγγραφείς και Ρήτορες

Ο Ευσέβιος της Καισάρειας, που έγραψε διάφορα συγγράμματα την εποχή της πρώτης Συνόδου της Νίκαιας, συνδέθηκε με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο. Σε ένα διάστημα λίγο μεγαλύτερο των 100 ετών μετά τη Νίκαια, διάφοροι θεολόγοι, οι περισσότεροι από τους οποίους έγραφαν στην ελληνική, ανέπτυξαν μέσα από μακρά και έντονη διαμάχη τη χαρακτηριστική δοξασία του Χριστιανικού κόσμου—την Τριάδα. Κύρια θέση ανάμεσά τους κατείχε ο Αθανάσιος, ο δυναμικός επίσκοπος της Αλεξάνδρειας, και τρεις εκκλησιαστικοί ηγέτες από την Καππαδοκία της Μικράς Ασίας—ο Μέγας Βασίλειος, ο αδελφός του Γρηγόριος ο Νύσσης και ο φίλος τους Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός.

Οι συγγραφείς και οι κήρυκες εκείνης της περιόδου χαρακτηρίζονταν από υψηλά επίπεδα ευφράδειας. Ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, που χρησιμοποιούσαν την ελληνική, καθώς και ο Αμβρόσιος των Μεδιολάνων και ο Αυγουστίνος της Ιππώνας, που χρησιμοποιούσαν τη λατινική, ήταν εξαίρετοι ρήτορες, αριστοτέχνες στην πιο σεβαστή και δημοφιλή μορφή τέχνης της εποχής τους. Ο επιφανέστερος συγγραφέας εκείνης της περιόδου ήταν ο Αυγουστίνος. Οι θεολογικές του πραγματείες έχουν διαμορφώσει καθοριστικά το σημερινό «Χριστιανικό» τρόπο σκέψης. Ο Ιερώνυμος, ο πιο διακεκριμένος λόγιος εκείνης της περιόδου, ήταν κυρίως εκείνος στον οποίο οφείλει την ύπαρξή της η λατινική Βουλγάτα, μια μετάφραση της Γραφής από τις πρωτότυπες γλώσσες.

Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικά ερωτήματα: Προσκολλήθηκαν πιστά στην Αγία Γραφή εκείνοι οι Πατέρες της Εκκλησίας; Ήταν η διδασκαλία τους εναρμονισμένη με τις θεόπνευστες Γραφές; Αποτελούν τα συγγράμματά τους ασφαλή οδηγό προς την ακριβή γνώση για τον Θεό;

Διδασκαλίες Θεού ή Διδασκαλίες Ανθρώπων;

Πρόσφατα, ο Ορθόδοξος Μητροπολίτης Πισιδίας Μεθόδιος έγραψε το βιβλίο Το Ελληνικό Υπόβαθρο του Χριστιανισμού για να δείξει ότι ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνική φιλοσοφία αποτέλεσαν την υποδομή της σύγχρονης «Χριστιανικής» σκέψης. Σε αυτό το βιβλίο, παραδέχεται χωρίς δισταγμό: «Σχεδόν όλοι οι σπουδαίοι Πατέρες της Εκκλησίας θεώρησαν χρησιμώτατα τα ελληνικά στοιχεία, που οι ίδιοι δανείσθηκαν από την Ελληνική κλασσική αρχαιότητα, και με τα οποία μπόρεσαν να κατανοήσουν και ν’ αναπτύξουν ορθά τις χριστιανικές αλήθειες».

Πάρτε για παράδειγμα την αντίληψη ότι ο Πατέρας, ο Γιος και το άγιο πνεύμα αποτελούν την Τριάδα. Πολλοί Πατέρες της Εκκλησίας μετά τη Σύνοδο της Νίκαιας έγιναν αφοσιωμένοι Τριαδιστές. Τα συγγράμματα και οι ερμηνείες τους συνέβαλαν αποφασιστικά στο να αποτελέσει η Τριάδα θεμελιώδη δοξασία του Χριστιανικού κόσμου. Ωστόσο, βρίσκεται η διδασκαλία της Τριάδας στη Γραφή; Όχι.
Επομένως, πού τη βρήκαν οι Πατέρες της Εκκλησίας; Το Λεξικό της Θρησκευτικής Γνώσης (A Dictionary of Religious Knowledge) επισημαίνει ότι πολλοί λένε πως η Τριάδα αποτελεί «μια κίβδηλη δοξασία που είναι δανεισμένη από τις ειδωλολατρικές θρησκείες και έχει εμφυτευτεί στη Χριστιανική πίστη». Επιπλέον, το βιβλίο Η Ειδωλολατρία στη Χριστιανοσύνη Μας (The Paganism in Our Christianity) δηλώνει: «Η προέλευση της [Τριάδας] είναι εντελώς ειδωλολατρική».—Ιωάννης 3:16· 14:28.

Εξετάστε, επίσης, τη διδασκαλία για την αθανασία της ψυχής, την πεποίθηση ότι κάποιο μέρος του ανθρώπου εξακολουθεί να ζει μετά το θάνατο του σώματος. Και πάλι, οι Πατέρες της Εκκλησίας συνέβαλαν στην εισαγωγή αυτής της αντίληψης σε μια θρησκεία που δεν είχε καμιά διδασκαλία περί ψυχής η οποία συνεχίζει να ζει μετά το θάνατο. Η Γραφή δείχνει ξεκάθαρα ότι η ψυχή είναι δυνατόν να πεθάνει: «Η ψυχή που αμαρτάνει—αυτή θα πεθάνει». (Ιεζεκιήλ 18:4)
Πού βασίστηκε η πεποίθηση των Πατέρων της Εκκλησίας όσον αφορά την αθάνατη ψυχή; «Η Χριστιανική αντίληψη για μια πνευματική ψυχή, την οποία δημιούργησε ο Θεός και την εμφύτευσε στο σώμα κατά τη σύλληψη για να κάνει τον άνθρωπο ζωντανή ύπαρξη, είναι καρπός μιας μακράς εξελικτικής πορείας της Χριστιανικής φιλοσοφίας.
Μόνο με τον Ωριγένη στην Ανατολή και τον Άγιο Αυγουστίνο στη Δύση παγιώθηκε η ψυχή ως πνευματική οντότητα και σχηματίστηκε μια φιλοσοφική αντίληψη για τη φύση της. . . . [Η διδασκαλία του Αυγουστίνου] . . . οφείλει πολλά (περιλαμβανομένων και μερικών ατελειών) στο νεοπλατωνισμό», λέει η Νέα Καθολική Εγκυκλοπαίδεια (New Catholic Encyclopedia). Το περιοδικό Η Ζωή των Πρεσβυτεριανών (Presbyterian Life) αναφέρει: «Η αθανασία της ψυχής είναι μια ελληνική ιδέα που έχει τις ρίζες της σε αρχαίες μυστικιστικές μορφές λατρείας και αναπτύχθηκε περαιτέρω από τον φιλόσοφο Πλάτωνα».

Η Στερεή Βάση της Χριστιανικής Αλήθειας

Έπειτα από αυτή τη σύντομη εξέταση του ιστορικού φόντου όσον αφορά τους Πατέρες της Εκκλησίας, καθώς και της προέλευσης των διδασκαλιών τους, είναι κατάλληλο να αναρωτηθούμε: Πρέπει να βασίζει ένας ειλικρινής Χριστιανός τις πεποιθήσεις του στις διδασκαλίες των Πατέρων της Εκκλησίας; Ας αφήσουμε τη Γραφή να απαντήσει.

Κατ’ αρχάς, ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός απέκλεισε τη χρήση του θρησκευτικού τίτλου «Πατέρας» όταν είπε: «Μην αποκαλέσετε κανέναν πατέρα σας πάνω στη γη, γιατί ένας είναι ο Πατέρας σας, ο Ουράνιος». (Ματθαίος 23:9) Η χρήση του όρου «Πατέρας» για τον προσδιορισμό οποιουδήποτε θρησκευτικού προσώπου είναι αντιχριστιανική και αντιγραφική. Ο γραπτός Λόγος του Θεού ολοκληρώθηκε γύρω στο 98 Κ.Χ. με τα συγγράμματα του αποστόλου Ιωάννη. Συνεπώς, οι αληθινοί Χριστιανοί δεν χρειάζεται να αποβλέπουν σε κανέναν άνθρωπο ως την πηγή θεόπνευστης αποκάλυψης. Προσέχουν να μην “καταστήσουν το λόγο του Θεού άκυρο” εξαιτίας της ανθρώπινης παράδοσης. Το να επιτρέπει κανείς στην ανθρώπινη παράδοση να υποσκελίζει το Λόγο του Θεού είναι πνευματικά θανάσιμο. Ο Ιησούς προειδοποίησε: «Αν . . . τυφλός οδηγεί τυφλό, και οι δύο θα πέσουν σε λάκκο».—Ματθαίος 15:6, 14.

Χρειάζεται ο Χριστιανός οποιαδήποτε αποκάλυψη εκτός από το λόγο του Θεού όπως περιέχεται στην Αγία Γραφή; Όχι. Το βιβλίο της Αποκάλυψης προειδοποιεί ενάντια σε οποιαδήποτε προσθήκη στο θεόπνευστο υπόμνημα: «Αν κάποιος κάνει μια προσθήκη σε αυτά τα πράγματα, ο Θεός θα του προσθέσει τις πληγές που είναι γραμμένες σε αυτόν το ρόλο».—Αποκάλυψη 22:18.

Η Χριστιανική αλήθεια είναι ενσωματωμένη στο γραπτό Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή. (Ιωάννης 17:17· 2 Τιμόθεο 3:16· 2 Ιωάννη 1-4) Η σωστή κατανόησή της δεν εξαρτάται από την κοσμική φιλοσοφία. Σχετικά με τους ανθρώπους που προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν την ανθρώπινη σοφία για να εξηγήσουν τη θεϊκή αποκάλυψη, αρμόζει να επαναλάβουμε τα ερωτήματα του αποστόλου Παύλου: «Πού είναι ο σοφός; Πού ο γραμματέας; Πού ο συζητητής αυτού του συστήματος πραγμάτων; Δεν κατέστησε ο Θεός ανόητη τη σοφία του κόσμου;»—1 Κορινθίους 1:20.

Επιπλέον, η αληθινή Χριστιανική εκκλησία είναι «στύλος και στήριγμα της αλήθειας». (1 Τιμόθεο 3:15) Οι επίσκοποί της διαφυλάττουν την αγνότητα της διδασκαλίας τους μέσα στην εκκλησία, αποτρέποντας τη διείσδυση οποιουδήποτε δογματικού μολύσματος. (2 Τιμόθεο 2:15-18, 25) Κρατούν έξω από την εκκλησία “τους ψευδοπροφήτες, τους ψευδοδιδασκάλους και τις καταστροφικές αιρέσεις”. (2 Πέτρου 2:1) Μετά το θάνατο των αποστόλων, οι Πατέρες της Εκκλησίας επέτρεψαν σε «παροδηγητικούς εμπνευσμένους λόγους και διδασκαλίες δαιμόνων» να ριζώσουν στη Χριστιανική εκκλησία.—1 Τιμόθεο 4:1.

Οι συνέπειες αυτής της αποστασίας γίνονται έκδηλες στο Χριστιανικό κόσμο σήμερα. Οι πεποιθήσεις και οι συνήθειές του είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τη Γραφική αλήθεια.


ΟΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

«Η Ορθόδοξη Εκκλησία . . . τρέφει ιδιαίτερη ευλάβεια για τους συγγραφείς του τέταρτου αιώνα, και ιδιαίτερα για τους “τρεις Μεγάλους Ιεράρχες”, όπως τους αποκαλεί, τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, τον Μέγα Βασίλειο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο», αναφέρει ο συγγραφέας Κάλλιστος, ένας μοναχός. Βασίζονταν άραγε οι διδασκαλίες αυτών των Πατέρων της Εκκλησίας στις θεόπνευστες Γραφές; Σχετικά με τον Μέγα Βασίλειο, το βιβλίο Οι Πατέρες της Ελληνικής Εκκλησίας (The Fathers of the Greek Church) δηλώνει: «Τα συγγράμματά του δείχνουν ότι σε όλη του τη ζωή ήταν προσκολλημένος στον Πλάτωνα, στον Όμηρο, καθώς επίσης σε ιστορικούς και σε ρήτορες, και αυτοί σίγουρα επηρέασαν το ύφος του. . . . Ο Βασίλειος παρέμεινε “Έλληνας”». Το ίδιο αληθεύει για τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό. «Κατά την άποψή του η νίκη και η υπεροχή της Εκκλησίας θα φαίνονταν καλύτερα με την πλήρη υιοθέτηση των παραδόσεων του κλασικού πολιτισμού».

Σχετικά με αυτούς τους τρεις, ο καθηγητής Παναγιώτης Κ. Χρήστου γράφει: «Ενώ προτρέπουν ενίοτε εις προφύλαξιν από την “φιλοσοφίαν και κενήν απάτην” [Κολοσσαείς 2:8], διά να είναι εναρμονισμένοι με το καινοδιαθηκικόν πρόσταγμα, συγχρόνως σπουδάζουν με ζήλον φιλοσοφίαν, όπως και τας συναφείς επιστήμας, συνιστούν δε επίσης εις άλλους την μελέτην αυτής». Είναι προφανές ότι τέτοιοι εκκλησιαστικοί δάσκαλοι πίστευαν πως η Γραφή δεν επαρκούσε για να στηρίξει τις ιδέες τους. Μήπως όμως το γεγονός ότι αναζητούσαν αλλού έγκυρη υποστήριξη σήμαινε πως οι διδασκαλίες τους δεν συμφωνούσαν με τη Γραφή; Ο απόστολος Παύλος προειδοποίησε τους Εβραίους Χριστιανούς: «Μην παρασύρεστε από ποικίλες και παράξενες διδασκαλίες».—Εβραίους 13:9.


ΚΥΡΙΛΛΟΣ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ—ΕΝΑΣ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες ανάμεσα στους Πατέρες της Εκκλησίας είναι ο Κύριλλος ο Αλεξανδρείας (περ. 375-444 Κ.Χ.). Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Χανς φον Καμπενχάουζεν τον περιγράφει ως «δογματικό, βίαιο και πανούργο, άτομο που διακατεχόταν από το μεγαλείο του λειτουργήματός του και τη μεγαλοπρέπεια του αξιώματός του», και προσθέτει ότι «ποτέ δεν θεωρούσε ορθό κάτι εκτός αν του χρησίμευε για να διευρύνει τη δύναμη και την εξουσία του . . . Η σκληρότητα και η έλλειψη κάθε δισταγμού που χαρακτήριζαν τις μεθόδους του ποτέ δεν τον στενοχώρησαν». Ενόσω ήταν επίσκοπος της Αλεξάνδρειας, ο Κύριλλος χρησιμοποίησε δωροδοκίες, λιβελογραφήματα και συκοφαντίες για να εκθρονίσει τον επίσκοπο της Κωνσταντινούπολης. Θεωρείται υπεύθυνος για την απάνθρωπη δολοφονία μιας διάσημης φιλοσόφου, που ονομαζόταν Υπατία, το 415 Κ.Χ. Σχετικά με τα θεολογικά συγγράμματα του Κύριλλου, ο Καμπενχάουζεν λέει: «Εγκαινίασε την τακτική της λήψης αποφάσεων για δογματικά θέματα, όχι μόνο με βάση τη Γραφή, αλλά και με τη χρήση κατάλληλων αποσπασμάτων και συλλογών αποσπασμάτων από έργα ατόμων που θεωρούνταν αυθεντίες».Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

γιαπετ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5009 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 16:21:18  Εμφάνιση Προφίλ
τρεχα...,μπορείς να μου πεις πώς εννοείται η φώτιση του αγίου πνεύματος και πώς πρακτικά συμβαίνει;

Ευρωπαίε, πού καθορίστηκε ποιά θα είναι τα ευαγγέλια που υποχρεούνται να πιστεύουν οι χριστιανοί, ως κανονικά;


ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 16:50:47  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos
Ο επίσημος κατάλογος για τις Εβραϊκές Γραφές (που συχνά ονομάζονται η Παλαιά Διαθήκη) ολοκληρώθηκε μέχρι το τέλος του πέμπτου αιώνα π.Χ. Ο Ιησούς Χριστός και οι απόστολοί του χρησιμοποίησαν μόνο βιβλία του καταλόγου αυτού όταν παρέθεταν από τις Άγιες Γραφές.
Ο κατάλογος που έχουμε σήμερα για τις Εβραϊκές Γραφές αποτελείται από 39 βιβλία· στον παραδοσιακό Ιουδαϊκό κανόνα, αν και περιλαμβάνονται τα ίδια βιβλία, αυτά είναι 24.
Μερικές αυθεντίες έβαζαν το βιβλίο Ρουθ μαζί με το βιβλίο Κριταί και το βιβλίο Ιερεμίας μαζί με το βιβλίο Θρήνοι, κι έτσι θεωρούσαν 22 τα βιβλία, μολονότι δέχονταν ακριβώς τα ίδια κανονικά συγγράμματα. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ο αριθμός των θεόπνευστων βιβλίων εξισωνόταν με τον αριθμό των γραμμάτων του εβραϊκού αλφαβήτου. Ακολουθεί ο κατάλογος των 24 βιβλίων κατά τον παραδοσιακό Ιουδαϊκό κανόνα:

Ο Νόμος (Η Πεντάτευχος)

1. Γένεσις

2. Έξοδος

3. Λευιτικόν

4. Αριθμοί

5. Δευτερονόμιον

Οι Προφήτες

6. Ιησούς του Ναυή

7. Κριταί

8. Σαμουήλ (Πρώτο και Δεύτερο μαζί ως ένα βιβλίο)

9. Βασιλέων (Πρώτο και Δεύτερο μαζί ως ένα βιβλίο)

10. Ησαΐας

11. Ιερεμίας

12. Ιεζεκιήλ

13. Οι Δώδεκα Προφήτες (Ωσηέ, Ιωήλ, Αμώς, Αβδιού, Ιωνάς, Μιχαίας, Ναούμ, Αββακούμ, Σοφονίας, Αγγαίος, Ζαχαρίας και Μαλαχίας, ως ένα βιβλίο)

Τα Γραφεία (Γραπτά ή Αγιόγραφα)

14. Ψαλμοί

15. Παροιμίαι

16. Ιώβ

17. Άσμα Ασμάτων

18. Ρουθ

19. Θρήνοι

20. Εκκλησιαστής

21. Εσθήρ

22. Δανιήλ

23. Έσδρας (Το βιβλίο του Νεεμία ήταν μαζί με του Έσδρα)

24. Χρονικών (Πρώτο και Δεύτερο μαζί ως ένα βιβλίο)

Τι είναι τα Απόκρυφα βιβλία; Είναι τα συγγράμματα που μερικοί έχουν συμπεριλάβει σε ορισμένες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής, αλλά άλλοι τα έχουν απορρίψει επειδή αυτά δεν διαθέτουν αποδείξεις θεοπνευστίας. Η λέξη απόκρυφος αναφέρεται σε πράγματα ‘κρυμμένα προσεκτικά’. (Μάρκ. 4:22· Λουκ. 8:17· Κολ. 2:3, Κείμενο) Ο όρος αυτός εφαρμόζεται σε βιβλία αμφιβόλου εξουσιοδότησης ή σε βιβλία που στερούνται αποδείξεων θεοπνευστίας, αν και ορισμένοι θεωρούν ότι η ανάγνωσή τους έχει κάποια αξία. Αυτά τα βιβλία τα φύλασσαν σε διαφορετικό μέρος και δεν τα διάβαζαν δημόσια, και απ’ αυτό προήλθε η ιδέα του ‘κρυμμένου’. Στη Σύνοδο της Καρχηδόνας, το 397 Κ.Χ., έγινε πρόταση να προστεθούν στις Εβραϊκές Γραφές 7 από τα Απόκρυφα, καθώς και προσθήκες στα κανονικά βιβλία Εσθήρ και Δανιήλ. Ωστόσο, χρειάστηκε να φτάσει το 1546 Κ.Χ., στη Σύνοδο του Τριδέντου, για να επικυρώσει οριστικά η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία την αποδοχή των προσθηκών αυτών στο δικό της κατάλογο των βιβλίων της Γραφής. Οι προσθήκες αυτές ήταν τα βιβλία Τωβίτ, Ιουδίθ, προσθήκες στο βιβλίο Εσθήρ, τα βιβλία Σοφία του Σολομώντα, Σοφία Σειράχ, Βαρούχ, 3 προσθήκες στο βιβλίο του Δανιήλ, καθώς και τα βιβλία Πρώτο Μακκαβαίων και Δεύτερο Μακκαβαίων.

Ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος, του 1ου αιώνα Κ.Χ., στο έργο του Κατ’ Απίωνος (Α΄ 38-41 [VIII]), κάνει κάποιο σχόλιο σχετικά με το σύνολο των βιβλίων που αναγνώριζαν οι Εβραίοι ως ιερά. Έγραψε τα εξής: «Εμείς δεν έχομε χιλιάδες βιβλία, ασύμφωνα κι αντιφατικά μεταξύ τους, παρά μονάχα είκοσι δύο [που ισοδυναμούν με τα 39 που έχουμε εμείς σήμερα] που έχουν την ιστορία όλης της εποχής και που είναι δικαιωματικά αξιόπιστα. Πέντε απ’ αυτά είναι του Μωυσή και περιέχουν τους νόμους και την ιστορία της δημιουργίας του ανθρώπου ως το θάνατο του Μωυσή. . . . Από το θάνατο ύστερα του Μωυσή ως το βασιλιά των Περσών, το διάδοχο του Ξέρξη, τον Αρταξέρξη, οι μετά τον Μωυσή προφήτες συγγράψανε την ιστορία της εποχής τους σε 13 βιβλία. Τα υπόλοιπα τέσσαρα περιέχουν ύμνους προς το θεό και συμβουλές για τη ζωή των ανθρώπων». Έτσι, ο Ιώσηπος δείχνει ότι ο κανόνας των Εβραϊκών Γραφών είχε πάρει την τελική του μορφή πολύ πριν από τον 1ο αιώνα Κ.Χ.

Ο Βιβλικός λόγιος Ιερώνυμος, που ολοκλήρωσε τη Βουλγάτα, τη λατινική μετάφραση της Αγίας Γραφής, γύρω στο 405 Κ.Χ., είχε πάρει κατηγορηματική θέση όσον αφορά τα Απόκρυφα. Έχοντας ταξινομήσει τα θεόπνευστα βιβλία χρησιμοποιώντας την ίδια αρίθμηση με τον Ιώσηπο—θεωρώντας δηλαδή 22 τα 39 θεόπνευστα βιβλία των Εβραϊκών Γραφών—δηλώνει στον πρόλογο που έγραψε για τα βιβλία Σαμουήλ και Βασιλέων στη Βουλγάτα: «Άρα, υπάρχουν είκοσι δύο βιβλία . . . Αυτός ο πρόλογος των Γραφών μπορεί να χρησιμεύσει ως ισχυρή επικύρωση όλων των βιβλίων που μεταφράζουμε από την εβραϊκή στη λατινική· κι έτσι θα γνωρίζουμε πως ό,τι δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτά πρέπει να ενταχθεί στα απόκρυφα».

Η Εκκλησία ισχυρίζεται ότι αυτή έχει την ευθύνη να αποφασίζει ποια βιβλία πρέπει να περιληφθούν στο Βιβλικό κανόνα, και αναφέρεται στη Σύνοδο της Καρχηδόνας (397 Κ.Χ.), όπου καταρτίστηκε ένας κατάλογος βιβλίων. Αληθεύει, όμως, το αντίθετο, επειδή ο κανόνας, που περιλαμβάνει και τον κατάλογο των βιβλίων που αποτελούν τις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, ήταν ήδη καθιερωμένος τότε, όχι με απόφαση κάποιας συνόδου, αλλά με την κατεύθυνση του αγίου πνεύματος του Θεού—του ίδιου εκείνου πνεύματος που ενέπνευσε και τη συγγραφή αυτών των βιβλίων. Η μαρτυρία των μεταγενέστερων μη θεόπνευστων ανθρώπων που κατάρτισαν τέτοιους καταλόγους αξίζει μόνο ως επιβεβαίωση του Βιβλικού κανόνα, τον οποίον είχε εγκρίνει το πνεύμα του Θεού.
Οι αποδείξεις ενός αυθεντικού καταλόγου των Γραφών για τις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές άρχισαν να συσσωρεύονται από το 90-100 μ.Χ. ακόμη. Και μέχρι το τέλος του δεύτερου αιώνα, δεν υπήρχε καμιά αμφισβήτηση ότι ο κανόνας των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών είχε ολοκληρωθεί. Υπάρχουν τουλάχιστον 16 διακεκριμένοι πρώιμοι κατάλογοι των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, από το Μουρατοριανό Απόσπασμα του 170 μ.Χ. μέχρι την Τρίτη Σύνοδο της Καρθαγένης του 397 μ.Χ. Επιπρόσθετα, τα χειρόγραφα του μέρους αυτού της Βίβλου στην αρχική γλώσσα (την Ελληνική) είναι συνολικά περισσότερα από 5.200. Δεν υπάρχει άλλο αρχαίο έγγραφο το οποίο να υποστηρίζεται τόσο καλά.

Η πίστη στον παντοδύναμο Θεό, ο οποίος είναι Εμπνευστής και Διαφυλαχτής του Λόγου του, μας κάνει να είμαστε σίγουροι ότι αυτός κατεύθυνε τη συγκέντρωση των διαφόρων μερών αυτού του Λόγου. Έτσι, δεχόμαστε με σιγουριά ότι τα 27 βιβλία των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών, μαζί με τα 39 βιβλία των Εβραϊκών Γραφών, αποτελούν τη μια και μόνη Αγία Γραφή, που έχει έναν Συγγραφέα, τον Ιεχωβά Θεό. Ο Λόγος του, που έχει 66 βιβλία, είναι ο οδηγός μας, και η συνολική αρμονία και ισορροπία του πιστοποιούν την πληρότητά του.

Edited by - eidos on 04/04/2008 16:54:20

Edited by - eidos on 04/04/2008 16:58:05Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 17:29:02  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2
quote:
eidos:
Εξετάστε, επίσης, τη διδασκαλία για την αθανασία της ψυχής, την πεποίθηση ότι κάποιο μέρος του ανθρώπου εξακολουθεί να ζει μετά το θάνατο του σώματος. Και πάλι, οι Πατέρες της Εκκλησίας συνέβαλαν στην εισαγωγή αυτής της αντίληψης σε μια θρησκεία που δεν είχε καμιά διδασκαλία περί ψυχής η οποία συνεχίζει να ζει μετά το θάνατο.
-Η Γραφή δείχνει ξεκάθαρα ότι η ψυχή είναι δυνατόν να πεθάνει: «Η ψυχή που αμαρτάνει—αυτή θα πεθάνει». (Ιεζεκιήλ 18:4)

Ιεζεκήλ 18: 9...........Με λίγα λόγια εφαρμόζει τους νόμους μου και τηρεί τις εντολές μου. Εγώ λοιπόν ο Κύριος ο Θεός, βεβαιώνω πως ο άνθρωπος αυτός είναι πραγματικά δίκαιος και θα ζήσει.

Κατά Ιωάννη κεφ.γ’ στοιχ.16....<<ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόλυται, αλλ΄έχη ζωήν αιώνιον.>>

-Η ψυχή θα πεθάνει αλλά πως και που? Στην κόλαση είναι η απάντηση! Για σκέψου το λίγο όλοι όσοι θα πάνε εκεί! Θα είναι ζωντανοί ή νεκροί? Η ψυχή τους θα ζει αλλά μέσα στην κόλαση θα είναι μια νεκρή ψυχή! Η απάντηση!
-Δε μας τα λέει καλά ο μπάρμπας!

quote:
eidos:
Ωστόσο, βρίσκεται η διδασκαλία της Τριάδας στη Γραφή; Όχι.

Όχι?????????????????? Άκουσες γιαπετ?
-Kατά Ματθ κεφ. Κη' στοιχ.19 <<Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.>>

-Κατά Μάρκου κεφ. Α΄στοιχ.9-11<<Και εγένετο εν εκείνας ταις ημέραις ήλθεν ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη υπό Ιωάννου εις τον Ιορδάνην. Ξαι ευθέως ναβαίνων από του ύδατος είδε σχιζόμενους τους ουρανούς και το Πνεύμα ως Περιστεράν καταβαίνον επ΄αυτόν. Και φωνή εγένετο εκ των ουρανών συ εί ο Υιός μου ο αγαπητός εν σοι ηυδοκίσα.

quote:
γιαπετ:
Ευρωπαίε, πού καθορίστηκε ποιά θα είναι τα ευαγγέλια που υποχρεούνται να πιστεύουν οι χριστιανοί, ως κανονικά

-Η Καινή Διαθήκη ολοκληρώθηκε, ή ουσιαστικά ολοκληρώθηκε, το 100 μ.Χ., ενώ η πλειοψηφία των κειμένων είχε έρθει στην ύπαρξη είκοσι ή σαράντα χρόνια πριν από τότε. Η πλειοψηφία των σύγχρονων λόγιων τοποθετεί χρονολογικά τα τέσσερα Ευαγγέλια ως εξής: Κατά Ματθαίο 85-90 περίπου, κατά Μάρκο 65 περίπου, κατά Λουκά 80-85 περίπου και κατά Ιωάννη 90-100 περίπου μ.χ. http://www.egolpio.com/SUBS/APOLOGHTIKA_sub.htm
-Από τότε αυτά είχαν ως Ευαγγέλια στις διάφορες μυστικές συνάξεις τους στα χρόνια των διώξεων και αργότερα μετά των 3ο αιώνα όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι διάφορες αιρέσεις και ο Χριστιανισμός είχε γίνει κύρια Θρησκεία, με τις οικουμενικές συνόδους εξεταζόντουσαν με λεπτομέρεια όλες οι θρησκευτικές διαφωνίες , όλες οι εκδοχές-απόψεις και όλα τα στοιχεία και κατόπιν παίρνονταν οριστικές αποφάσεις.
-Όλα με τη χάρη του Αγίου πνεύματος έγιναν γιαπετ!

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!

Edited by - europaios2 on 04/04/2008 17:32:17Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

trexagireve
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


13021 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 18:41:48  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους trexagireve
Φίλε Eidos, πλέον δείχνεις μια όλο και περισσότερο
αιρετική θέση και το λιγότερο, είναι υποκρισία να
ονομάζεις εαυτόν χριστιανό, καθώς όσα αναφέρεις ως υπέρ
είναι εκτός της εκκλησίας και των Γραφών και της Ιεράς
Παραδόσεως. Μια θέση που , όπως και κατά τους αποστόλους,
τους οποίους σκοπίμως, αποκρύπτεις , ήταν υπέρ της Αγίας
Τριάδος και των παραδόσεων, ως αναντίρρητο τμήμα της
χριστιανικής θρησκείας…
Εκπροσωπείς κάτι τερατώδες για τον χριστιανισμό και
την Ορθοδοξία και σαν δούρειος ίππος προσπαθείς να
περάσεις τις αιρετικές σου αντιλήψεις και την προπαγάνδα
των εβραίων του Μπρούκλιν, ως χριστιανικά…
Αυτό φαίνεται από το ότι εσκεμμένα προβάλεις θέσεις ανθρώπων
που μάχονται την ορθοδοξία, ως υπέρμαχους του χριστιανισμού,
ενώ προσπαθείς να βγάλεις λάθος μεγάλους αγίους της εκκλησίας
μας που εσείς οι γιαχωβάδες δεν παραδέχεστε ως αγίους!!!
Οι μάσκες πέσανε φίλε μου κι οι χριστιανοί που διαβάζουν
ξέρουν καλά ότι αποτελείς όργανο διάσπασης του χριστιανισμού,
μιας και συ ο ίδιος ομολογείς ότι δεν πιστεύεις στην Αγία Τριάδα, βασικό τμήμα του Ορθοδόξου δόγματος του Θεού του χριστιανισμού:
«Πάρτε για παράδειγμα την αντίληψη ότι ο Πατέρας, ο Γιος και το άγιο πνεύμα αποτελούν την Τριάδα. Πολλοί Πατέρες της Εκκλησίας μετά τη Σύνοδο της Νίκαιας έγιναν αφοσιωμένοι Τριαδιστές. Τα συγγράμματα και οι ερμηνείες τους συνέβαλαν αποφασιστικά στο να αποτελέσει η Τριάδα θεμελιώδη δοξασία του Χριστιανικού κόσμου. Ωστόσο, βρίσκεται η διδασκαλία της Τριάδας στη Γραφή; Όχι.»
Κι άλλες φορές σου γράψαμε τμήματα ωτωνΓραφών όπου αναφέρεται το αδιαίρετο της Αγίας Τριάδος, αλλά όπως λένε κι οι απόστολοι, « αδελφόν νουθετών και επιμένων εις κακοδοξίαν, παραίτου…»
Πλήθος οι άγιοι στην εκκλησία μας επιτελούν θαύματα κάθε μέρα,
αλλά εσείς σαν τον Πάπα αναγνωρίζετε το αλάθητο του Μπρούκλιν
και κολάζεστε…
Η ψυχή για να πεθάνει θα πάει στην κόλαση τη μέρα της Κρίσεως
κι όχι νωρίτερα γιατί ο Θεός σαν Θεός αγάπης που είναι, δίνει
πάντα περιθώρια να σωθούν ψυχές και με τα μνημόσυνα και με τις προσευχές των ζωντανών… Απλά εσείς κακόδοξοι όπως είστε και με
μίσος στην ψυχή σας για το πλάσμα του Θεού, βιάζεστε να το καταδικάσετε… Είστε σκληροί τόσο που δίκαια και η καταδίκη σας
από τον Θεό ως κακόδοξοι και αρνητές αγάπης προς τον
συνάνθρωπο σας…
Είμαστε Έλληνες κατά την ρήση Χριστού,»επιτέλους ήρθε η ώρα
να δοξαστεί ο Υιός του Ανθρώπου…» όταν πήγαν να τον δουν
Έλληνες…. Μεγάλη μας τιμή που έχουμε τέτοιο τέλειο
συνδυασμό χριστιανισμό με ελληνικό πνεύμα φιλοσοφίας,
μακρυά από ειδωλολατρία που έχουν οι περισσότερες άλλες
θρησκείες…
Το να βλασφημείς εναντίον στύλων της εκκλησίας όπως ο
Μέγας Βασίλειος ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας , δείχνει πάλι την χολή σου για τον
χριστιανισμό που αυτούς έχει ως μεγάλους στηριχτές της
πίστεως του. Είσαι πραγματικά εκτός ισορροπίας φρένων…
Είστε και θα είστε εσείς οι γιαχωβάδες προδότες και άξιοι
της μοίρας σας, αφού θα είστεκι από τους πρώτους που θα
δεχτείτε τον εβραίο αντίχριστο, πράγμα που έχει κιόλας γίνει… «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι…»
Φίλε Γιάπετ, η φώτιση τουΑγίου Πνεύματος έχει την πιο
μεγάλη της απόδειξη και παράδειγμα, στην μέρα της Πεντηκοστής.
Τότε που οι απόστολοι από αγράμματοι ψαράδες ( κάποιοι εξ αυτών) απόκτησαν χάρισμα λόγου και γνώση γλωσσών, που καμιά λογική
εξήγηση δεν μπορεί να πετύχει να ερμηνεύσει..Πρακτικά η
φώτιση συμβαίνει κατά το ρηθέν υπό του Κυρίου , όπου λέει
ότι όταν έρθει η ώρα να μικλήσετε, μην μεριμνάται για
το τι θα πείτε, θα φροντίσει το Άγιο Πνεύμα μιλώντας αυτό
για σας…υπάρχουν πλείστα άλλα παραδείγματα για τον ρόλο
του Αγίου Πνεύματος που θα πούμεσυν το χρόνο , αλλά τώρα
λέω να πάω μέχρι την εκκλησία και για τους ….χαιρετισμούς
…αν δεν σε πειράζει…
Φίλε eidos, η αιρετική σου κατάρτιση σε σπρώχνει σε σωρεία
λαθών, πουθενά δεν αναφέρεται ως νόμος η πεντάτευχος, αυτά
είναι εβραικά αξιώματα και δείχνεις την εβραική σου καταγωγή,
με τέτοιες τοποθετήσεις…
Αποκαλύπτεσαι ως ένας εβραίος και όχι ως χριστιανός με τα λεγόμενασου… Έρχεται ο μεσσίας σου σύντομα και θα δούμε
αν θα σε ικανοποιήσει αυτός ή όχι…
Αν μετανοήσεις δύνασαι
να σωθείς…
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 22:13:05  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2
quote:
trexagireve:
Φίλε Eidos, πλέον δείχνεις μια όλο και περισσότερο
αιρετική θέση και το λιγότερο, είναι υποκρισία να
ονομάζεις εαυτόν χριστιανό,

-Eδώ υποκρίνεται ότι είναι Έλληνας! Για ρώτατον αν γίνει πόλεμος θα πιάσει όπλο να υπερσπίσει την πατρίδα?

Υ.Γ. <<ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ!>>

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 22:20:20  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos
Δίδασκε η Πρώτη Εκκλησία ότι ο Θεός Είναι Τριάδα;

Δίδαξαν οι Αποστολικοί Πατέρες τη Δοξασία της Τριάδας;


«ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ» είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τους εκκλησιαστικούς ηγέτες οι οποίοι έγραψαν για τη Χριστιανοσύνη στα τέλη του πρώτου και στις αρχές του δεύτερου αιώνα της Κοινής μας Χρονολογίας. Μερικοί απ’ αυτούς ήταν ο Κλήμης της Ρώμης, ο Ιγνάτιος, ο Πολύκαρπος, ο Ερμάς και ο Παπίας.

Λέγεται ότι ήταν σύγχρονοι μερικών από τους αποστόλους. Επομένως, θα πρέπει να ήταν εξοικειωμένοι με τις αποστολικές διδασκαλίες. Σχετικά με τα συγγράμματα αυτών των αντρών, Η Νέα Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα (The New Encyclopædia Britannica) λέει:

«Στο σύνολό τους τα συγγράμματα των Αποστολικών Πατέρων είναι πιο πολύτιμα από ιστορική άποψη από οποιαδήποτε άλλα Χριστιανικά κείμενα εκτός από την Καινή Διαθήκη».1

Αν οι απόστολοι δίδασκαν τη δοξασία της Τριάδας, τότε και εκείνοι οι Αποστολικοί Πατέρες θα πρέπει να την είχαν διδάξει επίσης. Θα πρέπει να κυριαρχούσε στη διδασκαλία τους, εφόσον τίποτα δεν ήταν πιο σημαντικό από το να πουν στους ανθρώπους ποιος είναι ο Θεός. Δίδαξαν, λοιπόν, τη δοξασία της Τριάδας;

Μια από τις Πρώτες Διακηρύξεις Πίστης

Μια από τις πρώτες μη Βιβλικές διακηρύξεις Χριστιανικής πίστης βρίσκεται σ’ ένα βιβλίο που αποτελείται από 16 μικρά κεφάλαια και είναι γνωστό ως Η Διδαχή ή αλλιώς Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων. Μερικοί ιστορικοί το τοποθετούν χρονολογικά πριν από ή γύρω στο έτος 100 Κ.Χ. Ο συγγραφέας του είναι άγνωστος.2

Η Διδαχή ασχολείται με πράγματα που θα χρειαζόταν να μάθουν οι άνθρωποι για να γίνουν Χριστιανοί. Στο 7ο κεφάλαιό της ορίζει το βάφτισμα «εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος», τα ίδια λόγια που χρησιμοποίησε ο Ιησούς στο εδάφιο Ματθαίος 28:19.3 Αλλά δεν λέει πουθενά ότι αυτοί οι τρεις είναι ίσοι σε αιωνιότητα, δύναμη, θέση και σοφία. Στο 10ο κεφάλαιό της, Η Διδαχή περιλαμβάνει την ακόλουθη ομολογία πίστης σε μορφή προσευχής:

«Σ’ ευχαριστούμε, Άγιε Πατέρα, για το άγιο Όνομά σου το οποίο έχεις κάνει να κατοικεί στην καρδιά μας· και για τη γνώση και την πίστη και την αθανασία που έκανες γνωστές σ’ εμάς μέσω του Ιησού του Υπηρέτη σου. Δόξα ανήκει σ’ εσένα για πάντα! Εσύ, Παντοδύναμε Κύριε, δημιούργησες τα πάντα για χάρη του Ονόματός σου . . . Και σ’ εμάς έχεις δώσει σπλαχνικά πνευματική τροφή και πόση, και ζωή αιώνια μέσω του Ιησού του Υπηρέτη σου».4

Δεν υπάρχει Τριάδα σ’ αυτό. Στο βιβλίο Η Επιρροή των Ελληνικών Ιδεών στη Χριστιανοσύνη (The Influence of Greek Ideas on Christianity), ο Έντβιν Χατς παραθέτει το παραπάνω κείμενο και κατόπιν λέει:

«Στην αρχική σφαίρα επιρροής της Χριστιανοσύνης δεν φαίνεται να έχει γίνει καμιά σημαντική μετακίνηση απ’ αυτές τις απλές έννοιες. Η διδασκαλία η οποία τονιζόταν ιδιαίτερα ήταν ότι ο Θεός υπάρχει, ότι είναι Ένας, ότι είναι παντοδύναμος και αιώνιος, ότι Αυτός έκανε τον κόσμο, ότι το έλεός Του καλύπτει όλα τα έργα Του. Δεν υπήρχε καμιά τάση για μεταφυσικές συζητήσεις».5

Ο Κλήμης της Ρώμης

Ο Κλήμης της Ρώμης, ο οποίος λέγεται ότι ήταν «επίσκοπος» σ’ εκείνη την πόλη, αποτελεί άλλη μια από τις πρώτες πηγές συγγραμμάτων για τη Χριστιανοσύνη. Πιστεύεται ότι πέθανε περίπου το 100 Κ.Χ. Στα συγγράμματα που θεωρούνται ότι έχουν γραφτεί απ’ αυτόν, δεν κάνει καμιά αναφορά στην Τριάδα, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Στην Πρώτη Επιστολή του Κλήμη προς τους Κορινθίους, δηλώνει:

«Η θεία χάρη και η ειρήνη να πληθυνθεί σ’ εσάς, από τον Παντοδύναμο Θεό μέσω του Ιησού Χριστού».

«Οι απόστολοι έχουν κηρύξει το Ευαγγέλιο σ’ εμάς αφού το πήραν από τον Κύριο Ιησού Χριστό· ο Ιησούς Χριστός το είχε πάρει από τον Θεό. Ο Χριστός λοιπόν αποστάλθηκε από τον Θεό, και οι απόστολοι από τον Χριστό».

«Είθε ο Θεός, που βλέπει όλα τα πράγματα, και που είναι ο Άρχοντας όλων των πνευμάτων και ο Κύριος κάθε σάρκας—ο οποίος διάλεξε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και εμάς μέσω Εκείνου για να είμαστε ένας εκλεκτός λαός—να δίνει σε κάθε ψυχή που επικαλείται το ένδοξο και άγιο Όνομά Του πίστη, φόβο, ειρήνη, υπομονή, μακροθυμία».6

Ο Κλήμης δεν λέει ότι ο Ιησούς ή το άγιο πνεύμα είναι ίσοι με τον Θεό. Παρουσιάζει τον Παντοδύναμο Θεό (όχι απλώς τον «Πατέρα») ως διαφορετικό από τον Γιο. Εδώ αναφέρεται ότι ο Θεός είναι ανώτερος, αφού ο Χριστός ‘αποστέλλεται’ από τον Θεό, και ο Θεός ‘διαλέγει’ τον Χριστό. Δείχνοντας ότι ο Θεός και ο Χριστός είναι δυο ξεχωριστές και άνισες προσωπικότητες, ο Κλήμης είπε:

«Θα παρακαλούμε με ένθερμη προσευχή και δέηση να διατηρεί ο Δημιουργός του σύμπαντος ανέπαφο τον ακριβή αριθμό των εκλεκτών του σε όλο τον κόσμο, μέσω του αγαπημένου του Παιδιού, του Ιησού Χριστού. . . . Κατανοούμε ότι μόνο εσύ [Θεέ] είσαι ο ‘ύψιστος των υψίστων’ . . . Εσύ μόνο είσαι ο φύλακας των πνευμάτων και ο Θεός κάθε σάρκας».

«Ας κατανοήσουν όλα τα έθνη ότι εσύ είσαι ο μόνος Θεός, ότι ο Ιησούς Χριστός είναι το Παιδί σου».7

Ο Κλήμης αποκαλεί τον Θεό (όχι απλώς ως «Πατέρα») ως ‘ύψιστο’, και αναφέρεται στον Ιησού ως «Παιδί» του Θεού. Επίσης τονίζει σχετικά με τον Ιησού: «Αφού αντανακλά τη δόξα του Θεού, είναι ανώτερος από τους αγγέλους όπως και ο τίτλος του είναι πιο εξέχων από τον δικό τους».8 Ο Ιησούς αντανακλά τη δόξα του Θεού, αλλά δεν είναι ισοδύναμος μ’ αυτήν, όπως και το φεγγάρι αντανακλά το φως του ήλιου αλλά δεν εξισώνεται με την πηγή αυτού του φωτός, τον ήλιο.

Αν ο Γιος του Θεού ήταν ίσος με τον Θεό, ο οποίος είναι ο ουράνιος Πατέρας, δεν θα ήταν αναγκαίο να πει ο Κλήμης ότι ο Ιησούς είναι ανώτερος από τους αγγέλους, εφόσον αυτό θα ήταν προφανές. Και τα λόγια του δείχνουν την παραδοχή του ότι, ενώ ο Γιος είναι ανώτερος από τους αγγέλους, είναι κατώτερος από τον Παντοδύναμο Θεό.

Η άποψη του Κλήμη είναι πολύ σαφής: Ο Γιος είναι κατώτερος από τον Πατέρα και είναι σε υποδεέστερη θέση από εκείνον. Ο Κλήμης ποτέ δεν θεώρησε ότι ο Ιησούς περιλαμβανόταν σε μια θεότητα μαζί με τον Πατέρα. Δείχνει ότι ο Γιος εξαρτάται από τον Πατέρα, δηλαδή τον Θεό, και λέει κατηγορηματικά ότι ο Πατέρας είναι «ο μόνος Θεός» και δεν μοιράζεται τη θέση Του με κανέναν άλλον. Επίσης πουθενά δεν εξισώνει ο Κλήμης το άγιο πνεύμα με τον Θεό. Συνεπώς, δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε κάποια Τριάδα στα συγγράμματα του Κλήμη.

Ο Ιγνάτιος

Ο Ιγνάτιος, επίσκοπος της Αντιόχειας, έζησε από τα μέσα περίπου του πρώτου αιώνα Κ.Χ. ως τις αρχές του δεύτερου αιώνα. Αν δεχτούμε ότι όλα τα συγγράμματα που αποδίδονται σ’ αυτόν είναι αυθεντικά, σε κανένα απ’ αυτά δεν φαίνεται να υπάρχει ισότητα μεταξύ του Πατέρα, του Γιου και του αγίου πνεύματος.

Ακόμα κι αν ο Ιγνάτιος είχε πει ότι ο Γιος είναι ίσος με τον Πατέρα σε αιωνιότητα, δύναμη, θέση και σοφία, και τότε ακόμα δεν θα επρόκειτο για μια Τριάδα επειδή πουθενά δεν είπε ότι το άγιο πνεύμα είναι ίσο με τον Θεό απ’ αυτές τις απόψεις. Όμως ο Ιγνάτιος δεν είπε ότι ο Γιος είναι ίσος με τον Θεό τον Πατέρα απ’ αυτές τις απόψεις ή από οποιαδήποτε άλλη. Αντίθετα, έδειξε ότι ο Γιος υποτάσσεται σ’ Εκείνον που είναι ανώτερος, στον Παντοδύναμο Θεό.

Ο Ιγνάτιος αποκαλεί τον Παντοδύναμο Θεό «μόνο αληθινό Θεό, αδημιούργητο και απρόσιτο, Κύριο όλων, Πατέρα και Δημιουργό του μονογενούς Γιου», δείχνοντας τη διαφορά ανάμεσα στον Θεό και τον Γιο Του.9 Μιλάει για τον «Θεό τον Πατέρα και τον Κύριο Ιησού Χριστό».10 Και διακηρύττει: «Υπάρχει ένας Θεός, ο Παντοδύναμος, ο οποίος φανέρωσε τον Εαυτό του μέσω του Ιησού Χριστού του Γιου Του».11

Ο Ιγνάτιος δείχνει ότι ο Γιος δεν ήταν αιώνιος ως πρόσωπο αλλά ήταν δημιουργημένος, επειδή σύμφωνα με τον Ιγνάτιο ο Γιος είπε: «Ο Κύριος [ο Παντοδύναμος Θεός] δημιούργησε Εμένα ως αρχή των οδών Του».12 Παρόμοια, ο Ιγνάτιος είπε: «Υπάρχει ένας Θεός στο σύμπαν, ο Πατέρας του Χριστού, ‘εξ ου τα πάντα’· και ένας Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας, ‘δι ου τα πάντα’».13 Επίσης γράφει:

«Το Άγιο Πνεύμα δεν λέει δικά Του πράγματα, αλλά τα πράγματα του Χριστού, . . . όπως και ο Κύριος ανήγγειλε σ’ εμάς τα πράγματα που Εκείνος έλαβε από τον Πατέρα. Επειδή, λέει Εκείνος [ο Γιος], ‘τα λόγια που ακούσατε δεν είναι δικά Μου, αλλά του Πατέρα, ο οποίος Με έστειλε’».14

«Υπάρχει ένας Θεός που φανέρωσε τον εαυτό του μέσω του Ιησού Χριστού του Γιου του, ο οποίος είναι ο Λόγος του που προήλθε από τη σιωπή και από κάθε άποψη ευαρέστησε εκείνον [τον Θεό] που τον έστειλε. . . . Ο Ιησούς Χριστός υποτασσόταν στον Πατέρα».15

Είναι αλήθεια ότι ο Ιγνάτιος αποκαλεί τον Γιο «Θεό τον Λόγο». Αλλά το γεγονός ότι χρησιμοποιεί τη λέξη ‘Θεός’ για τον Γιο δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πως υπάρχει ισότητα με τον Παντοδύναμο Θεό. Η Αγία Γραφή αποκαλεί επίσης τον Γιο ‘Θεό’ στο εδάφιο Ησαΐας 9:6. Το εδάφιο Ιωάννης 1:18, Κείμενο, αποκαλεί τον Γιο ‘μονογενή θεό’. Αφού ο Ιεχωβά Θεός, ο Πατέρας, τον περιέβαλε με δύναμη και εξουσία, ο Γιος μπορούσε κατάλληλα να χαρακτηριστεί «ισχυρός», και αυτό σημαίνει βασικά η λέξη «θεός».—Ματθαίος 28:18· 1 Κορινθίους 8:6· Εβραίους 1:2.

Ωστόσο, γίνονται αποδεκτές ως αυθεντικές οι 15 επιστολές που αποδίδονται στον Ιγνάτιο; Στην έκδοση Οι Πατέρες οι πριν από τη Σύνοδο της Νίκαιας (The Ante-Nicene Fathers), Τόμος Ι, ο Αλεξάντερ Ρόμπερτς και ο Τζέιμς Ντόναλντσον, που είχαν την επιμέλεια, δηλώνουν:

«Τώρα αποτελεί άποψη των κριτικών παγκόσμια ότι οι πρώτες οχτώ απ’ αυτές τις υποτιθέμενες επιστολές του Ιγνάτιου είναι νόθες. Μέσα σ’ αυτές υπάρχουν αναμφισβήτητες αποδείξεις ότι είναι προϊόντα κάποιας μεταγενέστερης εποχής . . . και τώρα απορρίπτονται κατά γενική ομολογία ως πλαστές».

«Από τις εφτά Επιστολές που αναγνωρίζονται από τον Ευσέβιο . . . , έχουμε στην κατοχή μας δυο ελληνικές αποδόσεις, μια συντομότερη και μια εκτενέστερη. . . . Παρ’ όλο που η συντομότερη παραλλαγή . . . ήταν εκείνη που γινόταν γενικά αποδεκτή και όχι η εκτενέστερη, υπήρχε η επικρατούσα άποψη ανάμεσα στους λογίους ότι ακόμα κι αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί εντελώς απαλλαγμένη από παρεμβολές ή αναμφίβολα αυθεντική».16

Αν δεχτούμε ως γνήσια τη συντομότερη απόδοση των συγγραμμάτων του, αυτή όντως παραλείπει μερικές φράσεις (που υπάρχουν στην εκτενέστερη απόδοση) οι οποίες παρουσιάζουν τον Χριστό να υποτάσσεται στον Θεό, αλλά ό,τι απομένει στη συντομότερη απόδοση εξακολουθεί να μη δείχνει την ύπαρξη μιας Τριάδας. Και άσχετα με το ποια από τα συγγράμματά του είναι γνήσια, το μόνο που θα μπορούσαν να δείξουν είναι ότι ο Ιγνάτιος πίστευε σε μια δυάδα που αποτελούνταν από τον Θεό και τον Γιο του. Αυτή βέβαια δεν ήταν μια δυάδα που αποτελούνταν από ίσα μέρη, επειδή ο Γιος παρουσιάζεται πάντα ως κατώτερος από τον Θεό και υποταγμένος σ’ αυτόν. Συνεπώς, άσχετα με το πώς βλέπει κανείς τα συγγράμματα του Ιγνάτιου, η δοξασία της Τριάδας δεν μπορεί να βρεθεί σ’ αυτά.

Ο Πολύκαρπος

Ο Πολύκαρπος Σμύρνης γεννήθηκε στο τελευταίο μέρος του πρώτου αιώνα και πέθανε στα μέσα του δεύτερου. Λέγεται ότι είχε έρθει σε επαφή με τον απόστολο Ιωάννη, και λέγεται ότι έχει γράψει την Επιστολή του Πολύκαρπου προς τους Φιλιππησίους.

Μήπως βρίσκεται κάτι στα συγγράμματα του Πολύκαρπου που να δείχνει ότι υπάρχει Τριάδα; Όχι, δεν βρίσκεται καμιά αναφορά σ’ αυτήν. Πραγματικά, ό,τι λέει είναι σε αρμονία μ’ αυτά που δίδαξαν ο Ιησούς, οι μαθητές του και οι απόστολοί του. Λόγου χάρη, στην Επιστολή του, ο Πολύκαρπος δήλωνε:

«Είθε ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και ο Ίδιος ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι ο Γιος του Θεού, . . . να σας εποικοδομήσουν στην πίστη και στην αλήθεια».17

Προσέξτε ότι, όπως και ο Κλήμης, ο Πολύκαρπος δεν μιλάει για μια Τριαδική σχέση ‘Πατέρα’ και ‘Γιου’, οι οποίοι είναι ίσοι μέσα σε μια θεότητα. Αντίθετα, μιλάει για ‘τον Θεό και Πατέρα’ του Ιησού, όχι απλώς για ‘τον Πατέρα του Ιησού’. Έτσι ξεχωρίζει τον Θεό από τον Ιησού, όπως ακριβώς κάνουν οι συγγραφείς της Αγίας Γραφής κατ’ επανάληψη. Ο Παύλος λέει στο εδάφιο 2 Κορινθίους 1:3: «Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Δεν λέει απλώς ‘Ευλογητός ο Πατήρ του Ιησού’, αλλά «Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ» του Ιησού.

Επίσης, ο Πολύκαρπος λέει: «Ειρήνη από τον Παντοδύναμο Θεό και από τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα μας».18 Εδώ φαίνεται ξανά ότι ο Ιησούς είναι διαφορετικός από τον Παντοδύναμο Θεό, και όχι ένα πρόσωπο μιας τριαδικής Θεότητας που τα μέλη της είναι ίσα μεταξύ τους.

Ο Ερμάς και ο Παπίας

Άλλος ένας Αποστολικός Πατέρας είναι ο Ερμάς, ο οποίος έγραψε στο πρώτο μέρος του δεύτερου αιώνα. Λέει κάτι στο έργο του Ποιμήν που θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιον να πιστέψει ότι ο Ερμάς είχε συμπεράνει πως ο Θεός είναι Τριάδα; Εξετάστε μερικά παραδείγματα των όσων είπε:

«Το Άγιο Πνεύμα δεν μιλάει όταν ο άνθρωπος θέλει να μιλήσει το πνεύμα, αλλά μιλάει μόνο όταν ο Θεός θέλει να μιλήσει αυτό. . . . Ο Θεός φύτεψε τον αμπελώνα, που σημαίνει ότι Αυτός δημιούργησε τους ανθρώπους και τους έδωσε στον Γιο Του· και ο Γιος διόρισε τους αγγέλους Του για να τους φυλάνε».19

«Ο Γιος του Θεού είναι αρχαιότερος απ’ όλη τη δημιουργία του».20

Εδώ ο Ερμάς λέει ότι όταν ο Θεός (όχι απλώς ο Πατέρας) θέλει να μιλήσει το πνεύμα, αυτό μιλάει, δείχνοντας την ανωτερότητα του Θεού ως προς το πνεύμα. Και λέει ότι ο Θεός έδωσε τον αμπελώνα στον Γιο του, δείχνοντας την ανωτερότητα του Θεού ως προς τον Γιο. Δηλώνει επίσης ότι ο Γιος του Θεού είναι αρχαιότερος από τα πλάσματα του Γιου, δηλαδή αυτά που δημιούργησε ο Γιος του Θεού ως Αρχιεργάτης του Θεού, «επειδή δι’ αυτού εκτίσθησαν τα πάντα, τα εν τοις ουρανοίς και τα επί της γης». (Κολοσσαείς 1:15, 16) Το γεγονός είναι ότι ο Γιος δεν είναι αιώνιος. Δημιουργήθηκε ως πνευματικό πλάσμα με υψηλή θέση, πριν από τα άλλα πνευματικά πλάσματα, όπως είναι οι άγγελοι, οι οποίοι δημιουργήθηκαν μέσω αυτού.

Ο Τζ. Ν. Ντ. Κέλι γράφει στο βιβλίο του Πρωτοχριστιανικά Δόγματα (Early Christian Doctrines) για την άποψη του Ερμά σχετικά με τον Γιο του Θεού:

«Σε αρκετά κείμενα διαβάζουμε για έναν άγγελο ο οποίος είναι ανώτερος από τους έξι αγγέλους που αποτελούν το εσωτερικό συμβούλιο του Θεού, και ο οποίος περιγράφεται συχνά ως ‘οσιότατος’, ‘άγιος’ και ‘ένδοξος’. Αυτός ο άγγελος ονομάζεται Μιχαήλ, και το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι πως ο Ερμάς θεωρούσε ότι αυτός ήταν ο Γιος του Θεού και τον εξίσωσε με τον αρχάγγελο Μιχαήλ».

«Υπάρχουν επίσης στοιχεία που δείχνουν . . . ότι προσπαθεί να παρουσιάσει τον Χριστό ως ένα είδος ανώτατου αγγέλου . . . Βέβαια δεν υπάρχει καμιά ένδειξη για τη δοξασία της Τριάδας με τη στενή έννοια του όρου».21

Λέγεται επίσης ότι και ο Παπίας είχε γνωρίσει τον απόστολο Ιωάννη. Έγραψε πιθανόν στις αρχές του δεύτερου αιώνα, αλλά σήμερα υπάρχουν μόνο αποσπάσματα από τα συγγράμματά του. Σ’ αυτά δεν λέει τίποτα σχετικά με τη δοξασία της Τριάδας.

Συνεπής Διδασκαλία

Σχετικά με το ζήτημα της κυριαρχίας του Θεού και της σχέσης του με τον Ιησού, η διδασκαλία των Αποστολικών Πατέρων είναι αρκετά συνεπής με τη διδασκαλία του Ιησού, των μαθητών και των αποστόλων, όπως καταγράφεται στην Αγία Γραφή. Όλοι τους μιλάνε για τον Θεό, όχι σαν να είναι μια Τριάδα, αλλά ένα Ον ξεχωριστό, αιώνιο, παντοδύναμο και το οποίο γνωρίζει τα πάντα. Και μιλάνε για τον Γιο του Θεού ως ξεχωριστό, κατώτερο, πνευματικό πλάσμα που υποτάσσεται στον Θεό, το οποίο δημιούργησε ο Θεός για να Τον υπηρετεί στην εκτέλεση του σκοπού Του. Και το άγιο πνεύμα πουθενά δεν περιλαμβάνεται ως ίσο του Θεού.

Επομένως, σ’ αυτά τα συγγράμματα των Αποστολικών Πατέρων, τα οποία γράφτηκαν στα τέλη του πρώτου και στις αρχές του δεύτερου αιώνα, δεν υπάρχει καμιά υποστήριξη για την Τριάδα του Χριστιανικού κόσμου. Μιλάνε για τον Θεό, τον Ιησού και το άγιο πνεύμα όπως ακριβώς μιλάει η Αγία Γραφή. Κοιτάξτε, λόγου χάρη, τα εδάφια Πράξεις 7:55, 56:

«Ο . . . Στέφανος, πλήρης ων Πνεύματος Αγίου, ατενίσας εις τον ουρανόν, είδε την δόξαν του Θεού και τον Ιησούν ιστάμενον εκ δεξιών του Θεού και είπεν· Ιδού, θεωρώ τους ουρανούς ανεωγμένους και τον Υιόν του ανθρώπου ιστάμενον εκ δεξιών του Θεού».

Ο Στέφανος είδε σε όραμα τον Θεό στον ουρανό με τον Ιησού να στέκεται δίπλα Του. Ο Γιος στεκόταν δίπλα σ’ Εκείνον που χαρακτηρίζεται, όχι απλώς «Πατέρας», αλλά ‘Θεός’, ως εντελώς ξεχωριστός σε ταυτότητα από τον Ιησού. Και δεν περιλαμβανόταν τρίτο πρόσωπο σ’ αυτό που είδε ο Στέφανος. Το άγιο πνεύμα δεν φάνηκε στον ουρανό μαζί με τον Ιησού και τον Πατέρα του.

Αυτό είναι παρόμοιο με το εδάφιο Αποκάλυψις 1:1, το οποίο δηλώνει: «Αποκάλυψις Ιησού Χριστού, την οποίαν έδωκεν εις αυτόν ο Θεός». Και πάλι, ο αναστημένος Χριστός στον ουρανό φαίνεται ότι είναι εντελώς ξεχωριστός από τον Θεό, και δεν αναφέρεται το άγιο πνεύμα. Αν ο Ιησούς ήταν το δεύτερο πρόσωπο μιας Τριάδας και γνώριζε όλα τα πράγματα, πώς θα μπορούσε να του ‘δοθεί’ μια αποκάλυψη;

Εδάφια σαν κι αυτά δείχνουν σαφώς ότι δεν υπάρχει Τριάδα. Και κανένα εδάφιο σε όλη την Αγία Γραφή δεν μιλάει για τον Θεό σαν να είναι μια Τριάδα. Τα συγγράμματα των Αποστολικών Πατέρων το αντανακλούσαν αυτό. Είναι απολύτως βέβαιο ότι αυτοί δεν δίδαξαν την Τριάδα του Χριστιανικού κόσμου.


Βιβλιογραφία:

1. The New Encyclopædia Britannica, 15η Έκδοση, 1985, Micropædia, Τόμος 1, σελίδα 488.

2. A Dictionary of Christian Theology, επιμέλεια Alan Richardson, 1969, σελίδα 95· The New Encyclopædia Britannica, 15η Έκδοση, 1985, Micropædia, Τόμος 4, σελίδα 79.

3. The Apostolic Fathers, Τόμος 3, του Robert A. Kraft, 1965, σελίδα 163.

4. Στο ίδιο, σελίδες 166, 167.

5. The Influence of Greek Ideas on Christianity, του Edwin Hatch, 1957, σελίδα 252.

6. The Ante-Nicene Fathers, επιμέλεια Alexander Roberts και James Donaldson, Αμερικανική Ανατύπωση της Έκδοσης Εδιμβούργου, 1885, Τόμος I, σελίδες 5, 16, 21.

7. The Library of Christian Classics, Τόμος 1, Early Christian Fathers, μετάφραση και επιμέλεια Cyril C. Richardson, 1953, σελίδες 70, 71.

8. Στο ίδιο, σελίδα 60.

9. The Ante-Nicene Fathers, Τόμος I, σελίδα 52.

10. Στο ίδιο, σελίδα 58.

11. Στο ίδιο, σελίδα 62.

12. Στο ίδιο, σελίδα 108.

13. Στο ίδιο, σελίδα 116.

14. Στο ίδιο, σελίδα 53.

15. The Apostolic Fathers, Τόμος 4, του Robert M. Grant, 1966, σελίδα 63.

16. The Ante-Nicene Fathers, Τόμος I, σελίδες 46, 47· Cyclopedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature, των John McClintock και James Strong, ανατυπώθηκε από τον Οίκο Baker Book House Co., 1981, Τόμος IV, σελίδες 490-493· The Catholic Encyclopedia, 1910, Τόμος VII, σελίδες 644-647.

17. The Ante-Nicene Fathers, Τόμος I, σελίδα 35.

18. Στο ίδιο, σελίδα 33.

19. The Ante-Nicene Fathers, Τόμος II, σελίδες 27, 35.

20. The Apostolic Fathers (Loeb’s Classical Library) με μετάφραση στην αγγλική του Kirsopp Lake, 1976, σελίδα 249.

21. Early Christian Doctrines, του J. N. D. Kelly, Δεύτερη Έκδοση, 1960, σελίδες 94, 95.

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

trexagireve
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


13021 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 22:57:20  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους trexagireve
Αγαπητέ Eidos, η θρησκεία μου λέει ότι δεν φτάνει όμως να αποδεικνύουμε τα λογικά σφάλματα τών αρνητών τού Αγίου Πνεύματος. Για να τους βοηθήσουμε να το καταλάβουν, πρέπει να δείξουμε και αποδείξεις ότι το Άγιο Πνεύμα είναι πρόσωπο. Και το δύσκολο εδώ, δεν είναι να βρούμε τέτοια εδάφια στην Αγία Γραφή, αλλά είναι δύσκολο ποια εδάφια να πρωτογράψουμε, από τα χιλιάδες εδάφια που αποδεικνύουν ότι το Άγιο Πνεύμα είναι πρόσωπο. Ας παραθέσουμε εδώ μερικά χωρία δειγματοληπτικά:
Ιωάννης 14/ιδ΄ 26: "Ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το ΄Αγιον ό πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, Εκείνος υμάς διδάξει πάντα και υπομνήσει υμάς πάντα ά είπον υμίν".
Σύμφωνα με το εδάφιο αυτό, το Άγιο Πνεύμα διδάσκει, θυμίζει, και επιπλέον βοηθεί, καθώς είναι "Παράκλητος", δηλαδή: "Βοηθός". Πολύ σημαντικό είναι το ότι αναφέρεται ως: "Εκείνος", μια λέξη που μόνο σε πρόσωπο μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όπως κάθε ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΤΩΝΥΜΙΑ.
Ιωάννης 16/ις΄ 13,14: "Όταν δε έλθη Εκείνος, το Πνεύμα τής αληθείας, οδηγήσει υμάς εις πάσαν την αλήθειαν. Ου γαρ λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση λαλήσει και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν. Εκείνος εμέ δοξάσει, ότι εκ τού εμού λήψεται και αναγγελεί υμίν".
Και πάλι εδώ το Άγιο Πνεύμα, αναφέρεται ως πρόσωπο με το: "Εκείνος", και επίσης "οδηγεί", "λαλεί", "αναγγέλει", "δοξάζει" και "λαμβάνει". Είναι πολύ ενδιαφέρον επίσης, το ότι αναφέρεται να έχει: "εαυτό" ("ου λαλήσει αφ' εαυτού"). Και κάτι που έχει "εαυτό", είναι Πρόσωπο!
Πράξεις 8/η΄ 29: "Είπεν δε το Πνεύμα τω Φιλίππω: ΄΄πρόσελθε και κολλήθητι τω άρματι τούτω΄΄".
Το Άγιο Πνεύμα "μιλάει" και διατάζει.
Πράξεις 13/ιγ΄ 1 - 3: ΄΄Ήσαν δε εν Αντιοχεία κατά την ούσαν εκκλησίαν προφήται και διδάσκαλοι ό τε Βαρναβάς και Συμεών ο καλούμενος Νίγερ και Λούκιος ο Κυρηναίος, Μαναήν τε Ηρώδου τού τετράρχου σύντροφος, και Σαύλος. Λειτουργούντων δε αυτών τω Κυρίω και νηστευόντων, είπεν το Πνεύμα το Άγιον: "Αφορίσατε δή μοι τον Βαρναβάν και Σαύλον εις το έργον ό προσκέκλημαι αυτούς". Τότε νηστεύσαντες, και προσευξάμενοι και επιθέντες τας χείρας αυτοίς απέλυσαν΄΄.
Και εδώ το Άγιο Πνεύμα "μιλάει", "προσκαλεί", και λέει: "αφορίστε για ΕΜΕΝΑ τον Βαρνάβα". Δηλαδή τι παραπάνω πρέπει να πει για να καταλάβει κάποιος ότι είναι "πρόσωπο";
Πράξεις 15/ιε΄ 28: "Έδοξεν γαρ τω Αγίω Πνεύματι και ημίν, μηδέν πλέον επιτίθεσθαι υμίν βάρος, πλην τών επαναγκές τούτων".
Επίσης "δοκεί", δηλαδή "έχει γνώμη". Δεν είναι πρόσωπο;
Ρωμαίους 8/η΄ 26,27: "Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συναντιλαμβάνεται ταις ασθενείαις ημών, το γαρ τι προσευξόμεθα καθό δει ουκ οίδαμεν, αλλ’ αυτό το Πνεύμα υπερεντυγχάνει υπέρ ημών στεναγμοίς αλαλήτοις. Ο δε ερευνών τας καρδίας, οίδεν τι το φρόνημα του Πνεύματος, ότι κατά Θεόν εντυγχάνει υπέρ αγίων".
Εντυγχάνει, σημαίνει: "ικετεύει", προσεύχεται θερμά. Πώς προσεύχεται μία δύναμη; Όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά προσώπου. Πώς μπορεί να αντιληφθεί, να στενάξει, ή να έχει φρόνημα μια δύναμη;
Α΄ Κορινθίους 2/β΄ 10, 11: "Ημίν δε ο Θεός απεκάλυψεν δια του Πνεύματος Αυτού, το γαρ Πνεύμα πάντα ερευνά και τα βάθη του Θεού. Τις γαρ οίδεν ανθρώπων τα τού ανθρώπου ει μη το πνεύμα του ανθρώπου το εν αυτώ; Ούτως και τα τού Θεού, ουδείς οίδεν ει μη το Πνεύμα τού Θεού".
Το Άγιο Πνεύμα "ερευνά", και "γνωρίζει" (οίδεν).
Α΄ Κορινθίους 12/ιβ΄ 11: "Πάντα δε ταύτα ενεργεί το εν και το αυτό Πνεύμα, διαιρούν ιδία εκάστω καθώς βούλεται".
"Ενεργεί", "διαιρεί", και "ΒΟΥΛΕΤΑΙ". Όμως αν είναι δύναμη, δεν μπορεί να έχει ΒΟΥΛΗΣΗ.
Εφεσίους 4/δ΄ 30: "Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιον του Θεού, εν ω εσφραγίσθητε εις ημέραν απολυτρώσεως".
Επίσης, το Άγιο Πνεύμα ΛΥΠΑΤΑΙ. Δεν μπορεί μια δύναμη να λυπάται!
Δεν νομίζουμε ότι είναι ανάγκη να αναφέρουμε περισσότερα. Από τα παραπάνω εδάφια, πιστεύουμε ότι είναι προφανής η πλάνη τών ανθρώπων εκείνων που θέλουν το Άγιο Πνεύμα να είναι απρόσωπη "δύναμη". Τους καλούμε να δεχθούν τα Χριστιανικά δόγματα, και να πάψουν να λυπούν το Άγιο Πνεύμα, δεχόμενοι διδασκαλίες δαιμονίων.
Αυτά είναι μόνο λίγα για την αγιότητα και την υπόσταση του τρίτου μέρους της Αγίας Τριαδος…
Για να είμαστε συνεπείς, θα πρέπει να πούμε ότι οι άνθρωποι αυτοί, παρασύρονται από κάποια εδάφια τής Αγίας Γραφής τα οποία δεν κατανοούν, αλλά τα ερμηνεύουν με προχειρότητα, και χωρίς τις προϋποθέσεις τής Χριστιανικής δογματικής. Για παράδειγμα, χρησιμοποιούν εδάφια όπως αυτό που λέει: "πληρούσθε Πνεύματος Αγίου", για να πουν ότι "ένα πρόσωπο δεν μπορεί να γεμμίζει τις καρδιές όλων, ούτε είναι κάτι που δίνεται με μέτρο". Αν όμως διάβαζαν την Αγία Γραφή με περισσότερη προσοχή, θα έβλεπαν ότι αυτά που λένε, αν και ισχύουν για τα υλικά πρόσωπα, δεν ισχύουν για τα πνευματικά. Τα ίδια λόγια χρησιμοποιεί η Αγία Γραφή για τον Πατέρα και τον Υιό, για τους οποίους όμως κανείς δεν διανοήθηκε να πει ότι δεν είναι πρόσωπα:
"1. Έν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος… 4. Εν αυτώ ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων… 9. Ην το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον, ερχόμενον εις τον κόσμον… 11. εις τα ίδια ήλθεν, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον. 12. Όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι, τοις πιστεύουσιν εις το όνομα αυτού, 13. οι ουκ εξ αιμάτων, ουδέ εκ θελήματος σαρκός, ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν. 14. Και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν, και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας" -Ιωάννης 1/α΄ 1,4,9-14.
Πώς άραγε ο Χριστός ως πρόσωπο διαμερίζεται στους πιστούς που τον "λαμβάνουν" "μέσα τους";
"κατοικήσαι τον Χριστόν δια της πίστεως εν ταις καρδίαις υμών, εν αγάπη ερριζωμένοι και τεθεμελιωμένοι, ίνα εξισχύσητε καταλαβέσθαι συν πάσιν τοις αγίοις, τι το πλάτος και μήκος και ύψος και βάθος, γνώναί τε την υπερβάλλουσαν της γνώσεως αγάπην του Χριστού, ίνα πληρωθήτε εις παν το πλήρωμα του Θεού". -Εφεσίους 3/γ΄ 17-19.
Ομοίως, πώς ο Χριστός και ο Θεός εφ' όσον είναι πρόσωπα, κατοικούν στην καρδιά μας, και μας "πληρώνουν" (μας γεμίζουν);
Και αλλού ο απόστολος Παύλος, μας λέει για τον Ιησού Χριστό:
"ότι εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς, και εστέ εν αυτώ πεπληρωμένοι…" -Κολοσσαείς 2/β΄ 9,10
΄Όπως στο ανθρώπινο σώμα του Ιησού Χριστού ευδόκησε να κατοικήσει "ολόκληρο το πλήρωμα της Θεότητας" (Κολοσσαείς 1/α΄ 19), έτσι ευδοκεί να κατοικήσει ολόκληρη η Θεότητα στο σώμα των τελείων Χριστιανών. Επειδή σε ό,τι μετέχει η κεφαλή της Εκκλησίας, ο Ιησούς Χριστός κατά φύσιν, στο ίδιο μετέχει και το σώμα του, (η Εκκλησία), κατά χάριν. Τόσο ο Πατέρας λοιπόν, όσο ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, διαμερίζονται στις καρδιές τών πιστών, και μπορούν να παραμένουν πρόσωπα.
Και για να δείξουμε πόσο αγνοούν την Αγία Γραφή οι άνθρωποι αυτοί, θα δείξουμε ένα εδάφιο, που λέει ότι ακόμα και ο Σατανάς μπορεί να γεμίσει την καρδιά κάποιου ανθρώπου:
Είπεν δε Πέτρος: "Ανανία δια τι επλήρωσεν ο Σατάνας την καρδίαν σου ψεύσασθαί σε το Πνεύμα το Άγιον και νοσφίσασθαί σε από της τιμής του χωρίου;" -Πράξεις 5/ε΄ 3.

Ας πάμε όμως και στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό…
Θα αρχίσουμε με το εδάφιο που βρίσκεται στις Παροιμίες 8/η΄ 22. Αυτό κατά το αρχαιότερο κείμενο που διαθέτουμε, τη μετάφραση Ο΄ λέει τα εξής:
"Κύριος έκτισέ με αρχήν οδών αυτού εις έργα αυτού".
Εδώ, σαφώς δεχόμαστε ότι μιλάει για τον Ιησού Χριστό, ως "Σοφία τού Θεού". Δεν θα αναλύσουμε εδώ για ποιο λόγο το δεχόμαστε, αλλά εφ' όσον το δεχόμαστε όπως και οι Αρειανιστές, δεν υπάρχει λόγος για τέτοια ανάλυση.
Το επιχείρημα τών Αρειανιστών, είναι το εξής εδώ: Λέει ότι ο Θεός ΕΚΤΙΣΕ τον Ιησού Χριστό, άρα είναι "κτίσμα".
Ας το δούμε όμως πιο αναλυτικά:
Αν δούμε πώς είναι γραμμένη η φράση στο Εβραϊκό κείμενο, θα βρούμε ότι εκεί γράφει στα Εβραϊκά: "Γιαχβέ κανανί". Όμως η λέξη αυτή "κανανί", έχει δύο έννοιες: Η μία είναι "κτίζω", και η άλλη είναι "αποκτώ" (από το "κτώμαι" Ελληνικά). Ας δούμε μερικά παραδείγματα, πώς χρησιμοποιεί την ίδια λέξη (στα Εβραϊκά) η Αγία Γράφη σε άλλα σημεία, και θα καταλάβουμε:
Ιερεμίας 39/λθ΄ 15 (κατά την αρίθμηση τών Ο΄): "Έτι κτιθήσονται αγροί". Φυσικά τους αγρούς τους αποκτάμε. Δεν τους κατασκευάζουμε!
Γένεσις 4/δ΄ 1: Έτεκεν τον Κάιν και είπεν: "Εκτησάμην άνθρωπον" (Απέκτησα άνθρωπο). Εδώ στο Εβραϊκό κείμενο υπάρχει η ίδια λέξη: "κανανί". Φυσικά η Εύα δεν "κατασκεύασε" τον Κάιν. Τον απέκτησε με τη γέννησή του.
Πιστεύουμε ότι αυτά τα δύο παραδείγματα (από τα πολλά που θα μπορούσαμε να πούμε), είναι αρκετά για να δει κάποιος, ότι η λέξη έχει δύο σημασίες. Γιατί λοιπόν θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε την ερμηνεία που θέλουν οι αρειανιστές;
Στην πραγματικότητα, έχουμε ισχυρότερους λόγους να δεχθούμε την έννοια: "αποκτώ" από την έννοια: "κτίζω" που θέλουν οι οπαδοί τού Αρείου. Γι' αυτό και ο Βάμβας στη μετάφρασή του από το Εβραϊκό, το αποδίδει ως: "Ο Κύριος με είχεν εν τη αρχή τών οδών αυτού..." Εδώ το "έχω", αν και δεν είναι ακριβής έκφραση, είναι σαφώς κοντύτερα με το "αποκτώ", παρά με το "κατασκευάζω.
Ας δούμε όμως για ποιο λόγο λέμε ότι η έννοια "αποκτώ" είναι για το συγκεκριμένο εδάφιο η καταλληλότερη.
Στο εδάφιο Παροιμίες 8/η΄ 25, δηλαδή τρία μόλις εδάφια μετά το 22 που εξετάζουμε, λέει για τον Χριστό: "προ τού όρη εδρασθήναι, προ δε πάντων βουνών γεννά με". (κατά τους Ο΄ ). Σύμφωνα πάλι με τη μετάφραση τού Εβραϊκού κατά τον Βάμβα λέει: "Πριν τα όρη θεμελιωθώσι, προ τών λόφων, εγώ εγεννήθην". Η έννοια λοιπόν, είναι ότι ο Χριστός είναι ΓΕΝΝΗΜΑ, και όχι "κτίσμα". Όπως ακριβώς η Εύα γέννησε τον Κάιν κατά το παράδειγμα που είδαμε και έτσι τον "απέκτησε", έτσι και ο Πατέρας, γέννησε τον Υιό κατά τον ίδιο τρόπο, και έτσι τον απέκτησε. Δεν τον κατασκεύασε, γιατί το γέννημα είναι πάντα τής ιδίας φύσης με τον γεννήτορα. Το τραπέζι δεν είναι τής ιδίας φύσης με τον ξυλουργό. Ο γιος του όμως είναι! Ομοίως, εδώ, αφού μιλάει για "γέννημα", δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουμε "κτίσμα", αλλά "απόκτημα". Και ο Υιός είναι τής ιδίας φύσης ή ουσίας με τον Πατέρα, όπως ο γιος τού ξυλουργού είναι εξ' ίσου άνθρωπος με τον πατέρα του, δηλαδή ομοούσιος. Και όπως δεν είναι ο γιος τού ξυλουργού "πιο άνθρωπος" από τον πατέρα του, ομοίως δεν είναι ο Πατέρας Θεός "πιο Θεός" από τον Υιό του τον Ιησού Χριστό.
Και αν προσέξουμε μάλιστα, στο αρχαίο κείμενο τών Ο', λέει: "γεννά με", στον Ενεστώτα, που σημαίνει την αιώνια ύπαρξη, και όχι στον Αόριστο που σημαίνει μια εν χρόνω παρελθοντική λειτουργία. Δείχνει λοιπόν μια προαιώνια γέννηση, και όχι "κατασκευή" εν χρόνω, όπως αρμόζει σε Κτίστη, και όχι σε κτίσμα.
Η λέξη: "θεμελίωσε" δεν αναφέρεται σε "κατασκευή" τού Υιού από τον Πατέρα. Αναφέρομαι εδώ στο εδάφιο 23, τού 8ου κεφαλαίου τών Παροιμιών που εξετάζουμε. Εκεί λέει: "προ τού αιώνος εθεμελίωσέ με εν αρχή, προ τού την γην ποιήσαι". Ίσως κάποιος πει, ότι εκεί μιλάει για "κατασκευή" τού γιου, επειδή "θεμελιώνεις" ένα σπίτι, το οποίο κατασκευάζεις, και δεν το γεννάς. Κάτι τέτοιο όμως, είναι λάθος να το συμπεράνουμε, για δύο λόγους. 1ον είδαμε καθαρά ότι μιλάει για γέννηση στο εδάφιο 25, (άλλωστε τον λέμε Υιό τού Θεού, και όχι "κτίσμα" τού Θεού), και 2ον, η φράση ότι τον "θεμελίωσε", αναφέρεται μεταφορικά, στο ότι ο Υιός είναι ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΗΣ. Δεν μιλάει δηλαδή για το "κτίσιμό" του ως προς κατασκευή δική του, αλλά για το ότι τον έβαλε ο Πατέρας Του ΘΕΜΕΛΙΟ τής κτίσης. Και για να μη μείνει καμία αμφιβολία γι' αυτό, μπορούμε να το δούμε και στην Καινή Διαθήκη στο Α΄ Κορινθίους 3/γ΄ 11: "Θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον ος εστιν Ιησούς Χριστός". Ο Θεός λοιπόν έθεσε τον Υιό του και Λόγο του και Σοφία του Ιησού Χριστό, ως θεμέλιο τής κτίσης και τής Εκκλησίας Του. Είναι το θεμέλιο όλων τών κτισμάτων. Αυτό όμως θα το δούμε και παρακάτω.
Βεβαίως όσον αφορά την ανθρώπινη φύση τού Χριστού, ναι, αυτός είναι "κτίσμα". Αλλά το τονίζουμε, ΜΟΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ. Το λέει άλλωστε και ο άγιος Αθανάσιος: "Έκτισε... ου δει κτίσμα τη φύσει νοείν τον Λόγον, αλλά ότι το κτιστόν ενεδύσατο σώμα και υπέρ ημών έκτισεν αυτόν ο Θεός". Και βεβαίως εδώ, η λέξη "κτίσμα", ταιριάζει και με την δεύτερη έννοια στον Χριστό, με την έννοια τού κτίσματος.
Το ότι λέμε ότι ταιριάζει στην ανθρώπινη φύση Του με την έννοια τού κτίσματος, δεν έρχεται σε αντίθεση με τα λόγια που αναφέρουν τον Χριστό στην προανθρώπινη ύπαρξή του. Και ο λόγος είναι ότι ο Χριστός στην προανθρώπινη φύση του είναι ΑΧΡΟΝΟΣ, ΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ. Αφού είναι άχρονος, και είναι ενωμένος με την ανθρώπινη φύση του ασυγχύτως, σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση του αν και έχει την αρχή της στο χρόνο και είναι κτιστή, αποκτάει ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Αυτός είναι και ο λόγος που "ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ με τον Αδάμ κατά το δειλινό" στον Παράδεισο (Γένεσις 3/γ΄ 8), που ήταν το πρότυπο δημιουργίας τού ανθρώπου ως "εικόνα Θεού" (Κολοσαείς 1/α΄ 15), ώστε ο άνθρωπος να πλασθεί "κατ' εικόνα" τού Θεού, δηλαδή ως "εικόνα Χριστού" (Γένεσις 1/α΄ 26). Με τον ίδιο τρόπο ο Χριστός κατά την ανθρώπινη φύση του πάλεψε με τον Ιακώβ και νικήθηκε, όταν τον ευλόγησε και τον ονόμασε Ισραήλ. Να θυμίσουμε, ότι εκεί τον αναφέρει όχι μόνο Θεό, αλλά και άνθρωπο (θεάνθρωπο) (Γένεσις 32/λβ΄ 24-30). Όμως δεν νομίζω ότι είναι ανάγκη να αναφέρω περισσότερες Χριστοφάνειες πριν τη γέννηση τού Χριστού. Ήδη είναι εμφανές ότι η ενωμένη με τον Θεό Λόγο ανθρώπινη φύση τού Χριστού, ΛΟΓΩ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, υπερβαίνει και αυτή το χρόνο, ώστε ως άνθρωπος να εμφανίζεται ακόμα και κατά το παρελθόν, που δεν είχε ακόμα σαρκωθεί.
Η υπέρβαση αυτή τού χρόνου, είναι εμφανής στο χωρίο τών Παροιμιών που εξετάζουμε, όπου κατά τους Εβδομήκοντα λέει: "Ο Κύριος έκτισέ με ΑΡΧΗΝ οδών αυτού". Προσέξτε! Δεν λέει: "στην αρχή" όπως το μεταφράζει ο Βάμβας από το Μασοριτικό, αλλά λεει: "έκτισέ με αρχήν". Δηλαδή τον απέκτησε ως Αρχή, ως ΑΡΧΗΓΟ τών οδών Του, (κάτι που θα το δούμε και στη συνέχεια). Αυτό δείχνει ότι ο Χριστός δεν είναι απλώς ένα κτίσμα στον χρόνο, αλλά Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.
Υπάρχουν κι άλλα πολλά, αλλά το θέμα είναι θέλεις να δεις; Γιατί πουλάκια σαν εσένα κλεισμένα στο κλουβάκι τους, δεν ξέρουν παρά μόνο ότι τους συμφέρουν…
Αυτά τώρα και σύντομα θα σου στείλω μερικές καλές και για τους Πατέρες που υποτιμάς, αλλά τους χρησιμοποιείς οποτε θες…
Περιμένω να δω τι θα γράψεις…
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

γιαπετ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5009 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 23:03:41  Εμφάνιση Προφίλ
τρεχα..., μη ξεχάσεις να δώσεις χαιρετίσματα στα ανθρώπινα στοιχεία που τελούν τις λειτουργίες και που με τις πράξεις τους απομακρύνουν τους ανθρώπους απ' τους ναούς.

Δεν μου απάντησες, όμως (γιαάλλη μια φορά).

Δεν σε ρώτησα τι έκανε το περιστέρι στους ψαράδες, σε ρώτησα, αν ξέρεις να μου πεις πώς γίνεται αυτό πρακτικά...

Δηλαδή ευρωπαίε, μου λες ότι δεν όρισε κανείς ποτέ ποιά ευαγγέλια θα είναι τα κανονικά και ποιά θα είναι τα λεγόμενα "απόκρυφα";

Από μόνα τους ορίστηκαν;
Αυτό είναι άλλο ένα θαύμα....


ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ
Πλήρες Μέλος

Greece
1132 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/04/2008, 23:14:39  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ
quote:
Τώρα γιαπετ! για πες μας ποιος σου είπε ότι η σύνοδος έγινε για την επιλογή των βιβλίων? .....θα έχεις δικές σου πληροφορίες!.....
Απο κει που αντεγραψες ολα οσα λες εχει μονο επιφανειακη προσεγγιση των πεπραγμενων των συνοδων .

quote:
Ευρωπαίε, πού καθορίστηκε ποιά θα είναι τα ευαγγέλια που υποχρεούνται να πιστεύουν οι χριστιανοί, ως κανονικά;
Δεν μπορεσα να βρω τα κειμενα της Α συνοδου φιλε γιαπετ , βρηκα ομως αλλα οπως π.χ. της Πενθεκτης Οικουμενικης Συνοδου :

Κανονας Συνοδου της Λαοδικειας

Όσα δεί βιβλία αναγινώσκεσθαι2 της Παλαιάς Διαθήκης. α΄. Γένεσις κόσμου. β΄. Έξοδος εξ Αιγύπτου. γ΄. Λευϊτικόν. δ΄. Αριθμοί. ε΄. Δευτερονόμιον. ς΄. Ιησούς του Ναυή. ζ΄. Κριταί, Ρούθ. η΄. Εσθήρ. θ΄. Βασιλειών πρώτη και δευτέρα. ι΄. Βασιλειών τρίτη και τετάρτη. ια΄. Παραλειπομένων πρώτον και δεύτερον. ιβ΄. Έσδρας πρώτον και δεύτερον. ιγ΄. Βίβλος Ψαλμών. ρν΄. ιδ΄. Παροιμοίαι Σολομώντος. ιε΄. Εκκλησιαστής. ις΄. Άσμα ασμάτων. ιζ΄. Ιώβ. ιη΄. Δωδεκαπρόφητον. ιθ΄. Ησαΐας. κ΄. Ιερεμίας και Βαρούχ, Θρήνοι και επιστολαί3 . κα΄. Ιεζεκιήλ. κβ΄. Δανιήλ.
Τα δε της Καινής Διαθήκης ταύτα. Ευαγγέλια τέσσαρα, κατά Ματθαίον, κατά Μάρκον, κατά Λουκάν, κατά Ιωάννην. Πράξεις Αποστόλων. Επιστολαί καθολικαί επτά, Ιακώβου μία, Πέτρου δύο, Ιωάννου τρείς Ιούδα μία. Επιστολαί Παύλου δεκατέσσαρες. πρός Ρωμαίους μία, πρός Κορινθίους δύο, πρός Γαλάτας μία, πρός Εφεσίους μία, πρός Φιλιππησίους μία, πρός Κολοσσαείς μία, πρός Θεσσαλονικείς δύο, πρός Εβραίους μία, πρός Τιμόθεον δύο, πρός Τίτον μία, και πρός Φιλήμονα μία.

Μεταφραση ( για τον ευρωπαιο )
Ποία βιβλία πρέπει να αναγινώσκονται της Παλαιάς Διαθήκης. α΄. Γένεσις κόσμου. β΄. Έξοδος εκ της Αιγύπτου. γ΄. Λευϊτικόν. δ΄. Αριθμοί. ε΄. Δευτερονόμιον. ς΄. Ιησούς του Ναυή. ζ΄. Κριταί και Ρούθ. η΄. Εσθήρ. θ΄. Βασιλειών πρώτη και δευτέρα. ι΄. Βασιλειών τρίτη και τετάρτη. ια΄. Παραλειπομένων, πρώτον και δεύτερον. ιβ΄. Έσδρας πρώτον και δεύτερον. ιγ΄. Βίβλος Ψαλμών. ρν΄. ιδ΄. Παροιμοίαι Σολομώντος. ιε΄. Εκκλησιαστής. ις΄. Άσμα ασμάτων. ιζ΄. Ιώβ. ιη΄. Δωδεκαπρόφητον. ιθ΄. Ησαΐας. κ΄. Ιερεμίας και Βαρούχ, Θρήνοι και επιστολαί. κα΄. Ιεζεκιήλ. κβ΄. Δανιήλ.
Της Καινής δε Διαθήκης (πρέπει να αναγινώσκωνται) τα ακόλουθα. Ευαγγέλια τέσσαρα, κατά Ματθαίον, κατά Μάρκον, κατά Λουκάν, κατά Ιωάννην. Πράξεις Αποστόλων. Επιστολαί καθολικαί επτά, Ιακώβου μία, Πέτρου δύο, Ιωάννου τρείς, Ιούδα μία. Επιστολαί Παύλου δεκατέσσαρες, πρός Ρωμαίους μία, πρός Κορινθίους δύο, πρός Γαλάτας μία, πρός Εφεσίους μία, πρός Φιλιππησίους μία, πρός Κολοσσαείς μία, πρός Θεσσαλονικείς δύο, πρός Εβραίους μία, πρός Τιμόθεον δύο, πρός Τίτον μία, και πρός Φιλήμονα μία.


Κανονας Συνοδου της Καρθαγενης

Ομοίως ήρεσεν, ίνα, εκτός των κανονικών Γραφων , μηδέν εν τη εκκλησία αναγινώσκηται επ’ ονόματι θείων Γραφών. Εισί δε οι κανονικαί Γραφαί αύται2.
Γένεσις, Έξοδος, Λευϊτικόν, Αριθμοί, Δευτερονόμιον, Ιησούς ο του Ναυή, Κριταί, Ρούθ, των Βασιλειών βίβλοι τέσσαρες, των Παραλειπομένων βίβλοι δύο, Ιώβ, Ψαλτήριον, Σολομώντος βίβλοι πέντε, των Προφητών βίβλοι δώδεκα, Ησαΐας, Ιερεμίας, Ιεζεκιήλ, Δανιήλ, Τωβίας, Ιουδήθ, Εσθήρ, Έσδρα βίβλοι δύο.

Της Νέας Διαθήκης: Ευαγγέλια τέσσαρα, Πράξεων των Αποστόλων βίβλος μία, επιστολαί Παύλου δεκατέσσαρες, Πέτρου Αποστόλου δύο, Ιωάννου Αποστόλου τρείς, Ιακώβου Αποστόλου μία, Ιούδα Αποστόλου μία, Αποκαλύψεως Ιωάννου βίβλος μία.

Τούτο δε τω αδελφώ και συλλειτουργώ ημών Βονιφατίω, και τοις άλλοις των αυτών μερών επισκόποις, προς βεβαίωσιν του προκειμένου κανόνος γνωρισθή, επειδή παρά των Πατέρων εν τη εκκλησία ταύτα αναγνωστέα παρελάβομεν.

Μεταφραση (παλι για τον ευρωπαιο ...)

Ομοίως ήρεσε (απεφασίσθη) να μη αναγινώσκεται τίποτε εις την εκκλησίαν επ’ ονόματι των θείων Γραφών, εκτός από τας κανονικάς Γραφάς. Είναι δε αι κανονικαί Γραφαί αι εξής:
Γένεσις, Έξοδος, Λευϊτικόν, Αριθμοί, Δευτερονόμιον , Ιησούς του Ναυή, Κριταί, Ρούθ, των Βασιλειών βιβλία τέσσαρα, των Παραλειπομένων βιβλία δύο, Ιώβ, Ψαλτήριον, Σολομόντως βιλία πέντε, των (μικρών) Προφητών βιβλία δώδεκα, Ησαΐας, Ιερεμίας, Ιεζεκιήλ, Δανιήλ, Τωβίας, Ιουδήθ, Εσθήρ, Έσδρα βιβλία δύο.

Της Καινής Διαθήκης (είναι τα εξής): Ευαγγέλια τέσσαρα, Πράξεων των Αποστόλων βιβλίον έν, επιστολαί Παύλου δεκατέσσαρες, Πέτρου του Αποστόλου δύο, Ιωάννου Αποστόλου τρείς, Ιακώβου Αποστόλου μία, Ιούδα του Αποστόλου μία, της Αποκαλύψεως του Ιωάννου βιβλίον έν.

Αυτό δε να γνωρισθή εις τον αδελφόν και συλλειτουργόν μας Βονιφάτιον, και εις τους άλλους επισκόπους των ιδίων μερών προς βεβαίωσιν (επικύρωσιν) του προκειμένου κανόνος, επειδή εκ μέρους των Πατέρων παρελάβομεν, ότι πρέπει να αναγινώσκονται αυτά εις την Εκκλησίαν.

Δεν ξερω αν βοηθησα δεν παρακολουθησα το θεμα απο την αρχη .

ΣΟΦΟΝ ΤΟ ΣΑΦΕΣΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

trexagireve
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


13021 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 00:06:26  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους trexagireve
Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, φίλε Γιάπετ,
γίνεται όταν ο άνθρωπος είναι καθαρό και κενό δοχείο,
ώστε να κατοικήσει μέσα του το πνεύμα…
Αν αυτή είναι η απάντηση που ζητάς. ?
Αν τώρα θες και περισσότερες λεπτομέρειες,
μπορούμε να το κάνουμε κι αυτό…
Βλέπεις ο άνθρωπος αναζητά και όταν είναι καθαρός βρίσκει…
Πρόσεξε, όμως ,αυτή την έννοια καθαρός…
Δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί…
Απαιτούνται πράξεις και σκέψεις καθαρές και
έργα που αποδεικνύουν τέτοια καθαρότητα…
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 00:28:07  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos

Στο Λόγο του Θεού δεν είναι ασυνήθιστο να προσωποποιούνται πράγματα παρότι δεν είναι πρόσωπα. Μεταξύ αυτών είναι η σοφία, η διάκριση, η αμαρτία, ο θάνατος και η παρ’ αξία καλοσύνη. (Παροιμίες 8:1–9:6· Ρωμαίους 5:14, 17, 21· 6:12) Ο ίδιος ο Ιησούς είπε ότι «η σοφία αποδεικνύεται δίκαιη από όλα τα παιδιά της», δηλαδή από τα καλά αποτελέσματά της. (Λουκάς 7:35) Ασφαλώς, η σοφία δεν είναι πρόσωπο που έχει κατά γράμμα παιδιά! Παρόμοια, το άγιο πνεύμα δεν είναι πρόσωπο απλώς επειδή σε μερικές περιπτώσεις προσωποποιείται

Στην πραγματικότητα, αυτός είναι ένας παραστατικός τρόπος με τον οποίο οι Γραφές εκφράζουν μερικές φορές τα ζητήματα.

Σήμερα, μιλάμε με παρόμοιο τρόπο για την Αγία Γραφή, όταν λέμε πως αυτή λέει κάτι ή διδάσκει κάποια διδασκαλία. Όταν χρησιμοποιούμε τέτοιες εκφράσεις δεν εννοούμε ότι η Αγία Γραφή είναι πρόσωπο, έτσι δεν είναι; Ούτε και η Αγία Γραφή εννοεί ότι το άγιο πνεύμα είναι πρόσωπο όταν χρησιμοποιεί παρόμοιες εκφράσεις.

Στις Εβραϊκές Γραφές, ή αλλιώς στην «Παλαιά Διαθήκη», υπάρχουν αναφορές στο «πνεύμα το άγιο» και στο «πνεύμα [του Θεού] μου». (Ψαλμός 51:11· Ιωήλ 2:28, 29) Διαβάζουμε ότι το άγιο πνεύμα μπορεί να γεμίσει ένα άτομο, να είναι πάνω του και να το περιβάλλει. (Έξοδος 31:3· Κριταί 3:10· 6:34) Μέρος του αγίου πνεύματος του Θεού μπορεί να παρθεί από ένα άτομο και να δοθεί σε κάποιο άλλο. (Αριθμοί 11:17, 25) Το άγιο πνεύμα μπορεί να ενεργήσει πάνω σε κάποιον, καθιστώντας τον ικανό να κάνει υπερανθρώπινα κατορθώματα.—Κριταί 14:6· 1 Σαμουήλ 10:6.

Τι μπορούμε λογικά να συμπεράνουμε από τέτοιες δηλώσεις; Σίγουρα δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το άγιο πνεύμα είναι πρόσωπο. Πώς μπορεί να παρθεί μέρος ενός ατόμου και να δοθεί σε κάποιον άλλον; Επιπλέον, δεν υπάρχει απόδειξη ότι, όταν ο Ιησούς ήταν στη γη, οι πιστοί Ιουδαίοι θεωρούσαν το άγιο πνεύμα ως πρόσωπο ίσο με τον Πατέρα. Είναι βέβαιο ότι δεν λάτρευαν το άγιο πνεύμα. Αντίθετα, η λατρεία τους δινόταν αποκλειστικά στον Ιεχωβά, Αυτόν που ο ίδιος ο Ιησούς αποκάλεσε «Πατέρα μου» και «Θεόν μου».—Ιωάννης 20:17.

Όπως και η λεγόμενη Παλαιά Διαθήκη, το μέρος της Αγίας Γραφής που ονομάζεται Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές, ή αλλιώς «Καινή Διαθήκη», λέει ότι το άγιο πνεύμα μπορεί να ‘γεμίσει’ ένα άτομο ή να είναι ‘πάνω του’. (Πράξεις 2:4, Απόδοση Ι. Θ. Κολιτσάρα· Λουκάς 2:25-27) Το άγιο πνεύμα ‘δινόταν’, ‘εκχυνόταν’ και ‘διανεμόταν’. (Λουκάς 11:13· Πράξεις 10:45· Εβραίους 2:4) Την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ., οι μαθητές έλαβαν ‘μέρος’ του πνεύματος του Θεού. (Πράξεις 2:17, ΜΝΚ) Οι Γραφές μιλάνε επίσης για άτομα που βαφτίζονται με άγιο πνεύμα και χρίονται μ’ αυτό.—Ματθαίος 3:11· Πράξεις 1:5· 10:38.

Στην πραγματικότητα, η Αγία Γραφή ποτέ δεν μιλάει για το άγιο πνεύμα με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο μιλάει για τον Θεό ή για τον Ιησού. Για παράδειγμα, στην Αγία Γραφή το άγιο πνεύμα δεν έχει προσωπικό όνομα.

Είναι αυτό μια ασήμαντη λεπτομέρεια; Όχι, γιατί τα ονόματα είναι σημαντικά στην Αγία Γραφή. Ο Θεός τόνισε τη σημασία του δικού του ονόματος όταν είπε: ‘Εγώ είμαι ο Ιεχωβά· τούτο είναι το όνομά μου· και δεν θέλω δώσει την δόξαν μου εις άλλον ουδέ την αίνεσίν μου εις τα γλυπτά’. (Ησαΐας 42:8) Η σημασία του ονόματος του Ιησού Χριστού τονίστηκε πριν από τη γέννησή του, όταν ένας άγγελος είπε στη Μαρία: «Θέλεις καλέσει το όνομα αυτού Ιησούν». (Λουκάς 1:31) Αν το όνομα του Πατέρα και το όνομα του Γιου είναι τόσο σημαντικά, γιατί το άγιο πνεύμα δεν έχει προσωπικό όνομα; Ασφαλώς, αυτή και μόνο η λεπτομέρεια θα έπρεπε να κάνει ένα άτομο να αναρωτηθεί αν το πνεύμα είναι πράγματι ίσο με τον Πατέρα και τον Γιο.

σημειώστε τι λέει σχετικά μ’ αυτό ο Καθολικός θεολόγος Έντμουντ Φόρτμαν στο βιβλίο The Triune God (Ο Τριαδικός Θεός): «Μολονότι το πνεύμα αυτό συχνά περιγράφεται με τρόπο που να δείχνει ότι είναι πρόσωπο, φαίνεται πολύ καθαρά ότι οι ιεροί συγγραφείς [των Εβραϊκών Γραφών] ποτέ δεν αντιλαμβάνονταν ούτε παρουσίαζαν αυτό το πνεύμα ως ένα ξεχωριστό πρόσωπο».

Στις Γραφές δεν είναι ασυνήθιστο να προσωποποιούνται διάφορα πράγματα. Λέγεται ότι η σοφία έχει παιδιά. (Λουκάς 7:35) Η αμαρτία και ο θάνατος αποκαλούνται βασιλιάδες. (Ρωμαίους 5:14, 21) Στο εδάφιο Γένεσις 4:7 η The New English Bible (Νέα Αγγλική Βίβλος) λέει: «Η αμαρτία είναι ένας δαίμονας που παραμονεύει στην πόρτα», προσωποποιώντας την αμαρτία σαν ένα πονηρό πνεύμα που παραμόνευε στην πόρτα του Κάιν. Αλλά, ασφαλώς, η αμαρτία δεν είναι ένα πνευματικό πρόσωπο· ούτε η προσωποποίηση του αγίου πνεύματος το κάνει ένα πνευματικό πρόσωπο.

Παρόμοια, στα εδάφια 1 Ιωάννου 5:6–8, όχι μόνο το πνεύμα αλλά «το ύδωρ και το αίμα» επίσης λέγεται ότι είναι ‘μάρτυρες’. Αλλά είναι ολοφάνερο ότι το νερό και το αίμα δεν είναι πρόσωπα, και ούτε το άγιο πνεύμα είναι πρόσωπο.

Σε αρμονία μ’ αυτό βρίσκεται η γενική χρήση του «αγίου πνεύματος» στην Αγία Γραφή μ’ έναν απρόσωπο τρόπο, όπως λόγου χάρη ο παραλληλισμός που γίνεται μεταξύ αυτού και του νερού και της φωτιάς. (Ματθαίος 3:11· Μάρκος 1:8) Οι άνθρωποι παροτρύνονται να γεμίζουν με άγιο πνεύμα και όχι με κρασί. (Εφεσίους 5:18) Λέγεται ότι οι άνθρωποι γεμίζουν με άγιο πνεύμα με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο γεμίζουν με ιδιότητες όπως η σοφία, η πίστη και η χαρά. (Πράξεις 6:3· 11:24· 13:52) Και στο εδάφιο 2 Κορινθίους 6:6 το άγιο πνεύμα περιλαμβάνεται μεταξύ πολλών ιδιοτήτων. Τέτοιου είδους εκφράσεις δεν θα ήταν τόσο κοινές αν το άγιο πνεύμα ήταν στην πραγματικότητα πρόσωπο.

Επίσης, μολονότι ορισμένα Γραφικά εδάφια λένε ότι το πνεύμα μιλάει, άλλα εδάφια δείχνουν ότι αυτό στην πραγματικότητα έγινε μέσω ανθρώπων ή αγγέλων. (Ματθαίος 10:19, 20· Πράξεις 4:24, 25· 28:25· Εβραίους 2:2) Η δράση του πνεύματος σε τέτοιες περιπτώσεις είναι παρόμοια μ’ εκείνη των ραδιοκυμάτων που μεταδίδουν μηνύματα από ένα άτομο σ’ ένα άλλο που βρίσκεται πολύ μακριά.

Το εδάφιο Ματθαίος 28:19 αναφέρεται στο ‘όνομα του αγίου πνεύματος’. Αλλά η λέξη «όνομα» στην ελληνική γλώσσα δεν έχει πάντοτε την έννοια ενός προσωπικού ονόματος. Όταν λέμε «εν ονόματι του νόμου», δεν αναφερόμαστε σ’ ένα πρόσωπο. Εννοούμε αυτό που αντιπροσωπεύει ο νόμος, την εξουσία του. Το σύγγραμμα Word Pictures in the New Testament (Λεκτικές Εικόνες της Καινής Διαθήκης) του Ρόμπερτσον, λέει: «Η λέξη (όνομα) χρησιμοποιείται εδώ με τον συνηθισμένο τρόπο που χρησιμοποιείται τόσο στη Μετάφραση των Εβδομήκοντα όσο και στους πάπυρους, για να αντιπροσωπεύσει τη δύναμη ή την εξουσία». Έτσι, το βάφτισμα ‘στο όνομα του αγίου πνεύματος’ αναγνωρίζει την εξουσία του πνεύματος, ότι προέρχεται από τον Θεό και ότι λειτουργεί κάτω από την κατεύθυνση του θεϊκού θελήματος.

Ο ΙΗΣΟΥΣ αναφέρθηκε στο άγιο πνεύμα ως ο «παράκλητος» και είπε ότι αυτός θα δίδασκε, θα καθοδηγούσε και θα μιλούσε. (Ιωάννης 14:16, 26· 16:13) Η πρωτότυπη αυτή ελληνική λέξη παράκλητος είναι αρσενικού γένους. Έτσι, όταν ο Ιησούς αναφερόταν στο τι θα έκανε αυτός ο παράκλητος, χρησιμοποίησε προσωπικές αντωνυμίες αρσενικού γένους. (Ιωάννης 16:7, 8) Από την άλλη πλευρά, όταν χρησιμοποιείται η πρωτότυπη ελληνική λέξη πνεύμα, που είναι ουδέτερου γένους, τότε κατάλληλα χρησιμοποιούνται προσωπικές αντωνυμίες ουδέτερου γένους.

Οι περισσότεροι Τριαδιστές μεταφραστές αποκρύπτουν αυτό το γεγονός, όπως παραδέχεται η Καθολική New American Bible (Νέα Αμερικανική Βίβλος) σχετικά με το εδάφιο Ιωάννης 14:17: «Η πρωτότυπη ελληνική λέξη ‘Πνεύμα’ είναι ουδέτερου γένους, και μολονότι στην αγγλική χρησιμοποιούμε προσωπικές αντωνυμίες (‘αυτός’, ‘αυτού’, ‘αυτόν’), τα περισσότερα ελληνικά χειρόγραφα χρησιμοποιούν την αντωνυμία ‘αυτό’».

Έτσι, όταν η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί προσωπικές αντωνυμίες αρσενικού γένους σε σχέση με τη λέξη παράκλητος στα εδάφια Ιωάννης 16:7, 8, αυτό το κάνει για να συμμορφωθεί με τους κανόνες της γραμματικής και όχι για να διατυπώσει κάποια δοξασία

Η New Catholic Encyclopedia (Νέα Καθολική Εγκυκλοπαίδεια): «Είναι φανερό πως η Π[αλαιά] Δ[ιαθήκη] δεν θεωρεί το πνεύμα του Θεού πρόσωπο . . . Το πνεύμα του Θεού είναι απλώς η δύναμη του Θεού. Αν μερικές φορές παριστάνεται ως κάτι ξέχωρο από τον Θεό, είναι γιατί η πνοή του Γιαχβέ δρα έξω απ’ αυτόν». Επίσης λέει: «Η πλειονότητα των εδαφίων της Κ[αινής] Δ[ιαθήκης] αποκαλύπτει ότι το πνεύμα του Θεού είναι κάτι και όχι κάποιος· αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στον παραλληλισμό που γίνεται μεταξύ του πνεύματος και της δύναμης του Θεού»

Οι Γραφές, παρουσιάζουν το πνεύμα του Θεού σε συμφραζόμενα που δείχνουν ότι βρίσκεται σε κίνηση, κάτι παρόμοιο με το ηλεκτρικό ρεύμα που ρέει από μια μπαταρία

Η Αγία Γραφή μερικές φορές λέει ότι το άγιο πνεύμα επιτελεί κάποιο έργο ή ότι βρίσκεται σε διαφορετικό σημείο από τον Θεό. (Ματθαίος 28:19, 20· Λουκάς 3:21, 22· Πράξεις 8:39· 13:4· 15:28, 29) Μερικοί που έχουν διαβάσει αυτές τις περικοπές συμπεραίνουν ότι το άγιο πνεύμα έχει τη δική του ταυτότητα ξέχωρα από τον Θεό. Γιατί χρησιμοποιούνται αυτές οι εκφράσεις στις Γραφές; Είναι το άγιο πνεύμα μια οντότητα ξεχωριστή από τον Θεό;

Το επίπεδο ύπαρξης του Παντοδύναμου Θεού είναι τελείως διαφορετικό από αυτό της υλικής του δημιουργίας. Αυτός είναι πνεύμα, αόρατο στις περιορισμένες αισθήσεις μας. (Ιωάννης 4:24) Η Αγία Γραφή λέει ότι ο Ιεχωβά Θεός κατοικεί στους ουρανούς και ότι από εκεί ατενίζει την ανθρωπότητα. (Ψαλμός 33:13, 14) Αυτό είναι κατανοητό. Ο Δημιουργός πρέπει να είναι μεγαλύτερος από τα στοιχεία με τα οποία εργάζεται. Είναι ο κυρίαρχός τους, τα κατευθύνει, τους δίνει μορφή και τα ελέγχει.—Γένεση 1:1.

Από την αόρατη κατοικία του, ο Θεός μπορεί να κάνει να συμβούν πράγματα οποτεδήποτε και οπουδήποτε. Επομένως, δεν χρειάζεται να βρίσκεται εκεί όπου λειτουργεί η ενεργός δύναμή του. Μπορεί να στείλει το πνεύμα του για να επιτελέσει κάποιο έργο. (Ψαλμός 104:30) Αυτό μπορούν εύκολα να το κατανοήσουν οι άνθρωποι στους σύγχρονους καιρούς οι οποίοι χειρίζονται οικιακές συσκευές μέσω ασύρματου τηλεχειριστηρίου. (Γένεση 1:2)


Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, ο Θεός δεν είναι πανταχού παρών. Απεναντίας, κατοικεί στο πνευματικό βασίλειο, σε “σταθερό τόπο κατοίκησης”, δηλαδή διαμονής. (1 Βασιλέων 8:39· 2 Χρονικών 6:39) Οι Γραφές αναφέρονται επίσης σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο όπου ζει ο Θεός και έχει το «θρόνο» του. (1 Βασιλέων 22:19· Ησαΐας 6:1· Δανιήλ 7:9· Αποκάλυψη 4:1-3) Ωστόσο, από το «σταθερό τόπο της κατοίκησής του», μπορεί να χρησιμοποιεί την ενεργό δύναμή του για να φτάνει σε κάθε γωνιά τόσο του πνευματικού όσο και του υλικού βασιλείου.—Ψαλμός 139:7.

Το 1879, ο λόγιος της Αγίας Γραφής Τσαρλς Λ. Άιβς περιέγραψε κατάλληλα την ικανότητα που έχει ο Θεός να ασκεί τη δύναμή του από κάποια συγκεκριμένη τοποθεσία, γράφοντας τα εξής: «Για παράδειγμα, λέμε: “Άνοιξε τα παραθυρόφυλλα για να μπει ο ήλιος στο δωμάτιο”. Δεν εννοούμε τον πραγματικό, κατά γράμμα ήλιο αλλά τις ακτίνες του ήλιου, οι οποίες προέρχονται από τον ήλιο». Παρόμοια, ο Θεός δεν έχει ανάγκη να ταξιδεύει στις τοποθεσίες όπου σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την ενεργό του δύναμη. Απλώς χρησιμοποιεί το άγιο πνεύμα του, το οποίο μπορεί να φτάσει στα πέρατα της δημιουργίας. Κατανοώντας τι είναι στην πραγματικότητα το άγιο πνεύμα—η ισχυρή ενεργός δύναμη του Θεού—θα μπορείτε να έχετε την πεποίθηση ότι ο Ιεχωβά θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις του.αυτό ή εκείνο, στην ουσία λέει ότι η δύναμη του Θεού εκπορεύτηκε ή
ασκήθηκε από τον ίδιο σε πρόσωπα ή πράγματα για να επιτελεστεί το θέλημά του.

έχω και άλλα...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

γιαπετ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5009 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 00:34:13  Εμφάνιση Προφίλ
τρεχα....

quote:
Αν τώρα θες και περισσότερες λεπτομέρειες,
μπορούμε να το κάνουμε κι αυτό…

Αν δε σου είναι κόπος...


ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 00:38:03  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2
-Αν δεν καθοριζόντουσαν τα 4 Ευαγγέλια που όπως έγραψα ήσαν του 1ου μ.Χ αιώνα ποια θα καθοριζόντουσαν?
-Έγραψες γιαπετ ότι η Σύνοδος έγινε για να αποριφθούν 65 ευαγγέλια και να καθοριστούν μόνο 4. Σε αυτό σου απάντησα αν κάνεις τη νήσσα δε φταίω εγώ!

γιαπετ:<<Φίλε elo, κατά την πρώτη οικουμενική σύνοδο το 325 μαχχ. προεδρεύοντος του Κωνσταντίνου, που μόλις είχε ξεκάνει την οικογένειά του και παρουσία 318 συνοδικών «υπηρετών του Αβραάμ», επέλεξαν τα 4 ευαγγέλια, απ’ τα περίπου 65 (αν δεν απατώμαι), που υπήρχαν>>

Σου αρέσουν οι επαναλήψεις.........
-Η Καινή Διαθήκη ολοκληρώθηκε, ή ουσιαστικά ολοκληρώθηκε, το 100 μ.Χ., ενώ η πλειοψηφία των κειμένων είχε έρθει στην ύπαρξη είκοσι ή σαράντα χρόνια πριν από τότε. Η πλειοψηφία των σύγχρονων λόγιων τοποθετεί χρονολογικά τα τέσσερα Ευαγγέλια ως εξής: Κατά Ματθαίο 85-90 περίπου, κατά Μάρκο 65 περίπου, κατά Λουκά 80-85 περίπου και κατά Ιωάννη 90-100 περίπου μ.χ. http://www.egolpio.com/SUBS/APOLOGHTIKA_sub.htm
-Από τότε αυτά είχαν ως Ευαγγέλια στις διάφορες μυστικές συνάξεις τους στα χρόνια των διώξεων και αργότερα μετά των 3ο αιώνα όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι διάφορες αιρέσεις και ο Χριστιανισμός είχε γίνει κύρια Θρησκεία, με τις οικουμενικές συνόδους εξεταζόντουσαν με λεπτομέρεια όλες οι θρησκευτικές διαφωνίες , όλες οι εκδοχές-απόψεις και όλα τα στοιχεία και κατόπιν παίρνονταν οριστικές αποφάσεις.


-Αν θες να βοηθήσεις αδιάβαστε να μεταφέρεις αυτά που δεν καθορίστικαν ως Ευαγγέλια! τους τίτλους των Ευαγγελίων δηλαδή αλλά και τους συγγραφείς.

-Και που σαι, σου ζήτησα μετάφραση αν θυμάμαι καλά! κάπου αλλού! όχι εδώ.

Υ.Γ. για σένα γιαπετ!

quote:
γιαπετ:
Δηλαδή ευρωπαίε, μου λες ότι δεν όρισε κανείς ποτέ ποιά ευαγγέλια θα είναι τα κανονικά και ποιά θα είναι τα λεγόμενα "απόκρυφα";

-Άλλο είχες πει ότι στην Α΄οικουμενική σύνοδο απερίφθηκαν 65 ευαγγέλια και δέχτηκαν μόνο 4. Μην προσπαθείς να μπαλώσεις τα πράγματα.

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 01:28:16  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2

-Kατά Ματθ κεφ. Κη' στοιχ.19 <<Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.>>

-Κατά Μάρκου κεφ. Α΄στοιχ.9-11<<Και εγένετο εν εκείνας ταις ημέραις ήλθεν ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη υπό Ιωάννου εις τον Ιορδάνην. Ξαι ευθέως ναβαίνων από του ύδατος είδε σχιζόμενους τους ουρανούς και το Πνεύμα ως Περιστεράν καταβαίνον επ΄αυτόν. Και φωνή εγένετο εκ των ουρανών συ εί ο Υιός μου ο αγαπητός εν σοι ηυδοκίσα. >>

Kαι τους τρεις μαζί επικαλείται δε σε υποψιάζει αυτό?

κατά Μάρκον κεφ.γ' 29...ός δ' αν βλασθημήση εις το Πνεύμα το Άγιον, ουκ έχει άφεσιν εις τον αιώνα, αλλ' ένοχος έστιν αιωνίου κρίσεως.

Ο Θεός δεν είναι φυσικό πρόσωπο για να έχει όνομα! ο Ιησούς είχε γιατί γεννήθηκε και ήρθε ως άνθρωπος πρώτα! και έφυγε ως Θεός μετά! Αν είχε έρθει απευθείας ουρανοκατέβατος τότε να ισχυριζόσουνα τα σχετικά με το όνομα. Δηλαδή αν το Άγιο Πνεύμα το λέγαν Μπάμπη! θα το αποδεχόσουν?..........

-Τόσο ανυποψίαστος είσαι ποια?


Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

elo
Συντονιστής

Greece
3417 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 01:43:41  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους elo
quote:
europaios2 Αν ναι! δώσε την πληροφορία να την αξιολογήσουμε, αν όχι......να είσαι ποιο προσεκτικός!.......

Έναν μικρό πρόλογο φίλε ευρωπαίε...

Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνει ο χριστιανισμός, ήτανε μέσω των κειμένων της Π. Διαθήκης να αποδείξει ότι ο Χριστός ήτανε ο Μεσσίας που περιμένανε .

Τους πρώτους που έπρεπε να πείσει, ήτανε αυτούς για τους οποίους ήρθε….αυτούς που ανήκανε στο εβραϊκό θρήσκευμα .
Έτσι έπρεπε επιλεκτικά να γραφούν κομμάτια της Π. Διαθήκης που να απεδείκνυαν τον μεσσιανιστικό χαρακτήρα της έλευσης του Χριστού (π.χ. επιλεγμένα κομμάτια από το βιβλίο του Ενώχ)κλπ .

Βέβαια το ότι η Π. Διαθήκη δεν ήταν ότι καλύτερο για την ανάπτυξη του χριστιανισμού, δεν είναι μια καινούργια διαπίστωση, το γνωρίζουμε και από αναφορές, από τους πρώτους πατέρες της Εκκλησίας, ότι η παλαιά διαθήκη ( και όχι μόνο) είναι αποτέλεσμα λογοκριτικών περικοπών και διορθώσεων .

Βλέπε Ωριγένη – « Υπόμνημα εις Ματθαίον P.G. 13, 671A» που αναφέρετε «…..ότι τόλμησαν εσκεμμένα, εκ του πονηρού, να διορθώσουν τα γραφόμενα …σύμφωνα με την δική τους άποψη .»

Ψάξε λίγο καλύτερα και θα δεις πόσες .. «χιλιάδες» χειρόγραφα της Αγ. Γραφής έχουν βρεθεί και πόσα έχουν συμπεριληφθεί μέσα και δεύτερον πόσες διαφορετικές μεταξύ τους, μεταφράσεις κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης υπήρχαν εκείνη την εποχή….


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
γιαπετ
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
5009 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 01:44:22  Εμφάνιση Προφίλ
ευρωπαίε, "υπήρχαν" πολλά κείμενα (ευαγγέλια) που αφορούσαν απόψεις και αφηγήσεις των μαθητών του χριστού για τον ίδιο.

Για παράδειγμα ο Μάρκος είχε γράψει, πλην του κανονικού, άλλο ένα ή δύο, επίσης υπάρχει το πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, το δεύτερο (απόκρυφο) του Ιωάννη, ένα ή δύο ευαγγέλια της παιδικής ηλικίας του χριστού, το ευαγγέλιο του Θωμά, του Ιούδα και πολλά άλλα.

Φρόντισε να μάθεις γι' αυτά, στη δική σου πίστη αφορούν...

Προσωπικά τα θεωρώ όλα παραμύθια, απλά αναφέρομαι σ' αυτά (κανονικά και μη), μόνο επειδή είναι οι μόνες "πηγές" οι οποίες αναφέρονται στον χριστό των ευαγγελίων και προς χάριν του διαλόγου.


ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 08:48:40  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos
τρεχα.

Ιωαννης 14:25: "Όσο έμενα μαζί σας, σας είπα αυτά τα πράγματα. 26 Αλλά ο βοηθός, το άγιο πνεύμα, το οποίο θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα επαναφέρει στη μνήμη σας όλα όσα σας είπα."

ο Πατερας 'στελνει' το αγιο πνευμα,
εφοσον το αγιο πνευμα 'στελνεται' οι διδαχες του επισης δεν ειναι δικες του, αλλα 'μεταφερει' λογια του Πατερα.

δες
Ιωηλ 2:28 "Και έπειτα από αυτό, θα εκχύσω το πνεύμα μου πάνω σε κάθε είδους σάρκα, και οι γιοι σας και οι κόρες σας θα προφητεύσουν. Οι γέροντές σας θα ονειρευτούν όνειρα. Οι νεαροί σας θα δουν οράματα. 29 Ακόμη και πάνω στους υπηρέτες και πάνω στις υπηρέτριες, εκείνες τις ημέρες, θα εκχύσω το πνεύμα μου."

ωστε το πνευμα το 'χρησιμοποιει' ο Πατερας!
πως θα μπορουσε να το κανει αυτο αν το αγιο πνευμα ηταν κατι ισαξιο, και ισοδυναμο του;
και γιατι δεν αναφερεται πουθενα οτι μπορει να συμβαινει και το αντιθετο;
οτι δηλαδη σε καποιες περιπτωσεις το αγιο πνευμα 'αποστελλει' τον Πατερα;
αν συνεβαινε αυτο δεν ηταν πιο ισσοροπημενα τα πραγματα σε σχεση με την ιση δυναμη και θεοτητα τους καθενος;


τα αντιστοιχα εδαφια στα αλλα ευαγγελια λενε:
Λουκας 24:49: "Και δείτε! εγώ σας αποστέλλω αυτό που υποσχέθηκε ο Πατέρας μου. Εσείς, όμως, μείνετε στην πόλη μέχρι να ντυθείτε με δύναμη από τα ύψη."

ποιος 'αποστελλει' το αγιο πνευμα; ο Ιησους, αλλα παλι ολα εξαρτωνται απο τον Πατερα, ο Οποιος 'υποσχεθηκε'
σημειωσε τη λεξη 'δυναμι' με την οποια θα 'ντυνονταν' οι μαθητες.

δεν δηλωνεται ξεκαθαρα και αξιοκρατικα εδω, οτι ο Πατερας ειναι υπερανω, ο Ιησους μετα, και το αγιο πνευμα ειναι κατι που οι δυο τους μπορουν να το χρησιμοποιουν;

Ιωαννης 15:26: "Όταν έρθει ο βοηθός τον οποίο θα σας στείλω από τον Πατέρα, το πνεύμα της αλήθειας, το οποίο προέρχεται από τον Πατέρα, εκείνος θα δώσει μαρτυρία για εμένα·"

επιβαιβαιωσει οτι ο Ιησους παιρνει το πνευμα απο τον Πατερα, και το στελνει στους μαθητες,
το πνευμα δεν ονομαζεται θεος, ονομαζεται απλα 'βοηθος' και 'προερχεται' απο τον Πατερα. Δεν ειναι αυτονομο λοιπον.
δες
Πραξεις 2:4 "και γέμισαν όλοι άγιο πνεύμα και άρχισαν να μιλούν διάφορες γλώσσες, όπως το πνεύμα τούς αξίωνε να λένε."
οι μαθητες την ημερα της Πεντηκοστης 'γεμισαν' με αγιο πνευμα!

Ιωαννης 16:13: "Ωστόσο, όταν έρθει εκείνος, το πνεύμα της αλήθειας, θα σας οδηγήσει σε όλη την αλήθεια, γιατί δεν θα μιλήσει από δική του παρόρμηση, αλλά θα πει αυτά που ακούει και θα διακηρύξει σε εσάς τα πράγματα που πρόκειται να έρθουν"

και παλι το αγιο πνευμα δεν λεει 'δικα του' πραγματα, αλλα ειναι κατευθυνομενο.
τι περιεργο και παλι!
το τριτο ισο προσωπο της Τριαδας, παρουσιαζεται ξεκαθαρα, ως υποδεεστερο , και ανευ προσωπικης αποψεως!!
και

1 Ιωαννη 2:27: "Και όσο για εσάς, το χρίσμα που λάβατε από αυτόν (Ιησου) παραμένει σε εσάς και δεν έχετε ανάγκη να σας διδάσκει κανείς· αλλά, όπως το χρίσμα από αυτόν σας διδάσκει σχετικά με όλα τα πράγματα και είναι αληθινό και δεν είναι ψέμα, και όπως σας δίδαξε, εσείς να παραμένετε σε ενότητα με αυτόν (Ιησου)"

εδω δεν αναφερεται καν το αγιο πνευμα.
για το ιδιο ζητημα ο Ιωαννης μας παραπεμπει στον Ιησου, και κατ΄επεκταση στον Πατερα
το αγιο πνευμα ως μη αυτονομο, δεν αναγραφεται καν.
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

trexagireve
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


13021 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 09:37:37  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους trexagireve
Φίλε και πλανεμένε Eidos, οι θεοί που ανά την ιστορία λάτρευαν τα έθνη, ήταν συνήθως "φυσικοί" θεοί. Ζούσαν και ενεργούσαν μόνο μέσα στο κτιστό (για εμάς τους Χριστιανούς) σύμπαν. Οι θεοί αυτοί, εξαρτώντο από το χώρο και το χρόνο. Δεν ήταν άπειροι, αλλά πεπερασμένοι. Για παράδειγμα, η Αφροδίτη, θεά τών αρχαίων Ελλήνων, πίστευαν ότι ήταν όμορφη, συνεπώς είχε σχήμα, και μάλιστα ανθρώπινο. Δεν ήταν παντογνώστες όλοι οι θεοί τους, παρά μόνο ο Δίας, ο οποίος όμως είχε αρχή, και είχε γεννηθεί εν χρόνω από τον Κρόνο. Έπρεπε όλοι τους να τρώνε αμβροσία, και να πίνουν νέκταρ. Είχαν λοιπόν φυσικές ανάγκες. Ένα άλλο παράδειγμα φυσικού θεού, σε έναν κατ' απομίμησιν ΄΄χριστιανικό΄΄ χώρο, είναι ο θεός τής οργάνωσης που αυτοαποκαλείται: ΄΄Μάρτυρες τού Ιεχωβά΄΄, ο δικός σας θεός…. Αυτός, αν και υποστηρίζεται ότι έχει το όνομα και τις ιδιότητες τού Θεού τών Χριστιανών, ουσιαστικά είναι ένας θεός με εντελώς διαφορετικές ιδιότητες.
Για παράδειγμα, διαβάζουμε τα εξής στο βιβλίο αυτής τής οργάνωσης «Σκοπιά»: ΄΄Μπορείτε να ζείτε για πάντα στον παράδεισο στη γη΄΄ σελ. 36,37: "Όπως καταλαβαίνουμε, εκεί που υπάρχει νοημοσύνη, υπάρχει και διάνοια. Και ξέρουμε, ότι εκεί που υπάρχει διάνοια, υπάρχει εγκέφαλος σ' ένα σώμα συγκεκριμένου σχήματος... Επειδή ο θεός είναι ένα πρόσωπο με πνευματικό σώμα, κάπου πρέπει να μένει... ζει σε ορισμένο τόπο στον ουρανό... Για να δημιουργήσει αυτά τα πράγματα, ο θεός δεν χρειάστηκε να είναι σωματικά παρών. Μπορεί να εξαποστείλει το πνεύμα του, την ενεργό δύναμή του, και να κάνει ό,τι θέλει, ακόμη κι όταν βρίσκεται πολύ μακρυά".
Για κάποιον που δεν ξέρει, ίσως αυτά τα παραπάνω φανούν με μια πρώτη ανάγνωση λογικά. Και αυτό, επειδή προσεγγίζουν το Θεό ΄΄από κάτω προς τα πάνω΄΄, με βάση την ανθρώπινη υλιστική εμπειρία. Με λίγη σκέψη όμως, φαίνεται καθαρά η ανοησία αυτών τών σκέψεων. Παρατηρούμε ότι ο θεός αυτής τής αίρεσης, εξαρτάται από το χώρο και το χρόνο για να υπάρξει. Ο θεός αυτός, τής εταιρίας Σκοπιά, περιορίζεται από το χώρο, επειδή ΄΄κάπου πρέπει να μένει΄΄ (!!!), σε συγκεκριμμένο τόπο, όπως τα υλικά πλάσματα. Χρειάζεται το χώρο για την ύπαρξή του, επειδή το σώμα του δεν είναι άπειρο, αλλά πεπερασμένου σχήματος. Είναι ένας θεός περιορισμένος σε συγκεκριμμένο όγκο. Ο ίδιος αυτός φανταστικός θεός, περιορίζεται και στο χρόνο, επειδή σκέφτεται με έναν εγκέφαλο, όπως ο ανθρώπινος. Η σκέψη όπως την ξέρουμε από τα υλικά όντα, (τα οποία επικαλείται ως παράδειγμα η Σκοπιά), απαιτεί την ύπαρξη τού χρόνου. Κάθε σκέψη, αρχίζει με κάποια δεδομένα στο παρελθόν, τα επεξεργάζεται, και τελειώνει σε κάποια μετέπειτα χρονική στιγμή με κάποιο συμπέρασμα. Είναι σαφές, ότι ένας θεός που η σκέψη του εξαρτάται από τη λειτουργία ενός εγκεφάλου στο χρόνο, έχει ανάγκη από το χρόνο για να υπάρξει. Ζει μέσα στο χρόνο, και με τη βοήθεια τού χρόνου σκέπτεται. Αν πάλι ο θεός τους χρειάζεται να σκέφτεται, δεν είναι παντογνώστης! Αν ο Θεός είναι παντογνώστης, δεν χρειάζεται να σκεφτεί τίποτα, γιατί όλα τα ξέρει!
Κατόπιν τών παρακάτω, εξάγεται ότι ο θεός τής Σκοπιάς, δεν είναι η πρώτη ύπαρξη, αλλά υπήρχε πάντα μέσα στο χρόνο και το χώρο, μαζί με το χρόνο και το χώρο, άρα δεν μπορεί να είναι ο δημιουργός τού χρόνου και τού χώρου.
Ο υπερφυσικός Θεός τών Χριστιανών
Αντιθέτως, οι Χριστιανοί δεν επιχειρούν να ερμηνεύσουν το Θεό με βάση τις υλικές τους εμπειρίες, για εγκεφάλους και σώματα. Ξεκινούν ΄΄από πάνω προς τα κάτω΄΄, δηλαδή με βάση τη δική Του αποκάλυψη, ως ένα ον ελεύθερο να αποκαλύπτεται σε όποιον Αυτός θέλει, και στο βαθμό που Αυτός θέλει. Δεν είναι δηλαδή ο Θεός ένα αντικείμενο μελέτης, που μπορούμε να το εξετάσουμε. Γνωρίζουμε γι' Αυτόν, μόνο ό,τι Αυτός μας απεκάλυψε, και στο βαθμό που το απεκάλυψε, όσο μπορούμε να το κατανοήσουμε με τις φτωχές μας εμπειρίες, που είναι εντελώς ξένες προς τη δική Του υπέρλογη ύπαρξη.
Σε αντιπαράθεση λοιπόν με τα παραπάνω παραδείγματα τών εξωχριστιανικών θεών, θα τολμήσουμε τώρα μια περιληπτική προσέγγιση, ώστε να δούμε την ανωτερότητα τής δικής Του αποκάλυψης. Οι Χριστιανοί, γνωρίζουμε καλά από τη θεία αποκάλυψη τού Θεού προς την Εκκλησία, ότι ο Θεός δημιούργησε ΄΄τα πάντα΄΄. (Ψαλμός 33/λγ΄ 6 - 9. Α΄ Κορινθίους 8/η΄ 6). Μέσα στα ΄΄πάντα΄΄ όμως, συμπεριλαμβάνεται ο χώρος και ο χρόνος. Αν ο Θεός ζούσε μέσα στο χώρο και στο χρόνο, όχι μόνο δε θα ήταν η πρώτη αιτία τών πάντων, αλλά στην πραγματικότητα, θα ήταν αποτέλεσμα τής ύπαρξης τού χώρου και τού χρόνου.
Ο Αυγουστίνος, (354 - 430 μ.Χ.), ακολουθώντας στο σημείο αυτό την προ αυτού παράδοση τής Εκκλησίας, απέρριπτε την ιδέα ότι ο Θεός υπήρχε μέσα σε άπειρο χρόνο και κάποτε σκέφτηκε ή αποφάσισε να δημιουργήσει το σύμπαν. Έγραφε, ότι ΄΄ο κόσμος και ο χρόνος, δημιουργήθηκαν την ίδια στιγμή. Ο κόσμος έγινε όχι σε κάποια στιγμή τού χρόνου, αλλά ταυτόχρονα με το χρόνο΄΄.
Μόλις στον 20ό αιώνα οι επιστήμονες μπόρεσαν να βρουν στοιχεία για την ταυτόχρονη δημιουργία τού χρόνου, τού χώρου και τής ύλης.
Ίσως κάποιος εδώ να ρωτήσει: ΄΄Μα αν ο χρόνος είχε κάποτε μία αρχή, τι υπήρχε πριν από το χρόνο;΄΄
Η ερώτηση αυτή όμως, δεν έχει κανένα νόημα. ΠΡΙΝ από το χρόνο, δεν υπήρχε ΄΄πριν΄΄. Αυτή η ερώτηση, μοιάζει με το ερώτημα πολλών αθεϊστών, που ρωτούν: ΄΄Αν ο Θεός έφτιαξε τα πάντα, το Θεό ποιος τον έφτιαξε;΄΄
Τα παραπάνω ερωτήματα, έχουν αξία μόνο όταν ασχολούνται με ένα φυσικό θεό, που ΄΄ζει΄΄ στο χρόνο. Όταν όμως πρόκειται για τον Θεό τών Χριστιανών, που δεν είναι στο χώρο και στο χρόνο, είναι εντελώς άτοπα. Ο Θεός που έφτιαξε το χρόνο, δεν είναι δυνατόν να έχει αρχή. Για να δημιούργησε κάποιος το Θεό, πρέπει να είχε νόημα η λέξη: ΄΄αρχή΄΄, χωρίς την ύπαρξη τού χρόνου. Όμως λέξεις όπως ΄΄αρχή΄΄, ΄΄τέλος΄΄, ΄΄πριν΄΄, ΄΄διάρκεια΄΄, κλπ, καθώς και όλα τα ρήματα που αναφέρονται σε χρόνους, δεν έχουν κανένα νόημα στην άχρονη κατάσταση τού Θεού.
Η Αγία Γραφή, ως μέρος τής αποκάλυψης τού Θεού σ' εμάς, πολύ κατάλληλα ονομάζει τον ίδιο το Θεό: ΄΄αρχή΄΄, εφ' όσον απ' αυτόν απέκτησε έννοια η λέξη: ΄΄αρχή΄΄, και ο χρόνος ύπαρξη. (Αποκάλυψις 22/κβ΄ 13). Με το να ρωτάει κάποιος: ΄΄Ποιος έφτιαξε το Θεό (φυσικά πριν φτιάξει Αυτός το χρόνο)΄΄, είναι σαν να ρωτάει: ΄΄Ποιος έγραψε κάτι, πριν ανακαλυφθεί το γράψιμο;΄΄
΄΄Μα αν ο Θεός έφτιαξε το χώρο και το χρόνο, τότε πού βρισκόταν, και πού βρίσκεται τώρα;΄΄
Σε τέτοια ερωτήματα εντελώς άγνωστα και ακατανόητα για τις υλικές εμπειρίες μας, η καλύτερη απάντηση είναι: ΄΄δεν γνωρίζουμε΄΄. Ό,τι κι αν λέγαμε, θα μοιάζαμε με έναν εκ γεννετής τυφλό, που προσπαθεί να περιγράψει το κόκκινο χρώμα σε κάποιον όμοιό του, χωρίς να το έχει δει ο ίδιος ποτέ. Αν τολμήσουμε να δώσουμε μια απάντηση με βάση την περιορισμένη ανθρώπινη εμπειρία μας, πιθανότατα θα καταντήσουμε σε κάποια βλάσφημη και υποβιβαστική για το Θεό περιγραφή, σαν αυτή τής εταιρίας Σκοπιά που αναφέραμε πριν. Η Αγία Γραφή, απαντάει απλά: ΄΄Ο Θεός είναι στους ουρανούς΄΄, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. (Α΄ Βασιλέων 8/η΄ 43). (Δες επίσης τη μελέτη τής ιδίας σειράς, με θέμα: "Όυρανός και γη στην Αγία Γραφή"). Ένα είναι βέβαιο: Πως ακόμα κι αν είχαμε την άμεση αποκάλυψη τού Θεού, ακόμα κι αν βλέπαμε ΄΄τους ουρανούς΄΄ όπως ο απόστολος Παύλος, πάλι δεν θα υπήρχε τρόπος να περιγράψουμε αυτά που είδαμε και θα λέγαμε απλά όπως ο απόστολος Παύλος: ΄΄Είναι πράγματα ανέκφραστα΄΄. (Β΄ Κορινθίους 12/ιβ΄ 2 - 4).
Η ΄΄από πάνω προς τα κάτω΄΄ ερμηνεία τών Χριστιανών, δέχεται τη θεία αποκάλυψη σε ανθρώπινο κατανοητό λόγο, και δεν τον ερμηνεύει με βάση την ανθρώπινη εμπειρία, αλλά εξετάζει πρώτα ΄΄τι αρμόζει΄΄ στο Θεό, για να αποφανθεί τι σημαίνουν τα αποκαλυμένα λόγια. Όταν για παράδειγμα η Αγία Γραφή μας λέει πως ο Θεός ΄΄κάθεται σ' έναν ψηλό θρόνο΄΄, (Ησαϊας 6/ς΄ 1), ή ότι έχει ΄΄άσπρα μαλλιά΄΄, (Δανιήλ 7/ζ΄ 9), ή ότι εκπέμπει φως, (Αποκάλυψις 22/κβ΄ 5), ή ότι μοιάζει με πολύτιμο λίθο, (Αποκάλυψις 4/δ΄ 2), δε σημαίνει ότι κουράζεται και χρειάζεται να καθήσει, ούτε ότι έχει ένα κεφάλι και φοράει κορώνα, ούτε ότι είναι γέρος, ούτε ότι φωσφορίζει, ούτε ότι μοιάζει με κάτι υλικό. Αντίστοιχα, όταν παρουσιάζεται ως ΄΄αγάπη΄΄, (Α΄ Ιωάννου 4/δ΄ 16), ο Χριστιανός ερμηνευτής καταλαβαίνει πως αυτός είναι ο καταλληλότερος τρόπος για να παρουσιαστεί η ανωτερότητα τής καλοσύνης και τής αγάπης Του.
Ο Θεός δεν είναι άνθρωπος, δεν είναι καν ύλη. Ολόκληρος ο υλικός κόσμος, είναι δικό Του δημιούργημα. Μαθαίνουμε στην Αγία Γραφή, πως κανείς και τίποτα και δεν τού μοιάζει. (Ησαϊας 46/μς΄ 4,5,9,10. 45/με΄ 6,7). Επειδή λοιπόν είναι αδύνατον να περιγράψουμε κάποιον που δεν είδαμε, και πολύ περισσότερο κάποιον που δεν μοιάζει με τίποτα απ' όσα ξέρουμε, είναι σωστότερο να μιλάμε γι' αυτόν με προσοχή.
Συνήθως, για το Θεό έχουμε την αποκάλυψη τού ΄΄Τι είναι΄΄ και ΄΄Ποιος είναι΄΄, αλλά όχι τού ΄΄Πώς είναι΄΄.
Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, είπε στους μαθητές του: ΄΄Αν σας είπα τα επίγεια και δεν πιστεύετε, πώς θα πιστέψετε τα επουράνια αν σας τα πω;΄΄ (Ιωάννης 3/γ΄ 12). Έτσι η Χριστιανική θεολογία, προτιμάει να λέει όχι τι είναι ο Θεός, αλλά τι ΔΕΝ είναι!
Ο Θεός λοιπόν, δεν περιορίζεται στο χώρο και στο χρόνο. Είναι παντού, και υπάρχει πάντα! Δεν έχει κανενός είδους σώμα, το οποίο θα χρειαζόταν χώρο. Δε σκέφτεται, γιατί τα ξέρει όλα. Δε μοιάζει με τίποτα απ' όσα ξέρουμε. Είναι ο Δημιουργός τού χώρου, τού χρόνου, και κάθε άλλου υπαρκτού. Είναι ο μόνος αληθινός Θεός, στον οποίο μόνο ανήκει η λατρεία μας.
Η κακότητα τών αιρετικών και τών βλασφήμων, μας αναγκάζει να κάνουμε πράγματα μη επιτρεπτά, να ανεβαίνουμε κορυφές άφθαστες, να μιλάμε για πράγματα άρρητα, να επιχειρούμε εξηγήσεις απαγορευμένες.
Θα έπρεπε να αρκεί να εκπληρώνουμε με μόνη την πίστη ό,τι ορίζεται, να λατρεύουμε δηλαδή τον Πατέρα, να τιμούμε τον Υιό και να είμαστε γεμάτοι από το Άγιο Πνεύμα. Αλλά νά που είμαστε αναγκασμένοι να ταιριάζουμε τον ταπεινό μας λόγο στο πιο άρρητο μυστήριο. Το λάθος τού άλλου μας ρίχνει κι εμάς τους ίδιους στο λάθος να εκθέτουμε στην τύχη με γλώσσα ανθρώπινη τα μυστήρια που έπρεπε να τα περικλείουμε μέσα στη θρησκεία τής ψυχής μας. (Ιλάριος).
Όσο για το πρόσωπο του Αγίου Πνεύματος, υπάρχουν πλείστες αναφορές όπως και του Χριστού, που βρίσκεται στα δεξιά του Πατρός, άρα τουλάχιστον είναι δίπλα του…
Έτσι λοιπόν: Στο βιβλίο τους με τον ατυχή τίτλο: "Πώς να συζητάτε λογικά από τις Γραφές", στη σελίδα 395, γράφουν: "Οι Άγιες Γραφές μας λένε το προσωπικό όνομα τού Πατέρα - Ιεχωβά. Μας πληροφορούν ότι ο Γιος είναι ο Ιησούς Χριστός. Αλλά πουθενά μέσα στις Γραφές δεν υπάρχει προσωπικό όνομα που να εφαρμόζεται στο Άγιο Πνεύμα".
Κατ' αρχήν, το Γιαχβέ (κι όχι Ιεχωβά), όπως δείξαμε ήδη σε άλλες μελέτες, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΝΟΜΑ, αλλά ΟΝΟΜΑ ΟΥΣΙΑΣ. Εκεί ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί να δει ότι και τα τρία πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος έχουν το ίδιο όνομα "Γιαχβέ". Όπως μπορεί να δει κάποιος και στο Ματθαίος 28/κη΄ 19: "...βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα τού Πατρός και τού Υιού και τού Αγίου Πνεύματος..." Το εδάφιο αυτό, δεν λέει "εις τα ονόματα". Λέει: "εις ΤΟ ΟΝΟΜΑ". Λέει ότι και ο Πατέρας, και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, έχουν ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΟΝΟΜΑ. Και το όνομα αυτό είναι το όνομα τής ουσίας τους, "Γιαχβέ". Όμως το ίδιο εδάφιο, μας αποκαλύπτει και τα 3 ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ονόματα τών τριών προσώπων: Πατέρας, Υιός, και Άγιο Πνεύμα. Μα τόση τύφλωση; Κανείς δεν τα βλέπει αυτά στην οργάνωση τής Σκοπιάς; Το Ιησούς Χριστός, είναι το όνομα τού Χριστού, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΤΟΥ. Ως Θεός όμως, λεγόταν: "Υιός" και "Λόγος" (π.χ. Αποκάλυψις 19/ιθ΄ 13). Και μην πει κανείς ότι αυτά είναι τίτλοι. Στα Ελληνικά λέμε: "όνομα Ουσιαστικό". Και τα Ουσιαστικά είναι ΟΝΟΜΑΤΑ. Δεν μπορεί κανείς ξενόγλωσσος αιρετικός τού Μπρούκλυν να μας διαστρέψει τη γραμματική τής γλώσσας μας για να στηρίξει τις ψεύτικες διδασκαλίες του. Αυτά μπορεί να τα λέει σε άλλες χώρες που δεν ξέρουν Ελληνικά. Όχι όμως στην Ελλάδα.
Μήπως όμως κάποιος "Μάρτυρας", (για να αποφύγει ότι στον Ματθαίο που παραθέσαμε μιλάει για το κοινό όνομα Γιαχβέ), μας πει, ότι η λέξη: "όνομα" δεν αναφέρεται στο κοινό όνομα "Γιαχβέ", αλλά στα "Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα", και ότι με κάποιον (παράξενο) τρόπο, αναφέρεται στον Ενικό; Αν και αυτό δεν ισχύει, ακόμα και αν το δεχθούμε, βλέπουμε ότι και τότε θα δήλωνε τα: "Πατέρας, Υιός, και Άγιο Πνεύμα" ως ονόματα. Πώς λοιπόν λένε ότι το Άγιο Πνεύμα δεν είναι όνομα; Η ίδια η λέξη "Άγιο Πνεύμα", είναι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΝΟΜΑ.
Η ανθρώπινη φύση τού Χριστού στα δεξιά τού Θεού
Στην ίδια σελίδα τού ιδίου βιβλίου, λίγο πιο κάτω, λέει: "Το Πράξεις 7/ζ΄ 55, 56 αναφέρει ότι στον Στέφανο δόθηκε κάποια όραση τού ουρανού στην οποία είδε "τον Ιησού να στέκεται στα δεξιά τού Θεού". Αλλά δεν ανάφερε να είδε το άγιο πνεύμα. (Βλέπε επίσης Αποκάλυψις 7/ζ΄ 10. κβ΄ 1,3)."
Σε αυτό έχουμε να πούμε τα εξής: Και στη μία περίπτωση, και στις άλλες τής Αποκάλυψης, δεν εμφανίζεται Ο ΘΕΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ δίπλα στον Πατέρα, ώστε να πρέπει να αναζητήσουμε το Άγιο Πνεύμα. Εμφανίζεται Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ πλάι στον Θεό. Και όταν μιλάμε για Θεό εδώ, μιλάμε για ολόκληρη τή Θεότητα, την Αγία Τριάδα. Στον Θεό Πατέρα, υπάρχει και το Πνεύμα Του, και ο Λόγος Του, όπως σε εμάς συνυπάρχει και ο λόγος μας και το πνεύμα μας. Και όπως δεν αναζητάει κάποιος από εμάς να δει χώρια το λόγο και χώρια το πνεύμα μας, δεν είναι απαραίτητο να εμφανίζονται ο Λόγος και το Πνεύμα τού Θεού χώρια.
Ο Ιησούς (ή το Αρνίο) στέκεται πλάι στον Θεό ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ. Την ανθρώπινη φύση του ύψωσε στα δεξιά Του ο Θεός. Η Θεϊκή ήταν πάντα μέρος τής Θεότητας. Δες για παράδειγμα το Δανιήλ 7/ζ΄ 9, 13, 14. Εκεί πολλοί (ακόμα και απρόσεκτοι Ορθόδοξοι), νομίζουν ότι εμφανίζεται ο Πατέρας με τον Υιό. Όμως αν διαβάσουν προσεκτικά τα εδάφια, και τα συγκρίνουν με το Αποκάλυψις 1/α΄ 13-15 και με το Πράξεις 1/α΄ 9, θα καταλάβουν ότι εκεί είναι Ο ΥΙΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΦΤΑΣΕ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ στα ύψη τής Θεϊκής του φύσης, δηλαδή "κάθισε στα δεξιά τού Θεού". Αυτό εξηγεί τα πάντα. Όμως οι οπαδοί τής Σκοπιάς δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό, επειδή νομίζουν ότι ο Χριστός μετά την ανάστασή του έπαψε να είναι άνθρωπος. Αυτό είναι που τους μπερδεύει σε όλα.
Το επόμενο επιχείρημα που χρησιμοποιούν, παραθέτοντας από την Παπική Εγκυκλοπαίδεια, δεν τα σχολιάζουμε. Γιατί αν εμπιστεύονται την Παπική Εγκυκλοπαίδεια, γιατί δεν γίνονται Παπικοί; Αν λοιπόν θεωρούν την Εγκυκλοπαίδεια αυτή αναξιόπιστη σε όσα λέει, δεν μπορούν να την παραθέτουν ως αυθεντία. Αν πάλι τη δέχονται, ας δεχθούν και τον Πάπα. Εμείς ως Ορθόδοξοι, γνωρίζουμε ότι οι αναπόδεικτοι ισχυρισμοί που αναφέρονται εκεί, είναι λάθος. Αν τους θεωρούν σωστούς, ας μιλήσουν με στοιχεία, και όχι με απλές αναπόδεικτες αναφορές.
Άμεση και έμμεση ομιλία τού Αγίου Πνεύματος
Στη σελίδα 341 τού ιδίου βιβλίου, γράφει τα εξής: "Ενώ μερικά εδάφια λένε ότι το πνεύμα "ελάλησε", άλλα εδάφια καθιστούν σαφές ότι αυτό έγινε μέσω αγγέλων ή ανθρώπων (Πράξεις δ΄ 24,25. κη΄ 25. Ματθ. ι΄19, 20 Παράβαλλε Πράξεις κ΄ 23 με κα΄ 10,11)."
Στο πρώτο εδάφιο που παραθέτουν, αναφέρεται ότι ο Θεός μίλησε "δια στόματος Δαυίδ". Στο κη΄ 25, λέει ότι το Άγιο Πνεύμα λάλησε "στους πατέρες μας δια Ησαϊου τού προφήτου". Στο Ματθαίος ι΄ 19, λέει ότι το Άγιο Πνεύμα θα λαλεί μέσα στους Χριστιανούς όταν θα τους ανακρίνουν. Στο Πράξεις κ΄ 23 λέει ότι το Άγιο Πνεύμα σε κάθε πόλη "διαμαρτύρεται" στον Παύλο ότι τον περιμένουν δεσμά, και στο 21/κα΄ 10,11, αναφέρεται στον προφήτη Άγαβο, ότι τους έφερε προφητεία λέγοντάς τους "τάδε λέγει το Πνεύμα το Άγιον: τον άνδρα ου εστιν η ζώνη αύτη..."
Με τα παραπάνω εδάφια, προσπαθούν να ξεφύγουν από τα εδάφια που δείχνουν ότι το Άγιο Πνεύμα ΜΙΛΑΕΙ. Αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση για να ξεφύγουν. Όμως, προσέξτε! Το να χρησιμοποιεί κάποιον το Άγιο Πνεύμα για να μιλήσει, δεν σημαίνει ότι είναι απρόσωπο. Ούτε σημαίνει ότι πάντοτε χρησιμοποιεί κάποιον. Ακόμα και όταν χρησιμοποιεί κάποιον, ΜΙΛΑΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ. Προσέξτε για παράδειγμα, ότι για να στείλει τον Άγαβο, ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ("τάδε λέγει το Πνεύμα..."). Για να "διαμαρτυρηθεί" (να δώσει μαρτυρία) στον Παύλο σε κάθε πόλη, ΜΙΛΟΥΣΕ σε προφήτες. Μιλάει επίσης στην καρδιά τών αγίων, κράζοντας μεταξύ άλλων: "Αββά ο Πατήρ" (Γαλάτας 4/δ΄ 6,7).
Το Άγιο Πνεύμα, σύμφωνα με τα εδάφια που είδαμε, μιλάει ΔΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ στο λαό, όμως ΜΙΛΑΕΙ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ. Για παράδειγμα, ας ξαναδούμε τα εξής εδάφια, για να κάνετε τις συγκρίσεις σας:
Πράξεις 13/ιγ΄ 1 - 3: ΄΄Ήσαν δε εν Αντιοχεία κατά την ούσαν εκκλησίαν προφήται και διδάσκαλοι ό τε Βαρναβάς και Συμεών ο καλούμενος Νίγερ και Λούκιος ο Κυρηναίος, Μαναήν τε Ηρώδου τού τετράρχου σύντροφος, και Σαύλος. Λειτουργούντων δε αυτών τω Κυρίω και νηστευόντων, είπεν το Πνεύμα το Άγιον: "Αφορίσατε δή μοι τον Βαρναβάν και Σαύλον εις το έργον ό προσκέκλημαι αυτούς". Τότε νηστεύσαντες, και προσευξάμενοι και επιθέντες τας χείρας αυτοίς απέλυσαν΄΄.
Και εδώ το Άγιο Πνεύμα "μιλάει", "προσκαλεί", και λέει: "αφορίστε για ΕΜΕΝΑ τον Βαρνάβα". Δηλαδή τι παραπάνω πρέπει να πει για να καταλάβει κάποιος ότι είναι "πρόσωπο"; Εδώ μιλάει σε ΠΡΟΦΗΤΕΣ, και παρατηρούμε ότι στους προφήτες μιλάει ΑΜΕΣΑ ΩΣ ΠΡΟΣΩΠΟ. Στον λαό, πάλι ως πρόσωπο μιλάει, αλλά όχι άμεσα, αλλά δια τών προφητών. Και εδώ έχουμε ιστορική αφήγηση. Δεν έχουμε προσωποποίηση. Στην αφήγηση μιλάμε με γεγονότα, και όχι με προσωποποιήσεις.
Μια απρόσωπη δύναμη, δεν μιλάει για τον ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ, ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα. Δεν μιλάει καθόλου.
Περί προσωποποιήσεων
Στο ίδιο βιβλίο τους: "Πώς να συζητάτε λογικά από τις Γραφές", στη σελίδα 395, αφού παραθέτουν περιληπτικά μερικά από τα σημεία που αναφέρουμε στην προηγούμενη μελέτη μας, που δείχνουν το Άγιο Πνεύμα να μιλάει, να βοηθάει, να προσεύχεται, να λυπάται κλπ, (δηλαδή να ενεργεί ως πρόσωπο), γράφουν: "...τα πρώτα εδάφια που παραθέτονται εδώ, χρησιμοποιούν ένα σχήμα λόγου προσωποποιώντας το άγιο Πνεύμα τού Θεού, την ενεργό του δύναμη, όπως επίσης η Αγία Γραφή προσωποποιεί τη σοφία, την αμαρτία, το θάνατο, το νερό και το αίμα"
Στα παραπάνω λοιπόν, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
1. Στην απάντησή τους στα επιχειρήματά μας τής προηγούμενης μελέτης μας, ενώ εμείς δείξαμε εδάφιο που αποδεικνύει ότι το Άγιο Πνεύμα ΔΕΝ είναι η δύναμη τού Θεού, αυτοί δεν έχουν να δείξουν ούτε ένα που να δηλώνει ότι το Άγιο Πνεύμα είναι "δύναμη Θεού". Το παραπάνω βιβλίο τους, δεν έχει ούτε ένα τέτοιο εδάφιο.
2. Λένε ότι τα εδάφια που αποδεικνύουν το Άγιο Πνεύμα ως πρόσωπο, είναι ΠΡΟΣΩΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ μιας δυνάμεως. Χωρίς αποδείξεις όμως. Με την ίδια λογική, πώς ξέρουν ότι τα εδάφια που αναφέρουν πιο πάνω, που λένε ότι το Άγιο Πνεύμα "γεμμίζει", "βαπτίζει" και "χρίει" τους Χριστιανούς, δεν είναι ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ; Γιατί να δεχθούμε το ένα και όχι το άλλο το αντίθετο;
3. Όμως εμείς θα τους κάνουμε τη χάρη να απαντήσουμε και σε αυτό. Δηλαδή, ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ότι δεν πρόκειται για προσωποποιήσεις, όταν η Αγία Γραφή αναφέρει το Άγιο Πνεύμα με χαρακτηριστικά Προσώπου.
Πράγματι, υπάρχουν εδάφια που προσωποποιούν την αμαρτία, το θάνατο, το νερό, την σοφία και το αίμα. Ας τα δούμε, και ας τα συγκρίνουμε με τα σχετικά εδάφια με το Άγιο Πνεύμα:
Ρωμαίους 5/ε΄ 21. 6/ς΄ 12 7/ζ΄ 9,11: "ινα ωσπερ εβασιλευσεν η αμαρτια εν τω θανατω ουτως και η χαρις βασιλευση δια δικαιοσυνης εις ζωην αιωνιον δια Ιησου Χριστου του Κυριου ημων... μη ουν βασιλευετω η αμαρτια εν τω θνητω υμων σωματι εις το υπακουειν αυτη εν ταις επιθυμιαις αυτου... εγω δε εζων χωρις νομου ποτε ελθουσης δε της εντολης η αμαρτια ανεζησεν εγω δε απεθανον... η γαρ αμαρτια αφορμην λαβουσα δια της εντολης εξηπατησεν με και δι’ αυτης απεκτεινεν"
Στα παραπάνω εδάφια, παρατηρούμε ότι πράγματι έχουμε για την αμαρτία κάποιες προσωποποιήσεις. Η αμαρτία εκεί βασιλεύει, ξαναζεί, εξαπατά. Προσοχή όμως! Όλα αυτά, βρίσκονται μέσα ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΟ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ. Εδώ ο Παύλος, εμφανίζει την αμαρτία σαν μια απατηλή βασίλισσα. Και όλες οι προσωποποιήσεις, συμπεριλαμβάνονται στην ίδια αυτή εικόνα. Σε άλλα σημεία τής Αγίας Γραφής, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΕΙΣ για την αμαρτία. Ακόμα και στο ίδιο αυτό βιβλίο τής προς Ρωμαίους, όπου γίνεται η παρομοίωση, δεν εμφανίζεται η αμαρτία να μιλάει, ούτε να έχει συναισθήματα όπως το Άγιο Πνεύμα σε πλήθος εδαφίων.
Αντιθέτως, το Άγιο Πνεύμα, όχι μόνο σε ένα βιβλίο τής Γραφής όπου γίνεται ειδική προσωποποίηση, αλλά ΠΑΝΤΟΥ ΟΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ, έχει χαρακτηριστικά προσώπου. Ακόμα και στις Πράξεις, που είναι ΙΣΤΟΡΙΚΟ βιβλίο, και δεν αναφέρει προσωποποιήσεις, αλλά ιστορικά γεγονότα!!! Εκεί το Άγιο Πνεύμα αναφέρεται σαφώς να μιλάει και να διατάζει, χωρίς να υπάρχει προσωποποίηση, γιατί είναι ιστορικό γεγονός! (Πράξεις 8/η΄ 29. 13/ιγ΄ 1 - 3).
Ξέρω ότι η αλήθεια δεν σου φτάνει αλλά πάντα υπάρχουν αλήθειες για νασεαποστομώνουν, αν και η εμπάθεια σας δεν σας αφήνει να δείτε....Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 16:16:24  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos
trexa...(γυρω-γυρω)

δεν σου κρυβω λοιπον οτι μου αρεσει οταν καποιος μπορει να υπερασπιστει αυτο που πιστευει...
(αν και το κειμενο που παραθετεις ειναι αντιγραφη, ωστοσο εφοσον το αποδεχεσαι αυτο σημαινει οτι σε εκφραζει)

λοιπον, αν πραγματικα σε ενδιαφερει το να ακουστει η αληθεια, τοτε ενα θεμα σε καθε μας απαντηση ειναι αρκετο.
μονο ετσι μπορει να παρακολουθει και καποιος που δεν ξερει.
διαφορετικα ειναι κουραστικο. (για ολους)

για να καταληξουμε καπου, πρεπει να παρουμε τα πραγματα απο την αρχη...

ποια ειναι ομως η αρχη;
η Βιβλος αναφερεται στην 'αρχη' του Γιου
(Αποκαλυψη 3:14 "Και προς τον άγγελο της εκκλησίας στη Λαοδίκεια γράψε: Αυτά λέει ο Αμήν, ο πιστός και αληθινός μάρτυρας, η αρχή της δημιουργίας του Θεού")

επισης αναφερεται στην Δημιουργια των αγγελων
(Εβραιους 1:7 Επίσης, αναφορικά με τους αγγέλους λέει: "Και κάνει τους αγγέλους του πνεύματα, και τους δημόσιους υπηρέτες του φλόγα φωτιάς")

αναφερεται επισης η δημιουργια του συμπαντος και της γης μας
(Εβραιους 1:10 "Και: «Εσύ στην αρχή, Κύριε, έθεσες τα θεμέλια της ίδιας της γης, και οι ουρανοί είναι έργα των χεριών σου."

για τον Δημιουργο μας δεν υπαρχει καμμια σχετικη διατυπωση (οτι Αυτος δηλαδη εχει αρχη)
ο Δημιουργος λοιπον δεν εχει αρχη (και ουτε τελος)

εφοσον ολα τα αλλα πλασματα και πραγματα ειχαν μια αρχη, ο ιδιος ο Δημιουργος καποτε υπηρχε μονος.
Σαφεστατα ο χωρος και ο χρονος του υλικου μας συμπαντος δημιουργηθηκαν, εκδηλωθηκαν, εμφανιστηκαν, καποτε απο Εκεινον.

ομως εχουμε ηδη σαν δεδομενο οτι πριν το συμπαν μας ο Δημιουργος, εφτιαξε πρωτα τον Γιο και μετα τους αγγελους
(Κολοσσαεις 1:15 "Αυτός είναι η εικόνα του αόρατου Θεού, ο πρωτότοκος όλης της δημιουργίας")
(Ιωβ 38:4,7 "Πού ήσουν εσύ όταν εγώ θεμελίωσα τη γη;
Πες μου, αν έχεις κατανόηση
Όταν τα πρωινά άστρα κραύγαζαν μαζί χαρούμενα
Και όλοι οι γιοι του Θεού άρχισαν να αλαλάζουν επευφημώντας;")

εφοσον ο Δημιουργος ο Γιος του και οι αγγελοι ειναι προσωπα αυτο σημαινει οτι ειναι κατι συγκεκριμενο. Εχουν μια μορφη, απροσιτη σε ανθρωπινα ματια, αλλα μεταξυ τους μπορουν ο ενας να βλεπει τον αλλον.

(Ιωβ 1:6 "Και έφτασε η ημέρα που ήρθαν οι γιοι του αληθινού Θεού να σταθούν ενώπιον του Ιεχωβά, και ήρθε και ο Σατανάς ανάμεσά τους.
7 Τότε ο Ιεχωβά είπε στον Σατανά: «Από πού έρχεσαι;» Και ο Σατανάς απάντησε στον Ιεχωβά και είπε: «Από περιήγηση στη γη και από περίπατο σε αυτήν".)

σε αυτη τη περικοπη περιγραφεται μια συναξη αγγελων, οπου παρων ηταν ο Σατανας.
αυτη η συγκεντρωση ειναι φανερο οτι εγινε σε ενα συγκεκριμενο 'τοπο' γιατι οι αγγελοι 'ήρθαν' και ο Διαβολος επισης.
επισης τα πνευματικα πλασματα γινεται κατανοητο οτι ειναι κατι συγκεκριμενο, εχουν διακριτη μορφη.

οι Γραφες σιωπουν ως προς τον χωρο, μεσα στον οποιο κινουνται τα πνευματικα πλασματα

σιγουρα ειναι κατι εξω απο το υλικο συμπαν, εφοσον αυτα υπηρχαν πριν απο το συμπαν μας.

παρολα αυτα ειναι κατανοητο οτι αυτα τα πνευματικα πλασματα μπορουν και κινουνται και στον δικο μας χωροχρονο επισης.

η εννοια του χρονου απο την υλικη αποψη ειναι κατι απολυτως σχετικο.
ο καθενας απο εμας βιωνει τον χρονο διαφορετικα. για καποιον 70αρη ο χρονος κυλαει πολυ γρηγορα, για καποιον εφηβο βασανιστικα αργα.
ολο το υλικο συμπαν υποτασεται στην φθορα που προκυπτει με την παροδο του χρονου.
για την υλη στην οποια της μορφη, χρονος σημαινει φθορα και ανακυκλωση.

τι σημαινει για τα πνευματικα πλασματα χρονος;
επηρεαζονται απο αυτον;

ο Δημιουργος σιγουρα δεν επηρεαζεται με την εννοια της φθορας γιατι 1) ειναι αφθαρτος
2) ειναι κατοχος του χρονου, ο χρονος ειναι δικος του.
επηρεαζεται με καποιον αλλο τροπο;

ο Δημιουργος ασχολειται με τον χρονο του και σκοπευει μεσα στον χρονο του:
(Γενεση 6:3 "Έπειτα από αυτό, ο Ιεχωβά είπε: «Το πνεύμα μου δεν θα ενεργεί προς τον άνθρωπο επ’ άπειρον καθόσον αυτός είναι επίσης σάρκα. Οι ημέρες του, λοιπόν, θα φτάσουν τα εκατόν είκοσι χρόνια".)

παροτι δεν επηρεαζεται με κανενα τροπο απο τον χρονο, μπορει να κανει απεριοριστα πραξεις μεσα απο αυτον, να σχεδιαζει.

πως επηρεαζονται οι αγγελοι απο τον χρονο;
δεν φθειρονται απο αυτον, οπως και ο Δημιουργος τους, αλλα υπαρχει μια βασικη διαφορα: δεν ειναι κυριοι του χρονο, οπως Εκεινος.

ο Δημιουργος ειναι αθανατος, οι αγγελοι οχι, για αυτο το λογο και ο Διαβολος θα πεθανει απο το χερι του Δημιουργου. (εφοσον στασιασε εναντιον του)
(Ρωμαιους 16:20 "Ο δε Θεός που δίνει ειρήνη θα συντρίψει τον Σατανά κάτω από τα πόδια σας σύντομα"

οσοι αγγελοι παραμενουν πιστοι στον Δημιουργο τους δεν θα πεθανουν ποτε, εφοσον ο Δημιουργος θα συνεχισει να τους δινει ζωη για παντα.

ειναι το ιδιο πλαισιο στο οποιο δημιουργηθηκε για να κινειται και ο ανθρωπος.
μεσα σε ενα υλικο κοσμο, και ο ιδιος υλικος, οστοσο, οσο παρεμενε υπακουος στον Δημιουργο του, ο χρονος δεν θα τον επηρεαζε με την εννοια της φθορας.
εφοσον θα ηταν υπακουος ο Δημιουργος του θα τον συντηρουσε στη ζωη για παντα.
για αυτο και ο ανθρωπος ονομαστηκε κορωνιδα της Δημιουργιας: μεσα σε ενα υλικο και φθαρτο συμπαν ο ιδιος παροτι υλικος ειχε τις προυποθεσεις να μην φθειρεται ποτε! εφοσον υπακουε στον Πλαστη του!!

οταν ο Δημιουργος ηταν μονος ειχε αναγκη τον χρονο;

ο Δημιουργος κατεχει καποιες ιδιοτητες οπως αγαπη, σοφια, δικαιοσυνη, και δυναμη (αγιο πνευμα)
αυτες τις εχει εγγενης, εμφυτες.
δεν χρειαστηκε να τις δημιουργησει καποτε.
ειναι μερος του.(οπως και πολλες αλλες ιδιοτηττες)
αλλα οσο ηταν Μονος του, σε ποιον για παραδειγμα να δειξει αγαπη; σε ποιον να μιλησει;
για ποιον να αρχισει να μετραει;

ειναι σαφες οτι ο χρονος (οχι με την εννοια της φθορας αλλα με την εννοια της καταγραφης γεγονοτων) αρχισε να εκδηλωνεται οταν ο Θεος εγινε Δημιουργος.
τοτε δηλαδη που δημιουργησε τον Γιο του.
στην πραγματικοτητα η δημιουργια του Γιου ηταν η αιτια που δημιουργηθηκε (εκδηλωθηκε) ο χρονος, μια και μεσω του γιου εγιναν τα παντα" (Κολασσαεις 1 κεφαλαιο)

αργοτερα τα αλλα...

Edited by - eidos on 05/04/2008 16:49:18Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

trexagireve
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


13021 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 19:52:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους trexagireve
Απωλημένε eidos ποιος είναι ο Δημιουργός του κόσμου,
είναι το θέμα, εσύ ποια πλάνη των ιεχωβάδων προσηλυτείς
τον κόσμο τούτον; Αναγνωρίζεις το είπε ο Κύριος τω Κυρίω
μου, που λέει η Παλαιά Διαθήκη, και το ποιόν αποκαλεί Κύριο ο Κύριος; Στον Ιεχωβά απάντησε ο διάβολος ή στον Θεό;
Για τα λεφτά τα κάνεις όλα ;
Χαίρομαι που κατανοείς ότι ο Υιός έγινε πρώτος και
αυτος έκανε την Κτίση/ Χαίρομαι που έστω και πλανημένος
δείχνεις το λιγότερο ότι κατανοείς ότι η κόλαση δεν είναι
μέρος για να περάσει κανείς τη ζωή του… Δεν είναι αργά
για να σωθείς μετανόησον και ο Χριστός θέλει σώσει σε…
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
europaios2
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"


5735 Μηνύματα
Απεστάλη: 05/04/2008, 23:04:44  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους europaios2
eidos παραβλέπεις τα ποιο βασικά!
-Kατά Ματθ κεφ. Κη' στοιχ.19 <<Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.>>

-Κατά Μάρκου κεφ. Α΄στοιχ.9-11<<Και εγένετο εν εκείνας ταις ημέραις ήλθεν ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και εβαπτίσθη υπό Ιωάννου εις τον Ιορδάνην. Ξαι ευθέως ναβαίνων από του ύδατος είδε σχιζόμενους τους ουρανούς και το Πνεύμα ως Περιστεράν καταβαίνον επ΄αυτόν. Και φωνή εγένετο εκ των ουρανών συ εί ο Υιός μου ο αγαπητός εν σοι ηυδοκίσα. >>

Kαι τους τρεις μαζί επικαλείται δε σε υποψιάζει αυτό?

κατά Μάρκον κεφ.γ' 29...ός δ' αν βλασθημήση εις το Πνεύμα το Άγιον, ουκ έχει άφεσιν εις τον αιώνα, αλλ' ένοχος έστιν αιωνίου κρίσεως.

-Και όχι μόνο αυτό αλλά διεστρεβλωνεις και νοήματα λες...eidos..<<Ιωαννης 14:25: "Όσο έμενα μαζί σας, σας είπα αυτά τα πράγματα. 26 Αλλά <<ο βοηθός>> , το άγιο πνεύμα, το οποίο θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα επαναφέρει στη μνήμη σας όλα όσα σας είπα.">>

Tη λέξη βοηθός που ακριβώς την αναφέρει?
στοίχος 26: ο δε παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον ο πέμψει ο πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος υμάς διδάξει πάντα και υπομνήσει υμάς πάντα ά είπον υμίν.

-Από αυτά φαίνεται ξεκάθαρα ότι Το Άγιο Πνεύμα ήρθε όχι ως βοηθός! αλλά ως βοήθεια! άλλο το ένα άλλο το άλλο. Όταν είμαστε τραυματισμένοι στο δρόμο! και σταματάει ένας περστικός να μας βοηθήσει! το ότι μας βοηθάει δε σημαίνει ότι είναι βοηθός με την ένοια που θέλεις να αποδώσεις!
Υπάρχει ο Λογιστής! υπάρχει και ο βοηθός Λογιστή! έτερον εκάτερον!

Ο ρόλος των Γιαχωβάδων είναι απλά να υπάρχουν ως τρέιλερ σε <<κακά και πονηρά σχέδια>> δίνοντας και αυτοί τη δική τους χείρα βοηθείας! είτε προσπαθώντας να δημιουργήσουν θρησκευτική σύγχηση! είτε αρνούμενοι να πιάσουν όπλο! βοηθώντας έτσι στα όποια επεκτατικά σχέδια πίσω από την πλάτη ολόκληρων εθνών!

Η ασυναρτησία της σκέψης σας φτάνει μέχρι του σημείου ακόμη και να αρνήστε να δώσετε αίμα στον πλησίον σας που το χρειάζεται!

Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

eidos
Μέλος 3ης Βαθμίδας


642 Μηνύματα
Απεστάλη: 06/04/2008, 09:14:11  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους eidos
ευρωπ.

λες:
"Ο ρόλος των Γιαχωβάδων..."
--------------

σε ποιους αναφερεσαι; μονο αγροικοι και εντελως ακοινωνιτοι ανθρωποι παραποιουν τοσο ασχημα Κυρια Ονοματα, και μαλιστα το ονομα του Δημιουργου, που οπως αναφερεται στη Βιβλο ειναι Ιεχωβα.

ΕΙΣΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ

επειδη εγω δεν γραφω με καποιο πιθανο οφελος στο φορουμ, σε αντιθεση με καποιους αλλους, ισως εχεις παρατηρησει οτι αποφευγω να σου απαντω.

βεβαια καταλαβαινω πως σε μια μεγαλη παρεα, χρειαζονται ολοι,
επισης καταλαβαινω οτι οι παρωπιδες ειναι απαραιτητες για καποια ζωντανα, οπως για παραδειγμα τα αλογα,
αλλα σε αυτα τα ζωντανα, βαζουν επισης και χαλιναρια, και ενιοτε τα χτυπουν και με το καμτσικι.

λοιπον, επειδη για ολα υπαρχουν ορια, σοβαρεψου, και αυτοπεριορισου...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Το Θέμα καταλαμβάνει 52 Σελίδες:
  1  2  3  4  5  6  7  8  9 10
 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
 51 52
 
 Νέο Θέμα  Topic Locked
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Μετάβαση Σε:

ESOTERICA.gr Forums !

© 2010-11 ESOTERICA.gr

Μετάβαση Στην Κορυφή Της Σελίδας
0.3867188
Maintained by Digital Alchemy