ESOTERICA.gr Forums !

ESOTERICA.gr Forums !
Κεντρική Σελίδα | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα Μέλους:
Password:
Επιλογή Γλώσσας
Φύλαξη Password
Ξεχάσατε τον Κωδικό;
 Όλα τα Forums
 .-= Η ΨΥΧΗ =-.
 Περι Ενθεογενών/"Ψυχεδέλειας":Ωδή προς Όλους
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Σελίδα: 
από 8
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
dimitris84
Μέλος 2ης Βαθμίδας

Greece
150 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/07/2006, 12:37:04  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους dimitris84  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Συνήθως τέτοια θέματα είναι περιοχές οπου κάποιος δεν μπορεί να ισχυριστεί πλήρη γνώση (αλήθεια ,πόσο συχνά μπορούμε ν ισχυριστούμε πλήρη γνώση για κάτι?) .Αυτό γίνεται πολύ απλά επειδή μερικές απαντήσεις είναι δύσκολο εώς απιθανο να παρθούν με περιορισμένο αριθμο πειραμάτων ή εξαρχής να ερευνηθουν. Όπότε παραμένουμε στο επίπεδο της άποψης (ασχέτως του κατα πόσο "educated" είναι),παρά της πλήρης γνώσης...


Μμμμ...Αν αγκαλιάζαμε πιο πολύ το τελευταίο ίσως να τα πηγαίναμε πολύ καλύτερα μεταξύ μας ώς είδος/πλανήτης/φόρουμ.



Πολυ καλη η τελευταια παρατηρηση φιλε xotchipilli2.

Το οτι εζησε καποιος κατι , με η χωρις βοηθηματα το κανει γνωστo;
Η αναζητηση ειναι το μεσον για το αγνωστο ; η για οτι δεν ξερουμε και θελουμε να μαθουμε;Ποιος αναζητα και τι ψαχνει;

Ισως το οποιο μεσο για ευδαιμονια ,ευλογια,γνωση κλπ να μην ειναι εθιστικο αλλα το ζητουμενο μπορει να ειναι.

Οσο για τις αποψεις και τις σκεψεις μας μπορουμε να τις σκουπιζουμε με το ηλεκτρονικο πλεον κωλοχαρτο , αν και η παραδοσιακη σε χαρτι αποτυπωση ειναι πιο πληρης αφου εμπεριεχει αφη , ηχο κλπ.
Μας διαχωριζει ενα ψεμμα που αντιστεκεται.Εμεις.

Φιλικα παντα

quote:
Γιωργο, εγραψες!!!


μεσα απο τον παραλληλισμο του κειμενου διαφαινονται τα πολιτισμικα ταμπου

θα βοηθουσε αν προσθετα οτι οι Ινδιανοι Χουϊτσολ δινουν πεγυοτ στα μικρα παιδια τους κατα την διαρκεια της τελετης συγκομιδης του?

ειναι ενταγμενο στην θρησκεια τους (και φυσικα δεν εθιζονται γιατι τα διευρυντικα συνειδησης δεν εθιζουν - δεν προκαλουν το φαινομενο της σκανδαλης γιατι απλα δεν ειναι ευφορικα)


το θεμα ειναι πως τα πολιτισμικα ταμπου των κοινωνιων συγκρουονται μεταξυ τους

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν



Καλος ινδιανος ειναι ο ινδιανος λευκε προδοτη.
Και αυτο ο Τζων το ειπε.

Κοινωνικες ηθικολογικες αξιες.
Εδω ομως φιλε Τζωνυ συγκρουονται ακομα και οι 2 μαγοι στην ιδια φυλη.
Αλλα θα τους εκπολιτισουμε που θα παει.Στο ονομα της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
With god on our side.
Οδηγιες απο το στρατηγειο προς τα παληκαρια .
Μην τους πιειτε το αιμα "κινδυνος παραισθησεων".

ΕυγνωμοσυνηΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Sarmad
Νέο Μέλος

Greece
23 Μηνύματα
Απεστάλη: 27/07/2006, 13:52:51  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Sarmad  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
My Awakening.

I AM REMINDED of the fateful day of twenty-first March, 1953.
For many lives I had been working -- working upon myself,
struggling, doing whatsoever can be done
-- and nothing was happening.
Now I understand why nothing was happening.
The very effort was the barrier,
the very ladder was preventing,
the very urge to seek was the obstacle.
Not that one can reach without seeking.
Seeking is needed,
but then comes a point when seeking has to be dropped.
The boat is needed to cross the river
but then comes a moment when you have to get
out of the boat and forget all about it and leave it behind.
Effort is needed, without effort nothing is possible.
And also only with effort, nothing is possible.

Just before twenty-first March, 1953,
seven days before, I stopped working on myself.
A moment comes when you see the whole futility of effort.
You have done all that you can do and nothing is happening.
You have done all that is humanly possible.
Then what else can you do?
In sheer helplessness one drops all search.

And the day the search stopped,
the day I was not seeking for something,
the day I was not expecting something to happen,
it started happening.
A new energy arose -- out of nowhere.
It was not coming from any source.
It was coming from nowhere and everywhere.
It was in the trees and in the rocks and the sky
and the sun and the air -- it was everywhere.
And I was seeking so hard,
and I was thinking it is very far away.
And it was so near and so close.

Just because I was seeking
I had become incapable of seeing the near.
Seeking is always for the far,
seeking is always for the distant
-- and it was not distant.
I had become far-sighted,
I had lost the near-sightedness.
The eyes had become focussed on the far away,
the horizon, and they had lost the quality to see
that which is just close, surrounding you.

The day effort ceased, I also ceased.
Because you cannot exist without effort,
and you cannot exist without desire,
and you cannot exist without striving.

The phenomenon of the ego, of the self,
is not a thing, it is a process.
It is not a substance sitting there inside you;
you have to create it each moment.
It is like pedalling bicycle.
If you pedal it goes on and on,
if you don't pedal it stops.
It may go a little because of the past momentum,
but the moment you stop pedalling,
in fact the bicycle starts stopping.
It has no more energy,
no more power to go anywhere.
It is going to fall and collapse.

The ego exists because we go on pedalling desire,
because we go on striving to get something,
because we go on jumping ahead of ourselves.
That is the very phenomenon of the ego
-- the jump ahead of yourself,
the jump in the future, the jump in the tomorrow.
The jump in the non-existential creates the ego.
Because it comes out of the non-existential it is like a mirage.
It consists only of desire and nothing else.
It consists only of thirst and nothing else.

The ego is not in the present,
it is in the future.
If you are in the future,
then ego seems to be very substantial.
If you are in the present the ego is a mirage,
it starts disappearing.

The day I stopped seeking...
and it is not right to say that I stopped seeking,
better will be to say the day seeking stopped.
Let me repeat it:
the better way to say it is the day the seeking stopped.
Because if I stop it then I am there again.
Now stopping becomes my effort,
now stopping becomes my desire,
and desire goes on existing in a very subtle way.

You cannot stop desire; you can only understand it.
In the very understanding is the stopping of it.
Remember, nobody can stop desiring,
and the reality happens only when desire stops.

So this is the dilemma. What to do?
Desire is there and Buddhas go on saying desire has to be stopped,
and they go on saying in the next breath that you cannot stop desire.
So what to do?
You put people in a dilemma.
They are in desire, certainly.
You say it has to be stopped -- okay.
And then you say it cannot be stopped.
Then what is to be done?
The desire has to be understood.
You can understand it,
you can just see the futility of it.
A direct perception is needed,
an immediate penetration is needed.
Look into desire, just see what it is,
and you will see the falsity of it,
and you will see it is non-existential.
And desire drops and something drops simultaneously within you.

Desire and the ego exist in cooperation, they coordinate.
The ego cannot exist without desire,
the desire cannot exist without the ego.
Desire is projected ego, ego is introjected desire.
They are together, two aspects of one phenomenon.

The day desiring stopped,
I felt very hopeless and helpless.
No hope because no future.
Nothing to hope because all hoping has proved futile,
it leads nowhere.
You go in rounds.
It goes on dangling in front of you,
it goes on creating new mirages,
it goes on calling you,
'Come on, run fast, you will reach.'
But howsoever fast you run you never reach.

That's why Buddha calls it a mirage.
It is like the horizon that you see around the earth.
It appears but it is not there.
If you go it goes on running from you.
The faster you run, the faster it moves away.
The slower you go, the slower it moves away.
But one thing is certain
-- the distance between you and the horizon remains absolutely the same.
Not even a single inch can you reduce the distance between you and the horizon.

You cannot reduce the distance between you and your hope.
Hope is horizon.
You try to bridge yourself with the horizon,
with the hope, with a projected desire.
The desire is a bridge, a dream bridge
-- because the horizon exists not,
so you cannot make a bridge towards it,
you can only dream about the bridge.
You cannot be joined with the non-existential.

The day the desire stopped,
the day I looked and realized into it,
it simply was futile.
I was helpless and hopeless.
But that very moment something started happening.
The same started happening for which
for many lives I was working and it was not happening.

In your hopelessness is the only hope,
and in your desirelessness is your only fulfillment,
and in your tremendous helplessness
suddenly the whole existence starts helping you.

It is waiting.
When it sees that you are working on your own,
it does not interfere.
It waits.
It can wait infinitely because there is no hurry for it.
It is eternity.
The moment you are not on your own,
the moment you drop,
the moment you disappear,
the whole existence rushes towards you, enters you.
And for the first time things start happening.

Seven days I lived in a very hopeless and helpless state,
but at the same time something was arising.
When I say hopeless I don't mean what you mean by the word hopeless.
I simply mean there was no hope in me.
Hope was absent.
I am not saying that I was hopeless and sad.
I was happy in fact, I was very tranquil,
calm and collected and centered.
Hopeless, but in a totally new meaning.
There was no hope,
so how could there be hopelessness.
Both had disappeared.

The hopelessness was absolute and total.
Hope had disappeared and with it its counterpart,
hopelessness, had also disappeared.
It was a totally new experience
-- of being without hope
. It was not a negative state.
I have to use words -- but it was not a negative state.
It was absolutely positive.
It was not just absence, a presence was felt.
Something was overflowing in me, overflooding me.

And when I say I was helpless,
I don't mean the word in the dictionary-sense.
I simply say I was selfless.
That's what I mean when I say helpless.
I have recognized the fact that I am not,
so I cannot depend on myself,
so I cannot stand on my own ground
-- there was no ground underneath.
I was in an abyss... bottomless abyss.
But there was no fear because there was nothing to protect.
There was no fear because there was nobody to be afraid.

Those seven days were of tremendous transformation,
total transformation.
And the last day the presence of a totally new energy,
a new light and new delight,
became so intense that it was almost unbearable
-- as if I was exploding,
as if I was going mad with blissfulness.
The new generation in the West has the right word for it
-- I was blissed out, stoned.

It was impossible to make any sense out of it,
what was happening.
It was a very non-sense world
-- difficult to figure it out,
difficult to manage in categories,
difficult to use words, languages, explanations.
All scriptures appeared dead
and all the words that have been used for this experience
looked very pale, anaemic.
This was so alive.
It was like a tidal wave of bliss.

The whole day was strange, stunning,
and it was a shattering experience.
The past was disappearing,
as if it had never belonged to me,
as if I had read about it somewhere,
as if I had dreamed about it,
as if it was somebody else's story I have heard and somebody told it to me.
I was becoming loose from my past,
I was being uprooted from my history,
I was losing my autobiography.
I was becoming a non-being,
what Buddha calls anatta.
Boundaries were disappearing,
distinctions were disappearing.

Mind was disappearing;
it was millions of miles away.
It was difficult to catch hold of it,
it was rushing farther and farther away,
and there was no urge to keep it close.
I was simply indifferent about it all.
It was okay.
There was no urge to remain continuous with the past.

By the evening it became so difficult to bear it
-- it was hurting, it was painful.
It was like when a woman goes into labour when a child is to be born,
and the woman suffers tremendous pain -- the birth pangs.

I used to go to sleep in those days near about twelve or one in the night,
but that day it was impossible to remain awake.
My eyes were closing,
it was difficult to keep them open.
Something was very imminent,
something was going to happen.
It was difficult to say what it was
-- maybe it is going to be my death -
- but there was no fear.
I was ready for it.
Those seven days had been so beautiful that I was ready to die,
nothing more was needed.
They had been so tremendously blissful,
I was so contented,
that if death was coming, it was welcome.

But something was going to happen
-- something like death, something very drastic,
something which will be either a death or a new birth,
a crucifixion or a resurrection
-- but something of tremendous import was around just by the corner.
And it was impossible to keep my eyes open. I was drugged.

I went to sleep near about eight. It was not like sleep.
Now I can understand what Patanjali means
when he says that sleep and samadhi are similar.
Only with one difference
-- that in samadhi you are fully awake and asleep also.
Asleep and awake together, the whole body relaxed,
every cell of the body totally relaxed, all functioning relaxed,
and yet a light of awareness burns within you... clear, smokeless.
You remain alert and yet relaxed, loose but fully awake.
The body is in the deepest sleep possible
and your consciousness is at its peak.
The peak of consciousness and the valley of the body meet.

I went to sleep.
It was a very strange sleep.
The body was asleep,
I was awake.
It was so strange
-- as if one was torn apart into two directions, two dimensions;
as if the polarity has become completely focused,
as if I was both the polarities together...
the positive and negative were meeting,
sleep and awareness were meeting,
death and life were meeting.
That is the moment when you can say
'the creator and the creation meet.'

It was weird.
For the first time it shocks you to the very roots,
it shakes your foundations.
You can never be the same after that experience;
it brings a new vision to your life,
a new quality.

Near about twelve my eyes suddenly opened
-- I had not opened them.
The sleep was broken by something else.
I felt a great presence around me in the room.
It was a very small room.
I felt a throbbing life all around me,
a great vibration -- almost like a hurricane,
a great storm of light, joy, ecstasy.
I was drowning in it.

It was so tremendously real
that everything became unreal.
The walls of the room became unreal,
the house became unreal,
my own body became unreal.
Everything was unreal because now
there was for the first time reality.

That's why when Buddha and Shankara say the world is maya,
a mirage, it is difficult for us to understand.
Because we know only this world,
we don't have any comparison.
This is the only reality we know.
What are these people talking about
-- this is maya, illusion?
This is the only reality.
Unless you come to know the really real,
their words cannot be understood,
their words remain theoretical.
They look like hypotheses.
Maybe this man is propounding a philosophy
-- 'The world is unreal'.

When Berkley in the West said that the world is unreal,
he was walking with one of his friends,
a very logical man; the friend was almost a skeptic.
He took a stone from the road and hit Berkley's feet hard.
Berkley screamed, blood rushed out, and the skeptic said,
'Now, the world is unreal? You say the world is unreal?
-- then why did you scream? This stone is unreal? -- then why did you scream?
Then why are you holding your leg and why are you showing so much pain
and anguish on your face. Stop this? It is all unreal.

Now this type of man cannot understand
what Buddha means when he says the world is a mirage.
He does not mean that you can pass through the wall.
He is not saying this -- that you can eat stones and it will make no difference
whether you eat bread or stones. He is not saying that.

He is saying that there is a reality.
Once you come to know it,
this so-called reality simply pales out,
simply becomes unreal.
With a higher reality in vision the comparison arises,
not otherwise.

In the dream; the dream is real. You dream every night.
Dream is one of the greatest activities that you go on doing.
If you live sixty years, twenty years you will sleep
and almost ten years you will dream.
Ten years in a life -- nothing else do you do so much.
Ten years of continuous dreaming -- just think about it.
And every night.... And every morning you say it was unreal,
and again in the night when you dream, dream becomes real.

In a dream it is so difficult to remember that this is a dream.
But in the morning it is so easy. What happens?
You are the same person. In the dream there is only one reality.
How to compare? How to say it is unreal? Compared to what?
It is the only reality.
Everything is as unreal as everything else so there is no comparison.
In the morning when you open your eyes another reality is there.
Now you can say it was all unreal.
Compared to this reality, dream becomes unreal.

There is an awakening
-- compared to THAT reality of THAT awakening,
this whole reality becomes unreal.

That night for the first time I understood the meaning of the word maya.
Not that I had not known the word before,
not that I was not aware of the meaning of the word.
As you are aware, I was also aware of the meaning
-- but I had never understood it before.
How can you understand without experience?

That night another reality opened its door,
another dimension became available.
Suddenly it was there, the other reality,
the separate reality, the really real,
or whatsoever you want to call it
-- call it god, call it truth, call it dhamma,
call it tao, or whatsoever you will.
It was nameless.
But it was there
-- so opaque, so transparent,
and yet so solid one could have touched it.
It was almost suffocating me in that room.
It was too much and I was not yet capable of absorbing it.

A deep urge arose in me to rush out of the room,
to go under the sky -- it was suffocating me.
It was too much!
It will kill me! If I had remained a few moments more,
it would have suffocated me -- it looked like that.

I rushed out of the room, came out in the street.
A great urge was there just to be under the sky with the stars,
with the trees, with the earth... to be with nature.
And immediately as I came out,
the feeling of being suffocated disappeared.
It was too small a place for such a big phenomenon.
Even the sky is a small place for that big phenomenon.
It is bigger than the sky.
Even the sky is not the limit for it.
But then I felt more at ease.

I walked towards the nearest garden.
It was a totally new walk,
as if gravitation had disappeared.
I was walking, or I was running,
or I was simply flying; it was difficult to decide.
There was no gravitation, I was feeling weightless
-- as if some energy was taking me.
I was in the hands of some other energy.

For the first time I was not alone,
for the first time I was no more an individual,
for the first time the drop has come and fallen into the ocean.
Now the whole ocean was mine, I was the ocean.
There was no limitation.
A tremendous power arose as if I could do anything whatsoever.
I was not there, only the power was there.

I reached to the garden where I used to go every day.
The garden was closed, closed for the night.
It was too late, it was almost one o'clock in the night.
The gardeners were fast asleep.
I had to enter the garden like a thief, I had to climb the gate.
But something was pulling me towards the garden.
It was not within my capacity to prevent myself.
I was just floating.

That's what I mean when I say again and again
'float with the river, don't push the river'.
I was relaxed, I was in a let-go. I was not there.
IT was there, call it god -- god was there.

I would like to call it IT, because god is too human a word,
and has become too dirty by too much use,
has become too polluted by so many people.
Christians, Hindus, Mohammedans, priests and politicians
-- they all have corrupted the beauty of the word.
So let me call it IT.
IT was there and I was just carried away
... carried by a tidal wave.

The moment I entered the garden everything became luminous,
it was all over the place
-- the benediction, the blessedness.
I could see the trees for the first time
-- their green, their life, their very sap running.
The whole garden was asleep, the trees were asleep.
But I could see the whole garden alive,
even the small grass leaves were so beautiful.

I looked around.
One tree was tremendously luminous
-- the maulshree tree.
It attracted me,
it pulled me towards itself.
I had not chosen it,
god himself has chosen it.
I went to the tree,
I sat under the tree.
As I sat there things started settling.
The whole universe became a benediction.

It is difficult to say how long I was in that state.
When I went back home it was four o'clock in the morning,
so I must have been there by clock time at least three hours
-- but it was infinity.
It had nothing to do with clock time.
It was timeless.

Those three hours became the whole eternity,
endless eternity.
There was no time,
there was no passage of time;
it was the virgin reality
-- uncorrupted,
untouchable,
unmeasurable.

And that day something happened that has continued
-- not as a continuity
-- but it has still continued as an undercurrent.
Not as a permanency
-- each moment it has been happening again and again.
It has been a miracle each moment.

That night...
and since that night I have never been in the body.
I am hovering around it.
I became tremendously powerful
and at the same time very fragile.
I became very strong,
but that strength is not the strength of a Mohammed Ali.
That strength is not the strength of a rock,
that strength is the strength of a rose flower
-- so fragile in his strength...
so fragile, so sensitive, so delicate.

The rock will be there, the flower can go any moment,
but still the flower is stronger than the rock because it is more alive.
Or, the strength of a dewdrop on a leaf of grass just shining;
in the morning sun -- so beautiful, so precious,
and yet can slip any moment.
So incomparable in its grace,
but a small breeze can come
and the dewdrop can slip and be lost forever.

Buddhas have a strength which is not of this world.
Their strength is totally of love...
Like a rose flower or a dewdrop.
Their strength is very fragile, vulnerable.
Their strength is the strength of life not of death.
Their power is not of that which kills;
their power is of that which creates.
Their power is not of violence, aggression;
their power is that of compassion.

But I have never been in the body again,
I am just hovering around the body.
And that's why I say it has been a tremendous miracle.
Each moment I am surprised I am still here,
I should not be.
I should have left any moment,
still I am here.
Every morning I open my eyes and I say,
'So, again I am still here?'
Because it seems almost impossible.
The miracle has been a continuity.

Just the other day somebody asked a question
-- 'Osho, you are getting so fragile and delicate
and so sensitive to the smells of hair oils
and shampoos that it seems we will not be able to see you unless we all go bald.'
By the way, nothing is wrong with being bald
-- bald is beautiful. Just as 'black is beautiful', so 'bald is beautiful'.
But that is true and you have to be careful about it.

I am fragile, delicate and sensitive. That is my strength.
If you throw a rock at a flower nothing will happen to the rock,
the flower will be gone.
But still you cannot say that the rock is more powerful than the flower.
The flower will be gone because the flower was alive.
And the rock -- nothing will happen to it because it is dead.
The flower will be gone because the flower has no strength to destroy.
The flower will simply disappear and give way to the rock.
The rock has a power to destroy because the rock is dead.

Remember, since that day I have never been in the body really;
just a delicate thread joins me with the body.
And I am continuously surprised that somehow the whole must be willing me to be here,
because I am no more here with my own strength,
I am no more here on my own.
It must be the will of the whole to keep me here,
to allow me to linger a little more on this shore.
Maybe the whole wants to share something with you through me.

Since that day the world is unreal.
Another world has been revealed.
When I say the world is unreal
I don't mean that these trees are unreal.
These trees are absolutely real
-- but the way you see these trees is unreal.
These trees are not unreal in themselves
-- they exist in god, they exist in absolute reality
-- but the way you see them you never see them;
you are seeing something else, a mirage.

You create your own dream around you
and unless you become awake you will continue to dream.
The world is unreal because the world that you know
is the world of your dreams. When dreams drop and you simply encounter the world that is there,
then the real world.

There are not two things, god and the world.
God is the world if you have eyes,
clear eyes, without any dreams,
without any dust of the dreams, without any haze of sleep;
if you have clear eyes, clarity,
perceptiveness, there is only god.

Then somewhere god is a green tree,
and somewhere else god is a shining star,
and somewhere else god is a cuckoo,
and somewhere else god is a flower,
and somewhere else a child and somewhere else a river
-- then only god is.
The moment you start seeing, only god is.

But right now whatsoever you see is not the truth,
it is a projected lie.
That is the meaning of a mirage.
And once you see, even for a single split moment,
if you can see, if you can allow yourself to see,
you will find immense benediction present all over,
everywhere -- in the clouds, in the sun, on the earth.

This is a beautiful world.
But I am not talking about your world,
I am talking about my world.
Your world is very ugly,
your world is your world created by a self,
your world is a projected world.
You are using the real world as a screen
and projecting your own ideas on it.

When I say the world is real,
the world is tremendously beautiful,
the world is luminous with infinity,
the world is light and delight,
it is a celebration, I mean my world
-- or your world if you drop your dreams.

When you drop your dreams you see the same world as any Buddha has ever seen.
When you dream you dream privately. Have you watched it?
-- that dreams are private.
You cannot share them even with your beloved.
You cannot invite your wife to your dream
-- or your husband, or your friend.
You cannot say, 'Now, please come tonight in my dream.
I would like to see the dream together.' It is not possible.
Dream is a private thing, hence it is illusory,
it has no objective reality.

God is a universal thing.
Once you come out of your private dreams, it is there.
It has been always there.
Once your eyes are clear,
a sudden illumination
-- suddenly you are overflooded with beauty,
grandeur and grace.
That is the goal,
that is the destiny.


Let me repeat.
Without effort you will never reach it,
with effort nobody has ever reached it.
You will need great effort,
and only then there comes a moment
when effort becomes futile.
But it becomes futile
only when you have come to the very peak of it,
never before it.
When you have come to the very pinnacle of your effort
-- all that you can do you have done
-- then suddenly there is no need to do anything any more.
You drop the effort.

But nobody can drop it in the middle,
it can be dropped only at the extreme end.
So go to the extreme end if you want to drop it.
Hence I go on insisting: make as much effort as you can,
put your whole energy and total heart in it,
so that one day you can see
-- now effort is not going to lead me anywhere.
And that day it will not be you who will drop the effort,
it drops on its own accord.
And when it drops on its own accord,
meditation happens.

Meditation is not a result of your efforts,
meditation is a happening.
When your efforts drop,
suddenly meditation is there...
the benediction of it,
the blessedness of it,
the glory of it.
It is there like a presence... luminous,
surrounding you and surrounding everything.
It fills the whole earth and the whole sky.

That meditation cannot be created by human effort.
Human effort is too limited.
That blessedness is so infinite.
You cannot manipulate it.
It can happen only when you are in a tremendous surrender.
When you are not there only then it can happen.
When you are a no-self -- no desire,
not going anywhere
-- when you are just herenow,
not doing anything in particular,
just being, it happens.
And it comes in waves
and the waves become tidal.
It comes like a storm,
and takes you away into a totally new reality.

But first you have to do all that you can do,
and then you have to learn non-doing.
The doing of the non-doing is the greatest doing,
and the effort of effortlessness is the greatest effort.

Your meditation that you create by chanting a mantra or by sitting quiet
and still and forcing yourself, is a very mediocre meditation.
It is created by you, it cannot be bigger than you.
It is homemade, and the maker is always bigger than the made.
You have made it by sitting, forcing in a yoga posture,
chanting 'rama, rama, rama' or anything -- 'blah, blah, blah' -- anything.
You have forced the mind to become still.

It is a forced stillness.
It is not that quiet that comes when you are not there.
It is not that silence
which comes when you are almost non-existential.
It is not that beautitude
which descends on you like a dove.

It is said when Jesus was baptized by John the Baptist in the Jordan River,
god descended in him, or the holy ghost descended in him like a dove.
Yes, that is exactly so.
When you are not there peace descends in you...
fluttering like a dove...
reaches in your heart and abides there and abides there forever.

You are your undoing, you are the barrier.
Meditation is when the meditator is not.
When the mind ceases with all its activities
-- seeing that they are futile
-- then the unknown penetrates you, overwhelms you.

The mind must cease for god to be.
Knowledge must cease for knowing to be.
You must disappear, you must give way.
You must become empty, then only you can be full.

That night I became empty and became full.
I became non-existential and became existence.
That night I died and was reborn.
But the one that was reborn has nothing to do with that which died,
it is a discontinuous thing.
On the surface it looks continuous
but it is discontinuous.
The one who died, died totally;
nothing of him has remained.

Believe me,
nothing of him has remained,
not even a shadow.
It died totally, utterly.
It is not that I am just a modified RUP (*),
transformed, modified form,
transformed form of the old.
No, there has been no continuity. That day of March twenty-first,
the person who had lived for many many lives,
for millennia, simply died.
Another being, absolutely new,
not connected at all with the old,
started to exist.

Religion just gives you a total death.
Maybe that's why the whole day previous to that happening
I was feeling some urgency like death,
as if I am going to die -- and I really died.
I have known many other deaths
but they were nothing compared to it,
they were partial deaths.

Sometimes the body died,
sometimes a part of the mind died,
sometimes a part of the ego died,
but as far as the person was concerned, it remained.
Renovated many times, decorated many times,
changed a little bit here and there,
but it remained, the continuity remained.

That night the death was total.
It was a date with death and god simultaneously.


(RUP*): Rational Unified Process: http://www.webopedia.com/TERM/R/RUP.html


.

Edited by - Sarmad on 27/07/2006 13:57:55

Edited by - Sarmad on 27/07/2006 14:04:18Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

dimitris84
Μέλος 2ης Βαθμίδας

Greece
150 Μηνύματα
Απεστάλη: 27/07/2006, 23:00:03  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους dimitris84  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Sarmad

τι ειναι αυτο ;

ΕυγνωμοσυνηΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Sarmad
Νέο Μέλος

Greece
23 Μηνύματα
Απεστάλη: 28/07/2006, 10:34:27  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Sarmad  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Ουσία, άνευ ...ουσιών.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
dimitris84
Μέλος 2ης Βαθμίδας

Greece
150 Μηνύματα
Απεστάλη: 12/08/2006, 18:11:33  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους dimitris84  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Να ελπισω πως φταιει το εμενταλ και δεν θυμαμαι , η να απελπιστω ;
Ειχε γραψει κατι για τα ενθεογενη εδω ο Xotchipilli2 αλλα μαλλον με σινικη πρεπει να ηταν.Ειναι η γνωση επικινδυνη;(τερας γνωσεων )

Λογοκριθηκε η εχασα καποιο επισοδειο;

ΕυγνωμοσυνηΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Moz
Μέλος 3ης Βαθμίδας


666 Μηνύματα
Απεστάλη: 12/10/2006, 02:40:41  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Moz  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Sarmad: My awakening…
dimitris84: Sarmad τι ειναι αυτο ;
Sarmad: Ουσία, άνευ ...ουσιών.
Moz: Eγώ θα έλεγα ότι είναι his/her awakening. Για το δικό σου το awakening όμως, Sarmad, δεν μας είπες........ μας είπες;!;

dimitris84: Λογοκριθηκε η εχασα καποιο επισοδειο;
Moz: Δεν ξέρω-δεν απαντώ, dimitris, εγώ έχασα περισσότερα επεισόδια.

dimitris84: Ειναι η γνωση επικινδυνη;(τερας γνωσεων)
Moz: Πολύ. Πάρα πολύ, dimitris (τέρας ομορφιάς επίσης)
και δεν είναι εδώ κι ο Κύριος zΖότσι
να ψεκάσει μερικούς μερικούς με καμιά μυοχαλαρωτική διάλεξη
για κείνο το «educated» μπας και πάρει μπρος η έμπνευση η ρημάδα…
but anyway…
maybe, dimitris, Reality is a serotonine induced Hallucination
or maybe not…
who cares…
we are either alone in the rainbow
or we are not
BOTH ideas are overwhelming…
και δεν θυμάμαι και ποιος διάολος το είπε αυτό…
ο Arthur Clarke
ή η Λάρα;
Μάλλον το δεύτερο.

Ω μον ντιέ, η Λάρα! βρήκα το φως μου!!
την βλέπω σου λέω... με σάρκα και οστά, ναι!
Ωχ, τι μου συμβαίνει;
Λες να την βλέπω μόνο εγώ;
Και πώς να το πω τώρα στους άλλους δυο;
Θα με περάσουν για δαιμονισμένο...

Moz: dimitris... χμ... βλέπεις κάτι διαφορετικό... εχμ... στο τοπίο;!;
Εννοώ κάτι καινούριο... κάτι άλλο... εκτός από το Sar_mad κι εμένα;
dimitris: όχι Moz, οι τρεις μας είμαστε. Εμείς και τα σινικά-καναπεδάκια του Κύριου zZότσι.
Moz: Sar_mad... εσύ έφαγες κανένα απ αυτά;... Λένε τίποτα;
Sar_mad: Μπα, δεν άκουσα τίποτα... Εσύ;
Moz: Κάτι άκουσα... αλλά δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά...

Μα τι βάλατε στα καναπεδάκια Κύριε zΖότσι; Tο baby-νιώτη;;;

Είπαμε, να πειραματιστούμε λιγάκι... όχι να καταστραφούμε τελείως!
Εδώ είναι φόρουμ-εσωτέρικα!

Moz...καταστροφ... δηλαδή... τραλαλα > ((http://briefcase.pathfinder.gr/file/AAART/46948/550193))

Ενθεα&ευγενώς τα σέβη μας :*
©MasterOfdiZaster_societyΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Dying_Incubus
Συντονιστής

Tuvalu
13482 Μηνύματα
Απεστάλη: 12/10/2006, 09:50:09  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Dying_Incubus  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Να ελπισω πως φταιει το εμενταλ και δεν θυμαμαι , η να απελπιστω ;
Ειχε γραψει κατι για τα ενθεογενη εδω ο Xotchipilli2 αλλα μαλλον με σινικη πρεπει να ηταν.Ειναι η γνωση επικινδυνη;(τερας γνωσεων )

Λογοκριθηκε η εχασα καποιο επισοδειο;


Αγαπητέ dimitris84, δεν υπήρξε κάποιο μήνυμα του φίλου Xotchipilli2 το οποίο να "λογοκρίθηκε".
Ακόμη όμως και στην περίπτωση που θα είχε γίνει κάποια επέμβαση σε κάποιο μήνυμα του θα υπήρχε κι η σχετική επεξήγηση - κάτι το οποίο συμβαίνει πάντα σε μια τέτοια περίπτωση.


In anticipation of my resurrection...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
KaNo
Νέο Μέλος


1 Μηνύματα
Απεστάλη: 17/03/2007, 17:16:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους KaNo  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Γειά σας και χαρά σας! Θελω κατ'αρχήν να σας πω πως είναι η πρώτη φορά που γράφω σε forum. Αφορμή για αυτό όπως καταλαβαίνεται είναι το θέμα του συγκεκριμένου forum. Διαβάζω για τα ενθεογενή εδώ και περίπου 4 χρόνια από διάφορες σελίδες του Internet(αν και πρώτη φορά ανακάλυψα κάποια σελίδα με αξιόλογο περιεχόμενο στο ελληνικό Internet, προφανώς λόγω πρόχειρης αναζήτησης) και τον τελευταίο χρόνο έχω διαβάσει και αρκετά βιβλία. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως δεν έχω ιδιαίτερη εμπειρία πάνω στα ενθεογενή/ψυχοδηλωτικά, καθώς το μόνο που έχω κάνει μέχρι στιγμής είναι να δοκιμάσω LSD μερικές φορές και μία φορά έχω πάρει μια πολύ μικρή δόση μανηταριών. Κατά την αποψή μου η μέγιστη δοσολογία του LSD δεν ξεπερνούσε τα 50-80 mcg κρίνοντας πάντα με βάση την εμπειρία την ίδια και με βάση ποσοτικές αναλύσεις που είχαν πραγματοποιηθεί κατα το παρελθόν σε blotter papers και που είναι δημοσιευμένες σήμερα σε διάφορες πηγές στο Internet. Παρ'όλα αυτά μπορώ να πώ οτι αυτές οι mini-εμπειρίες με βοήθησαν σε κάποια σημεία της ζωής μου και με βοήθησαν να δω την τεράστια δύναμη που έχουν αυτές οι ουσίες.
Αφού έκανα αυτή τη μικρή εισαγωγή, θα ήθελα να ρωτήσω τον αγαπητό Xotchipilli2 (και αναφέρομαι στον συγκεκριμένο γιατι φαίνεται να έχει απαντήσεις) κατι το οποίο με απασχολεί καιρό και δεν αναφέρεται σε κανένα από τα κείμενα που έχουν πέσει στα χέρια μου. Άς υποθέσουμε λοιπόν οτι κάποιος έχει καταναλώσει αρκετό χρόνο ψάχνοντας να μάθει για τα ενθεογενή.Και ας υποθέσουμε ότι αποφασίζει να τα δοκιμάσει, γνωρίζοντας πολύ καλά γιατί θέλει να το κάνει. Και ας υποθέσουμε οτι έχει βρεί το κατάλληλο ενθεογενές καθώς και το μέρος που πληρεί όλες τις προδιαγραφές για να ζήσει την εμπειρία. Απ'ότι κατάλαβες φίλε Xotchipilli2 λείπει το βασικότερο συστατικό όλων. Κάτι που αναφέρεται παντού και είναι ίσως το βασικότερο συστατικό του "setting". Και αυτό είναι ο "guide", ο "sitter". O άνθρωπος που θα εμπιστευτείς, ο έμπειρος, αυτός που θα είναι δίπλα σου ανά πάσσα στιγμή. Ποιόν λοιπόν φίλε Xotchipilli2 να έχω για guide? Τον "Τύπου 1" φίλο μου ο οποίος γουστάρει να πέρνει "κουμπία" και να πηγαίνει στα parties? Άντε και αμα παίξει, να φάει και κανα τρυπάκι μπας και δει καμιά παραίσθηση? Κάποιον που έχω πολλάκις προσπαθήσει να δείξω μια άλλη οψη του νομίσματος και ποτέ δεν τα κατάφερα? Που πιστεύει οτι μάλλον οι dealers ξέρουν καλύτερα και κάθεται και "καίγεται" κάθε βδομάδα? Όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Ή κάποιον "Τύπου 2" όπου πιστεύει βαθειά πως "Τα Ναρκωτικά σκοτώνουν", και πως ότι αλλάζει την κατάσταση σεινήδησης ειναι ναρκωτικό? Η την κοπέλα μου που τα κοιτάει όλα από απόσταση χιλιομέτρων και ούτε να ξέρει θέλει, αλλά και αν ακόμα δεχτεί να γίνει "sitter", με την παραμικρή δόση "διαφορετικης" συμπεριφοράς θα νομίσει οτι το αγόρι της τρελάθηκε και θα φωνάξει το ασθενοφόρο για να το σωσει?Ευχάριστώ αλλά ούτε και από αυτά θα πάρω. Η να διαλέξω έναν φίλου "Τύπου 3" που λίγο ψάχνεται, και να πειραματιστούμε μαζί? Too risky. Πιστεύω πως όσα βιβλία και να διαβάσει κανείς, πως όσα "Ηow to" και να κάνει download απο το Internet, οι γνώσεις του δεν θα συγκρίνονται στο ελάχιστο μπροσταά σε αυτόν που θα έχει κάνει το "ταξίδι" αρκετές φορές.
Απ'ότι κατάλαβες,αυτό το ερώτημα με βασανίζει αρκετό καιρο. Πραγματικά πιστεύω πως υπάρχουν στην Ελλάδα άνθρωποι ικανοί και πρόθυμοι για να πάρουν αυτό το "ρόλο". Αλλά δυστυχώς αυτά τα πράγματα είναι παράνομα και κοινωνικώς μη αποδεκτά, και έτσι είναι δύσκολο να τους βρείς στο χρυσό οδηγό. Και πραγματικά πιστεύω πως είναι πολύ σπάνιο να τύχει να γνωρίσω κάποιον από αυτούς.
Τι να κάνω λοιπόν φίλε Xotchipilli2 εγώ και όποιος άλλος πάρει την μεγάλη απόφαση να διαλέξει αυτό τον δρόμο προς τη φώτιση? Να πάμε στο Περού ή στο Mexico και να ψάξουμε να βρούμε σαμανούς? Αυτή είναι η μόνη λύση τελικά?Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Γιώργος
Πλήρες Μέλος


970 Μηνύματα
Απεστάλη: 26/03/2007, 03:59:25  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Γιώργος  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
τό παραπάνω μου θυμίζει .. τα μαγόπουλα .. που είναι στην αρχή.... και αρχίζουν

ποια βιβλία να διαβάσω..? ποια σύμβολά ..? τι ρούχα να φορέσω....? που δασκάλους ?, κατέχουν την απόκρυφη γνώση..? έχουν διαδοχή...? μυήσεις...?

και όλα αυτά για κάνουν ένα τελετουργικό να λειτουργήσει ... και να πετύχουν τα αποτελέσματα που θέλουν..

το θέμα με τα ενθεογενή είναι .. ότι ξέρεις ότι θα λειτουργήσουν (σίγουρο ..) και δεν χρειάζεσαι ούτε βιβλία .. ούτε σύμβολα.. ούτε απόκρυφες γνώσεις... για αυτό....

αλλά θα έχεις άραγε... τα αποτελέσματα που θέλεις ...?


να βρεις άραγε sitter ... ? guide...? τον σαμάνο ..? μήπως να το κάνεις στο δάσος....?
στο σπίτι ..? με την γκόμενα...? να φοράω το σταυρουδάκι μου .. ? (ναι το έχω ακούσει και αυτό) .... και να διαβάσω δέκα φορές τον timothy Leary...?


να σου πω... ...δεν ξέρω .. γιατί πολύ απλά δεν είμαι Εσυ... αλλά καθένας από εμάς είναι διαφορετικός και δίνουμε διαφορετική σημασία σε διαφορετικά πράγματα. (άλλο ένα σίγουρο..)


γιατί δεν .. ξεκινάς λοιπόν από τα σίγουρα.. !!!


Γιώργος
Esoterica Αγγελίες - μάγος με προϋπηρεσία σε τελετουργικές θυσίες μικρών ζώων .... διαθέσιμος και για παιδικά πάρτυ... τιμές λογικές...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

fazman
Νέο Μέλος


3 Μηνύματα
Απεστάλη: 04/06/2009, 15:27:52  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους fazman  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
afou to mialo mas paragei tis ousies pou anaferthikan, den einai dinato na vioseis oli autin tin ebeiria xoris tin xrisi ton ousion pou anaferthikan?

.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Γιώργος
Πλήρες Μέλος


970 Μηνύματα
Απεστάλη: 09/06/2009, 00:36:25  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Γιώργος  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:

afou to mialo mas paragei tis ousies pou anaferthikan, den einai dinato na vioseis oli autin tin ebeiria xoris tin xrisi ton ousion pou anaferthikan?

.


ναι.. βεβαίως είναι δυνατόν .. .. αλλα - (ερώτηση) - κάτω απο ποιανού τον έλεγχο ..?


Γιώργος
ε λοιπόν πότε δεν φανταστηκα οτι θα μου ακουγόταν τόσο αστείο .. " Σταματήστε τον , για όνομα του Θεού ...ας τον σταματήσει κάποιος"Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

fazman
Νέο Μέλος


3 Μηνύματα
Απεστάλη: 09/06/2009, 15:36:57  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους fazman  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
ti enoeis legodas kato apo pianou ton elenxo?

.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Γιώργος
Πλήρες Μέλος


970 Μηνύματα
Απεστάλη: 10/06/2009, 02:11:39  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Γιώργος  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
πρόσεξε για λίγο την φωτογραφία λίγα πόστ παραπάνω ..


θυμήθηκα αυτό που είχε πει ο πρώην άνδρας της Ατζελίνας... Bill Thornton στο περιοδικό Esquire

"το να κάνεις σεξ με την Ατζελίνα είναι σαν να γαμάς έναν καναπέ"

είδες .....πώς ο καθένας βλέπει τα πράγματα σύμφωνα με το δικό του μυαλό και εμπειρίες ...
και μιλάμε τώρα ...για κάτι τόσο απλό ...όπως Σεξ και Ατζελίνα

οι ουσίες όμως .... της γκάβλας (όπως και να τις λένε επιστημονικά) ... υπάρχουν πάντα μέσα στο σώμα μας...

Γιώργος
..θα πάρω και το κορίτσι και τον καναπέ .. μου τα τυλίγεται σας παρακαλώ

Υ.Γ.. λοιπόν ποιός έχει τον έλεγχο...?Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

fazman
Νέο Μέλος


3 Μηνύματα
Απεστάλη: 10/06/2009, 16:25:09  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους fazman  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
ksanadiavasa ta post alla k pali dn katalava akrivos 100% ti enoeis, an borei kapoios na exei ton elenxo esi tha eisai autos k otan leo esi enoo to mialo sou psixi sou.
sigouros dn boro na eimai giati dn exo zisei kati tetoio ipotheseis kano

.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Dying_Incubus
Συντονιστής

Tuvalu
13482 Μηνύματα
Απεστάλη: 11/06/2009, 10:16:00  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Dying_Incubus  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Αγαπητέ fazman, καλώς ήλθες στις Συζητήσεις του Esoterica.
Σου εύχομαι να έχεις εποικοδομητικές αναζητήσεις.

Θα σε παρακαλούσα μόνο να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες κι όχι με λατινικούς (greeklish) ώστε να είναι πιο εύκολη η ανάγνωση των μηνυμάτων σου.




In anticipation of my resurrection...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Γιώργος
Πλήρες Μέλος


970 Μηνύματα
Απεστάλη: 13/06/2009, 17:06:52  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Γιώργος  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
χμ βλέπεις τι γίνεται εάν γράφεις με greekenglish τελικά άλλο κατάλαβα από την ερώτηση σου


anyway

μιλάμε για το μυαλό έτσι ..

για τον έλεγχο παλεύουν ή πληροφορία ότι "είναι σαν να γαμάς καναπέ"

αλλά και ή εικόνα της Αντζελίνας πάνω στον καναπέ ..


οι ουσίες τις γκάβλας .. που βρίσκονται φυσικά μέσα στο σώμα σου ... θα πάνε με την Αντζελίνα πάνω στον καναπέ (φαντάζομαι)

αλλά θα μπορέσουν όμως να σε κάνουν να βιώσεις την εμπειρία του να κάνεις σεξ με την Α. .. (μάλλον όχι) ...

τι όμως θα μπορούσε σε κάνει να ξυπνήσει τον θεό μέσα σου ....ίσως η εμπειρία του σεξ με την Α.
( που στην συγκεκριμένη περίπτωσης μπορεί να είναι πωπω..τι γα**ω ο Θεός σήμερα )

τώρα εάν έχεις την πληροφορία (από πολλή παλιά και αρχαία χρόνια) οτι
τρώγοντας "αυτό και εκείνο" ξυπνάνε τον θεό μέσα σου.....
αλλά
και την φωτογραφία ή πληροφορία ότι μάλλον θα πεθάνεις και ότι ίσως ναι είναι κακό για σένα ....


εσύ τι θα έκανες

σαν ανθρώπινα όντα το μόνο πράγμα στο οποίο δεν παζαρεύουμε ποτέ είναι το δικαίωμα της επιλογής ... ο "καλός" δημιουργός μας είχε βαλει σε έναν παράδεισο που είχαμε τα πάντα .. ακόμα και επιλογή ......του να φάμε ή να μην φάμε κάτι ....

και μετά ήρθε κάποιος και τους έδωσε την πληροφορία ... ότι θα γίνουν σαν Θεοί εάν θα φάνε κάτι ....

και το τι έγινε μετά βέβαια ... είναι θέμα ακόμα προς συζήτηση γιατί όλοι σχεδόν έχουμε διαφορετική γνώμη (και επιλογή) για το τι είναι Θεός ...


Γιώργος
love being human ....!!!

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

yogini
Νέο Μέλος

Greece
3 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/02/2010, 04:02:55  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους yogini  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Η καλύτερη συζήτηση που έχω βρει μέχρι τώρα εδώ μέσα.
Άξιζε πραγματικά κάθε λεπτό της πολύωρης ανάγνωσή της.
Ελπίζω να εμπλουτιστεί και με άλλες απόψεις και εμπειρίες αν και είναι ήδη πολύ "ζουμερή".

Στραβοκατάπιε ο Αδάμ και πήξαμε στη μπανάνα.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

UHURU
Μέλος 1ης Βαθμίδας


71 Μηνύματα
Απεστάλη: 21/02/2010, 14:41:04  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλημέρα.. Για μένα κάθε ουσία που χρησιμοποιείται για να αλλάξει την συνείδηση είναι ναρκωτικό..

Τα ναρκωτικά, στη καλύτερη περίπτωση, ανοίγουν απλώς ένα παράθυρο στο αστρικό πεδίο. Σπάζουν το αιθερικό τείχος και εξαναγκάζουν τη συνείδηση να περάσει μέσα απ' αυτό το άνοιγμα στον αστρικό κόσμο, έναν κόσμο φανταστικό, γεμάτο θυμαπάτες, απατηλά χρώματα και μορφές. Κανένα ναρκωτικό δεν μπορεί να ανεβάσει τη συνείδηση ψηλότερα από το αστρικό πεδίο. Γνωρίζουμε ότι το αστρικό είναι το πεδίο της αυταπάτης και οποιοσδήποτε αιχμαλωτίζεται εκεί, δυσκολεύεται να επιστρέψει στο φως της πραγματικότητας.

Μερικοί άνθρωποι λένε ότι μετά από χρήση ναρκωτικών έγιναν δημιουργικοί. Ισχυρίζονται ότι έλαβαν καινούργια έμπνευση και κουράγιο να την εκφράσουν. Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά δεν γνωρίζουν από ποιο πεδίο και από ποια πηγή προέρχεται αυτή η έμπνευση. Μπορεί να προέρχεται από τον μηχανικά αντιδραστικό νου, όπου είχε καταγραφεί. Τα όσα διαβάζουμε και ακούμε συχνά εγγράφονται μηχανικά στον αντιδραστικό νου μας και αργότερα εκφράζονται με νέες μορφές και χρώματα. "Ναρκωνόμαστε" με νοητικές μαγνητοφωνήσεις.

Από το βιβλίο "το πύρινο άρμα και τα ναρκωτικά" του Τορκόμ Σαραϊνταριάν.

Τα παραπάνω όχι απλά με βρίσκουν σύμφωνο αλλά έχουν ξεδιαλύνει και το μαύρο σύννεφο που δημιούργησα μέσα από βιώματα χρόνιου πειραματισμού με τα ενθεογενή τα οποία δεν κατακρίνω και δεν υποστηρίζω πως είναι "κακά" γιατί χωρίς αυτά ίσως να μην σκεφτόμουν έτσι όπως σκέφτομαι σήμερα και η αλήθεια είναι ότι ο τρόπος σκέψης μου μ'αρέσει

αν η ζωη ειναι μια σκηνη παραστασης τοτε χρειαζομαι λιγο περισσοτερο φως..

Edited by - UHURU on 21/02/2010 14:59:53Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

madrugada
Νέο Μέλος


2 Μηνύματα
Απεστάλη: 03/03/2010, 03:18:52  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους madrugada  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)


διαβασα και εγω λοιπον πολυ προσεκτικα ολες σας τις αναφορες στα λεγομενα ''ενθογενη''
μιλωντας πολυ προσωπικα θα ελεγα στους κυριους που προλαβαν τις κυνδυνολογιες εναντιων των πολυ ομορφων αρθρων που εγραψαν καποιοι απο εσας,να ψαξουν πρωτα λιγο για το θεμα και μετα να εκφερουν αποψη!
ειμαστε πολυ ''λιγοι'' για να μπορουμε να μιλαμε για αυτα ασυλλογιστα και ακομα περισσοτερο ''λιγοι'' αν πιστευουμε οτι τα εχουμε κατακτησει...
οποιος το πιστευει αυτο απλα εχει χασει την πορεια προς το φως..
κ το λεω εγω αυτο-οπου θα μπορουσα να πω οτι η συνευρεση με τα ενθογενη ειναι κατι παραπανω απο πορεια ζωης προς την μαθηση και το φως-και ευχαριστω τους ανθρωπους που ειναι διπλα μου σε αυτο..

θα ηθελα πολυ να σηζητησω με πολλους απο εσας-πιστευω οτι θα εχουμε πολλα να πουμε-
οσο για το μελος που αναρωτιεται πως θα βρει καποιον να τον καθοδηγησει κτλ
φιλε μου,οταν το θελεις και ειναι η ωρα σου να το δεχτεις τοτε αυτο θα ερθει να σε βρει-μην το ψαξεις απο τα συμβατικα μονοπατια-
ισως να ειναι κοντα σου και να περιμενει την καταλληλη στιγμη :)

θα ηθελα πολυ να μοιραστω τις εμπειριες μου μαζι σας-ομως με ανθρωπους που βρισκομαι στο ιδιο μηκος κυμματος
ευχαριστωΜετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Dr Gonzo
Νέο Μέλος

Greece
1 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/05/2010, 15:23:58  Εμφάνιση Προφίλ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Συγχαρητηρια στο δημιουργο του θεματος,αλλα και σε ολους οσους συνεισεφεραν σε γνωση και πληροφορηση.Φιλε xotchipilli ειναι προφανες οτι εχεις "τρελλες" γνωσεις επι του θεματος!
Τολμω δε να πω, οτι προκειται για το σημαντικοτερο θεμα που εγω τουλαχιστον εχω δει να συζηταται σε ελληνικο φορουμ.Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
pta35
Νέο Μέλος

Greece
5 Μηνύματα
Απεστάλη: 25/05/2010, 22:56:06  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους pta35  Στείλτε ένα Yahoo! Μήνυμα στο Μέλος pta35  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Καλησπέρα, πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που διάβασα για το θέμα αυτό-αν και δεν μπορώ να πω ότι είχα την υπομονή να τα διαβάσω όλα- αλλά θα ήθελα να ρωτήσω αν κάποιος γνωρίζει για την (παπαρούνα) όχι για την κόκκινη που φυτρώνει στα χωράφια, αλλά για την άλλη που μέχρι λίγα χρόνια φύτρωνε και αυτή κοντά σε κήπους μέχρι να επιβάλει το κράτος να την ξεριζώσουν θεωρώντας την παράνομη.
Αυτό που θέλω να ρωτήσω αν αυτή η παπαρούνα που έχει ανοικτό ροζ χρώμα και την συναντάμε ακόμα σε κάποιους κήπους σε απομακρυσμένα χωριά είναι η γνωστή οπιοπαπαρούνα.
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
amalia
Διαχειριστής

Greece
10776 Μηνύματα
Απεστάλη: 26/05/2010, 01:15:29  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους amalia  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Γιατί;
Βρήκες καμιά στον κήπο σου;


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

pta35
Νέο Μέλος

Greece
5 Μηνύματα
Απεστάλη: 26/05/2010, 15:55:11  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους pta35  Στείλτε ένα Yahoo! Μήνυμα στο Μέλος pta35  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Ναι, που το κατάλαβες?Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
amalia
Διαχειριστής

Greece
10776 Μηνύματα
Απεστάλη: 27/05/2010, 01:10:04  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους amalia  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Μου ήρθε μια διαίσθηση!!


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

elo
Συντονιστής

Greece
3417 Μηνύματα
Απεστάλη: 27/05/2010, 01:30:57  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους elo  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Και που βρίσκεται ο κήπος σου καλό μου παιδί…

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
amalia
Διαχειριστής

Greece
10776 Μηνύματα
Απεστάλη: 27/05/2010, 03:18:45  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους amalia  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Βρήκα κι εγώ μία στον κήπο μου!


Μήκων η υπνοφόρος (κάνε "κλικ" για μεγέθυνση)

Για δες, μοιάζει μ' αυτήν;

ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ

Αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό η παπαρούνα ανήκει στην τάξη Παπαβερώδη και στην οικογένεια Παπαβερίδες.

Οι παπαρούνες βρίσκονται στις Εύκρατες και ψυχρές περιοχές της γης. Χαρακτηριστικά τους είναι τα φύλλα τους , που είτε αναπτύσσονται μέσα σε λοβό είτε είναι κομμένα σε διάφορα μέρη, διασκορπισμένα ,η ύπαρξη ενός γαλακτικού υγρού στο βλαστό , καθώς και τα μεγάλα τους άνθη που φύονται μεμονωμένα σε μίσχους άφυλλους ή σε φυλλώδης βλαστούς.

Ο καρπός της παπαρούνας είναι πολύσπερμη κάψα.

Υπάρχουν πολλά είδη παπαρούνας (100 περίπου) που είτε είναι αυτοφυή λουλούδια των αγρών είτε καλλιεργούνται.

Το πιο σημαντικό είδος του γένους είναι η Μήκων η υπνοφόρος γνωστή με τις ονομασίες παπαρούνα και αφιόνι. Είναι ιθαγενές της Ελλάδας, ετήσιο φυτό που ανθίζει την άνοιξη. Τα φύλλα της είναι οδοντωτά ασημοπράσινα και τα άνθη της είναι πλατιά κυανοπορφυρά. Το φυτό καλλιεργείται για τους καρπούς του που από το χυμό τους λαμβάνεται το όπιο και για τα σπόρια του, που δεν έχουν υπνωτικές ιδιότητες, και χρησιμοποιούνται σαν μπαχαρικό και ζωοτροφή. Αυτό το είδος παπαρούνας είναι γνωστό από την αρχαιότητα και τα σπόρια της τα χρησιμοποιούσαν σαν μπαχαρικό από τα αρχαία χρόνια. Τέτοια σπόρια βρέθηκαν σε ανασκαφές που έγιναν σε παραλίμνιους οικισμούς στην Ελβετία.

Άλλες ποικιλίες καλλιεργούνται για τα πολύχρωμα άνθη τους και είναι καλλωπιστικά φυτά σε κήπους και πάρκα.

Πάντως το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή παπαρούνα των αγρών, επιστημονική ονομασία παπαρούνα rhoeas ,μικρό λουλούδι, με κόκκινα άνθη ,μαύρα στη βάση τους, που ανθίζουν την άνοιξη, δίνοντας μαζί με τις μαργαρίτες ένα χαρακτηριστικό χρώμα στην Ελληνική ύπαιθρο.


Πηγή:
easypedia.gr


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

pta35
Νέο Μέλος

Greece
5 Μηνύματα
Απεστάλη: 31/05/2010, 21:45:17  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους pta35  Στείλτε ένα Yahoo! Μήνυμα στο Μέλος pta35  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Σε ευχαριστώ Αμαλία για τις πληροφορίες, μια τέτοια φύτρωσε στον κήπο μου και δεν ξέρω τη να την κάνω.
Αγαπητέ elo δεν μπορώ να σου πω που είναι ο κήπος μου γιατί φοβάμαι ότι θα μου κλέψεις τις ντομάτες που έχω.
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Το Θέμα καταλαμβάνει 8 Σελίδες:
  1  2  3  4  5  6  7  8
 
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Μετάβαση Σε:

ESOTERICA.gr Forums !

© 2010-11 ESOTERICA.gr

Μετάβαση Στην Κορυφή Της Σελίδας
0.2617188
Maintained by Digital Alchemy