ESOTERICA.gr Forums !

ESOTERICA.gr Forums !
Κεντρική Σελίδα | Προφίλ | Εγγραφή | Ενεργά Θέματα | Μέλη | Αναζήτηση | FAQ
Όνομα Μέλους:
Password:
Επιλογή Γλώσσας
Φύλαξη Password
Ξεχάσατε τον Κωδικό;
 Όλα τα Forums
 .-= Η ΨΥΧΗ =-.
 Ο Δημιουργικός ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Σελίδα: 
από 3
Συγγραφέας Προηγούμενο Θέμα Θέμα Επόμενο Θέμα  
Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 18/06/2005, 18:00:32  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Ο οραματισμός όπως τον αντιλαμβάνομαι και τον περιγράφω σε ετούτο το θέμα είναι μια νοητική διαδικασία. Χρησιμοποιεί κυρίως στοιχεία από το παρελθόν, μνήμες εικόνων, στοιχείων, χρωμάτων, αισθήσεων, τις οργανώνει και τις προβάλει σα σκεπτομορφές επιθυμιών. Μετά τη δημιουργία της σκεπτομορφής δημιουργός της την αφήνει να υπάρχει, αλλά εδώ υπάρχει μια παγίδα. Δεν πρέπει να προσκολληθεί στην επιθυμία / σκεπτομορφή, αλλά να την αφήνει να υπάρχει όμορφα και ωραία. Από το σημείο αυτό και πέρα, οι δράσεις του δεν πρέπει να συγχέονται με αυτή, δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένο το αποτέλεσμα, δεν πρέπει να αφεθεί να τον ρουφήξει η σκεπτομορφή.

Αυτός είναι ένας καινούργιος όρος, μια καινούργια έννοια που πρώτη φορά την συναντώ. "Σκεπτομορφή" : Παρελθοντολογικές μορφές της σκέψης δηλ. που εμφανίζονται ως μελλοντικές επιθυμίες στο παρόν. Αυτό κατάλαβα. Αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με.

Αν όχι, για ρίξε μια ματιά στις παρακάτω παρατηρήσεις / απορίες μου :

α) Στοιχεία από το παρελθόν, είναι μόνο τα Ιστορικά στοιχεία. Τέτοια χρησιμοποιεί το όραμα ? Αν όχι, τότε δεν πρόκειται για στοιχεία, αλλά μάλλον για στοιχειά. E, γίνε γκοστμπάστερ καλύτερα...

β) Τι σόϊ μορφές είναι τούτες ? Πως είναι δηλ ?

γ) Παρελθοντολογικές αισθήσεις κατεψυγμένης μορφής, δεν υπάρχουν. Ευτυχώς δηλ που δεν υπάρχουν. Ό,τι έχεις αισθανθεί, δεν πρόκειται να το διατηρήσεις στο μυαλό σου, όσο δηλ. σουπεργούμαν και να 'σαι. Είναι αδύνατον να διατηρήσεις ένα αίσθημα από το παρελθόν, με την ίδια ένταση που συνέβει, με ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά που έγινε κάποτε. Η μόνη περίπτωση, είναι να χρησιμοποιήσεις συντηρητικά, αλλά βρε Λίλιθ, αυτά δεν είναι και τόσο καλά για την υγεία μας. Δεν ακούς τι γίνεται ? Αν πάλι ο οραματισμός, είναι νοητική διαδικασία, η λέξη "αισθήσεις", καλύτερα να αφαιρεθεί από την δική σου αντίληψη.

δ) Μνήμες εικόνων. Φωτογραφίες δηλ ? Ε, πάλι θα χρειαστείς φλας, "τσακ" δηλ... Σου είπα, έτοιμος είμαι να φτιάξω μια τέτοια οργάνωση, στο "τσακ" δηλ...

Φιλικά,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 18/06/2005 18:11:56Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 03:46:30  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Έλεος!
Deva, προσπάθησα να σε καταλάβω, απ' ότι φαίνεται από τις απαντήσεις
σου δεν τα κατάφερα και πολύ καλά...
Δύο πράγματα μπορεί εδώ να συμβαίνουν: (τουλάχιστον δύο)
1) είτε που αυτό που εννοώ δεν μπορώ να το επικοινωνήσω καλά,
2) είτε "πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή".

Δύσκολο να εναρμονήσεις συναίσθημα και λογική, ιδιαίτερα όταν
ανάμεσα στα δύο βρίσκεσαι και παραδέρνεις.
Η σιγουριά της μιας στιγμής γίνεται ψέμα ύστερα από λίγο.
Εγώ η ίδια συχνά γελώ με αυτά που σκέπτομαι, λέω, γράφω μετά από λίγο.
Κάποιος είπε κάποτε, "μην το παραζαλίζεις, άστο να πάει!"
Γιατί να πρέπει πάντα να βγάλουμε άκρη;

Χθες διάβασα τα λόγια σου, μου πήρε κάπου 1 ώρα να γράψω το μήνυμα
που διάβασες, προσπάθησα να βάλω κάτω μυαλό, να αντιληφθώ, να
κατανοήσω, να επικοινωνήσω.
Αναρωτιέμαι μήπως αυτός δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος -για μένα.
Μπορεί να μιλά με τη λογική μια καρδιά;
Ο οραματισμός μάλλον με την καρδιά έχει να κάνει, παρά με το μυαλό.
Σε αυτό θα ήθελα να συμφωνούσαμε.

Είναι αλόκοτο... ένα θέμα σιωπηλό για πολλές εβδομάδες, ξαφνικά
αποκτά φωνές.
Τί σύμπτωση, πόσο αυτό αντικατοπτρίζει το παρόν μου.
Μετά από 2,5 μήνες ήρεμου διαλογισμού και οραματισμού, βρίσκομαι
μέσα σε μια εσωτερική μάχη, σε μια ρωγμή του κόσμου μου...

Φύγαμε από τη θεωρία και πάμε στην πράξη.
Εδώ να σε δω καλή μου Λίλιθ, ωραίο ήταν το αγνάντεμα από τη σιγουριά
του κάστρου σου...

Ναι, είναι λάθος να αντιμετωπίζεις το όραμα με λογική.
Κι όμως, πριν από 2 ημέρες έγραφα:

quote:
Ο οραματισμός όπως τον αντιλαμβάνομαι και τον περιγράφω σε ετούτο το θέμα είναι μια νοητική διαδικασία.

Το όραμα θέλει θέληση, η θέληση θέλει καρδιά.

Ποιά η διαφορά μεταξύ ενός χαζορομαντισμού από την πραγματική
κίνηση της καρδιάς;
Τί ήταν ο Βέρθερος του Γκαίτε, ρομαντικός ή πολεμιστής; -μάλλον
το πρώτο...

Πώς δίνουμε μάχη με την καρδιά;

quote:
Αλήθεια, ποιος είναι αυτός ο στόχος που λες Λίλιθ ? Η αγορά ενός σπιτιού για παράδειγμα ?

Για παράδειγμα... κάτι τόσο πεζό εννοείς;
Γιατί δεν είναι έτσι. Η αγορά αυτού του σπιτιού δεν ήταν σε καμμία
περίπτωση κάτι τέτοιο για μένα και αυτό το γνώριζα από την αρχή.
Όταν τελειώσει αυτή η ιστορία, θα μαζέψω τις αναμνήσεις μου
από αυτήν την ιστορία, αυτού του σπιτιού και
ίσως γράψω πάνω σε αυτές ένα μυθιστόρημα, ίσως μάλιστα σκεφτώ και
να το εκδώσω, ίσως μιλήσει σε κάποιους

Ίσως μάλιστα να έγραφα και την ιστορία αυτού του σπιτιού σε ένα
θέμα εδώ μέσα, μια αφήγηση ακροβασίας από σύμπτωση σε σύμπτωση.
Ένα θέμα μελέτης και σχολιασμού, ένα case-study, όπως λένε και οι
Άγγλοι.

Αναρωτιέμαι αν μια ιστορία κρίνεται από το τέλος της, την κατάληξή
της, ή από τη μαγεία που ξετυλίγεται στη διάρκεια.
Αν πούμε ότι η ιστορία του σπιτιού αυτού είναι ένας χορός, τότε
θα πω ότι η χορεύτρια με έχει σαγηνεύσει με το χορό της.
Αυτό θα το πω εντελώς υποκειμενικά, γιατί σε εμένα έχει πει πολλά,
δε γνωρίζω όμως αν ισχύει το ίδιο και για κάποιον άλλον.

Όλα ξεκίνησαν με έναν αθώο οραματισμό...
Πραγματικά δεν ξέρω ακριβώς τί με τράβηξε εκεί, αλλά σίγουρα ήταν
κάτι πολύ δυνατό. Έτσι, χωρίς να το πολυεξετάσω, αφέθηκα.
Αυτό το σπίτι κατά μια έννοια αντικατοπτρίζει μια πλευρά της
προσωπικής μου ιστορίας.

Αρκετά όμως με το σπίτι.

quote:
Ποιες είναι οι πραγματικές σου απορίες, πάνω σ' αυτά που λέω για τον διαλογισμό ? Αυτό θα ήταν χρήσιμο να συζητηθεί, για σένα αλλά και για μένα...

Deva, αυτό λέω να το αφήσουμε προς το παρόν, δεν είναι της στιγμής μου
τώρα που γράφω αυτό το μήνυμα, είμαι αλλιώς συντονισμένη.

quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Θα φέρω ένα απλό παράδειγμα: Πριν από δύο χρόνια ήθελα να αγοράσω ένα διαμέρισμα. Το βρήκα, μου άρεσε, αλλά δε συμφωνούσαμε στην τιμή με τον ιδιοκτήτη. Υπήρχαν εξάλλου και άλλες προσφορές, από άλλους αγοραστές με περισσότερα χρήματα από αυτά που εγώ έδινα. Όμως εγώ το ήθελα. Κάθε μέρα περνούσα μπροστά από το διαμέρισμα, σταματούσα, το έβλεπα και το χαιρετούσα. Έκλεινα τα μάτια και φανταζόμουνα τον εαυτό μου να ανοίγει την τσάντα, να παίρνει το κλειδί, να ανοίγει την πόρτα, να μπαίνει στο διαμέρισμα, να κάθεται στο γραφείο και να χαίρεται για το διαμέρισμα, που επιτέλους του ανήκει, με τους δικούς του όρους. Σε αυτή τη διαδικασία προσπαθούσα μεν να πίσω τον ιδιοκτήτη με τη δύναμη της λογικής, αλλά ένα κομμάτι μέσα μου δρούσε χωρίς λογική, ενεργοποιημένο μόνο από το συγκεκριμένο όραμα. Αυτό το κομμάτι το αντιλαμβανόμουνα ως ένα σύμμαχο, χωρίς να προσπαθώ να το εκλογικεύσω, απλά το άφηνα να υπάρχει εκεί. Τελικά το διαμέρισμα το αγόρασα, με τους δικούς μου οικονομικούς όρους, ενώ ο ιδιοκτήτης προκειμένου να το πάρω εγώ, απέρριψε μια μεγαλύτερη προσφορά.
--------------------------------------------------------------------------------


Δεν νομίζω πως λες και κάτι. Μπορεί να σε γούσταρε ο ιδιοκτήτης του. Πολλές φορές, σε κάποιον άνθρωπο που μας αρέσει ο χαρακτήρας του, λέμε "Εντάξει ρε φίλε, ας χάσω και πέντε φράγκα απο σένα, είσαι ωραίος τύπος και σε πάω, χαλάλι σου !". Αυτό το ενδεχόμενο, γιατί δεν το σκέφτεσαι ?


Μου ακούγεται πολύ λογική η ερμηνεία που δίνεις, ουσιαστικά αυτό
έγινε. Αν θες να το δεις έτσι απλά, πολλά μπορούν να εξηγηθούν με
τη λογική. Επανερχόμενη στην προηγούμενη σημείωσή μου σχετικά με
το σπίτι και την ιστορία του, και αυτή μπορεί να ερμηνευτεί μέχρι
ένα σημείο με τη λογική.
Αν όμως μπορείς να πάρεις τα ίδια γεγονότα, τα συνδέσεις με
εσωτερικές αιτίες και φτάσεις στο σημείο να δεις το όλο κατασκεύασμα
παρακάμπτοντας τη λογική, δλδ. με ένα άλλο μάτι -(μπορεί να
ισχύουν και τα δύο, και η λογική ερμηνεία και η άλλη ερμηνεία), όχι
υποκαθιστώντας ή σκοτώνοντας τη λογική, και αν τελικά αυτό που θα
δεις σου κινεί την καρδιά, τότε και αυτό έχει μια αξία.
Εγώ, έτσι το είδα, και με τη λογική και με τον άλλο τρόπο.

Και από τον άλλο τρόπο γοητεύομαι, δεν μπορώ να αντισταθώ...

Αφήσαμε σημεία πολλά, θίξαμε καινούργια...
Καληνύχτα

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 10:54:58  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Αν όμως μπορείς να πάρεις τα ίδια γεγονότα, τα συνδέσεις με
εσωτερικές αιτίες και φτάσεις στο σημείο να δεις το όλο κατασκεύασμα
παρακάμπτοντας τη λογική, δλδ. με ένα άλλο μάτι -(μπορεί να
ισχύουν και τα δύο, και η λογική ερμηνεία και η άλλη ερμηνεία), όχι
υποκαθιστώντας ή σκοτώνοντας τη λογική, και αν τελικά αυτό που θα
δεις σου κινεί την καρδιά, τότε και αυτό έχει μια αξία.
Εγώ, έτσι το είδα, και με τη λογική και με τον άλλο τρόπο.

Και από τον άλλο τρόπο γοητεύομαι, δεν μπορώ να αντισταθώ...


Αχ! βρε κυκλωπάκι μου, λες κι είσαι η Ιθάκη μου..

Καλημέρα,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 10:59:01Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 11:36:36  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 12:16:32Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 12:12:22  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Για παράδειγμα... κάτι τόσο πεζό εννοείς;
Γιατί δεν είναι έτσι.

Αφ ενός, εσύ χρησιμοποίησες αυτό το παράδειγμα και προσπάθησες να το δικαιολογήσεις, παραθέτοντας την λέξη "σκοπός", αφ' ετέρου, γνωρίζω καλά, πως δεν είναι έτσι για σένα.Μάλλον λοιπόν, χρησιμοποίησες λάθος παράδειγμα, αλλά δεν πειράζει. Υποθέτω τι εννοείς και σταματώ εδώ.

Θα σου πω όμως ένα μυστικό. Αν το καταλάβεις, καλώς, αν όχι, πάλι καλώς. Έχε στο νου σου, πως η κάθε κουβέντα που λέμε, δικαιολογεί την προηγούμενή της. Αν μια κουβέντα μας, δεν καταφέρει να το κάνει αυτό, τότε και η προηγούμενή της, από κάπου "μπάζει". Τις περισσότερες φορές, αν συνεχιστεί αυτή η ανασκαφή του λόγου, της πρότασής μας δηλ. αυτό που φέρνει στο φως, είναι μια λανθασμένη αρχική βάση, ένα σαθρό υπόβαθρο, ένα ψευδή συμπέρασμα, μια μικρή αυταπάτη, μια ακόμη θεωρία. Ένα δέντρο, αν δεν έχει γερές ρίζες, με τον πρώτο δηλ. πεχλιβάνη άνεμο, θα σοριαστεί. Κι αυτό, το τελευταίο, είναι ένα πολύ απλό παράδειγμα, όχι δικό μου. Της φύσης. Φυσικά, αυτό που λέω τώρα, δεν γίνεται να το κάνουμε κάθε φορά που σχηματίζουμε μια πρόταση, αλλά σε μερικούς ανθρώπους συμβαίνει, χωρίς οι ίδιοι να το προκαλούν. Πως ακριβώς γίνεται, παραμένει μυστικό...

Λίλιθ,

Πολλές φορές στο λόγο μας χρησιμοποιούμε παραδείγματα, ακριβώς γιατί θέλουμε να κάνουμε τον συνομιλητή μας να καταλάβει τι εννοούμε. Γιατί όμως πρέπει οπωσδήποτε να καταλάβει αυτός ? Γιατί, βαθύτερα, φοβόμαστε μήπως αυτό που λέμε, δεν το έχουμε καταλάβει πρώτα εμείς οι ίδιοι. Ουσιαστικά, πρώτα τον ίδιο μας τον εαυτό βοηθάμε και μετά τον συνομιλητή μας. Όσο πιο απλό είναι το παράδειγμά μας, τόσο πιο εύκολα θα γίνει κατανοητό και από εμάς, και από τους άλλους που μας ακούν ή μας διαβάζουν. Έτσι, θα αποφύγουμε αυτό που λέμε, "παρεξήγηση".

Σου είπα, ο "ιδιοφυής" νους είναι κατά βάσην πολύ απλός. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει, είναι πως ο "κοινός" νους δεν μπορεί να κατανοήσει το απλό. Μην σου φαίνεται παράξενο αυτό. Συμβαίνει στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Έτσι, ο δεύτερος περιθωριοποιεί τον πρώτο. Τι να γίνει ? Κερδίζεις από την μια, χάνεις από την άλλη.

Ε, με την καρδιά, με το συναίσθημα δηλ. δεν βγάζεις άκρη. Και δεν βγάζεις άκρη, γιατί ακριβώς αυτό το συν (+), ποτέ δεν ξέρεις τι προσθέτει. Αν οι άνθρωποι γνώριζαν κι αυτό, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ διαφορετικός. Καλά είναι έτσι που είναι...

Τα σέβη μου,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 12:44:06Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 13:14:29  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
2) είτε "πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή".

Νομίζω ένα τραγουδάκι, πάνω σ' αυτό που λέει και ο ποιητής δηλ., είναι ταμάμ !

Άλλοι στην ευδαιμονία, κι άλλοι σαν δαιμονισμένοι,
στην δική σου αγωνία, η καρδιά μου βαφτισμένη.

Κόσμε λάθος δρόμο πήρες,
πήρες ξωπίσω την καταστροφή,
κι αν μπορείς κάνε μια στάση,
για να κατέβουμε σε μια στροφή.
Κόσμε λάθος δρόμο πήρες,
πήρες ξωπίσω την καταστροφή,
άσε που δεν θα γλυτώσουν,
ούτε οι αθώοι μα ούτε κι οι σοφοί.

Πες μου τι είναι ευτυχία, να σου πω κι εγώ ποιος είσαι,
μες στην δόξα και το χρήμα, η ζωή φαλήρισε...

Σας χαιρετώ,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 13:27:47Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 14:48:19  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Μπορεί να μιλά με τη λογική μια καρδιά;

Η καρδιά δεν έχει λογική. Πως είναι δυνατόν να μιλά μ' αυτήν ?

Αν μια καρδιά προσπαθήσει να μιλήσει, άχνα δεν θα βγάλει. Αν προσπαθήσει πάλι να μιλήσει μέσω της λογικής, ό,τι κι αν πει, αχνό θα βγάλει. Ομίχλη, αιθάλη, πούσι, που το λεν' οι ναυτικοί. Αν η λογική μιλήσει μέσω της καρδιάς, τότε κάτι μπορεί να γίνει, αρκεί η λογική να μιλήσει αληθινά. Τότε, η καρδιά θα συμφωνήσει, θα ομολογήσει και θα χτυπήσει ένα "τσακ" πιο δυνατά, για να δείξει στην λογική πως είναι με το μέρος της.

Η αλήθεια όμως, δεν έχει ανάγκη μήτε την μία, μήτε την άλλη...

Σε χαιρετώ,
Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 14:52:12Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 15:09:07  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Πώς δίνουμε μάχη με την καρδιά;

Η καρδιά δεν δίνει μάχες. Δεν χρειάζεται. Δεν υπάρχουν γι' αυτήν νικητές και νικημένοι, δεν γνωρίζει τίποτε από όσα συμβαίνουν σ' αυτόν τον κόσμο. Απλά, χτυπάει στον ρυθμό της, χωρίς να νοιάζεται. Κάποτε βέβαια σταματάει. Καρδιά είναι, κουράζεται, τι να πεις...


Deva

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 15:14:08Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 15:25:38  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Αναρωτιέμαι αν μια ιστορία κρίνεται από το τέλος της, την κατάληξή της, ή από τη μαγεία που ξετυλίγεται στη διάρκεια.

Νομίζω πως δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, η κατάληξη, ο προορισμός ενός ταξιδιού. Περισσότερο σημασία θαρρώ πως έχει η διαδρομή του, το ίδιο το ταξίδι, η μαγεία που ξετυλίγεται κατά την διάρκεια, όπως λες, και οι άνθρωποι που συνάντησες κατά την διάρκεια αυτού του ταξιδιού.

Μπορεί ένας άνθρωπος να μην φτάσει ποτέ στο αληθινό, στην αλήθεια. Αν την επιθυμεί πραγματικά όμως, αν την θέλει πολύ, αν την αναζητήσει πραγματικά και μπει στο σωστό μονοπάτι που οδηγεί σ' αυτήν - άσχετα αν την φτάσει κάποτε ή όχι - είναι σίγουρο πως θα την βρεί γιατί θα έχει γίνει από μόνος του αληθινός στο διάβα του, στην αναζήτησή του, χωρίς να το έχει καταλάβει ούτε ο ίδιος. Για να αναζητήσει την αλήθεια στην ύπαρξη, θα πρέπει πρώτα να ψάξει το αληθινό μέσα στο δικό του "είναι". Όλο και περισσότερο θα θυμάται τον εαυτό του, όλο και περισσότερο θα τον γνωρίζει.

Όταν συμβεί αυτό, τότε ποιος ο προορισμός και ποια η διαδρομή ? Αφετηρία, διαδρομή και τέρμα, έχουν γίνει ένα σ' αυτόν. Εσύ τι λες, πέτυχε τότε ή δεν πέτυχε τον "στόχο" του ? Και τι σημασία μπορεί να έχει για έναν τέτοιο άνθρωπο, ο "κριτής" της ιστορίας του ?

Αν αισθάνεσαι πως πρέπει να γράψεις κάτι, αν το θέλεις πραγματικά, αν βγάλεις την αλήθεια από μέσα σου και την φτιάξεις ένα μυθιστόρημα, τότε μην αναρωτιέσαι πως "κρίνεται" μια ιστορία. Δεν έχει σημασία. Γράφε, όπως ευωδιάζει ένα λουλούδι στην έρημο. Νομίζεις πως αυτό το λουλούδι, νοιάζεται αν περάσει από 'κει κάποιος διαβάτης και το μυρίσει ?

Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 15:53:23Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 15:50:54  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
καλημέρα
πάω για καφέ και τσιγάρα, τα λέμε σε λίγο!

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 17:16:52  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Θα σου πω όμως ένα μυστικό. Αν το καταλάβεις, καλώς, αν όχι, πάλι καλώς. Έχε στο νου σου, πως η κάθε κουβέντα που λέμε, δικαιολογεί την προηγούμενή της. Αν μια κουβέντα μας, δεν καταφέρει να το κάνει αυτό, τότε και η προηγούμενή της, από κάπου "μπάζει". Τις περισσότερες φορές, αν συνεχιστεί αυτή η ανασκαφή του λόγου, της πρότασής μας δηλ. αυτό που φέρνει στο φως, είναι μια λανθασμένη αρχική βάση, ένα σαθρό υπόβαθρο, ένα ψευδή συμπέρασμα, μια μικρή αυταπάτη, μια ακόμη θεωρία. Ένα δέντρο, αν δεν έχει γερές ρίζες, με τον πρώτο δηλ. πεχλιβάνη άνεμο, θα σοριαστεί. Κι αυτό, το τελευταίο, είναι ένα πολύ απλό παράδειγμα, όχι δικό μου. Της φύσης. Φυσικά, αυτό που λέω τώρα, δεν γίνεται να το κάνουμε κάθε φορά που σχηματίζουμε μια πρόταση, αλλά σε μερικούς ανθρώπους συμβαίνει, χωρίς οι ίδιοι να το προκαλούν. Πως ακριβώς γίνεται, παραμένει μυστικό...

Απαγωγή εις άτοπο δλδ;
Ξεκινάς από μια βάση, το προχωράς, το εξετάζεις και τελικά... μπουμ!
Κάποιος φίλος έλεγε: μια λανθασμένη επιλογή είναι πάντα καλύτερη
από καμμία επιλογή. Πράγματι, είναι σπάνια συγκυρία, να γνωρίζεις
από την αρχή την αλήθεια ή την κατάληξη των πραγμάτων. Αφού λοιπόν
δε γνωρίζεις, αποφασίζεις να προχωρήσεις και να δεις με τη μέθοδο
της δοκιμής και της πλάνης.

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία για το Βούδα:
Κάποτε αυτός και κάποιος σύντροφός του περπατούσαν στην εξοχή. Κάποια
στιγμή βρεθήκανε σε μια διασταύρωση. Δρόμοι πολλοί ξεκινούσαν από
εκείνο το σημείο και οι δύο σύντροφοι κοντοστάθηκαν. Ποιό δρόμο να
επιλέξουν; Ποιός δρόμος θα τους οδηγούσε στη σωστή κατεύθυνση, στο
στόχο τους; Ο σύντροφος του Βούδα αποφάσισε να καθήσει και να
διαλογιστεί εώς ότου η φώτιση του δίξει το σωστό δρόμο. Ο Βούδας όμως
προχώρησε στο πρώτο μονοπάτι. Μετά από λίγο είδε ότι το μονοπάτι που
πήρε οδηγούσε σε ένα γκρεμό. Γύρισε πίσω, ο σύντροφός του περίμενε
ακόμη εκεί, διαλογιζόμενος. Πήρε τότε ο Βούδας το δεύτερο μονοπάτι
και μετά από λίγη ώρα βρέθηκε και πάλι μπροστά από τον γκρεμό.
Ξαναγύρισε, συνάντησε και πάλι το διαλογιζόμενο φίλο του και πήρε
το τρίτο μονοπάτι, το τέταρτο, το πέμπτο... Κάποια στιγμή βρήκε το
σωστό μονοπάτι και δεν ξαναγύρισε. Και ο φίλος του; Ακόμη εκεί
βρίσκεται, στο σταυροδρόμι να διαλογίζεται ποιό είναι το σωστό
μονοπάτι...

Οπότε, προχωράμε και βλέπουμε, γιατί αλλιώς αν περιμένουμε να
δούμε χωρίς πρώτα να προχωρήσουμε, δε θα ζήσουμε.
Βέβαια, εδώ ελοχεύει ένας κίνδυνος. Αν στη διαδρομή γοητευμένοι από
αυτά που έχουμε ζήσει, ανακαλυψουμε το λάθος, αλλά χάριν της
ομορφιάς που έχουμε πίσω μας λυπηθούμε να παραδεχτούμε το σφάλμα, του
δώσουμε μια άλλη ερμηνεία, μια που να μας συμφέρει, σκοτώνοντας
εδώ πραγματικά τη λογική μας, τότε ποιός ξέρει πού θα καταλήξουμε;

Πάντως όχι στην αλήθεια...
Και τότε, τί βρίσκεται στο τέλος του δρόμου που παίρνουμε, εκτός από
το ψέμα; Κατά μια έννοια, εφόσον κάποια στιγμή μπορούμε να
συνειδητοποιήσουμε το λάθος, πάντα μπορούμε να προχωρούμε προς την
αλήθεια, έχοντας αποκτήσει και την εμπειρία της παραδρομής μας.
Για τη συνείδηση βέβαια μπορεί να είναι πιό επίπονο, μια αληθινή
δοκιμασία να γυρίσει στη σωστή κατεύθυνση μετά από μεγάλη παραδρομή.

quote:
Φυσικά, αυτό που λέω τώρα, δεν γίνεται να το κάνουμε κάθε φορά που σχηματίζουμε μια πρόταση, αλλά σε μερικούς ανθρώπους συμβαίνει, χωρίς οι ίδιοι να το προκαλούν. Πως ακριβώς γίνεται, παραμένει μυστικό...

έχω ένα μυστικό κρυμμένο στης καρδιάς τα βάθη
κανείς δεν τό' χει μάθει και ποτέ δε θα το πω...

να γίνω Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη, ε δε γίνεται.
Να μπω στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς...
Ν' ακολουθήσω το δικό σου το δρόμο, είναι ποτέ δυνατό;

quote:
Η καρδιά δεν δίνει μάχες. Δεν χρειάζεται. Δεν υπάρχουν γι' αυτήν νικητές και νικημένοι, δεν γνωρίζει τίποτε από όσα συμβαίνουν σ' αυτόν τον κόσμο. Απλά, χτυπάει στον ρυθμό της, χωρίς να νοιάζεται. Κάποτε βέβαια σταματάει. Καρδιά είναι, κουράζεται, τι να πεις...

και τί να πεις, και τί να πώ... δεν βγάζουν ήχο οι λέξεις...

δύσκολο πράμα πάντως να αφήνεσαι χωρίς να δίνεις μάχη.

Πές μου αν θες σε παρακαλώ, γιατί δεν το καταλαβαίνω:
Αν θέλεις με την καρδιά, πώς μπορείς να μη δίνεις μάχη;
Πώς μπορείς να μην ανησυχείς, να μη σε νοιάζει το αποτέλεσμα;
Πώς μπορείς να μη περιμένεις, να μη εξαρτάσαι από την έκβαση;
Πώς μπορείς να θέλεις και να πιστεύεις, μόνο να πιστεύεις,
χωρίς να αμφιβάλλεις;
Πες μου πώς γίνεται...

να σε ενδιαφέρει πολύ κάτι, αλλά να αφήνεσαι;

Μόλις ξύπνησα σήμερα σκεπτόμουν:
Να αισθάνεσαι ή να σκέφτεσαι;
...και θυμήθηκα από την κουβέντα μας, και το επανέλαβα αβίαστα...
όπως το κατάλαβα...

μπορείς να σκέφτεσαι στο παρελθόν και στο μέλλον
μπορείς να αισθάνεσαι μόνο στο παρόν
μόλις η καρδιά γίνει αβάσταχτα μεγάλη,
έρχεται να την περιμαζέψει η λογική.
της λογικής τα τεχνάσματα όμως, δε ταιριάζουν με την καρδιά.

quote:
Αν η λογική μιλήσει μέσω της καρδιάς, τότε κάτι μπορεί να γίνει, αρκεί η λογική να μιλήσει αληθινά. Τότε, η καρδιά θα συμφωνήσει, θα ομολογήσει και θα χτυπήσει ένα "τσακ" πιο δυνατά, για να δείξει στην λογική πως είναι με το μέρος της.

είναι λάθος η καρδιά να περιμένει τη λογική; έτσι νομίζω.
και πώς μπορεί όμως να γίνει το αντίθετο, να περιμένει η λογική
την καρδιά για να μιλήσει και να μιλήσει τότε αληθινά;

πές μου πώς γίνεται...

"της λογικής τα τεχνάσματα όμως, δε ταιριάζουν με την καρδιά"
η λογική παίρνει τις καρδιάς τις αλήθειες για να τις κάνει χρήσιμες;
η κατακτητική λογική διακορεύει την καρδιά, την απομιζά από
τα βιώματά της, ώστε να τα ενσωματώσει στο οικοδόμημά της.
πόσο λάθος...


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 18:11:45  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Ν' ακολουθήσω το δικό σου το δρόμο, είναι ποτέ δυνατό;

Όχι, δεν γίνεται. Αλλά κάνε τουλάχιστον, αυτό που έκανε κι ο Βούδας σου. Ε, όσο να πεις, κάτι ήξερε το παλικάρι...

Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 18:18:31Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 18:24:30  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Οπότε, προχωράμε και βλέπουμε, γιατί αλλιώς αν περιμένουμε να δούμε χωρίς πρώτα να προχωρήσουμε, δε θα ζήσουμε. Βέβαια, εδώ ελοχεύει ένας κίνδυνος. Αν στη διαδρομή γοητευμένοι από αυτά που έχουμε ζήσει, ανακαλυψουμε το λάθος, αλλά χάριν της ομορφιάς που έχουμε πίσω μας λυπηθούμε να παραδεχτούμε το σφάλμα, του δώσουμε μια άλλη ερμηνεία, μια που να μας συμφέρει, σκοτώνοντας εδώ πραγματικά τη λογική μας, τότε ποιός ξέρει πού θα καταλήξουμε; Πάντως όχι στην αλήθεια...

Ποιος είναι αυτός που βάζει αυτό το "αν" στην ζωή μας ? Ποιος είναι αυτός που βάζει το "αλλά" ? Ποιος τελικά, συμπεραίνει και μιλάει για το πάντα, λέγοντας "πάντως" ?

Deva

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 18:35:01Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 20:19:25  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Απαγωγή εις άτοπο δλδ; Ξεκινάς από μια βάση, το προχωράς, το εξετάζεις και τελικά... μπουμ! Κάποιος φίλος έλεγε: μια λανθασμένη επιλογή είναι πάντα καλύτερη από καμμία επιλογή. Πράγματι, είναι σπάνια συγκυρία, να γνωρίζεις από την αρχή την αλήθεια ή την κατάληξη των πραγμάτων. Αφού λοιπόν δε γνωρίζεις, αποφασίζεις να προχωρήσεις και να δεις με τη μέθοδο της δοκιμής και της πλάνης.

Γιατί προσπαθείς να το χαρακτήρισεις ? Γιατί του βάζεις μια ταμπέλα δηλ ? Αν με ρωτάς, αν είναι αυτό, όχι θα σου πω. Και όχι θα σου λέω, σε οτιδήποτε θέλεις να το εκλογικεύσεις. Και όχι μόνο σε σένα, αλλά στον καθένα.

Τίποτε στην ζωή, στην ύπαρξη δεν είναι. Όλα γίνονται, συμβαίνουν. Το είναι υπάρχει μόνο στην γλώσσα μας.

Η μοναδική αλήθεια που μπορείς να δεις από αυτήν την παράγραφο που σου λέω για το "μυστικό", είναι εκείνη η πρόταση που αναφέρει για τον δέντρο και τις ρίζες του. Δεν σου λέω δηλ. και κάτι σπουδαίο. Θυμάσαι τι σου είπα ? Ο νους μας, που είναι κοινός, δεν μπορεί να κατανοήσει το απλό, το αληθινό. Είναι αλήθεια όμως αυτή η πρόταση ? Για να την δούμε μαζί πάλι :

quote:
Ένα δέντρο, αν δεν έχει γερές ρίζες, με τον πρώτο δηλ. πεχλιβάνη άνεμο, θα σοριαστεί.

Πόσοι πριν απο μένα, δεν το έχουν πει αυτό? Πολλοί. Μπορεί να μην χρησιμοποίησαν τις ίδιες λέξεις, αλλά το νόημα είναι ίδιο όπως και να το πεις. Εσύ τι λες, είναι μια αλήθεια αυτό ? Εγώ λέω ναι, είναι, ή αν θες, για να μην βάζω το "είναι", λέω : Ναι, μπορεί να γίνει. Ναι, αλλά δεν φτάνει μόνο να λες είναι ή μπορεί να γίνει. Πρέπει να το πιστέψεις κιόλας ! Σ' αυτό, δεν μπορώ να σε βοηθήσω εγώ. Κανέναν δεν μπορώ να βοηθήσω σ' αυτό.

Αν συμφωνείς σ' αυτό, πάρε αυτήν την αλήθεια και βάλτην βαθιά μέσα σου, πίστεψέ την, δεν ξέρω πως, αλλά πίστεψέ την. Εσύ γνωρίζεις τον τρόπο. Εσύ ξέρεις με ποιον τρόπο πιστεύεις ή δεν πιστεύεις σε κάτι. Εγώ τι να σου κάνω παραπάνω ?

Μόλις το καταφέρεις κι αυτό, ξεκίνα να βλέπεις αυτήν την αλήθεια, όχι μόνο σε δέντρα, στην φύση, αλλά και σε άλλα παραδείγματα. Πάρε μια θεωρία, όποια θες, όποια νομίζεις πως είναι καλή για σένα, και κάνε την θεωρία, δέντρο. Βρες την βάση της δηλ. την ρίζα της, την πηγή της. Αν στον πυρήνα της, στο κέντρο της βρεις μια αλήθεια, τότε και όλη η θεωρία σου θα είναι αληθινή. Αν στο κέντρο βρεις ψέμα, ομίχλη, θάμπος, τότε και όλη η θεωρία σου είναι ομιχλώδης, ψεύτικη, μπορεί δηλ. πολύ εύκολα να ανατραπεί. Και τότε, αυτό που αρχικά πίστεψες ως αληθινό, δεν είναι αληθινό. Πέτα το στα σκουπίδια, δεν το χρειάζεσαι, μην το κρατήσεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τις προτάσεις, το ίδιο συμβαίνει και με τα λογικά συμπεράσματα, το ίδιο συμβαίνει με όλα, ακόμη και με τον ίδιο σου τον εαυτό Λίλιθ !

Οι άνθρωποι τα θέλουν όλα στο πιάτο τους. Έτοιμες απαντήσεις. Λυπάμαι που θα τους απογοητεύσω λέγοντάς τους, πως έτοιμες απαντήσεις δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ! Οι ίδιοι πρέπει να δώσουν τις απαντήσεις, πρώτα στους ίδιους τους εαυτούς τους, και μετά αν θέλουν να τις δώσουν και σε κάποιους άλλους, ως "έτοιμες" και στο πιάτο. Αν δεν γνωρίζεις την απάντηση, τι να δώσεις ? Το τίποτα ? Άλλα για να απαντήσουν σε βαθύτερα ερωτήματα, πρέπει να βουτηχτούν βαθιά μέσα τους, να γίνουν σφουγγαράδες του εαυτού τους και να πιστέψουν στον ίδιο τους τον εαυτό.

Αν εσύ, δεν έχεις εμπιστοσύνη σε σένα, εγώ τι να σου κάνω ? (Δεν αναφέρομαι σε σένα προσωπικά Λίλιθ) Σου λέω "Βούτα ντε!", μου λες "Πόσο βαθειά ?", σου λέω "Όσο μπορείς βαθύτερα. Βούτα !", μου λες "Κι αν πνιγνώ ?". Τι να σου πω εγώ έρμε μετά απ' αυτό ? Πνίξου ή μην βουτάς ? Κάτσε και περίμενε τότε στην βάρκα σου, κι άσε εμένα να βουτάω και να βγάζω σφουγγάρια...

Φιλικά,
Deva

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 20:25:37  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
πές μου πώς γίνεται...

Δεν μπορώ να σου δείξω κανέναν τρόπο. Εσύ ξέρεις τον τρόπο. Μην αναζητάς το "πως", σε μένα. Εγώ δεν ξέρω...

Deva

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 20:28:20Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 20:57:29  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Πώς μπορείς να μην ανησυχείς, να μη σε νοιάζει το αποτέλεσμα; Πώς μπορείς να μη περιμένεις, να μη εξαρτάσαι από την έκβαση;

Γνωρίζεις πραγματικά το αποτέλεσμα ? Γνωρίζεις πραγματικά την έκβαση ? Αυτά τα δύο, ανήκουν στο μέλλον. Γνωρίζεις το μέλλον ? Γνωρίζεις τι θα συμβεί, αν συμβεί, πότε θα συμβεί ?

Ένα παιδί παίζει σε μια αλάνα με την μπάλα του. Ξαφνικά, η μπάλα του γλυστράει από τα χέρια, πέφτει μπρος στις ρόδες ενός αυτοκινήτου που έτυχε να περνάει από τον δρόμο και σκάει. Το παιδί αρχίζει και κλαίει γιατί έχασε την μπάλα του. Αν γνώριζε πως το παιχνίδι του θα είχε αυτό το αποτέλεσμα, θα έπαιζε ? Τι λες ?

Deva


Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 21:06:03Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 21:13:41  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
είναι σπάνια συγκυρία να γνωρίζεις από την αρχή την αλήθεια ή την κατάληξη των πραγμάτων.

Δεν διαφωνώ, αλλά και πουθενά σε ό,τι έχω γράψει ως τώρα, δεν το δείχνω αυτό...

Deva

Έγινε, τα λέμε...

Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 21:16:35Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 21:33:13  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Αν θέλεις με την καρδιά, πώς μπορείς να μη δίνεις μάχη;

Εγώ δίνω μάχες συνέχεια γλυκιά μου... Με μένα!
Για ρίξε μια ματιά σ' αυτό και πες μου τι δεν καταλαβαίνεις.

quote:
Από το θέμα της Αμαλίας : "Να πεθαίνεις και να λες, θάνατος δεν υπάρχει", Ν. Καζαντζάκης

... όποια κι αν νομίζεις εσύ πως είναι η τελευταία μάχη για σένα, είτε θα πολεμήσεις με τον Θάνατο, είτε με τα όποια σφάλματά σου, είτε με τα όποια ψέμματά σου, είτε με οποιαδήποτε ασχήμια βρεις στον εαυτό σου, δεν πρέπει να οδηγήσει σε νικητή και ηττημένο.Δεν είναι ο σκοπός μας να κερδίσουμε την μάχη, αλλά να την εξουδετερώσουμε. Να μην υπάρξει καν η τελευταία μάχη. Αν εξουδετερώσεις μια τελευταία μάχη, τότε αποκλείεις το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί μία καινούργια. Η έννοια "μάχη", εξαφανίζεται. Στο θαυμαστό, δεν υπάρχουν τέτοιες έννοιες, ούτε μάχες, ούτε πόλεμοι, ούτε νικητές ούτε ηττημένοι, ούτε παλαιστές, ούτε πολεμιστές. Δεν υπάρχει τίποτε απ' όσα γνωρίζεις στον κόσμο που ζεις. Υπάρχει απέραντη ελευθερία, αρμονία και ενότητα.

(Ο όρος "τελευταία μάχη", για τους περισσότερους ανθρώπους είναι η ύστατη μάχη με τον Θάνατο, γι' αυτό και τον χρησιμοποιώ. Ο καθένας όμως μπορεί να ορίσει μια προσωπική μάχη, μια εσωτερική πάλη, που συμβαίνει μέσα του, σαν "τελευταία" και να την εξουδετερώσει βλέποντας τα αποτελέσματα στον ίδιο του τον εαυτό.)


Τα δέοντα,
Deva

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 21:33:14  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
θα μπώ αργότερα να γράψω.
πάντως, θέλω να ξέρεις ότι ετούτη η συζήτηση δεν είναι για εμένα
τυχαία συγκυρία.
δεν ξέρω πώς έκατσε, μπορώ να πώ μόνο ότι χρειάζομαι μια τέτοια
συζήτηση τώρα.

κατά μια έννοια, χωρίς να το πολυκαταλαβαίνω σε κάλεσα για βοήθεια
και ήρθες.

να είσαι καλά


Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 21:36:38  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
Η έννοια "μάχη", εξαφανίζεται.

ειρήνη ημείν...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 21:47:00  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
είναι λάθος η καρδιά να περιμένει τη λογική; έτσι νομίζω. και πώς μπορεί όμως να γίνει το αντίθετο, να περιμένει η λογική την καρδιά για να μιλήσει και να μιλήσει τότε αληθινά;

Κανένα από τα δύο, δεν περιμένει κανένα. Μην βασανίζεσαι καλή μου...

Deva

Έγινε, τα λέμε...
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας
Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 19/06/2005, 23:09:21  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
quote:
όπως το κατάλαβα...

μπορείς να σκέφτεσαι στο παρελθόν και στο μέλλον
μπορείς να αισθάνεσαι μόνο στο παρόν

μόλις η καρδιά γίνει αβάσταχτα μεγάλη,
έρχεται να την περιμαζέψει η λογική.
της λογικής τα τεχνάσματα όμως, δε ταιριάζουν με την καρδιά


Ναι, καλά κατάλαβες. Κράτα το αυτό. Κράτα το, όχι επειδή στο λέω εγώ, αλλά επειδή είναι μια αλήθεια. Αλήθεια, πως το κατάλαβες ?

Να λοιπόν, που εγώ τώρα σε ρωτάω τον τρόπο. Για πες μου...

Deva

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 19/06/2005 23:23:36Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

alfa-omega
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
1905 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/06/2005, 12:11:32  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους alfa-omega  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Η δική μου καθημερινότητα ,διαφέρει από την δική σου ,αγαπητέ φίλε Deva Parinito.
Και όμως έχω την αίσθηση, ότι αυτό που εγώ πάω να βάλλω στα σκαριά της ψυχής μου, δηλ. μπόλικο αιθέριο άνεμο ,το επιδιώκεις και εσύ.

Τολμώ να πω ,ότι αυτό που εγώ επιδιώκω :
Να υλοποιήσω μια φαντασίωσή μου.

Το έχεις φτάσει εσύ, σε ποιο προχωρημένο πνευματικό στάδιο.

Αν είναι όντως έτσι , η μόνη λογική εξήγηση ,για τον λόγο που συμβαίνει αυτό είναι ότι :

Εσύ έχεις ασχοληθεί ,περισσότερο χρονικό διάστημα με αυτήν την ιδέα.
Έχεις στην ουσία ,περισσότερες βιωματικές εμπειρίες ,σε αυτήν την επιδίωξη .

Μην ανησυχείς φίλε μου.
Την ζωή με όλα της τα ωραία, που μέχρι σήμερα γεύθηκα ,όπως πολύ εύστοχα τα περιέγραψες ,δεν πρόκειται να τα απαρνηθώ.
Αν τα χάσω η όχι στο μέλλον , αυτό θα εξαρτηθεί από την εύνοια της τύχης και μόνον.

Εδώ θα μου επιτρέψεις ,να χρησιμοποιήσω την πίστη μου , για να εξηγήσω την λέξη τύχη.
Αυτή η λέξη , είναι ανύπαρκτη για εμένα , δεν υφίσταται.
Το πρόθεμα εύνοια είναι απαραίτητο , για να την εμπεδώσω επαρκώς.

Αυτή η εύνοια , προέρχεται από μια πνευματική πόρτα, η αν θέλεις , ένα παράθυρο του άπειρου εαυτού μου.
Αυτό το έχω ανοίξει διάπλατα.
Το φως που εισέβαλλε μέσα στα σκοτεινά σημεία του, έχει απαλείψει τις περισσότερες σκιές.
Η μεγαλύτερη σκιά, ήτανε η ίδια η ζωή.
Εννοώ τον τρόπο ,με τον οποίο είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε.
Λίγο-πολύ, η περισσότερο και από τα δύο , μας έχει επιβληθεί ένα κοινό σύστημα επιβίωσης.
Αυτό το έχω σπουδάσει εδώ και αρκετό καιρό, για την ακρίβεια ,όσα είναι τα χρόνια στην καμπούρα μου.
Το έχω μάθει από έξω σαν νεράκι.
Γνωρίζω κάθε λεπτομέρειά του.
Έτσι νοώ και αντιλαμβάνομαι τα πράγματα ,μέχρι αυτήν την στιγμή , που σου γράφω αυτές τις λέξεις.

Το δέχομαι και όσο δεν έχω ένα δικό μου προσωπικό σύστημα επιβίωσης , το ακολουθώ.
Η κεφαλή μου όμως είναι στραμμένη άνωθεν.
Άνω θρόσκω.
Αυτό το πολύ σκαρφάλωμα ,επέφερε ευεργετικούς για την ύπαρξή μου.
Το μέγιστο που γεύθηκα έως τώρα, είναι η θεϊκή εύνοια , η αλλιώς :

Η τύχη με το απαραίτητο πρόθεμα θεϊκή.
Αναμένω ευνοϊκά Deva Parinito πνευματικά ερεθίσματα.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση.
Αν υπάρχω αύριο, τα λέμε.
Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/06/2005, 14:45:20  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Χαίρεστε!
πριν επανέλθω -στις δεύτερες, τρίτες βραδυνές ώρες στη συζήτηση-
θα ήθελα να πω το εξής, για τώρα.

τις τελευταίες 3 ημέρες εξαιτίας κάποιων καταστάσεων, βρέθηκα στην
θέση να σκέφτομαι - αισθάνομαι - οραματίζομαι - σκέφτομαι
- αισθάνομαι - οραματίζομαι κλπ. κλπ.
κατά τη διάρκεια μέρας και νύχτας ασταμάτητα χωρίς να μπορώ με
τίποτε να σταματήσω τον εαυτό μου.

ήταν μια κατάσταση, που στο μέτρο και το είδος που τη βίωσα τώρα
ήταν για εμένα πρωτόγνωρη. Ήταν ως ένα κινηγητό με τον εαυτό μου,
τις σκέψεις, τα αισθήματα, ένας διαρκής αγώνας να βρω
ένα σταθερό σημείο και εκεί να σταματήσω και να ξεκουραστώ.

δε ξέρω αν είχε τελικά αποτέλεσμα, ή νόημα, αν ήταν φυσιολογικό,
σωστό, λάθος κλπ.

θέλω όμως να το εξετάσω, γιατί σε κάθε περίπτωση ένιωσα ότι ήταν
μια κατάσταση που με πήγαινε, δεν την πήγαινα και ένιωθα
πραγματικό φόβο να αφεθώ σε αυτή.

νομίζω ότι έχει μεγάλη σχέση με αυτό που κάνουμε εδώ μέσα,
για μένα τουλάχιστον.

θέλω να γράψω περισσότερα πάνω σε αυτό και να συνεχίσουμε τη
συζήτηση. Θα επανέλθω λοιπόν αργότερα σήμερα, αν όχι τότε αύριο το
πρωί, γιατί έχουμε και το εργαστήρι φιλοσοφίκου διαλόγου
σήμερα το βράδυ.

Καλώς. Γειά χαρά

Edited by - λίλιθ on 20/06/2005 14:46:29Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Deva_Parinito
Πλήρες Μέλος


1157 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/06/2005, 15:46:26  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους Deva_Parinito  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
Αγαπητή Λίλιθ,

Από το τελευταίο σου μήνυμα, μόνο τούτο μπορώ να σου πω :

Καλώς όρισες στην Ασκητική ΙΙ!!!
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=6492


Deva Parinito

Έγινε, τα λέμε...


Edited by - Deva_Parinito on 20/06/2005 15:54:03Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

λίλιθ
Πρώην Συνεργάτης

Greece
1945 Μηνύματα
Απεστάλη: 20/06/2005, 18:45:34  Εμφάνιση Προφίλ  Επισκεφθείτε την Προσωπική Σελίδα του Μέλους λίλιθ  Απάντηση με Παραπομπή (Quote)
το είδα, και ετοιμάζομαι...

Μετάβαση στην Κορυφή της Σελίδας

Το Θέμα καταλαμβάνει 3 Σελίδες:
  1  2  3
 
 Νέο Θέμα  Απάντηση στο Θέμα
 Εκτυπώσιμη Μορφή
Μετάβαση Σε:

ESOTERICA.gr Forums !

© 2010-11 ESOTERICA.gr

Μετάβαση Στην Κορυφή Της Σελίδας
0.1552734
Maintained by Digital Alchemy